پاورپوینت کامل عصمه الأنبیاء فی القرآن الکریم ۲۹ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل عصمه الأنبیاء فی القرآن الکریم ۲۹ اسلاید در PowerPoint دارای ۲۹ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل عصمه الأنبیاء فی القرآن الکریم ۲۹ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل عصمه الأنبیاء فی القرآن الکریم ۲۹ اسلاید در PowerPoint :

محتویات

۱ ساختار
۲ گزارش محتوا
۳ وضعیت کتاب
۴ منابع مقاله
۵ وابسته‌ها

ساختار

کتاب، مشتمل بر مقدمه چاپ اول و دوم به قلم مؤلف و پنج بخش مى‌باشد.

گزارش محتوا

در بخش نخست، مؤلف از نقطه آغاز بحث از عصمت در میان مسلمانان، سخن مى‌گوید و یادآور مى‌شود که این واژه پیش از همه در قرآن کریم مطرح شده است. به گفته مؤلف، واژه عصمت در قرآن کریم ۱۳ بار به صورت‌هاى گوناگون به کار رفته که در تمام موارد یک معنا بیشتر ندارد و آن امساک و منع است و چنانچه در موارد دیگرى هم به کار رفته باشد به ملاحظه همین معنا بوده است. به گفته ابن فارس، عصمت به این معناست که خداوند بنده خود را از درافتادن به هر بدى محافظت نماید. به گفته مؤلف، عصمت عبارت است از محفوظ ماندن انسان از هر گونه خطا و نافرمانى نه تنها در عمل، بلکه هم‌چنین در فکر و اراده. بنا بر این معصوم مطلق، کسى است که به هیچ‌وجه در زندگانى خویش دچار لغزش نگردد و در تمام عمر خویش حتى یک بار هم نافرمانى خداوند را نکرده، بلکه فکر آن را نیز به ذهن خود خطور ندهد.

در ادامه مؤلف به سرآغاز این بحث به عنوان بحثى کلامى و عقیدتى در میان جامعه اسلامى اشاره کرده، مى‌گوید: تمام آثار کلامى جدید و قدیم، مملوّ از مطالبى درباره عصمت است اما سخن در این بخش درباره سرآغاز این اندیشه در میان مسلمانان است.

به گفته مؤلف، بدون شک دانشمندان یهود مبدع اندیشه عصمت به شمار نمى‌آیند، چرا که خود ایشان به انبیاى عظام الهى که در قوم بنى اسرائیل ظهور کرده‌اند، گناهان زیادى را نسبت مى‌دهند که برخى از آنها از گناهان کبیره به شمار مى‌روند. اما علماى مسیحى، هر چند مسیح(ع) را از هر گونه عیب و نقصى مبرا مى‌دانند، ولى این تنزیه از آن روست که ایشان مسیح را نه بشر، بلکه خداى تجسد یافته و ثالث ثلاثه مى‌دانند. بنا بر این ایشان را نیز نمى‌توان مبدع مسئله عصمت در مباحث کلامى دانست، چرا که موضوع عصمت همانا انسان است نه خداى متجسد.

مؤلف، در ادامه دیدگاه مستشرق اروپایى رونالدسون را درباره خاستگاه اندیشه عصمت مورد انتقاد قرار مى‌دهد. رونالدسون در کتاب خود با عنوان «باور شیعه»، عقیده عصمت را ساخته و پرداخته شیعه مى‌داند و معتقد است این عقیده از زمان امام صادق(ع) به انگیزه اثبات مدعاى شیعه درباره امامان خود در مقابل خلفاى سنى در میان شیعیان ظهور کرده است.

اما مؤلف معتقد است موضوع عصمت نخستین بار در قرآن کریم مطرح گردیده و خداوند درباره ملائکه خود فرموده: «عَلَیْها مَلائِکَهٌ غِلاظٌ شِدادٌ لا یَعْصُونَ اللَّهَ ما أَمَرَهُمْ وَ یَفْعَلُونَ ما یُؤْمَرُونَ». به گفته مؤلف، از این صریح‌تر نمى‌توان در تعریف حقیقت عصمت و واقعیت آن سخن گفت و انسان اهل تدبر را به آن متوجه ساخت.

بنا بر این عصمت به مفهوم جامع آن، با قطع نظر از موصوف آن(فرشتگان یا انبیا و امامان)، نخست در قرآن کریم مطرح گردیده و توجه مسلمانان بدان جلب شده است و دانشمندان مسلمان هیچ نیازى به دریافت این اندیشه از احبار و رهبان مسیحى نداشته‌اند.

سپس مؤلف به آیاتى از قرآن کریم که درآنها به عصمت پیامبر اکرم(ص) تصریح شده، اشاره مى‌کند و از آیاتى چون: وَ ما یَنْطِقُ عَنِ الْهَوى* إِنْ هُوَ إِلَّا وَحْىٌ یُوحى در این باره یاد مى‌کند.

مؤلف، در ادامه به نقد و بررسى نظریه احمد امین، اندیشمند معاصر مصرى، درباره نظریه عصمت از دیدگاه شیعه پرداخته است. وى دیدگاه احمد امین مبنى بر اینکه شیعه این نظریه را از معتزله فراگرفته است رد مى‌کند.

مؤلف براى رد دیدگاه احمد امین، شواهد فراوانى را از آثار ائمه معتزله نقل مى‌کند که در آنها تصریح شده که معتزله اصول فکرى خود را از محمد بن حنفیه و پسر او أبو هاشم فراگرفته‌اند و این دو نیز اندیشه‌هاى خود را از على بن أبى طالب(ع) دریافت داشته‌اند. مؤلف، براى اثبات این مدعا به ذکر فقراتى از فرمایشات امیرالمؤمنین(ع) در نهج‌البلاغه اشاره مى‌کند که حضرت با عبارات گوناگون از موضوع عصمت پیامبر(ص) سخن گفته است.

بخش بعدى به بررسى حقیقت عصمت اختصاص یافته است. به گفته مؤلف، متکلمین عصمت را این‌گونه تعریف کرده‌اند: عصمت به معناى نیرویى است که انسان را از ارتکاب گناه و درافتادن در لغزش‌ها بازمى‌دارد. با توجه به این تعریف، مؤلف در دو ناحیه به بررسى موضوع عصمت مى‌پردازد: عصمت از گناه و عصمت از خطا. آن‌گاه مى‌نویسد که حقیقت عصمت به یکى از امور سه‌گانه ذیل باز مى‌گردد: ۱- عصمت به معناى نهایت درجه پرهیزگارى؛ بنا بر این هر آنچه تقوى بدان توصیف مى‌شود، عصمت نیز بدان وصف مى‌گردد و تقوى حالتى نفسانى ا