پاورپوینت کامل آیه ۱۰۰ سوره شعراء ۸۳ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل آیه ۱۰۰ سوره شعراء ۸۳ اسلاید در PowerPoint دارای ۸۳ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل آیه ۱۰۰ سوره شعراء ۸۳ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

---

بخشی از متن پاورپوینت کامل آیه ۱۰۰ سوره شعراء ۸۳ اسلاید در PowerPoint :

محتویات

۱ ترجمه های فارسی
۲ ترجمه های انگلیسی(English translations)
۳ معانی کلمات آیه
۴ تفسیر آیه
۵ پانویس
۶ منابع

ترجمه های فارسی

پس (در این روز سخت) نه شفیعی داریم،

در نتیجه برای ما نه شفیعانی است،

در نتیجه شفاعتگرانى نداریم،

و اکنون ما را شفیعانى نیست.

(افسوس که امروز) شفاعت‌کنندگانی برای ما وجود ندارد،

ترجمه های انگلیسی(English translations)

Now we have no intercessors,

So we have no intercessors,

Now we have no intercessors

“”Now, then, we have none to intercede (for us),

معانی کلمات آیه

«مِن شَافِعِینَ»: واژه (مِنْ) بیانگر عمومیّت نفی چیزی است که پس از آن قرار دارد.

تفسیر آیه

تفسیر نور (محسن قرائتی)

فَما لَنا مِنْ شافِعِینَ «۱۰۰» وَ لا صَدِیقٍ حَمِیمٍ «۱۰۱» فَلَوْ أَنَّ لَنا کَرَّهً فَنَکُونَ مِنَ الْمُؤْمِنِینَ «۱۰۲»

در نتیجه (امروز) براى ما نه شفیعانى وجود دارد و نه حتّى یک دوست صمیمى. پس اگر براى ما بازگشتى (به دنیا) بود، از مؤمنان مى‌شدیم.

إِنَّ فِی ذلِکَ لَآیَهً وَ ما کانَ أَکْثَرُهُمْ مُؤْمِنِینَ «۱۰۳» وَ إِنَّ رَبَّکَ لَهُوَ الْعَزِیزُ الرَّحِیمُ «۱۰۴»

حقّاً که در این (سرگذشت) درس عبرت و نشانه‌اى است، ولى بیشترشان ایمان‌آورنده نبودند. البتّه، پروردگار تو همان تواناى مهربان است.

جلد ۶ – صفحه ۳۳۹

نکته ها

در تفسیر مجمع‌البیان، روایاتى نقل شده که امامان معصوم علیهم السلام سوگند یاد کرده‌اند که شیعیان را شفاعت کنند.

امام صادق علیه السلام فرمود: مؤمن در آن روز براى اهل‌بیت خود شفاعت مى‌کند. «۱»

امام صادق علیه السلام فرمود: به خدا قسم، روز قیامت ما شیعیان خود را چنان شفاعت کنیم که صداى منحرفان بلند شود: «فَما لَنا مِنْ شافِعِینَ وَ لا صَدِیقٍ حَمِیمٍ» «۲»

پیامبر صلى الله علیه و آله فرمود: در قیامت قرآن، فامیلِ‌مؤمن، پیامبر واهل‌بیت علیهم السلام شفاعت مى‌کنند. «۳»

پیام ها

۱- در قیامت شفاعت قطعى است، امّا گروهى از جمله مشرکان از آن بهره‌مند نمى‌شوند. إِذْ نُسَوِّیکُمْ بِرَبِّ الْعالَمِینَ‌ … فَما لَنا مِنْ شافِعِینَ‌

۲- دوستى با گنهکاران در دنیا، در قیامت حاصلى ندارد. «وَ لا صَدِیقٍ حَمِیمٍ»

۳- انسان حتّى در قیامت به دوست خوب نیازمند است. «وَ لا صَدِیقٍ حَمِیمٍ»

۴- شرط دریافت شفاعت، ایمان است. «فَما لَنا مِنْ شافِعِینَ‌- فَلَوْ أَنَّ لَنا کَرَّهً فَنَکُونَ مِنَ الْمُؤْمِنِینَ»

۵- روز قیامت، روز حسرت است. «فَلَوْ أَنَّ لَنا کَرَّهً»

۶- اگر مردم نخواهند و لجاجت کنند، نشانه‌ى بزرگ الهى نیز براى هدایت آنان کارساز نیست. «لَآیَهً وَ ما کانَ أَکْثَرُهُمْ مُؤْمِنِینَ»

۷- مهربانى در عین قدرت، یک صفت الهى است. «الْعَزِیزُ الرَّحِیمُ»

۸- اى پیامبر! نگران انحراف اکثریّت مباش، زیرا تو تحت حمایت مخصوص ما هستى. «وَ ما کانَ أَکْثَرُهُمْ مُؤْمِنِینَ وَ إِنَّ رَبَّکَ لَهُوَ الْعَزِیزُ الرَّحِیمُ»

۹- مهلتى که خداوند به منحرفان مى‌دهد به خاطر عجز و ناتوانى نیست، بلکه به خاطر رحمت و لطف است تا شاید برگردند. «الْعَزِیزُ الرَّحِیمُ»

«۱». تفسیر مجمع البیان.

«۲». تفسیر المیزان.

«۳». کنزالعمال.

تفسیر نور(۱۰جلدى)، ج‌۶، ص: ۳۴۰

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)

فَما لَنا مِنْ شافِعِینَ (۱۰۰)

فَما لَنا مِنْ شافِعِینَ‌: پس نیست ما را اکنون هیچکس از شفاعت‌کنندگان چنانکه مؤمنان را هست از ملائکه و پیغمبران.

تفسیر روان جاوید (ثقفى تهرانى)

وَ اتْلُ عَلَیْهِمْ نَبَأَ إِبْراهِیمَ (۶۹) إِذْ قالَ لِأَبِیهِ وَ قَوْمِهِ ما تَعْبُدُونَ (۷۰) قالُوا نَعْبُدُ أَصْناماً فَنَظَلُّ لَها عاکِفِینَ (۷۱) قالَ هَلْ یَسْمَعُونَکُمْ إِذْ تَدْعُونَ (۷۲) أَوْ یَنْفَعُونَکُمْ أَوْ یَضُرُّونَ (۷۳)

قالُوا بَلْ وَجَدْنا آباءَنا کَذلِکَ یَفْعَلُونَ (۷۴) قالَ أَ فَرَأَیْتُمْ ما کُنْتُمْ تَعْبُدُونَ (۷۵) أَنْتُمْ وَ آباؤُکُمُ الْأَقْدَمُونَ (۷۶) فَإِنَّهُمْ عَدُوٌّ لِی إِلاَّ رَبَّ الْعالَمِینَ (۷۷) الَّذِی خَلَقَنِی فَهُوَ یَهْدِینِ (۷۸)

وَ الَّذِی هُوَ یُطْعِمُنِی وَ یَسْقِینِ (۷۹) وَ إِذا مَرِضْتُ فَهُوَ یَشْفِینِ (۸۰) وَ الَّذِی یُمِیتُنِی ثُمَّ یُحْیِینِ (۸۱) وَ الَّذِی أَطْمَعُ أَنْ یَغْفِرَ لِی خَطِیئَتِی یَوْمَ الدِّینِ (۸۲) رَبِّ هَبْ لِی حُکْماً وَ أَلْحِقْنِی بِالصَّالِحِینَ (۸۳)

وَ اجْعَلْ لِی لِسانَ صِدْقٍ فِی الْآخِرِینَ (۸۴) وَ اجْعَلْنِی مِنْ وَرَثَهِ جَنَّهِ النَّعِیمِ (۸۵) وَ اغْفِرْ لِأَبِی إِنَّهُ کانَ مِنَ الضَّالِّینَ (۸۶) وَ لا تُخْزِنِی یَوْمَ یُبْعَثُونَ (۸۷) یَوْمَ لا یَنْفَعُ مالٌ وَ لا بَنُونَ (۸۸)

إِلاَّ مَنْ أَتَى اللَّهَ بِقَلْبٍ سَلِیمٍ (۸۹) وَ أُزْلِفَتِ الْجَنَّهُ لِلْمُتَّقِینَ (۹۰) وَ بُرِّزَتِ الْجَحِیمُ لِلْغاوِینَ (۹۱) وَ قِیلَ لَهُمْ أَیْنَ ما کُنْتُمْ تَعْبُدُونَ (۹۲) مِنْ دُونِ اللَّهِ هَلْ یَنْصُرُونَکُمْ أَوْ یَنْتَصِرُونَ (۹۳)

فَکُبْکِبُوا فِیها هُمْ وَ الْغاوُونَ (۹۴) وَ جُنُودُ إِبْلِیسَ أَجْمَعُونَ (۹۵) قالُوا وَ هُمْ فِیها یَخْتَصِمُونَ (۹۶) تَاللَّهِ إِنْ کُنَّا لَفِی ضَلالٍ مُبِینٍ (۹۷) إِذْ نُسَوِّیکُمْ بِرَبِّ الْعالَمِینَ (۹۸)

وَ ما أَضَلَّنا إِلاَّ الْمُجْرِمُونَ (۹۹) فَما لَنا مِنْ شافِعِینَ (۱۰۰) وَ لا صَدِیقٍ حَمِیمٍ (۱۰۱) فَلَوْ أَنَّ لَنا کَرَّهً فَنَکُونَ مِنَ الْمُؤْمِنِینَ (۱۰۲) إِنَّ فِی ذلِکَ لَآیَهً وَ ما کانَ أَکْثَرُهُمْ مُؤْمِنِینَ (۱۰۳)

وَ إِنَّ رَبَّکَ لَهُوَ الْعَزِیزُ الرَّحِیمُ (۱۰۴)

ترجمه‌

و بر خوان برایشان خبر ابراهیم را

هنگامیکه گفت بپدرش و قومش چه میپرستید

گفتند میپرستیم بتانى را پس روز را بسر میآوریم براى آنها عبادت کنندگان‌

گفت آیا میشنوند از شما هنگامیکه دعا میکنید

یا نفع میدهند شما را

جلد ۴ صفحه ۱۱۰

یا ضرر میرسانند

گفتند بلکه یافتیم پدرانمان را که این چنین میکردند

گفت آیا پس دانستید که آنچه میپرستید

شما و پدران پیشینیانتان‌

همانا آنها دشمنند براى من جز پروردگار جهانیان‌

آنکه آفرید مرا پس او هدایت میکند مرا

نکه او غذا میدهد مرا و سیراب میکند مرا

و چون بیمار شوم پس او شفا میدهد مرا

و آنکه میمیراند مرا و زنده میکند مرا

و آنکه امید دارم که ببخشد بر من گناه مرا روز جزا

پروردگارا ببخش مرا دانشى و ملحق کن مرا بشایستگان‌

و قرار ده برایم ذکر خیر و نام نیکى در میان آیندگان بعد از من‌

و قرار ده مرا از وارثان بهشت پر نعمت‌

و بیامرز پدر مرا همانا او بود از گمراهان‌

و خوار مگردان مرا روزى که برانگیخته میشوند

روز که نفع نمیدهد مالى و نه پسرانى‌

مگر کسى که آمد خدا را با دلى پاک‌

و نزدیک گردانیده شود بهشت براى پرهیزکاران‌

و ظاهر شود دوزخ براى گمراهان‌

و گفته شود مر ایشانرا که کجا است آنچه میپرستیدید

غیر از خدا آیا یارى مینمایند شما را یا دادستانى میکنند

پس بر وى افکنده شوند در آن، آنها و گمراهان‌

و لشگرهاى شیطان همگى،

گویند با آنکه آنها در آن با یکدیگر دشمنى میکنند

بخدا قسم که همانا بودیم ما در گمراهى آشکار

هنگامیکه برابر میکردیم شما را با پروردگار جهانیان‌

و گمراه نکردند ما را مگر گناهکاران‌

پس نیست ما را هیچ شفاعت کننده‌ئى‌

و نه دوستى با همّت‌

پس کاش بودى ما را بازگشتى پس مى‌بودیم از گروندگان‌

همانا در این هر آینه آیتى است و نبودند بیشترشان مؤمنان‌

و همانا پروردگار تو او است تواناى مهربان.

تفسیر

خداوند متعال براى عظمت مقام حضرت ابراهیم در نزد مشرکین عرب به پیغمبر خود دستور فرموده که شمّه‌ئى از احوال آنحضرت را گوشزد آنها فرماید شاید متنبّه بفساد عقائد و اعمال خود شوند باین تقریب که چون آن حضرت بعمو که پدر خوانده او بود و اطلاق پدر بر آن در کلام عرب شایع است یا جدّ مادرى او بود بشرحى که در سوره انعام ذیل آیه و اذ قال ابراهیم لابیه آزر گذشت و بسایر اقوام خود که بت پرست بودند فرمود چه چیز را میپرستید براى آنکه آنها جواب بدهند و حضرت ثابت کند براى آنها که معبود شما قابل‌

جلد ۴ صفحه ۱۱۱

پرستش و ستایش نیست گفتند میپرستیم بتهائیرا پس روز را در عبادت آنها بشب میرسانیم براى اظهار ابتهاج و افتخار باین عمل حضرت با کمال ملایمت و ملاطفت فرمود آیا وقتى شما دعا میکنید آنها میشنوند و اجابت میکنند دعاى شما را و آیا نفعى از ایشان بشما میرسد وقتى عبادت کنید آنانرا یا ضررى میرسد وقتى نکنید گفتند خیر حضرت فرمود پس چرا خودتان را بزحمت مى‌اندازید گفتند ما مقلّد پدرانمان هستیم آنها چنین کردند ما هم میکنیم حضرت فرمود آیا دانستید و اگر ندانستید بدانید که من دشمن آنچیزهائى هستم که میپرستید شما و پدرانتان هم که مقدّم بر شما بودند میپرستیدند و آنها نیز دشمن منند من آنها را میشکنم و نابود میکنم آنها هم بأقوام من زحمت بى‌ثمر میرسانند و ضرر میزنند در دنیا و آخرت و دشمنى آنها با کسان من دشمنى با من است من فقط خداى یکتاى پروردگار جهانیانرا میپرستم و دوست دارم و او هم مرا و پیروان مرا دوست دارد حال ملاحظه کنید بچه بیان لطیف ظریفى دعوت فرموده که هم تهدید است و هم تحبیب و هم تصریح است و هم تلویح جمله کوتاهى است که بمقام بلند آن دست کسى نمیرسد جز بهدایت الهى و اینکه ضمیر هم را که مخصوص بذوى العقول است به بتها ارجاع فرموده بلحاظ آنستکه نسبت عداوت را که مناسب با عقلاء است بآنها داده و اینکه خبر جمع را مفرد قرار داده براى آنستکه آنها بمنزله عدوّند براى پرستش کننده در اضرار نه اعداء واقعى علاوه بر آنکه عدوّ بر جمع و مفرد اطلاق میشود و اینکه نسبت عداوت آنها را بخود داده با آنکه مقصود عداوت آنها با پرستش کنندگان است براى نکاتى است که در بیان مفاد این آیات شریفه ذکر شد که عمده آن اظهار مودّت و اتّحاد در ضمن نصیحت و ارشاد است و استثناء الا رب العالمین ظاهرا منقطع است ولى میشود متّصل قرار داد در صورتى که در میان پدران آنها کسانى باشند که خدا پرست بودند یا بت را وسیله تقرّب بخداى بزرگ میدانستند چنانچه دأب مشرکین عرب بود و پس از این شروع فرمود بذکر اوصاف پروردگار که دلالت بر استحقاق پرستش و ستایش او میکند که اوّل آنها حسن خلقت و پس از آن هدایت است بأمور معاش و معاد از آغاز تا انجام که فرموده الّذى‌

جلد ۴ صفحه ۱۱۲

أَحْسَنَ کُلَّ شَیْ‌ءٍ خَلَقَهُ‌ ثمّ هدى و بعد اشاره فرمود بنعمت طعام و شراب و شفاء امراض که غالبا بواسطه تقصیر انسان در حفظ الصحّه و اطاعت اوامر الهى پیدا میشود و فرموده‌ ما أَصابَکُمْ مِنْ مُصِیبَهٍ فَبِما کَسَبَتْ أَیْدِیکُمْ‌ و اخیرا اشاره فرمود بنعمت بزرگ مرگ براى دوستان خدا که موجب نجات از آلام و اسقام و بلایا و محن دنیوى و نیل بمقدّمات نعم بى‌پایان اخروى است و بنعمت حیات ابدى آخرت که حیات طیّبه و عیش مدام و لذّت فوق التّمام است و براى تعلیم و تربیت خلق که اجتناب از معاصى رب نمایند و در صورت ارتکاب طلب مغفرت کنند و توبه نمایند فرمود آنخداوندى که امیدوارم که ببخشد گناه مرا اگر گنه‌کار باشم در روز جزا و بنابراین لازم نمیآید که آنحضرت اقرار بگناه کرده باشد تا محتاج بتوجیه شود که از باب شکسته نفسى بوده یا مراد گناه پیروان او است یا گناه کسانیکه او را شفیع قرار دهند یا گناه صغیره قبل از بعثت یا ترک اولى که فرموده‌اند و هیچ یک خالى از خللى نیست چون لازمه امیدوارى کامل بخدا امید بعفو او است در صورت خطاء و لازمه این صدور خطا نیست بلکه این عین صواب است و مسلّم است در نزد امامیّه که پیغمبر باید معصوم باشد از گناه و خطاء و ظاهرا فرقى نیست بین صغیره و کبیره و قبل از بعثت و بعد از آن و تحقیق این مقال خارج از وظیفه مقام است و پس از آن دعا فرمود که خداوند باو علم و حکمت یا حکم و منصب نبوّت عطا فرماید و او را در زمره شایستگان براى نبوّت و امامت قرار دهد تا در عداد کمّلین و مقرّبین محسوب گردد و در آخرت با آنها محشور شود و نیز دعا فرمود که مرا در آتیه مقبولیّت عامّه عنایت فرما که تمام خلق بمدح و ثناى من مشغول و بصدق و صفاى من معترف باشند و این ذکر خیر و نام نیک از من در میان مردم تا قیامت باقى باشد و خداوند دعاى او را مستجاب فرمود لذا تا کنون تمام ارباب ادیان حقّه بمقامات او معترفند و همه او را بعظمت و بزرگى یاد میکنند و محبّتش در دل اهل هر ملّتى جایگیر و شهرتش بخوبى عالم‌گیر شده و در بعضى از روایات لسان صدق به پیغمبر خاتم و امیر المؤمنین و ائمه اطهار که از نسل آن بزرگوار و