پاورپوینت کامل اوّل (اسم الله) ۱۸ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل اوّل (اسم الله) ۱۸ اسلاید در PowerPoint دارای ۱۸ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل اوّل (اسم الله) ۱۸ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل اوّل (اسم الله) ۱۸ اسلاید در PowerPoint :

محتویات

۱ معنای اول
۲ معنای اول بودن خداوند متعال
۳ پانویس
۴ منابع

معنای اول

اوّل در اصل به شکل «أءْول» یا «آول» بر وزن أفْعَلْ و از ریشه (أ ـ و ـ ل)[۱] یا «أوْءَل» بر وزن أفْعَل و یا «وَوّل» بر وزن فَوْعل هر دو از ریشه (و‌ـ‌أ‌ـ‌ل)[۲] دانسته شده است. برخى وزن آن را أفْعَل و هر دو «واو» آن را اصلى به حساب آورده‌اند.[۳]

برخى اوّل را در لغت به معناى مقدم بر چیزى به گونه‌اى که آن چیز بر شىء مقدّم، مترتّب باشد، دانسته‌اند.[۴]

عده‌اى اول را به معناى ابتداى چیزى که گاهى دوم دارد و گاه ندارد دانسته و در فرق اول با سابق گفته‌اند: سابق همواره مقتضى مسبوق است؛ ولى در اول الزاماً وجود ثانى ضرورى نیست[۵]، گرچه برخى آن را به معناى ابتداى عدد که داراى ثانى است نیز دانسته‌اند.[۶]

معنای اول بودن خداوند متعال

اوّل از اسمهاى ذات خدا[۷] بوده با ذات حق و دیگر اسماى خداوند، عینیت و اتحاد دارد. اوّل و آخر از صفات متقابل‌اند و ذات حق به دلیل نامحدود بودن قابل اتصاف به آنهاست، بنابراین بین اول و آخر بودن خداى سبحان منافاتى نیست.[۸] گفتنى است که حق از همان حیث که آخر است اوّل بوده، از همان حیث که اوّل است، آخر نیز هست[۹]، زیرا خداوند واحد حقیقى است و جهات گوناگون در او نیست.[۱۰]

اهل عرفان در تقسیمى اسماى الهى را به ۴ اسم اول و آخر و ظاهر و باطن تقسیم کرده، آنها را امّهات اسما دانسته و اسم جامع آنها را «اللّه» و «رحمن» به‌ حساب آورده‌اند. آنان معتقدند هر اسمى که مظهر آن ازلى و ابدى است، ازلیّت آن از اسم اوّل و ابدیّت آن از اسم آخر است و نیز اسماى متعلق به ابداء و ایجاد در اسم اوّل داخل‌اند چنان که اسماى مربوط به اعاده و جزاء در اسم آخر داخل‌اند.[۱۱]

اسم اول در دعاها[۱۲] و احادیث[۱۳] بسیارى بکار رفته است.

اول به عنوان یکى از اسمهاى خدا تنها یک بار در قرآن بکار رفته است: «هُوَ الاَوَّلُ والأخِرُ والظّهِرُ والباطِنُ و هُوَ بِکُلِّ شَىء عَلیم». (سوره حدید/۵۷‌، ۳) برخى ترتیب ذکر اسماى چهارگانه در آیه را به این دلیل دانسته‌اند که هر اسم متأخرى، متضمن اسم یا اسمهاى پیش از آن است، بنابراین هر سه اسم آخر و ظاهر و باطن متضمن اسم اول‌اند.[۱۴]
در تبیین اوّل بودن خداوند بیانهای زیر وجود دارد:

۱. اول بودن خداى سبحان به معناى ازلى بودن ذات الهى است و این که هیچ چیزى در وجود بر ذات او سبقت ندارد.[۱۵] قول کسانى که اول را به معناى غنى بالذات و بى‌نیاز از غیر دانسته‌اند نیز به همین معنا بازمى‌گردد.[۱۶] ازلى بودن خداوند از این‌ روست که واجب الوجود است و لازمه وجوب وجود آن است که به هیچ وجه فرض عدم بر آن صح