پاورپوینت کامل بریر بن خضیر ۳۰ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل بریر بن خضیر ۳۰ اسلاید در PowerPoint دارای ۳۰ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل بریر بن خضیر ۳۰ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل بریر بن خضیر ۳۰ اسلاید در PowerPoint :

بُرَیر بن خُضَیر از حماسه سازان کربلا و یاران باوفاى امام حسین علیه السلام است که سیره‌نویسان و مقتل نگاران از او با عنوان هاى گوناگون، بریر بن خضیر، بریر بن حضیر، بدیر بن خضیر، بریر بن حصین، بدیر بن حضیر یاد کرده اند. وى از خاندان بنى مِشْرَق از قبیله هَمْدان و ساکن کوفه بوده. بریر در روزگار امامت امام على علیه السلام از اصحاب آن حضرت بشمار مى رفت. و از یاران نزدیک آن حضرت و از بزرگان کوفه بشمار مى رفت. وى سرآمد قاریان روزگار خویش بود و در مسجد جامع کوفه به تدریس و تعلیم قرآن اشتغال داشت.

بریر مردى زاهد، عابد و از بندگان صالح خدا بود؛ و شمارى از رجال نویسان کتاب «القضایا والاحکام» را به وى نسبت داده اند. بریر هَمْدانى از یاران برجسته امام حسین علیه السلام و از رزم آوران کارآمد آن حضرت در جریان واقعه خونین کربلا بشمار مى رود. او از کوفه راهى مکه شد و در آن جا به کاروان حسینى پیوست. از مجموع گزارش هاى جنگ و نشانه هاى موجود تا حدودى جایگاه و موقعیت رزمى بریر در لشکر امام علیه السلام روشن مى شود. او از پیش‌آهنگان سپاه و در زمره سواره نظام بود؛ که گاه به صورت پیک و گاه به نمایندگى از امام علیه السلام با فرمانده و سپاهیان دشمن به گفتگو مى پرداخت.

در گزارشى آمده است: پس از آن که حر و یارانش از حرکت امام حسین علیه السلام به سوى کوفه جلوگیرى کردند، آن حضرت یاران خود را گردآورد و با آنان از تصمیم نهایى خود سخن گفت؛ و آن ها را آزاد گذاشت تا درباره ماندن و کشته شدن، یا رفتن و رهایى از مرگ تصمیم بگیرند. در آن گفتگو هر یک از یاران امام علیه السلام پاسخ هایى دادند و از آن جمله بریر خطاب به آن حضرت گفت: «به خدا قسم اى فرزند رسول خدا صلى الله علیه و آله و سلم، پروردگار به برکت وجود شما بر ما منت نهاد تا براى یارى شما کشته شویم و پیکر ما قطعه قطعه گردد، تا در قیامت از شفاعت جدت برخوردار شویم، گروهى که فرزند پیامبر صلى الله علیه و آله و سلم را تباه گرداند روى رستگارى را نخواهد دید. واى بر آن‌ها! هنگام رستاخیز خداى را چگونه دیدار مى کنند؟ آنان در آتش جهنم فریاد هلاکت و مرگ سر مى دهند!».

از آنجا که بریر براى کوفیان آشنا و شناخته شده بود و امید مى رفت که گفتگوى او با مردم کوفه موجب هدایت و بیدارى آنان شود، امام علیه السلام به او فرمود تا با سپاه ابن سعد سخن گوید. وى نیز در برابر سپاه دشمن قرار گرفت و خطاب به آنان چنین گفت: «اى مردم از خدا بترسید، اکنون فرزندان و عترت پیامبر صلى الله علیه و آله و سلم در مقابل شما قرار دارند، بگویید که مى خواهید با آنان چه بکنید؟».

به دنبال آن شمارى از سربازان فریاد برآوردند: مى خواهیم آن‌ها را نزد عبیدالله ببریم تا درباره شان حکم کند. بریر گفت: «آیا نمى پذیرید که به مکه بازگردند؟ آیا نامه ها و عهد و پیمان هاى خود را فراموش کرده اید؟ واى بر شما، اهل بیت پیامبرتان را دعوت کردید تا جانتان را در راهشان فدا کنید، ولى اینک که نزد شما آمده اند، آن‌ها را به عبیدالله بن زیاد تسلیم مى کنید و آب را بر آنان مى بندید و موهبتى را که یهود، نصارى و مجوس از آن برخوردارند و پرندگان و چرندگان در آن رفت و آمد مى کنند از آنان دریغ مى ورزید؟ درباره فرزندان پیامبر صلى الله علیه و آله و سلم چه بد عمل کردید، خداوند شما را در قیامت سیراب نکند، واى بر شما این همان حسین علیه السلام سرور بهشتیان است».

در روایتى دیگر آمده است: بریر از امام علیه السلام تقاضا کرد تا با مردم کوفه سخن گوید. سپس آنان را مخاطب ساخت و گفت: «اى مردم خداوند محمد صلى الله علیه و آله و سلم را فرستاد تا مؤمنان را به بهشت بشارت دهد و کافران را از عذاب الهى بیمناک سازد و مردم را به سوى خدا دعوت کند. شما این آب فرات را که حیوانات از آن برخوردارند، بر فرزند پیامبر صلى الله علیه و آله و سلم بسته اید، آیا این است پاداش محمد رسول خدا صلى الله علیه و آله و سلم؟ سپاس خداى را که این مردم را به من شناساند. خدایا (تو گواه باش )‌ من از کردار زشت این گروه بیزارم، خدایا آن‌ها را تا هنگام مرگ گرفتار ساز و بر آنان خشم گیر» در این هنگام کوفیان به سوى او تیر افکندند و او به سپاه خود بازگشت.

بریر در یک وهله دیگر از امام علیه السلام درخواست کرد تا نزد ابن سعد، فرمانده لشکر دشمن رود و او را نصیحت کند، شاید از گمراهى نجات یابند. امام علیه السلام به وى فرمود: هر چه صلاح مى دانى انجام بده. بریر خود را به خیمه ابن سعد رساند و بى آن که سلام کند نشست. ابن سعد در خشم شد و گفت: من مسلمانم و خدا و رسول را مى شناسم، چرا سلام نکردى؟

بریر گفت: «اگر مسلمان بودى و به خدا و رسولش ایمان داشتى با فرزندان و خاندانش جنگ نمى کردى و آب را به روى آنان نمى بستى. اى عمر، تو ادعاى مسلما