پاورپوینت کامل غریب الحدیث (هروی) ۲۸ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل غریب الحدیث (هروی) ۲۸ اسلاید در PowerPoint دارای ۲۸ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل غریب الحدیث (هروی) ۲۸ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل غریب الحدیث (هروی) ۲۸ اسلاید در PowerPoint :

محتویات

۱ اهمیت کتاب
۲ تاریخ نگارش
۳ ساختار
۴ گزارش محتوا
۵ وضعیت کتاب
۶ پانویس
۷ منابع مقاله
۸ وابسته‌ها

اهمیت کتاب

آنچه ابوعبید خزاعی را به‌عنوان مفسر احادیث مشکل، شاخص کرده است، تألیف اثر حاضر می‌باشد که به گفته خود او، حدود ۴۰ سال از عمرش را برای گردآوری مطالب آن، صرف نموده است[۱].

تاریخ نگارش

چنان‌که از مندرجات کتاب برمی‌آید، ابوعبید این اثر را پس از سفر مصر (۲۱۳ق/۸۵۸م)، در بغداد تألیف کرده و به روایتی، آن را به مأمون اهدا نموده است[۲].

ساختار

کتاب با مقدمه مصحح آغاز و مطالب در چهار جلد، تنظیم شده است.

گزارش محتوا

در مقدمه، ضمن ذکر تاریخچه کوتاهی از علم غریب الحدیث، به موضوع اثر حاضر و اهمیت آن، اشاره گردیده است[۳].

همه آنان که با متون کهن سر و کار دارند و در پی فهم‌ اندیشه‌‌های‌ پیشینیان از لابه‌لای سخنان و نوشته‌های به‌یادگارمانده آنانند، با مشکل واژه‌‌های ناآشنا روبه‌رو هستند. واژه‌های نامفهوم و یا دیریاب، گاه در جای‌ حساس و اصلی جمله قرار‌ می‌‌گیرند و ازاین‌رو، همه کلام را گنگ می‌سازند[۴]. ازاین‌رو، غریب‌‌نگاران مسلمان، مانند همتایان ادیب خویش، به تلاش‌هایی سترگ دست یازیدند و در کنار تدوین علوم ادبی و بلاغی، بخشی از کوشش‌های‌ پیگیر‌ خود‌ را به ترجمه و شرح و تفسیر واژه‌های ناآشنای‌ متون‌ دینی (قرآن و حدیث)، اختصاص دادند و موفق گشتند در طی چند قرن کار مستمر، از مرحله ابداع و تدوین تا‌ تهیه‌ جوامع‌ و تسهیل دسترسی به آنها، آثار ارزشمندی در زمینه غریب‌نویسی‌ به‌یادگار نهند[۵]. در آغاز حرکت و همچون‌ علوم‌ و فنون دیگر، آثاری اندک و انگشت‌شمار، پدید آمد که حاصل تراوش‌های فکری بنیان‌گذاران‌ آن‌ در‌ شرح واژه‌های غریب و نامأنوس احادیثی معدود بود. این شرح و تفسیرها بدون ترتیب منطقی، مکتوب‌ شد‌ و بسیاری از آنها در طول تاریخ، مفقود گشت[۶]. اما نیاز به دانشمندی باهمت که با درانداختن‌ طرحی نو، علم غریب الحدیث را یک مرحله جلو ببرد، نویسنده کتاب حاضر را بر آن داشت که سالیان متمادی از عمر خود را در جمع‌آوری معانی لطیف و فواید سرشار احادیث صرف کند و خلاصه تحقیقات‌ خویش‌ را در کتاب «غریب الحدیث» ارائه دهد. او احادیثی را که به سبب در برداشتن واژه‌های ناآشنا، نامفهوم می‌نمود، با نظم‌ و ترتیب‌ خاصی در کتاب خود‌، گرد آورد. این ترتیب بر اساس ترتیب رایج کتاب‌های حدیث اهل سنت در آن زمان، یعنی مسندنویسی بود[۷].

ابوعبید به همان روش‌ مسند‌نگاران، احادیث پیامبر(ص)‌ و سپس روایات اصحاب و تابعیان آنها را جداگانه و در پی هم آورد و برای هر راوی حدیث، فصلی گشود. او در داخل فصل و مسند، ترتیب خاصی ننهاد و پس از آوردن اسناد حدیث‌، به‌ شرح واژه ناآشنای آن پرداخت[۸].

دسته‌بندی ابوعبید و روشمند کردن ارائه مطالب، مراجعان را از رنج تتبع و جستجوی فراوان رهانید و استشهادش به استعمالات قرآنی و نشان دادن کاربردهای مشابه واژه‌ ناآشنا‌ در احادیث‌ دیگری که از همان راوی روایت شده و یا راویان دیگر، لغویان و محدثان و فقیهان را به‌سوی کتاب‌ کشانید؛ تا آنجا که شمر بن حمدویه هروی (متوفی ۲۵۵ق) که خود‌ در‌ فهرست‌ غریب‌نویسان بزرگ سده سوم است، می‌گوید: «برای ‌‌عرب‌، کتابی نیکوتر از کتاب ابو عبید نیست» و عبدالله پسر احمد بن حنبل، آن‌ را‌ بر‌ پدرش عرضه می‌کند و احمد بن حنبل آن را نیکو می‌شمارد و می‌گوید: «خدا او را پاداش نیکو دهد»[۹].

گفتنی است که نقدها‌ و خرده‌گیری‌هایی هم‌ بر‌ کتاب ابوعبید صورت گرفت و کسی همچون ابن قتیبه (متوفی ۲۷۶ق)، به تألیف «إصلاح غلط أبی‌عبید» پرداختند و ابراهیم حربی (متوفی ۲۸۵ق)، حدیث آن را بدون اصل می‌دانست. در داوری میان نقدها‌ و اقبال‌ها،‌ می‌توان اقبال به کتاب ابوعبید را گسترده‌تر دانست؛ زیرا از میان کتاب‌های متعدد تألیف‌شده در نیمه نخست قرن سوم، همچون کتاب ابن اعرابی (متوفی ۲۳۱ق) و شیبانی (متوفی ۲۳۱ق) و اثرم‌ (متوفی ۲۳۲‌ق) و البیری (متوفی ۲۳۹ یا ۲۳۸ق) و نیز کتاب بزرگ شمر بن حمدویه هروی، تنها کتاب ابوعبید به دست ما رسیده است و این، نشان از نسخه‌برداری فراوان و استقبال از این کتاب‌ است‌. همچنین از ردیه‌های کتاب، همچون کتاب حسن بن عبداللّه اصفهانی مشهور