پاورپوینت کامل محمد فاضل قاینى نجفى ۷۸ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل محمد فاضل قاینى نجفى ۷۸ اسلاید در PowerPoint دارای ۷۸ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل محمد فاضل قاینى نجفى ۷۸ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل محمد فاضل قاینى نجفى ۷۸ اسلاید در PowerPoint :

محتویات

۱ ولادت و زادگاه فاضل قاینی
۲ خاندان قاینی نجفی
۳ تحصیلات محمد فاضل
۴ مقابله محمد فاضل با ستمگر
۵ هجرت محمد فاضل قاینی به نجف
۶ همسر و فرزندان وی
۷ اساتید فاضل قاینى در نجف اشرف
۸ گواهى اجتهاد
۹ شاگردان وی
۱۰ ویژگى هاى اخلاقى محمد فاضل
۱۱ تألیفات محمد فاضل قاینی
۱۲ دیدگاه بزرگان در مورد محمد فاضل
۱۳ وفات و آرامگاه محمد فاضل قاینی
۱۴ پانویس
۱۵ منبع

ولادت و زادگاه فاضل قاینی

تاریخ تولد ایشان در حدود سال ۱۳۱۰ ه.ق مى باشد. زادگاه ایشان، روستاى خرمنج، که اخیراً به پاس احترام معظم له به «فضل آباد» تغییر نام داده شده، یکى از روستاهاى حومه پسکوه شهرستان قائن در جنوب استان خراسان است.

پدرشان، مرحوم آقا شیخ عبدالکریم بنى اسدى، از معمرین آن دیار بوده و از علم و فضل بهره اى داشته است. وى همواره فرزند خویش را به فراگیرى علوم و معارف حیات بخش اسلام ترغیب و راهنمایى مى کرد.

خاندان قاینی نجفی

اجداد مرحوم آیت الله فاضل، از طایفه بنى اسد مى باشند. آنان بعد از دفن اجساد مطهر شهداى کربلا، از ترس تعقیب مأمورین ابن زیاد به ایران آمده و در اطراف شهرستان قائن ساکن شدند و به جهت دفن شهداى کربلا، مورد تکریم و محبت سلاطین صفویه قرار گرفتند. در اولین سال هاى سلطنت شاه اسماعیل، او فرمان معافیت این طایفه از مالیات را صادر کرد که سلاطین بعدى نیز از او تبعیت نمودند. این اسناد در میان این طائفه حفظ و تا به امروز نگهدارى شده است. (تصویر دو فرمان از فرمان هاى فوق ضمیمه این مقاله مى باشد.)

تحصیلات محمد فاضل

وى پس از طى دوران کودکى و تربیت در محیط صمیمى خانواده و پرورش در دامان پاک مادرى مهربان و پدرى فاضل، براى فراگیرى خواندن و نوشتن به روستاى مجاور (نوغاب پسکوه)، رهسپار شد و در محضر یکى از علماى عارف آن محل، به نام مرحوم ملا عبدالجواد، حاضر شد و شب و روز از فضل و دانش وى بهره مند گردید؛ به طورى که مرتب سؤالات درسى خویش را از استاد مى پرسید و از پاسخ هاى وى استفاده مى نمود.

یکى از اهالى زادگاه وى مى گوید: «در دوران نوجوانى، مرحوم فاضل خواب دیده بود که عمامه بر سر مى بندد و هر چه از آن عمامه را به سر مى پیچد به انتها نمى رسد. تعبیر این خواب را از استادش ملا عبدالجواد مى پرسد. ایشان در پاسخ مى گوید: از چنان مقام علمى بالایى برخوردار خواهى شد که به علمى بى پایان متصل است».

وى پس از به پایان رساندن دروس مقدماتى، به شهرستان قاین که بزرگانى نیز در آن اقامت داشتند، رفته و در مدرسه علمیه جعفریه مشغول تحصیل شد. پس از مدتى، دروس سطح را از استادان بزرگ آن دیار فراگرفت و در اثناى این دوران به «فضل» معروف گردید و در همان حوزه نیز به تدریس اشتغال ورزید.

مقابله محمد فاضل با ستمگر

حاکم آن دیار شوکت الملک (پدر اسداللّه عَلَم)، نام داشت که در موقوفات آن شهر به دلخواه تصرف مى کرد. این عمل وى، با اعتراض علماى آن زمان، از جمله آقاى فاضل مواجه مى شود. امیر قاین نیز در واکنش به این اعتراض، دستور جلب و دستگیرى آقاى فاضل را صادر مى نماید. بدین جهت ایشان دستگیر[۱] و به شهرستان بیرجند، محل اقامت امیر منتقل مى شود.

وقتى که ایشان را نزد امیر حاضر مى کنند، وى پس از سؤالاتى متوجه مى شود که اعتراض آقاى فاضل به سبب دیانت و پاکى وى بوده، نه به علت عناد و غرض ورزى شخصى. بنابراین ضمن عذرخواهى از آقاى فاضل، وجهى را نیز به ایشان اهدا مى نماید که ایشان نمى پذیرند و این على رغم اصرار امیر بود. هنگامى که امیر، مى خواهد مرحوم فاضل قاینى را به قاین برگرداند ایشان به دلایلى از بازگشت به شهر خود منصرف شده، راهى سبزوار مى شود.

هجرت محمد فاضل قاینی به نجف

تقدیر الهى سبب شد تا پس از مراجعت ایشان از بیرجند و مدتى توقف در شهرهاى میان راه، از قبیل سبزوار و تهران، سرانجام این سفر به عراق و نجف اشرف بیانجامد. معظم له جوار مولا امیرالمومنین‌ علیه السلام را براى اقامت دائم برگزید و در مدرسه بزرگ مرحوم آخوند خراسانى – که در «محله حویش» قرار داشت – به تحصیل خود ادامه داد. عاقبت پس از سال ها تلاش و تحقیق و تدبر در علوم و معارف اسلامى به مقام اجتهاد نایل گردید.

همسر و فرزندان وی

همسر ایشان، دختر آیت الله شیخ على همدانى – نوه حاج آقا رضا همدانى، فقیه، مرجع تقلید و صاحب کتاب مصباح الفقیه – مى باشد. ثمره این ازدواج چهار پسر و پنج دختر مى باشد. از آنجا که فرزندان پسر وى، داراى آثار و برکاتى بوده اند، به معرفى اجمالى هر یک مى پردازیم:

۱. شیخ مهدى، که از علما و صاحب تألیفات فراوانى مى باشد. وى که ساکن شهرستان بیرجند بود، در آن جا مسجد و مدرسه اى بنا نمود. همچنین در مشهد مقدس، مدرسه اى تأسیس کرد که در حال حاضر فرزند ایشان آقاى شیخ محمدرضا فاضل آن را اداره مى کند. شیخ مهدى در زمان حیات پدر بزرگوارش در سال ۱۴۰۲ ه.ق درگذشت و در همان شهر خود نیز به خاک سپرده شد.

۲. شهید شیخ احمد، که در ضمن تحصیل در حوزه علمیه قم، بر ضد رژیم ستمشاهى مبارزه مى کرد و چندین بار دستگیر و زندانى گردید. در سال ۱۳۴۸ ش. که به عتبات مشرف شده بود، هنگام مراجعت به ایران، به دلیل این که کتاب حکومت اسلامى، امام خمینى را همراه خود داشت، در گمرک خسروى دستگیر مى شود و از همان جا به تهران انتقال مى یابد و مدت ها در سلول انفرادى زندان قزل قلعه در کنار شهید بزرگوار سید محمدرضا سعیدى حبس مى گردد. خود شهید شیخ احمد فاضل نقل مى کند: روزى شهید سعیدى از سلول خود با من صحبت مى کرد، مرا شناخت و گفت: در تهران نزد پدر شما رفته ام. بعد از چند شب، آیت الله سعیدى را به شهادت رساندند و چندى وضعیت زندان از حالت طبیعى خارج مى شود.

در سال ۱۳۵۴ ش. که طلاب در مدرسه فیضیه، بر ضد رژیم پهلوى تجمع کردند و درِ مدرسه به وسیله عمال رژیم بسته شد، عده اى از طلاب دستگیر و زندانى مى شوند. در میان دستگیر شدگان فردى به نام محدث (که بعد از انقلاب به گروه منافقین پیوست و اعدام شد)، شهید شیخ احمد فاضل را از محرکین معرفى مى نماید. لذا ساواک ایشان را هم دستگیر کرد و تحت شکنجه هاى سخت قرار داد. شدت شکنجه ها به حدى بود که وى چندین بار بیهوش مى شود و پاهاى ایشان زخم و جراحات برمى دارد؛ به طورى که به ناچار او را به بیمارستان انتقال مى دهند. شهید شیخ احمد فاضل در دادگاه رژیم منحوس پهلوى، به سه سال زندان محکوم و با پیروزى انقلاب اسلامى آزاد مى گردد.

در سال ۱۴۰۲ ق. که برادر بزرگ وى، مرحوم شیخ مهدى، سال ها در شهرستان بیرجند به فعالیت دینى اشتغال داشت، بدرود حیات گفت، کسبه و اصناف شهر از ایشان تقاضا مى کنند که در مسجد برادر خود اقامه نماز و انجام وظایف شرعى را بر عهده گیرد. ایشان هم دعوت مردم را مى پذیرد و مسجد و مدرسه برادر خود را به بهترین وجه اداره مى نماید که مورد توجه اهالى و مردم متدین بیرجند قرار مى گیرد.

در ضمن، شهید شیخ احمد چندین بار با وجود ضعف و بیمارى، که بر اثر شکنجه هاى زمان طاغوت بر او عارض شده بود، همراه جوانان غیور بیرجند در جبهه هاى حق علیه باطل شرکت نمود و سرانجام در عملیات ماووت هشت، به سال ۱۳۶۶ ش. به فیض شهادت نایل گردید و در گلزار شهداى امامزاده على بن جعفر در قم به خاک سپرده شد.

۳. شیخ على (راقم این سطور)، فرزند دیگر مرحوم آیت الله فاضل قاینى است. ایشان نیز چندین سال در حوزه نجف اشرف به تحصیل اشتغال داشت. دروس سطح و مقدارى از درس خارج را نزد بزرگان و اساتید آن حوزه خواند. در سال ۱۳۵۲ ش. به حوزه علمیه قم مهاجرت کرد و دروس فقه و اصول را نزد اساتید فراگرفت. وى اکنون به تدریس و تألیف اشتغال دارد.

ایشان تاکنون، بیش از چهارده کتاب و رساله تألیف، تحقیق و منتشر نموده است؛ از آن جمله کتاب هاى: «معجم مؤلفى الشیعه» که به وسیله وزارت ارشاد منتشر شده؛ «علم الاصول تاریخاً و تطوّراً» که دفتر تبلیغات اسلام حوزه علمیه قم دو مرتبه آن را تجدید چاپ کرده است؛ تحقیق کتاب «حدود و قصص» علامه مجلسى؛ تحقیق رساله ارث مرحوم گنجوى با حاشیه حضرت امام خمینى که تا به حال سه مرتبه طبع شده است؛ تحقیق کتاب «اللؤلؤه الغرویه» که شامل یک دوره علم اصول از مرحوم آیت الله محمدفاضل قاینى است. این کتاب نیز در سه جلد حروفچینى شده است که بزودى به چاپ خواهد رسید؛ همچنین تحقیق کتاب «بیع و خیارات» از مرحوم آیت الله محمدفاضل قاینى است. این کتاب نیز در دو مجلد حروفچینى شده و آماده چاپ است. ایشان چندین کتاب و رساله دیگر تألیف نموده، که هنوز به طبع نرسیده است.

۴. شیخ محمود، که در ضمن تحصیل و تبلیغ، دو اثر چاپ شده به نام هاى: «گلستان صالحین» و «طب از دیدگاه معصومین علیهم السلام» از خود باقى گذاشته است. وى در روز ۵ محرم سال ۱۴۱۶ ه.ق در سفر تبلیغى به «خنداب» اراک، بعد از منبر، بر اثر سکته قلبى دارفانى را وداع گفت و مهمان سیدالشهداء علیه السلام شد. پیکر آن مرحوم به شهرستان مقدس قم انتقال یافت و پس از تشییع در مقبره علما در قبرستان باغ بهشت، دفن گردید.

دامادهاى مرحوم آیت الله محمدفاضل قاینى نیز که جملگى از علما و داراى موقعیت والاى علمى و اجتماعى مى باشند، عبارتند از حضرات آیات و حجج اسلام: حاج شیخ محمد رحمتى سیرجانى، مؤلف کتاب القصاص، الحدود والدیات، که هر کدام در دو جلد به طبع رسیده اند؛ حاج شیخ محمدابراهیم ربانى بیرجندى؛ شیخ على آزاد قزوینى و حاج شیخ خلیل نائینى. همچنین آقاى عبدالله جوادى (ابوسلام)، فرزند میرزا جمیل طبیب نجفى، که به کسب اشتغال دارند.

اساتید فاضل قاینى در نجف اشرف

چنان که گذشت، آیت الله فاضل قاینى سال ها در حوزه نجف اشرف به تحصیل پرداخته و از محضر بزرگان و اساتید آن جا کسب فیض کرده است؛ که به نام بعضى از این بزرگواران اشاره مى شود:

۱- آیت الله میرزا حسین نائینى، (۱۲۷۷-۱۳۵۵ ق).
۲- آیت الله سید ابوالحسن اصفهانى.
۳- آیت الله سید ابراهیم میرزا آقا اصطهباناتى، (۱۲۹۷-۱۳۷۸ ق).
۴- آیت الله سید ابوتراب خوانسارى، (۱۲۹۱-۱۳۴۶ ق) در حدیث و رجال.

وى مدتى طولانى در درس آیت الله نائینى و درس سید ابوالحسن اصفهانى، که مرجع تقلید شیعیان در آن زمان بود، شرکت کرد. سطوح عالى را هم نزد آیت الله سیدابراهیم میرزا آقا اصطهباناتى گذراند و از محضر ایشان خارج فقه و اصول را فراگرفت. رابطه ایشان با مرحوم اصطهباناتى از حد ارتباط بین استاد و شاگرد، فراتر و صمیمى تر بود و علاقه اى طرفینى بین آنان برقرار بود.

بعد از رحلت آیت الله سید ابوالحسن اصفهانى، عده اى از اهالى نجف و اهل علم از آیت الله فاضل درباره تقلید پس از مرحوم اصفهانى سؤال مى کردند و ایشان آن ها را به مرحوم اصطهباناتى معرفى و ارجاع مى نمودند و ضمناً به اعلمیت ایشان هم شهادت مى دادند. این عمل آیت الله فاضل قاینى، در رجوع مردم واهل علم به تقلید از آیت الله اصطهباناتى، تأثیر زیادى داشت.

مورد فوق، نشان دهنده و گواه بر موقعیت علمى و شخصیتى آیت الله فاضل قاینى در مجامع علمى، مذهبى آن روزگار، در نجف اشرف مى باشد.

گواهى اجتهاد

در حوزه نجف مرسوم بود که اگر شخصى در فقه و اصول به درجه اجتهاد مى رسید، استادان حوزه اجتهاد او را گواهى مى کردند. گواهى بر اجتهاد آیت الله فاضل قاینى را نیز مرحوم آیت الله سید ابوالحسن اصفهانى و مرحوم آیت الله اصطهباناتى تأیید و تقریر کرده و اجازه اجتهاد به ایشان صادر نموده اند. آیت الله اصفهانى در قسمتى از اجازه خود آورده است: «به درستى جناب عالم عامل، ستون علماى عاملین و گواهى شده فقهاى بزرگ جامع معقول و منقول در فروع و اصول، رکن و ستون اسلام، مورد اعتماد و شخص جلیل و صاحب مقام و مرتبه عالى و والا، آقاى شیخ محمد قاینى معروف به فاضل (دامت برکاته)، عمر شریف خویش را در حوزه نجف اشرف، در تحصیل علوم شرعى صرف نموده و نزد اساتید بزرگ آن حاضر و کوشش و رنج زیاد به خود داده و به خواسته خویش رسیده که رسیدن به درجه اجتهاد و استنباط احکام شرعى و الهى مى باشد».

مشابه همین متن را، مرحوم آیت الله اصطهباناتى در گواهى اجتهاد ایشان آورده و اضافه کرده اند که ایشان (آیت الله فاضل) از معدود مجتهدین مى باشد. علاوه بر اجازه اجتهاد از مراجع فوق، و