پاورپوینت کامل قرآن و عرفان و برهان از هم جدایی ندارند ۲۴ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل قرآن و عرفان و برهان از هم جدایی ندارند ۲۴ اسلاید در PowerPoint دارای ۲۴ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل قرآن و عرفان و برهان از هم جدایی ندارند ۲۴ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل قرآن و عرفان و برهان از هم جدایی ندارند ۲۴ اسلاید در PowerPoint :

قرآن و عرفان و برهان از هم جدایی ندارند

پدیدآوران

حسن‌‌زاده آملی، حسن (نویسنده)

ناشر

وزارت فرهنگ و آموزش عالی، مؤسسه مطالعات و تحقیقات فرهنگی (پژوهشگاه)

مکان نشر

تهران – ایران

سال نشر

۱۳۷۰ ش

چاپ

۱

زبان

فارسی

تعداد جلد

۱

کتابخوان

مشاهده

قرآن و عرفان و برهان از هم جدایى ندارند، به قلم استاد حسن‌زاده آملى، به زبان فارسى و در صدد اثبات این مطلب است که قرآن و برهان و عرفان، هر سه، یک چیز را مى‌گویند، منتها با سه زبان.

ساختار

کتاب، متشکل از یک مقدمه و ده فصل است.

گزارش محتوا

برخى، بر این گمانند که بین قرآن و برهان و عرفان جدایى است و اگر کسى قرآن را به عنوان مقتدا و امام خویش برگزید، باید به برهان و عرفان بى‌اعتنا باشد. یا اگر کسى برهان را به عنوان مرجع و حاکم انتخاب نمود، باید از قرآن و عرفان دست بکشد و یا اگر کسى به سوى عرفان میل کرد، باید از قرآن و برهان روى بگرداند. حال اگر از همین افراد پرسیده شود: آیا ممکن است قرآن کریم، حاوى مطلبى مخالف با عقل بوده باشد؟ یا پرسیده شود: آیا ممکن است این امر را انکار کرد که قرآن، خود، بر اساس کشف تام محمدى(ص) به دست ما رسیده است؟ در هر دو مورد، جواب مى‌دهند: نه؛ یعنى همه معترفند که قرآن در هیچ مورد، حکمى بر خلاف حکم عقل ندارد و همه معتقدند که قرآن کشف‌نامه حضرت ختمى مرتبت(ص) است، ولى با این همه، یک نوع تعصب خاص یا کج فهمى خاص و یا عناد خاص، آنها را وامى‌دارد که به تعبیرات مختلف و بهانه‌هاى گوناگون و شیوه‌هاى جوراجور، دم از تفکیک بزنند و این سه محور اساسى شناخت را که ظاهرا سه محورند، ولى به لحاظ واقع معاضد هم و پشتیبان یک‌دیگرند، معارض با هم و معاند با یک‌دیگر معرفى کنند.

بلى، ممکن است بگویند: مسلم است که قرآن، حکمى بر خلاف حکم عقل ندارد، ولى سخن ما این است که قرآن، فوق عقل است و با عقل صرف، نمى‌توان به آنچه که قرآن حکم مى‌کند، دست یافت و نیز ممکن است بگویند: مسلم است که قرآن، مبتنى بر کشف است، ولى این، بدان معنى نیست که هر کشفى حق و مطابق با واقع بوده باشد.

در جواب، گوییم: آرى، همین‌طور است که مى‌فرمایید، ولى شما نیز باید بین فیلسوفى که عقل گراست و مى‌خواهد بدون کمک وحى به حقایق و معارفى که از دسترس عقل صرف دور است، دست یابد و فیلسوفى که عقل را راه‌گشاى وحى و آن را بدون وحى در فهم بسیارى از معارف الهى، راجل مى‌داند، فرق بگذارید و هم‌چنین باید عارفى را که بر مطلق کشف اتکا دارد و هر کشفى را با هر شرایطى حجت مى‌داند، از عارفى که براى کشف، میزانى قائل است و آن را با شرایط خاصى مى‌پذیرد و بر هر کشفى اعتماد نمى‌کند، تمییز دهید و در همین‌جا بسیار به‌جاست خاطرنشان کنیم: ما در عین حالى که معتقدیم قرآن و عرفان و برهان از یک‌دیگر جدایى ندارند، این را هم اضافه مى‌کنیم که معناى این سخن، نه آن است که ما هر مطلبى را که به نام قرآن یا عرفان یا برهان عرضه شد، به بهانه اینکه قرآن و عرفان و برهان از هم جدایى ندارند، تصدیق کنیم، بلکه باید بین خود قرآن و عرفان و برهان و بین طرف‌داران قرآن و برهان و عرفان، فرق گذاشت؛ یعنى آنچه که ما مدعى آنیم، عدم ترافع بین خود قرآن و عرفان و برهان است، نه عدم ترافع بین طرف‌داران و پیروان آنها، زیرا معتقدیم: همان‌گونه که براى برداشت از قرآن شرایطى است و مفسر، نمى‌تواند بدون توجه به آنها مدعى شود که آنچه من از قرآن مى‌فهمم حق خالص است، عرفان را نیز آدابى است و عارف، نمى‌تواند بدون در نظر گرفتن آنها ادعا کند که آنچه من با مکاشفه بدان دست یافته و مى‌یابم، واقعیت صرف است و برهان را نیز شرایط خاصى است و مبرهن، نمى‌تواند بدون اعتنا بدان‌ها بگوید: آنچه را که من با برهان استنتاج کرده و مى‌کنم مطابق با واقع ا