پاورپوینت کامل آیه ۱ نجم ۷۸ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل آیه ۱ نجم ۷۸ اسلاید در PowerPoint دارای ۷۸ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل آیه ۱ نجم ۷۸ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

---

بخشی از متن پاورپوینت کامل آیه ۱ نجم ۷۸ اسلاید در PowerPoint :

محتویات

۱ ترجمه های فارسی
۲ ترجمه های انگلیسی(English translations)
۳ معانی کلمات آیه
۴ نزول
۵ تفسیر آیه
۶ پانویس
۷ منابع

ترجمه های فارسی

قسم به ستاره چون فرود آید.

سوگند به ستاره هنگامی که [برای غروب کردن در کرانه افق] افتد؛

سوگند به اختر [= قرآن‌] چون فرود مى‌آید،

قسم به آن ستاره چون پنهان شد،

سوگند به ستاره هنگامی که افول می‌کند،

ترجمه های انگلیسی(English translations)

By the star when it sets:

I swear by the star when it goes down.

By the Star when it setteth,

By the Star when it goes down,-

معانی کلمات آیه

نجم: در اصل به معنى بروز و آشکار شدن است «نجم القرن و النبات» یعنى: شاخ و علف روئید و آشکار شدن، ستاره را از آن نجم گویند که طلوع مى‌‏کند و آشکار مى‏‌شود.
هوى: هوى (بضم ها و فتح آن) فرود آمدن «هوى الشی‏ء هویا و هویا:سقط من علوّ الى اسفل» راغب به ضم اول: فرود آمدن و به فتح آن بالا رفتن گفته است.[۱]

نزول

شأن نزول آیات ۱تا ۴:

محمد بن العباس بعد از چهار واسطه از امام صادق علیه‌السلام و آن بزرگوار از رسول خدا صلى الله علیه و آله نقل نماید که فرمود: من سید النّاس هستم و در این باره فخرى بر من نیست و على سید المؤمنین است. بار خدایا دوست بدار کسى را که على را دوست بدارد و دشمن بدار کسى را که على را دشمن بدارد، مردى از قریش گفت: محمد در صدد تحسین و تعریف پسرعموى خویش است سپس این آیات نازل گردید و خاطر نشان ساخت که گفتار پیامبر درباره پسرعموى خود از روى هوى هوس نبوده بلکه از وحى پروردگار است.

و نیز محمد بن العباس بعد شش واسطه از امام صادق علیه‌السلام نقل نماید که هنگامى که رسول خدا صلی الله علیه و آله در روز غدیر خم على را به عنوان ولایت معرفى فرمود، مردم سه فرقه شدند. دسته اى گفتند: محمد گمراه شده است.

فرقه اى گفتند: در غوایت افتاده است، طائفه اى گفتند: از روى هوى و هوس درباره اهل بیت و پسرعموى خود سخن مى گوید سپس خداوند این آیات را نازل فرمود.[۲]

تفسیر آیه

تفسیر نور (محسن قرائتی)

سیمای سوره نجم‌

این سوره شصت و دو آیه دارد و در مکّه نازل شده و از سوره‌هایى است که داراى سجده واجب مى‌باشد.

نام سوره برگرفته از آیه اول است که خداوند به ستاره سوگند یاد مى‌کند.

در این سوره به جایگاه وحى و شیوه نزول آن بر دل پیامبر اشاره شده و همچون سوره اسراء، معراج پیامبر به آسمان‌ها مطرح شده است. بخش دیگرى از سوره، به رسوم خرافى مشرکان در مورد بت‌ها و پرستش فرشتگان پرداخته و آنها را محکوم کرده است.

امّا روح حاکم بر سوره، توجّه به قیامت و حالات نیکان و بدان است که معیار کیفر و پاداش الهى واقع مى‌شود.

جلد ۹ – صفحه ۳۰۴

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ‌

به نام خداوند بخشنده مهربان‌

وَ النَّجْمِ إِذا هَوى‌ «۱» ما ضَلَّ صاحِبُکُمْ وَ ما غَوى‌ «۲»

سوگند به ستاره، چون فرو شود. همانا یار و مصاحب شما (محمّد صلى الله علیه و آله)، نه گمراه شده و نه منحرف گشته است.

وَ ما یَنْطِقُ عَنِ الْهَوى‌ «۳» إِنْ هُوَ إِلَّا وَحْیٌ یُوحى‌ «۴»

و نه از روى هواى نفس سخن مى‌گوید. سخن او جز وحى که به او نازل مى‌شود، نیست.

نکته ها

«هَوى‌» به معناى تمایل به سقوط است و هواى نفس، همان خواسته‌هایى است که انسان را به سقوط مى‌کشاند. «ضَلَّ» به معناى انحراف از مسیر مستقیم است و «غَوى‌» به انحراف اعتقادى گفته مى‌شود که از عقیده باطل برخاسته باشد.

«صاحب» به معناى دوست و یاور است. این واژه در قرآن، چندین بار در باره پیامبر اسلام صلى الله علیه و آله آمده است، «۱» زیرا برخورد پیامبر با مردم، صمیمى، دلسوزانه و دوستانه بود.

آخرین کلمه در سوره قبل (طور)، «نجوم» بود و اولین کلمه در این سوره، «نجم» است.

مراد از «وَ النَّجْمِ إِذا هَوى‌»، یا هنگام طلوع خورشید در هر صبح است که نور ستارگان بى‌فروغ مى‌شود و یا هنگام برپایى قیامت است که ستارگان سقوط کرده و افول مى‌کنند.

«۱». سبأ، ۴۶؛ اعراف، ۱۸۴؛ تکویر، ۲۲.

جلد ۹ – صفحه ۳۰۵

در مدار توحید، خداوند و پیامبرانش در مقام تأیید یکدیگرند. خداوند، پیامبر را از هر گونه انحراف منزّه مى‌داند، «ما ضَلَّ صاحِبُکُمْ وَ ما غَوى‌» و پیامبر نیز خداوند را تنزیه مى‌نماید.

خداوند در معرّفى قرآن فرمود: «ذلِکَ الْکِتابُ لا رَیْبَ فِیهِ» «۱» و در معرّفى پیامبر فرمود:

«ما یَنْطِقُ عَنِ الْهَوى‌»، تا حجّت بر مردم تمام شده و جاى هیچ گونه تردید باقى نماند.

قرآن، خطاب به منحرفان مى‌فرماید: شما مدّت زیادى همنشین و مصاحب پیامبر بودید و خوب مى‌دانید که او انحراف ندارد. «ما ضَلَّ صاحِبُکُمْ وَ ما غَوى‌»

امتیاز رهبران الهى از رهبران بشرى در چند چیز است:

۱. سابقه‌ى انحراف فکرى ندارند. «ما ضَلَّ»

۲. سابقه‌ى گناه و فسق در عمل ندارند. «ما غَوى‌»

۳. دلسوز و مردمى هستند. «صاحِبُکُمْ»

۴. مغلوب هوسهاى خود و دیگران نیستند. «ما یَنْطِقُ عَنِ الْهَوى‌»

مرحوم صدوق در امالى، در مورد این‌که رضایت همه مردم کسب نمى‌شود و زبان مردم قابل کنترل نیست، مى‌فرماید: بعضى از مردم حتّى به رسول اکرم صلى الله علیه و آله نسبت هوى و هوس مى‌دادند و خداوند از حضرت دفاع کرد و فرمود: «وَ ما یَنْطِقُ عَنِ الْهَوى‌» «۲»

در حدیث مى‌خوانیم که حمزه عموى از پیامبر اکرم صلى الله علیه و آله از آن حضرت پرسید: چرا تمام درهایى که به مسجد باز بود مسدود کردى جز درِ خانه على علیه السلام را؟ حضرت آیات اول سوره نجم را تلاوت فرمود: «إِنْ هُوَ إِلَّا وَحْیٌ یُوحى‌»، یعنى من بر اساس فرمان الهى چنین کردم. «۳» همچنین هنگامى که حضرت على علیه السلام در غدیرخم به امامت و وصایت تعیین شد، رسول خدا صلى الله علیه و آله مورد انتقاد قرار گرفت، ولى حضرت این آیه را تلاوت فرمود: «إِنْ هُوَ إِلَّا وَحْیٌ یُوحى‌» «۴»

در پاسخ کفار که مى‌گفتند: «إِنْ هذا إِلَّا أَساطِیرُ الْأَوَّلِینَ»* «۵» قرآن جز افسانه‌هاى پیشینیان نیست، خداوند با قاطعیّت مى‌فرماید: «إِنْ هُوَ إِلَّا وَحْیٌ یُوحى‌» سخنان او جز وحى نیست.

«۱». بقره، ۲.

«۲». تفسیر کنزالدقائق.

«۳». تفسیر درالمنثور.

«۴». تفسیر نورالثقلین.

«۵». انعام، ۲۵.

جلد ۹ – صفحه ۳۰۶

گرچه قرآن، کتاب شعر نیست و آیات آن، حکم بیت‌هاى شعر را ندارد، امّا از نظم خاصى در کلمات و عبارات برخوردار و قرائت آن زیبا و موزون است. «هَوى‌- غَوى‌- الْهَوى‌- یُوحى‌»

پیام ها

۱- به مظاهر طبیعت چون نشانه خدا هستند، مى‌توان سوگند یاد کرد. «وَ النَّجْمِ»، «وَ الشَّمْسَ»، «وَ الْقَمَرَ»*

۲- حرکت ستاره‌ها به سوى افول و انهدام است و در آینده متلاشى مى‌شوند.
«وَ النَّجْمِ إِذا هَوى‌»

۳- در راه تبلیغ دین، تهمت‌ها بسیار است، ولى خداوند دفاع مى‌کند. «ما ضَلَّ صاحِبُکُمْ وَ ما غَوى‌»

۴- انبیا، عمرى در میان منحرفان بودند، ولى منحرف نشدند و این خود یک نشانه عظمت است. «ما ضَلَّ صاحِبُکُمْ»

۵- کرات بزرگ آسمان‌ها منهدم شدنى است، ولى پیامبر و سخنان او، همچنان استوار است. «وَ النَّجْمِ إِذا هَوى‌. ما ضَلَّ صاحِبُکُمْ وَ ما غَوى‌. وَ ما یَنْطِقُ عَنِ الْهَوى‌»

۶- فرمان و سخن پیامبر، حجّت و لازم الاجراست. «وَ ما یَنْطِقُ عَنِ الْهَوى‌»

۷- پیامبر اکرم صلى الله علیه و آله نه در گذشته انحراف داشته، «ما ضَلَّ» و نه در آینده انحرافى خواهد داشت. «وَ ما یَنْطِقُ عَنِ الْهَوى‌»

۸- هر چه مقام و مسئولیّت بالاتر باشد، تضمین بیشترى براى سلامتِ مسئول لازم است. «ما ضَلَ‌- ما غَوى‌- ما یَنْطِقُ»

۹- در مدیریّت، باید از افراد پاک، دفاع و دامن آنها از تهمت پاک گردد. ما ضَلَّ صاحِبُکُمْ‌ …

۱۰- هم پیامبر بر حق است وهم سخن او. ما ضَلَّ صاحِبُکُمْ‌ …- إِنْ هُوَ إِلَّا وَحْیٌ یُوحى‌

۱۱- سخن پیامبر، نه برخاسته از تمایلات شخصى و نه برخاسته از محیط اجتماعى است. «إِنْ هُوَ إِلَّا وَحْیٌ یُوحى‌»

۱۲- اختیار نزول وحى در محتوى، زمان، مکان و مقدار، با خداست. «یُوحى‌»

جلد ۹ – صفحه ۳۰۷

۱۳- هوى و هوس، با وحى سازگار نیست. «وَ ما یَنْطِقُ عَنِ الْهَوى‌ إِنْ هُوَ إِلَّا وَحْیٌ یُوحى‌»

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ‌

وَ النَّجْمِ إِذا هَوى‌ «۱»

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ وَ النَّجْمِ إِذا هَوى‌: قسم به ستاره چون طلوع کند و بلند برآید، یا غروب نماید و فرود آید. مفسرین را در این ستاره اقوالى است:

۱- «اسم جنس» یعنى سوگند به ستارگان که موجب زینت آسمان و راه‌نماى مسافران‌اند در صحرا و دریا، و رجم کنندگان شیاطین‌اند در زمان استراق سمع.

۲- نجوم آیات قرآن است و «هوى» به معنى نزول مانند قوله تعالى «فلا اقسم بمواقع النجوم‌ «۱»» سوگند به سوره و آیاتى که به نجوم متفرقه فرود آمده در عرض بیست و سه سال.

۳- نبات زمین که آن را ساق نباشد مانند آیه‌ «وَ النَّجْمُ وَ الشَّجَرُ یَسْجُدانِ» «۲»:

سوگند به گیاهى که به زمین افتد.

۴- ستاره‌ها که نزد قیام قیامت طمس گردند مانند آیه‌ «فَإِذَا النُّجُومُ طُمِسَتْ‌ «۳»».

۵- کواکبى که وقت سحر نزدیک غروب شوند و علامت متهجدان است که در آن وقت به تهجد و عبادت قیام کنند.

۶- ستاره ثریا که سقوط نماید و غایب شود با فجر.

۷- عامه از حضرت صادق علیه السّلام روایت نموده که مراد ستاره وجود حضرت محمدى صلّى اللّه علیه و آله است که در شب معراج از آسمان فرود آمد به بالا رفت‌ «۴».

«۱» سوره واقعه آیه ۷۵.

«۲» سوره الرحمن آیه ۶.

«۳» سوره مرسلات آیه ۸.

«۴» منهج الصادقین، ج ۹، ص ۶۸، در آنجا آمده: «فرود آمد یا به بالا رفت». و مجمع ج ۵ ص ۱۷۲ انتهاى روایت چنین است: از آسمان هفتم فرود آمد.

جلد ۱۲ – صفحه ۳۲۱

۸- در مجالس‌ «۱» ابن عباس و على بن مغازلى که یکى از مشاهیر اهل سنت است روایت نموده که من با جمعى شبى نماز عشا را با حضرت خواندیم. بعد از نماز روى مبارک به ما کرد و فرمود: زود باشد کوکبى از آسمان، وقت طلوع فجر، درآید در خانه یکى از شما، پس هر که این ستاره در خانه او فرود آید آن کس وصى و خلیفه من و امام بعد از من است.

پس چون نزدیک فجر شد هر یک از ما به در خانه خود نشستیم به انتظار آنکه ساقط شود آن ستاره در خانه ما، و کسى که طمع او در این باب بیشتر بود، عباس بن عبد المطلب بود. پس چون فجر طالع شد فرود آمد از آسمان کوکبى و ساقط شد در خانه حضرت على بن ابى طالب علیه السّلام. چون حضرت رسول صلّى الله علیه و آله فرمود: یا على، قسم به آنکه مبعوث فرمود مرا به نبوت، بتحقیق واجب شد بر تو وصایت و خلافت و امامت بعد از من.

عبد اللّه ابى و منافقان جسارت نمودند و گفتند: حضرت محمد «صلى اللّه علیه و آله» گمراه شد در محبت ابن عم خود، و نمى‌گوید در شأن او مگر به هواى نفس؛ آیه شریفه نازل شد: «وَ النَّجْمِ إِذا هَوى‌» قسم به ستاره چون فرود آمد که آیات عظمت الهى است.

تفسیر روان جاوید (ثقفى تهرانى)

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ‌

وَ النَّجْمِ إِذا هَوى‌ «۱» ما ضَلَّ صاحِبُکُمْ وَ ما غَوى‌ «۲» وَ ما یَنْطِقُ عَنِ الْهَوى‌ «۳» إِنْ هُوَ إِلاَّ وَحْیٌ یُوحى‌ «۴»

عَلَّمَهُ شَدِیدُ الْقُوى‌ «۵» ذُو مِرَّهٍ فَاسْتَوى‌ «۶» وَ هُوَ بِالْأُفُقِ الْأَعْلى‌ «۷» ثُمَّ دَنا فَتَدَلَّى «۸» فَکانَ قابَ قَوْسَیْنِ أَوْ أَدْنى‌ «۹»

فَأَوْحى‌ إِلى‌ عَبْدِهِ ما أَوْحى‌ «۱۰»

ترجمه‌

سوگند به ستاره وقتى که فرود آید

گمراه نشد مصاحب شما و خطا نکرد

و سخن نمیگوید از روى دلخواه‌

نیست آن سخن مگر وحى الهى که باو فرود آورده میشود

تعلیم داد باو آنکه شدید و استوار است قواى او