پاورپوینت کامل التعلیقه علی کتاب الکافی ۳۳ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل التعلیقه علی کتاب الکافی ۳۳ اسلاید در PowerPoint دارای ۳۳ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل التعلیقه علی کتاب الکافی ۳۳ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل التعلیقه علی کتاب الکافی ۳۳ اسلاید در PowerPoint :

محتویات

۱ ساختار و گزارش محتوا
۲ نمونه‌هایى از تعلیقات

۲.۱ کتاب العقل و الجهل
۲.۲ کتاب فضل العلم
۲.۳ کتاب التوحید
۲.۴ باب حدوث العالم و اثبات المحدث
۲.۵ کتاب الحجه

۳ نسخه شناسى
۴ پانویس
۵ منابع مقاله

ساختار و گزارش محتوا

مباحثى که میرداماد در تعلیقه خود بدان‌ها پرداخته، عبارتند از:

بحث‌هاى لغوى؛ او در بعضى از موارد، به نقد دیدگاه‌هاى لغویان پرداخته و تبحّر خود را در مباحث لغوى نمایانده است.
بحث‌هاى تفسیرى.
بیان تصحیفاتى که در الفاظ روایات وارده در اصول کافى صورت پذیرفته است.
بحث‌هاى رجالى.
شرح و تفسیر روایات؛ او در این بخش، از مسائل مختلف فقهى، تاریخى، فلسفى، عرفانى و… بهره جسته است.
استفاده از روایات سایر کتب روایى؛ میرداماد با استفاده از روایاتى که در سایر کتب حدیثى آمده‌اند، به شرح و توضیح روایات کتاب «کافى» پرداخته است.[۳]

به منظور شناساندن کتاب، به برخى از تعلیقات میرداماد اشاره مى‌شود:

نمونه‌هایى از تعلیقات

کتاب العقل و الجهل

در تفسیر روایت «إقبل فأقبل»، درباره عقل مى‌گوید که منظور از آن، امر تکوینى ایجادى است، نه امر تکلیفى تشریعى، سپس ادبار و اقبال را از تزاید و تنقّص عقل انسانى (قوه عاقله) مى‌داند. او معتقد است که به سبب این ویژگى‌ها، عقل انسانى، محبوب‌ترینِ خلق در نزد خداوند و مستحق امر و نهى تکلیفى تشریعى شده است.[۴]

کتاب فضل العلم

روایتى در کتاب «الکافى» نقل شده که در آن، پیامبر(ص)، علم را بدین گونه تقسیم‌بندى کرده است:

انما العلم ثلاثه: آیه محکمه، أو فریضه عادله، أو سنّه قائمه و ما خلاهن فهو فضل.

میردامادْ معتقد است که منظور از آیه محکمه، علم نظرى است که شامل شناخت مبدأ و معاد و رسالت مى‌شود و از آن به فقه اکبر یاد شده است (نکته جالب توجه آن که او با وجود فقیه بودن، مباحث اعتقادى را فقه اکبر مى‌خواند). فریضه عادله، همان فقه اصغر است که به مباحث احکام حلال و حرام مى‌پردازد و سنّت قائمه، علم تهذیب اخلاق و تکمیل آداب در سفر به سوى خداوند و طى مسیر در فناى فی اللّه است.

او مدّعى است که برهان صدّیقین را مى‌توان از آیات و روایات متعددى به دست آورد؛ از جمله آن روایات، روایت یازدهم از باب «نوادر» است که در آن، چنین آمده است: وجدت علم الناس کلّه فی أربع: أوّلها أن تعرف ربّک.

آن گاه مى‌افزاید:

پس حق علم، آن است که با نگاه به «وجود بما هو وجود»، خدا و سپس مراحل پایین‌تر را بشناسى، چنان که مسلک برهان لِمّى و روش صدیقین، است. صدّیقین آنان‌اند که با حق بر خلقْ استشهاد مى‌کنند، نه با خلق بر حق، و سرّ گفتار خدا را مى‌فهمند: «أو لم یکف بربک أنه على کل شىء شهید».

میرداماد، معتقد است که سند روایت معروف به مقبوله عمر بن حنظله در عینِ حال که ایراداتى دارد، صحیح است و اظهار مى‌دارد که برخى از اصحاب، محمد بن عیسى و داوود بن حصین را – که در سند حدیث هستند – ضعیف به شمار آورده‌اند؛ ولى هر دوى ایشان ثقه هستند. او اظهار مى‌کند که محمد بن عیسى، عبیدى نیست؛ بلکه اشعریِ قمى است. او در مورد خود عمر بن حنظله هم اعتقاد به توثیق دارد.[۵]

کتاب التوحید

میرداماد در ابتداى تعلیقه بر این بخش، عنوان مى‌کند که کتاب التوحید، قلب علم حدیث است و روح کتاب «الکافى»، سپس بیان مى‌کند که علما اصرار دارند که احادیثى که اسنادى ضعیف دارند، در این کتاب (باب توحید) ذکر نشوند و در صورت ذکر، حتماً به ضعیف بودن سند آنها اشاره شود. این روش، متفاوت با شیوه ایشان در سایر ابواب است. آنان در ابواب دیگر، تساهل روا مى‌دارند و چنین دقّتى را (خصوصاً در مندوبات احکام، مکروهات، قصص و فضایل اعمال) به کار نمى‌بندند. همچنین از نقل روایات جعلى امتناع کرده، به درج این گونه روایات، حتى با تصریح بر موضوع بودنشان راضى نمى‌شوند.

میرداماد، در پایان، از تمام کسانى که از او اجازه روایت دارند، به اصرار مى‌خواهد که آنچه را دانشمندان گذشته مورد تأکید قرار داده‌اند، فروگذار نکنند.[۶]

باب حدوث العالم و اثبات المحدث

میرداماد با توجّه به روایات این باب، توضیح بیشترى نسبت به روایات دارد. در پایان روایت اوّل، بحثى راجع به هشام مطرح کرده و برخى از روایاتى را که در شأن اوست، نقل مى‌کند. هشام از شاگردان ابوشاکر زندیق است و این شاگردى، عقاید هشام را در هاله‌اى از ابهام فروبرده است. میرداماد به این ایراد، این گونه جواب مى‌دهد:الحکمه ضاله المؤمن تؤخذ حیث و جدت.

نقد دیدگاه مرحوم کلینى در مباحث اراده، از دیگر مطالبى است که در این بخش آمده است. بحثى در باب شرور، پایان بخش مباحث مربوط به اراده است.

در باب «معانى الأسماء واشتقاقها»، روایتى بدین صورت آمده است:

عن أبى عبداللّه(ع) قال: قال رجل عنده: «اللّه أکبر»، فقال: «اللّه أکبر من أیّ شىء؟»، فقال: «من کل شىء»، فقال أبوعبداللّه(ع): «حدّدته»، فقال الرجل: «کیف أقول؟»، قال: قل اللّه أکبر من أن یوصف.

میرداماد مى‌نویسد که در کتاب‌هاى مافوق الطبیعه، با برهان یقینى ثابت شد که خداوند متعال، در مجد و کمال و عزّ و جلال، غیر متناهى است و هرچه را که عقل فرض کن