پاورپوینت کامل امامزاده زید (علیه السلام) ۳۷ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل امامزاده زید (علیه السلام) ۳۷ اسلاید در PowerPoint دارای ۳۷ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل امامزاده زید (علیه السلام) ۳۷ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل امامزاده زید (علیه السلام) ۳۷ اسلاید در PowerPoint :

محتویات

۱ مختصری از زندگانى اجداد امامزاده زید(علیه السلام)
۲ توصیف بقعه امامزاده زید
۳ پی نوشت
۴ منبع

مختصری از زندگانى اجداد امامزاده زید(علیه السلام)

اکثر مورخین و علماء انساب قائل بر این شده اند که اولاد حضرت على بن الحسین(علیه السلام)از ذکور واناث پانزده تن مى باشند که عبارتند از [۴]:

۱ـ امام محمد باقر(علیه السلام)که مادر آن حضرت ام عبدالله فاطمه دختر امام حسن مجتبی(علیه السلام)مى باشد.

۲ـ عبدالله الباهر

۳ـ حسن

۴ـ حسین الأکبر، که مادرشان ام ولد بوده است . [۵]

۵ـ زید الشهید

۶ـ عمر الأشرف که مادرش از ام ولد دیگر بوده اند. [۶]

۷ـ حسین اصغر [۷]

۸ـ عبدالرحمن

۹ـ سلیمان که مادر این سه تن هم ام ولد بوده اند.

۱۰ـ محمد الاصغر

۱۱ـ علی

۱۲ـ خدیجه [۸]که مادر هر سه ام ولد بوده اند.

۱۳ـ فاطمه

۱۴ـ ام کلثوم

۱۵ـ علیه که مادر این سه مخدرات هم ام ولد مى باشند.

در کتاب(عمده الطالب) [۹]است که نسل حضرت امام زین العابدین(علیه السلام)را شش نفر از پسران آن امام همام ازدیاد نموده اند [۱۰] که عبارتند از:

امام محمد باقر(علیه السلام)، عبدالله الباهر، زید، عمر الاشرف، حسین الاصغر، على الأصغر [۱۱]

“شیخ مفید(علیه الرحمه) در کتاب(ارشاد) خود چنین فرموده که حسین بن على بن الحسین(علیه السلام)سیدى فاضل و صاحب کمال و ورع بوده و روایات زیادى از پدر بزرگوار و از عمه اش فاطمه بنت الحسین(علیه السلام)و از برادرش امام محمدباقر(علیه السلام)نفل کرده است.

احمد بن عیسى از پدرش حدیث کرده که گفت: من دیدم که حسین بن علی(علیه السلام)را که دعا مى کرد، من با خود مى گفتم که دست خود را از دعا پائین نمى آورد تا مستجاب شوددر تمامی خلق دعاى او .

و از سعید صاحب حسن بن صالح روایت است که هیچکس را ندیده بودم که از حسن بن صالح بیمناکتر از خدا باشد، تا هنگامیکه به مدینه طیبه وارد شدم و حسین بن على بن الحسین(علیه السلام)را دیدم و از وى خائفتر به آن درجه از خدا بیمناک ندیدم، ‌خوف او از خدا چنان بود که گویا او را در آتش انداخته و دیگر بار او را بیرون آورده اند.

یحیی بن سلیمان بن حسین از عموش ابراهیم بن حسین از پدرش حسین بن على بن الحسین(علیه السلام)روایت کرد که حسین گفت: ابراهیم بن هشام مخزومى والى مدینه که بود، در هر روز جمعه ما را در مسجد رسول خدا(ص) نزدیک منبر جمع مى کرد و بر منبر بالا مى رفت و امیرالمؤمنین(علیه السلام)را ناسزا و سب مى نمود، حسین مى گوید: روزى در آنجا حاضر شدم و بر اثر کثرت جمعیت خود را به منبر چسباندیم، پس از اندکى مرا خواب برد و در آنحال دیدم که قبر شریف پیغمبر(ص) شکافته شد و مردى با جامه سفید، نمایان گشت، بمن گفت: اى ابوعبدالله محزون نمى کند ترا آنچه این مى گوید؟ گفت: بلى والله، گفت: چشم هاى خود را بگشا و ببین خدا با او چه مى کند! پس دیدم ابراهیم بن هشام را در حالى که به علی(علیه السلام)بد مى گفت ناگاه از بالای منبر بزیر افتاد و مرد. [۱۲].

ابوعبدالله حسین الأصغر بن امام زین العابدین(علیه السلام)مردى عفیف و محدث و فاضل بود، وى در سنه ۱۵۷ هـ .ق در سن شصت و چهار سالگى وفات کرد و در قبرستان بقیع بخاک سپرده شد وی دارای پنج پسر بود که عبارتند از:

عبدالله العقیقی [۱۳]، عبیدالله الأعرج [۱۴]، حسن [۱۵]، علی [۱۶]، سلیمان.
اما حسن بن حسین الأصغر بن امام زین العابدین(علیه السلام)مردى فاضل و محدث بود و در مکه زندگى مى نمود تا اینکه درروم وفات یافت [۱۷] و نسل او فقط از محمد اکبر بوده و نسل محمد هم از پسرش عبیدالله [۱۸] تنها مى باشد.

و نسل عبیداله بن محمد الاکبر بن حسن بن حسین الأصغر بن امام سجاد(علیه السلام)از دو پسرش بنام محمد السلیق، و على المرعشى مى باشد. [۱۹].

توصیف بقعه امامزاده زید

بقعه مورد نظر بنائى است قدیمى که درکنار بقعه و صحن چهل اختران قم واقع شده وازخشت وگلی محقر و فاقد تزیینات هنرى مى باشد، این بقعه از بناهاى قرون وسطى و قبل از تاریخ احداث ایوان بنظر مى رسد که ایوان و کفشکن بعدا بدان افزوده شده اند و گنبد آنهم تجدید بنا شده است، یعنى در کل این مجموعه در سه قرن مختلف و هر قسمتى جداى از دیگرى بنیان گردیده است بدینگونه که بقعه در قرن هفتم و ایوان در قرن نهم و گنبد در قرن دهم ساخته شده است.

برفراز این بقعه گنبدى شلجمى بنا شده که فاقد کاشى کارى و تزیینات هنرى است و میانه بقعه مرقدى است با جدار گچى تعمیرى که سطح آن با کاشیکارى خشتى آراسته شده است و در اطراف این مرقد ضریح مشبک از چوب به رنگ سبز دیده مى شود.

در جهت شرقى بقعه ایوانى است که مدخل بقعه از زیر آن باز شده است که آراسته به کتیبه گچبرى زیبائى مى باشد که از لحاظ کمى کوچک بنظر مى رسد ولى از نظر کیفى حائز اهمیت است بویژه که داراى تاریخى اصیل است و پس از پنج قرن که از تاریخ بناى آن مى گذرد با اینکه در برابر باد و باران قرار دارد هنوز هم سالم و چنان است که گوئى جدیدا ساخته و پرداخته شده است.

این ایوان به دهانه ۳ و عرض ۲/ ۱ و ارتفاع ۵۰/ ۳ متر که در قسمت پائینش تا دو متری ساده و بالاى آن آراسته به همان گچبرى با رنگ آمیزى به خط ثلث برجسته در زمینه منقش به گل و بوته هاى نمایان متن آیه و حدیث و عباراتى حاکى از نام بانی(خواجه بهاء الدین هبه‌الله قمی) [۲۰]و تاریخ بنا به سال ۸۴۷ هـ .ق به چشم مى خورد که متن کتیبه چنین است:

بسم الله الرحمن الرحیم، کل شیء هالک إلا وجهه له الحکم وایه ترجعون قال النبى الامی(ص): من زار احدا من ذریتی فکانما زارنى و