پاورپوینت کامل نقدی بر تهافت الفلاسفه ۲۸ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل نقدی بر تهافت الفلاسفه ۲۸ اسلاید در PowerPoint دارای ۲۸ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل نقدی بر تهافت الفلاسفه ۲۸ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل نقدی بر تهافت الفلاسفه ۲۸ اسلاید در PowerPoint :

محتویات

۱ ساختار
۲ گزارش محتوا
۳ وضعیت کتاب
۴ پانویس
۵ منابع مقاله
۶ وابسته‌ها

ساختار

کتاب با مقدمه نویسنده آغاز شده و نویسنده چندان دغدغه تبویب و تنظیم مطالب را ندارد؛ یعنی در این اثر، به همان تنظیمی که غزالی آورده نپرداخته و مطالب را به‌صورت پراکنده، مطرح نموده است[۲].

شیوه کار وی در تحقیقات علمی خود، به‌طورکلی، عقل‌گرایانه و در عین توجه به تعبد به روایات است و ایشان علاوه بر این، به زمینه‌های تاریخی مسائل عقلی و مباحث روایی و قرآنی نیز توجه داشته و بارها در همین اثر اشاره می‌کند که: «هرکس می‌خواهد معارف اسلامی را از طریق عقل و برهان دریابد، بخش عمده روایات و سنت پیامبر(ص) را مورد مطالعه جدی قرار دهد»[۳].

وی علاوه بر نقد سخنان غزالی، به‌نقد و بررسی دیدگاه‌های دیگر اندیشمندان هم پرداخته است. به‌عنوان‌مثال: نقد گفتار فخررازی در بحث حدوث فیض، نقد نظریه علامه طباطبایی درباره صفت فعل بودن اراده حق‌تعالی، نقد بسیاری از نظریات علامه مجلسی در ذیل روایات «بحارالأنوار»، نقد مطالبی از رساله «ابواب الهدی» اثر آقا میرزا مهدی اصفهانی، خصوصاً در مسئله تجرد نفس و غیره[۴].

گزارش محتوا

در مقدمه، به موضوع کتاب و طریقه نگارش آن، اشاره شده است[۵].

نویسنده بعد از ذکر مقدمه، به بیان علل مخالفت اشاعره و معتزله با فلسفه و نحوه ظهور اشاعره و معتزله می‌پردازد. خلاصه بیان ایشان این است که علت مخالفت آن‌ها، عدم درک عمیق فلسفه و نرسیدن به عمق فلسفه و سخنان فلاسفه است و در همین‌جا هم به علت مخالفت برخی بزرگان شیعه چون علامه مجلسی اشاره می‌کنند و می‌گویند: «مرحوم مجلسی چون در ذهن خود از فلسفه و حکمت متعالیه و عرفان، امری مخالف با شریعت اسلام و افکار ائمه(ع) ترسیم کرده، سبب شده است که اصول مسلمه‌ای از شریعت و مذهب امامیه را منکر شوند و در ضمن، احکام عقلیه در مسائلی را که همه ارباب عقول از فقها و اصولیون و محققان متکلمان در آن اتفاق دارند، انکار نمایند». وی در جای دیگر، با آنکه برای شخصیت مجلسی احترام زیادی قائل است، ایشان را محدث و فقیه متبحری می‌داند نه متکلم برجسته[۶].

در فصل بعدی، ایشان به بیان نظر غزالی در توحید الهی و نقد آن می‌پردازد. در این فصل، علاوه بر طرح مباحث گوناگون به بیان نظریات غیرعلمی مخالفان فلسفه پرداخته است. از آن جمله اینکه امام الحرمین قائل است روح جسم لطیف است و تجرد ندارد، درحالی‌که در مذهب اهل‌بیت(ع)، روح مجرد از ماده است و بعد از فنای بدن باقی است و یا می‌گویند: اراده، صفت فعل است و وی سخنی را از قول آیت‌الله بروجردی نقل می‌کند که ایشان می‌فرمودند: «نمی‌دانیم اراده صفت حق است، یعنی چه؟ صفت حق، حدوث است و امکان و… چه معنا دارد که اراده حق، صفت خلق باشد». نویسنده این شبهه واهی را که اگر اراده، عین ذات باشد، از آنجا که علم خداوند علم به شرور و مبادی از کفر و فسق دارد، لازمه‌اش آن است که خداوند فاعل شرور و کفر و فسق باشد را به‌کلی بی‌اساس دانسته که جواب آن واضح است. چون خداوند به‌ضرورت شرع و عقل، فاعل کفار و فجار است، ولی برگشت شرور به اعدام و ناچار «مقضی»، با عرض است و شرور لازمه خلقت عالم ماده است و امور عدمیه، مجعول بالذات نیستند و به فرض آنکه امر وجودی باشند، ترک خیر کثیر برای شر قلیل، خود شر کثیر است[۷].

نویسنده در فصل بعد، به اراده حق‌تعالی و نحوه تعلق آن پرداخته و می‌گوید: «بحث اراده حق‌تعالی و نحوه تعلق آن به تمام نظام وجود، با حفظ وحدت از عویضات علم کلی است و متعلق آن تمام نظام وجود است…». وی در این فصل، به بیان روایات منقول از ائمه(ع) در باب اراده الهی و تأویل آن پرداخته و معنای اراده را همان قول محققین فلاسفه که اراده را صفت ذاتی و علم به‌نظام احسن و اتم و اشرف می‌دانند و در همین فصل به نقل اعتقاد استاد خود، علامه طباطبایی در باب اراده الهی پرداخته و سپس به‌نقد گفتار ایشان می‌پردازد و بیان می‌کند که باید روایات شریفه در این باب را با دقت فهمید و با آیات قرآنی سنجید و با درایت به روایات مراجعه کرده که با قواعد مسلم کلام تحقیقی مخالف نباشد و ایشان با تعجب اظهار می‌دارد که فقهای بزرگوار در مورد روایات فقهی، با دقت بسیار بحث می‌کنند که آدمی در حیرت می‌ماند، اما در این‌گونه روایات، آن‌گونه تدبر را