پاورپوینت کامل سیره معصومین علیهم السلام ۳۲ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل سیره معصومین علیهم السلام ۳۲ اسلاید در PowerPoint دارای ۳۲ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل سیره معصومین علیهم السلام ۳۲ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل سیره معصومین علیهم السلام ۳۲ اسلاید در PowerPoint :

محتویات

۱ ساختار
۲ گزارش محتوا
۳ وضعیت کتاب
۴ پانویس
۵ منابع مقاله
۶ وابسته‌ها

ساختار

کتاب با یک مقدمه و پیش‌درآمد آغاز و مطالب در هشت فصل، تنظیم شده است.

در انتهاى هر فصل، خلاصه و نتیجه مباحث، ارائه و پرسش‌هایى متناسب با مطالب، مطرح شده است.

گزارش محتوا

در مقدمه و در پیش‌درآمد، ضمن بیان اهمیت موضوع کتاب، به برخى خصوصیات آن، اشاره شده است.[۱]

در فصل اول، به مباحثى کلى همچون: ضرورت بحث از سیره امامان معصوم، عصمت، علت لزوم معصوم بودن پیامبر و امامان، عامل عصمت و سیره و سنت پرداخته شده است.

نویسنده، معتقد است ضرورت بحث از سیره امامان معصوم با فلسفه امامت آغاز شده و ضرورت پیشوائى امامان معصوم، بنیان اساسى تفکر شیعه را تشکیل مى‌دهد و تمام اندیشه‌هاى سیاسى، اجتماعى، فرهنگى، عبادى، تربیتى و اقتصادى شیعه بر همین پایه استوار هستند. به اعتقاد وى، با شناخت فلسفه امامت، روشن خواهد شد که ما چه نیازى به شناخت سیره معصومان داریم، کاربرد آن در زندگى ما چیست و جایگاه آن در حیات دینى و اجتماعى ما کجاست؟.[۲]

به باور وى، فلسفه امامت عیناً همان فلسفه بعثت پیامبران است؛ زیرا علت اصلى بعثت پیامبران، تکلیف و مسئولیت‌پذیرى و در نتیجه هدایت انسان‌هاست که شریعت را حتمى ساخت و ضرورت بهره‌مندى آدمیان از شریعت، مستلزم دو موضوع ابلاغ شریعت از سوى خداوند و شناخت آن از سوى انسان‌هاست؛ ازاین‌جهت، خداوند سلسله پیامبران و کتاب‌هاى آسمانى را فرستاد و در درون انسان نیز خردمندى را نهاد تا پیامبران(ع) را بشناسند. رابطه انسان و عقل او با پیامبران(ع) و کتاب‌هاى آسمانى، رابطه انسان و شناخت ضرورى‌ترین نیاز زندگى و بهره‌مند شدن از آن است.

رابطه پیامبران(ع) و کتاب‌هاى آسمانى، رابطه معلم و کتاب زندگى و دستورالعمل‌هاى حیاتى است؛ به‌ویژه کتابى که در نهایت اختصار و با محتواى فراگیر مى‌باشد و فهم آن بدون معلم، نه‌تنها دشوار، بلکه محال است؛ در نتیجه فهم کتاب خدا منحصر به تفسیر و بیان پیامبران است و جایگاه آن‌ها در رابطه با کتاب و مردم جایگاه محورى است. چنین کتابى نیز بدون معلم نمى‌تواند نقش اساسى خود را در تعلیم و تربیت ایفا کند؛ در نتیجه رابطه پیامبر اسلام(ص) و مسلمانان، رابطه آموزگار و دانش‌آموز و رابطه الگوى معنوى با تربیت‌پذیر است. او افزون بر تعلیم کتاب آسمانى، مسئولیت تربیت و هدایت انسان‌ها را نیز بر عهده دارد. امامان معصوم(ع) نیز عینا در همان جایگاهى قرار دارند که پیامبران الهى(ع)، به‌ویژه پیامبر اسلام(ص) قرار داشته‌اند.[۳]

فصل دوم، به بحث پیرامون سیره عبادى معصومین(ع) اختصاص یافته و ضمن بیان جایگاه عبادت در زندگى امامان(ع)، نماز مهم‌ترین عبادت در زندگى ائمه(ع) دانسته شده است. به اعتقاد نویسنده، در سیره عبادى امامان معصوم، باید اهداف ذیل مورد توجه قرار گیرد:

نماز، اساس و بنیان زندگى و هدف آفرینش است و در امامان(ع) تجلى کامل داشت.
تمام ائمه(ع) به نماز و نافله شب و شب‌زنده‌دارى مى‌پرداخته‌اند که یا تمام شب را به عبادت و دعا و قرآن خواندن مشغول بوده و یا دست کم بیشتر شب را براى عبادت بیدار بوده‌اند.
ائمه(ع) افزون بر آنکه خود به نماز و عبادت مى‌پرداختند، تأکید مى‌کردند که شیعیان نیز به عبادت و شب‌زنده‌دارى بپردازند و نماز، باید در زندگى آن‌ها جایگاه اساسى داشته باشد.
نماز و عبادت، به‌ویژه اهمیت دادن به اوقات نماز و نمازهاى واجب و نافله یومیه و نماز جماعت، باید نشان شیعه باشد.
اگر شیعیان، سیره عبادى امامان را احیا کنند و به آن بپردازند، نیکوترین وسیله براى معرفى اهل‌بیت(ع) است.[۴]

به نظر نویسنده، به دلایل زیر، عبادت در زندگى امامان(ع) تجلى ویژه داشت:

عبادت، فلسفه آفرینش است و پیامبران(ع) و امامان(ع) نیز برگزیدگان هستى هستند؛ به این جهت، هدف آفرینش در زندگى آن‌ها تجلى کامل داشت.
قرآن به پیامبر(ص) دستور داده است که شب‌ها به عبادت بپردازد و این دستور شامل ائمه(ع) نیز مى‌شود.
قرآن دستور داده است که به رسول خدا(ص) اقتدا کنند و ائمه(ع) تنها کسانى بودند که به‌طور تمام و کمال، به آن حضرت اقتدا کردند.
آنها الگوهاى برتر کمال و خوبى‌ها بودند؛ پس باید خود بیش از دیگران به عبادت مى‌پرداختند.[۵]

نویسنده، عامل این موضوع را که چرا عبادت‌هاى برخى امامان(ع) کمتر نقل شده است، در امور زیر، بررسى نموده است:

الف)- تمام آنچه که واقع شده، نقل نشده و عدم نقل، دلیل نمى‌شود که عبادتى نبوده است؛ زیرا تاریخ‌نگاران آنچه را که با اهدافشان سازگار بوده نقل کرده‌اند.

ب)- تمام کسانى که تاریخ را نوشته و گزارش‌ها را روایت کرده‌اند، در زندگى امامان(ع) راه نداشتند.

ج)- برخى امامان(ع)، در زندان یا محاصره بودند و کسى نمى‌توانست با آنها در ارتباط باشد.[۶]

سیره تربیتى ائمه(ع) یکى از موضوعات مهمى است که باید به‌صورت ویژه مورد توجه و بررسى قرار گیرد؛ زیرا یکى از اهداف اصلى