پاورپوینت کامل بدائع الدرر فی قاعده نفی الضرر ۲۷ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل بدائع الدرر فی قاعده نفی الضرر ۲۷ اسلاید در PowerPoint دارای ۲۷ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل بدائع الدرر فی قاعده نفی الضرر ۲۷ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل بدائع الدرر فی قاعده نفی الضرر ۲۷ اسلاید در PowerPoint :

محتویات

۱ ساختار
۲ گزارش محتوا
۳ وضعیت کتاب
۴ پانویس
۵ منابع مقاله

ساختار

کتاب با دو مقدمه از محقق و مؤلف آغاز و مطالب در نه باب، تنظیم شده است.

گزارش محتوا

در مقدمه محقق، ضمن اشاره به گوشه‌هایى از زندگانى امام خمینى(ره) و توضیح «قاعده لا ضرر»، اقدامات تحقیقى صورت‌گرفته در کتاب را تشریح کرده است  .[۲]

امام(ره) در مقدمه، به بررسى روایاتى که دربردارنده «لا ضرر و لا ضرار» است پرداخته و روایات را از طرق شیعه و سنى نقل کرده و در پایان، به سخن فخرالمحققین اشاره مى‌کند که حدیث «لا ضرر و لا ضرار»، متواتر است. سپس نتیجه این مقدمه را در طلیعه فصل اول چنین بیان مى‌کند: «بى‌گمان «لا ضرر و لا ضرار» از معصوم(ع) صادر شده است؛ زیرا اولاً این روایت میان شیعه و سنى مشهور است؛ ثانیاً روایات دربردارنده این جمله مستفیض است؛ همان گونه که بى‌هیچ تردیدى این جمله در ضمن قضیه سمره بن جندب وارد شده است»  .[۳]

امام(ره) در فصل اول، قاطعانه به صدور این جمله از معصوم(ع) در ضمن روایات حکم مى‌کند، اما صدور آن را به‌طور مستقل از معصوم(ع) مورد تردید و اشکال قرار مى‌دهد و بر مرحوم نائینى که مدعى است این جمله افزون بر اینکه در ضمن روایات وارد شده، مستقلا نیز از معصوم(ع) صادر شده است، خرده مى‌گیرد  .[۴]

امام(ره) فصل دوم را به بیان و بررسى اشکالاتى که ورود این جمله در ذیل روایات «شفعه و منع فضول الماء» به دنبال مى‌آورد، پرداخته است. آنگاه ادله علامه شیخ‌الشریعه اصفهانى را مبنى در وارد نشدن «لا ضرر» در ذیل این دو قضیه نقل کرده و آنها را مردود مى‌داند و در پایان بر تأییدى که مرحوم نائینى از این مطلب کرده است، سخت انتقاد مى‌کند  .[۵]

در فصل سوم، امام(ره) وارد نشدن «لا ضرر» را در ذیل این دو قضیه با دلیلى ابتکارى مى‌پذیرد و در فصل چهارم، به تفسیر و توضیح کلمه «فی الإسلام» و کلمه «على مؤمن» پرداخته و احادیث معتبر را خالى از کلمه «فی الإسلام» مى‌داند، اما در مورد کلمه «على مؤمن» مى‌فرماید: «بعید نیست بگوییم اطمینان داریم این کلمه در ضمن روایات وارد شده است»  .[۶]

در پایان این فصل نیز مطالبى درباره کلمه «على مؤمن» از مرحوم نائینى نقل و نقد شده است. امام(ره) در فصل پنجم، مفردات حدیث را توضیح مى‌دهد و پس از تتبع در کتاب‌هاى لغت و استمداد از آیات متعدد قرآن، مى‌نویسد: «از آنچه گذشت روشن مى‌شود که «ضرر» به معناى نقص در مال و جان است و «ضرار» به معناى در تنگنا قراردادن و رساندن ناراحتى و زیان و حرج [به شخص دیگرى] است… نه به معناى «ضرر» آن‌گونه که آخوند در «کفایه» گفته است… و نه به معناى اصرار بر ضرر آن‌گونه که مرحوم نائینى بیان کرده است و نه…»  .[۷]

شیوه طرح مطالب این فصل و فصل پیشین ارزنده است. امام(ره) از سویى در این دو فصل، به‌طور دقیق به ریشه‌یابى اشتباهاتى که در این‌باره شده است مى‌پردازد و از طرفى براى به دست آوردن معناى لغوى «ضرار»، از قرآن مددجویى مى‌کند  .[۸]

امام(ره) در فصل ششم، به اساسى‌ترین بحث «قاعده لا ضرر»؛ یعنى بررسى معناى کل جمله «لا ضرر و لا ضرار» مى‌پردازد و سه نظریه اصلى را در این‌باره به‌دقت و با تفصیل مورد پژوهش قرار مى‌دهد. در آغاز، نظر شیخ را نقل کرده، آنگاه سخنان فقیهان و اصولیان برجسته را همانند آخوند خراسانى، مرحوم نائینى و مرحوم حائرى در تفسیر کلام آن فقیه فرزانه، بیان و هریک را بررسى کرده است  .[۹]

در فصل هفتم، امام(ره) همه احتمالات کلام شیخ انصارى را دوباره بیان کرده و هیچ‌کدام را نمى‌پذیرد و در فصل هشتم، نظریه علامه شیخ‌الشریعه اصفهانى را بررسى مى‌کند  .[۱۰]

وى در فصل نهم، نظریه خود را درباره روایت مطرح کرده و براى توضیح آن، مقدمه‌اى بیان مى‌کند و آن اینکه پیامبر(ص) داراى سه مقام و منصب است:

پیام‌آورى و تبلیغ احکام الهى، بیان کردن آنچه در اسلام واجب است و یا حرام است و… و این مسئولیتى است که از طبیعت مقام نبوت و رسالت نشأت مى‌گیرد و این منصب و