پاورپوینت کامل قاضی سعید قمی، محمدسعید بن محمدمفید ۷۰ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل قاضی سعید قمی، محمدسعید بن محمدمفید ۷۰ اسلاید در PowerPoint دارای ۷۰ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل قاضی سعید قمی، محمدسعید بن محمدمفید ۷۰ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل قاضی سعید قمی، محمدسعید بن محمدمفید ۷۰ اسلاید در PowerPoint :

محتویات

۱ وفات و مدفن
۲ اساتید
۳ آثار
۴ آراء
۵ پانویس
۶ وابسته‌ها

وفات و مدفن

در مورد تاریخ دقیق وفات وى اختلاف وجود دارد.برخى منابع سال ۱۱۰۰ق و بعضى سال ۱۱۰۳ق را به عنوان سال وفات وى ذکر نموده‌اند.

اساتید و شاگردان:در کتب تاریخى به شاگردان قاضى سعید اشار چندانى‌نشده است.اما صاحب الذریعه، محمد بن حسن على که احتمالا نو عبداللّه تسترى(م ۱۰۲۱ ق)

بوده را نام برده است[۱]محمد کریم و مهدى نامى که شرح توحید را بر مصنف آن قرائت کرده[۲]

نیز نامشان در کتب تاریخى به عنوان شاگردان وى ثبت شده است.

اساتید

حکمت را از مولى رجبعلى تبریزى(م ۱۰۸۰) در اصفهان و علوم دینى و عرفان را از ملا محسن فیض کاشانى (م ۱۰۹۱) فرا گرفت.اینکه آیا قاضى سعید نزد ملا عبدالرزاق لاهیجى (م ۱۰۵۱)حکمه الاشراق را خوانده باشد، مورد اختلاف است.

افندى در ریاض العلماء و به نقل از وى صاحب روضات الجنات و طرائق الحقائق[۳]، وى را شاگرد فیاض به حساب آورده‌اند.هانرى کربن و استاد سید جلال‌الدین آشتیانى، قاضى سعید را متأثّر از درس اشراق فیاض دانسته‌اند.[۴]

اما از آثار قاضى سعید به رغم تصریح بر شاگردیش در محضر رجبعلى و فیض.تلمذ در محضر صاحب شوارق به دست نمى‌آید، به علاوه ولادت قاضى تنها دو سال قبل از وفات فیض اتفاق افتاده، چگونه این طفل دوساله به درک محضر استاد فیاض، نائل آمده است؟

قاضى سعید در فلسفه بیشتر از مولى رجبعلى متأثر است تااز فیض.مولى رجبعلى تبریزى متخلّص به واحد از شاگردان حکیم میر ابوالقاسم فندرسکى استرآبادى(م ۱۰۵۰) از حکماى نامدار عصر صفوى و مورد احترام سلاطین صفوى بوده است.وى از حکماى مشاء به حساب مى‌آید.در محضر پرفیض او قاضى سعید قمى، و برادرش حکیم محمّد حسن قمى، میر قوام‌الدین حکیم، ملا عباس مولوى صاحب اصول الفوائد، ملا محمّد تنکابنى، میر قوام‌الدین رازى و محمّد رفیع پیرزاده تربیت شده‌اند.پیرزاده تقریرات استاد خود را به نام معارف الهیه[۵]ضبط کرده است.از ملا رجبعلى تبریزى رساله‌اى در اثبات واجب[۶]و کتابى به نام اصول آصفیه[۷]به جا مانده است.آثار رجبعلى و تقریرات شاگردانش از دروس وى، حاکى از احاط وى بر آراى فلسفى است.اما در فلسفه صاحب آراى متفرّدى است که اشاره به امهات آنها بى‌وجه نیست:

وجود در ماسوى اللّه مشترک معنوى، و میان واجب و ممکن مشترک لفظى است.[۸]
صفات واجب‌الوجود عین ذات واجب نیستند.در عین اینکه زاید بر ذات نیز محسوب نمى‌شوند.واجب صفت ندارد و نسبت صفات کمالى به ذات ربوبى به معناى سلب طرف نقصان است.وجوب وجود و اطلاق موجود بر واجب نیز از این قاعده مستثنى نیستند.[۹]
حرکت در جوهر محال است.[۱۰]
ترکیب وجود و ماهیت ترکیبى انضمامى است.وجود زاید بر ماهیت در خارج مى‌باشد و حمل وجود بر ماهیت نظیر حمل اعراض خارجى بر جوهر به حساب مى‌آید.[۱۱]
ماهیت مجعول اوّل و بالذات و وجود مجعول ثانى و بالعرض است.علیت و تأثیر و معلولیت و تأثر در سنخ ماهیات است نه در وجود[۱۲]
وجود ذهنى باطل است.

علم نفس به حقایق خارجیه به اعیانشان است نه به صورشان.محسوسات جزئیه به توسط آلت و طبایع کلیّه بدون آلت ادراک مى‌شوند.[۱۳]

۷-موضوع فلسفه نه وجود است و نه موجود، بلکه شىء است و شىء مشترک معنوى است.[۱۴]

۸-اثبات وجود خداوند از مسائل فلسفى نیست بلکه غایت آن است.[۱۵]

ملا رجبعلى نوعا به تفردش در آراى یادشده آگاه بوده و گاه به این تفرد مباهات مى‌کرده است.رجبعلى افزون از نیم قرن مدرس اوّل حوز اصفهان بوده است و شاگردانش در حد پرستش او را بزرگ مى‌داشته‌اند.قاضى سعید در مواضع متعددى از آثار خود، استاد را ستوده است.قاضى سعید اگرچه تا حدود زیادى در محضر فیض از حکمت متعالیه متأثر شده و این تأثیر بویژه در تعلیقات او بر اثولوجیا آشکار مى‌شود، اما تأثیر اصلى وى از فیض در عرفان است.به علاوه در تطبیق شریعت و حکمت و طریقت نیز او به فیض وامدار است.

آثار

از قاضى سعید آثار فراوانى به جا مانده است.با توجه به اینکه ارباب تراجم شاگرد قابل‌توجهى براى قاضى سعید ذکر نکرده‌اند، ظاهرا باید وى بیشتر به تألیف عنایت کرده باشد تا به تدریس.اکثر آثار وى در شرح احادیث است.همچنین هم آثار وى به استثناى کلید بهشت و اسرار الصنایع به زبان عربى نگاشته شده است.به فارسى و عربى شعر مى‌سروده و آثارش آکنده از آیات و روایات و کلمات عرفا، حکما، متکلمان، مفسران و محدثان است.به دست آوردن ترتیب
زمانى آثار قاضى سعید کمى دشوار است، چرا که ظاهرا جمعى از این آثار را در عرض هم مى‌نگاشته است.روح حاکم بر آثار او عرفانى و صوفى‌منشانه است، هرچند قالبى که براى تألیف انتخاب کرده، غالباً قالب فلسفى است.

به نظر هانرى کربن: «قاضى سعید از برجسته‌ترین نمایندگان عرفانى شیعى امامى است، او شیعى اشراقى بود و هم آثار او مى‌بایستى مدّتها پیش از این منتشر مى‌شد».[۱۶]

آثار قاضى سعید را از حیث انتشار به چهار قسم مى‌توان تقسیم کرد:

آثارى که با طبع حروفى منتشر شده است.
آنچه که با چاپ سنگى طبع شده
آثارمخطوط
آثار مفقود و نامشخّص.

اوّل:آثارى که به طبع حروفى رسیده است:

کلید بهشت، تصحیح و تعلیق سید محمّد مشکوه، تهران ۱۳۵۶ ق.[۱۷]این کتاب مختصر در مبدأ و معاد است و به زبان فارسى و نزدیک به فهم عامه، به دور از اصطلاحات و با رعایت جمع بین شریعت و فلسفه نگارش یافته است.
اسرار العبادات، تصحیح سید محمّدباقر سبزوارى، تهران ۱۳.[۱۸]
تعلیقات على اثولوجیا، با تصحیح و مقدمه سید جلال‌الدین آشتیانى، تهران ۱۳۵۶.[۱۹]
این تعلیقات بر چهار میمر(مقاله) اوّل از ده میمراثولوجیا و ناظر به تعلیقات شیخ الرئیس و متأثر از مبانى حکمت متعالیه است.به رغم مقدم نافع مصحّح، طبع تعلیقات طبعى غیر منقح از نسخه‌اى ناقص است و به تصحیحى مجدد نیاز دارد.
شرح توحید الصدوق، جلد اوّل، تصحیح و تعلیق دکتر نجفقلى حبیبى، تهران ۱۳۷۳.
از قاضى سعید دو نامه به استادش فیض کاشانى و پاسخى از فیض کاشانى منتشر شده است.قاضى سعید در این نامه‌ها از فیض تمناى هدایت به وادى عرفان و سلوک را کرده است.

(مکاتبات فیض و قاضى سعید قمى، به کوشش مدرس طباطبایى، تهران ۱۳۵۲).[۲۰]

دوّم:آثارى که با طبع حجرى منتشر شده است:

رساله حقیقه الصلوه(مقاله التوحید).این رسال مختصر در سال ۱۰۸۴ در قم تألیف شده و در حاشی شرح الهدایه الاثیریه صدر المتألهین شیرازى به طبع رسیده است(تهران۱۳۱۳ ق)[۲۱]
چکید رساله این است که حقیقت و روح صلوه، توحید ذات و اسماء و صفات و افعال است و بس.
الاربعین فى شرح الاحادیث المشکله(تألیف بین سالهاى ۱۰۷۹ تا ۱۰۹۱) تصحیح عیسى على‌آبادى، با مقدمه سید نصرالله تقوى، تهران ۱۳۱۵ ق.این کتاب مهمترین

کتاب قاضى سعید پس از شرح توحید است.جمیع نسخ به جا مانده از این کتاب ناقص و شامل یک مقدمه و بیست و شش حدیث است.

سوّم:آثار مخطوط قاضى سعید که هنوز به زیور طبع آراسته نشده است:

الاربعینیّات لکشف انوار القدسیّات؛ مجموعه‌اى از ده یا یازده رساله که قاضى سعید قبلا آنها را مستقلا تصنیف کرد و سپس تصمیم به الحاق آنها در مجموع اربعینیّا گرفت.این مجموعه در ردیف آخرین اثر قاضى محسوب مى‌شود.وى در نظر داشت در این مجموعه چهل رساله جمع‌آورى کند که عمرش کفاف نداد.رسائل این مجموعه عبارتند از:
رسال روح الصلوه.[۲۲]تفصیل رسال حقیقه الصلوه سابق الذکر.
رساله اشاره و بشاره فى حقیقه الاختلاف الواقع فى القرآت السبع (۱۰۸۹ قم).
الفوائد الرضویه فى شرح حدیث سؤال رأس الجالوت من الامام على بن موسى الرضا(ع) فى حقیقه الکفر و الایمان.
مرقاه الاسرار فى بیان ربط الحادث بالقدیم و حدوث العالم (۱۰۸۴ قم).
النفحات الالهیه و الخواطر الالهامیه(۱۰۸۴ قم).
الانوار القدسیه فى تحقیق الهیولى و الصوره(۱۰۸۵ قم).
المقصود الاسنى فى تحقیق ماهیه الحرکه و وجودها (۱۰۸۸ قم).
الحدیقه الوردیه فى السوانح المعراجیه.
رساله البرهان القاطع و النور الساطع.ترجم رسال استادش مولى رجبعلى تبریزى از فارسى به عربى.
الطلایع و البوارق فى تحقیق ان لکل حقیقه من الحقائق الامکانیه صوره و ان احسنها الصوره الانسانیه(البوارق الملکوتیه).
این رساله مفصل‌ترین رسال مجموع اربعینات است.
شرح حدیث الغمامه من اعجاز امیرالمؤمنین(ع).(اصفهان ۱۰۹۹)
اسرار الصنایع فى فلسفه بعض العلوم، به فارسى(۱۰۸۰).
شرح حدیث البساط.
شرح توحید الصدوق، جلد دوّم، از باب سوّم، تفسیر سور توحید تا باب ۲۶ معنى الرضا و سخطه عزّ و جلّ.
شرح توحید الصدوق، جلد سوّم، که باید ظاهرا از باب ۲۷ یعنى معنى قوله عز و جل و نفخت فیه من روحى آغاز شده باشد و در سال ۱۱۰۷ از آن فارغ شده است.این اثر را آخرین اثر وى به حساب آورده‌اند.
بخشى از اشعار قاضى سعید.افزون از دویست بیت در تذکر محمّد نصیر نصرت، بیست و هفت بیت در سفین خوشگوى هندى، نه بیت در تذکر نصرآبادى، چند بیت در

آتشکد آذر.[۲۳]

چهارم:آثار مفقود و غیر مشخص.

حاشیه شرح الاشارات.ریاض العلماء، تصنیف چنین کتابى را به او نسبت مى‌دهد.[۲۴]
تألیف چنین کتابى بعید نیست، چه قاضى سعید در آثار خود مکررا از اشارات شیخ و شرح محقق طوسى نقل قول کرده است.
شرح توحید صدوق، جلد چهارم.شیخ آقا بزرگ، آن را در کرمانشاه دیده است و قراینى نیز بر وجود این چهار جزء حکایت مى‌کند[۲۵]، امّا مشخص نیست که آیا قاضى سعید توفیق اتمام شرح توحید صدوق را یافته است یا نه.
دیوان اشعار فارسى و عربى.میرزا صائب(م ۱۰۸۱) یک رباعى تقریظ بر دیوان قاضى نوشته بوده که بیت آخرش این است:

هرنسخه مناسبت به دردى دارد

این نسخه هزار درد را درمانست[۲۶]

از دیوان قاضى سعید فعلا اطلاعى در دست نیست و چنانکه گذشت نزدیک به سیصد بیت از اشعار او در تذکره‌هاى سابق الذکر نقل شده است.

آراء

قاضى سعید در مسائل فلسفى آراى خاصى دارد که ذکر اهمّ آنها بى‌فایده نیست:

اصالت ماهیت و فرعیت وجود«شىء به اصلیت اولى است از وجود، پس ثابت شد که از این دو اثر شىء اصل است و وجود فرع آن و صفت آن…باید که اصلیت ماهیت و شىء را باشد و هرگاه ماهیت اصل باشد تقدم برحسب رتبه نیز او را خواهد بود نه وجود را.»[۲۷]
نفى وجود ذهنى و علم حصولى نفس«علم نفس به اشیاء حصولى نیست، بلکه حضورى به معناى مشهور هم نیست، چه حضور به معنى مشهور در میانه جسم و جسمانیات مى‌باشد و اگر مجازا گویند که اشیاء همگى حاضرند در نزد نفس، مراد این معنى خواهد بود که هیچ یک از اشیاء غایب نیستند از نظر نفس عاقله…پس حاضر بودن از اشیاء ظ