پاورپوینت کامل حاج سید احمد شهرستانی ۹۹ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل حاج سید احمد شهرستانی ۹۹ اسلاید در PowerPoint دارای ۹۹ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل حاج سید احمد شهرستانی ۹۹ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل حاج سید احمد شهرستانی ۹۹ اسلاید در PowerPoint :

محتویات

۱ تولد حاج سید احمد شهرستانی
۲ خاندان و مشاهیر شهرستانی
۳ نسب سید شهرستانی
۴ پدرایشان
۵ مادر ایشان
۶ تحصیل سید احمد شهرستانی
۷ استادان سید
۸ خدمات وی در تهران
۹ همگامی سید احمد با انقلاب اسلامی
۱۰ در خطه مازندران
۱۱ خصوصیات اخلاقی حاج سید احمد شهرستانی
۱۲ تألیفات سید احمد شهرستانی
۱۳ وفات حاج احمد شهرستانی
۱۴ فرزندان وی
۱۵ حاج سید احمد شهرستانی از منظر بزرگان
۱۶ پانویس
۱۷ منابع

تولد حاج سید احمد شهرستانی

عالم ربانی آیت الله حاج سید احمد شهرستانی، نوزدهم ذی القعده ۱۳۲۴ ق. در خاندان فضیلت، سیادت و فقاهت شهرستانی های معروف، در نجف اشرف دیده به جهان گشود. بنا به گفته مؤلف گنجینه دانشمندان[۱]، در سال ۱۳۲۴ ق. در نجف اشرف از چهار خاندان، چند نفر دیده به جهان گشودند که بعدها همگی در شمار علمای بزرگ قرار گرفتند و به «ابناء اربع و عشرین» معروف گردیدند. این شخصیت ها عبارتند از:

۱. حاج سید احمد شهرستانی، از خاندان شهرستانی؛
۲. حاج سید محمدصادق لواسانی، از خاندان لواسانی تهرانی؛
۳. حاج سید محسن نخجوانی، از خاندان شریف نخجوانی؛
۴. حاج سید مرتضی خلخالی، از خاندان شریف خلخالی؛
۵. حاج میرزا آقا اصطهباناتی شیرازی؛
۶. حاج شیخ غلامحسین جعفری همدانی.

شهرستان کجاست؟

مدرس خیابانی درباره «شهرستان» چنین می‌گوید: «شهرستانی منسوب به شهرستان است که یکی از این سه بلد بوده باشد:

۱. شهری در فارس که محمد بن عبدالکریم شهرستانی، صاحب ملل و نحل منسوب به آن است.
۲. شهری در اصفهان که آن را «جی» و «مدینه» گویند.
۳. شهر کوچکی بین خوارزم و نیشابور در سه منزلی شهر نساء.[۲]

خاندان و مشاهیر شهرستانی

در طول چند قرن اخیر، یکی از خاندان‌های نامدار جهان اسلام، این خاندان است که در ایران و عراق مشهورند و خدمات چشمگیری داشته‌اند. خاندان شهرستانی همواره در طول تاریخ خصوصاً در چند قرن اخیر یکی از بیوت عالم پرور در میان مراکز علمی و فرهنگی مهم جهان اسلام به ویژه در عراق و ایران بوده‌اند و در دامن خود شخصیت‌هایی فقیه، عارف، حکیم و پرهیزگار پرورش داده‌اند. در این جا به شرح حال کوتاهی از برخی چهره‌های نامدار این سلسله اشاره می‌شود:

۱. آیت الله حاج میرزا سید محمدحسین شهرستانی فرزند میر سید محمدعلی ابن میر سید محمدحسین حسینی مرعشی حائری، مشهور به شهرستانی. وی یکی از علمای بزرگ امامیه در قرن اخیر بود که در علوم اسلامی تبحر داشت. وی فقیهی توانا، حکیمی محقق، ادیبی نامدار، محدثی خبیر و دارای قدرت حافظه و سرعت انتقال مطالب بود و از مراجع تقلید ذی نفوذ کربلا بشمار می رفت. وی دارای اخلاق نیکویی بود و به حل و فصل امور مردم و قضای حوائج آنان اهتمام وافر داشت. میرزا سید محمدحسین از شاگردان خاص علامه شیخ محمدحسین حائری اردکانی قدس سره بود و تمام اوقات شریفش به اذکار و عبادات و انجام وظایف دینی و قضای حوائج مسلمین و اقامه جماعت در صحن مقدس حسینی سپری گردید.

صاحب گنجینه دانشمندان می نویسد: «وی از دوازده سالگی مشغول تألیف بوده و در رشته‌های مختلف علوم اسلامی جمعاً دارای ۳۱ تألیف است.» این عالم بزرگوار در سال ۱۳۱۵ ق. در کربلا رحلت کرد و در رواق حرم مطهر حسینی دفن شد.

۲. آیت الله حاج میرزا سید علی حائری شهرستانی. وی از اعاظم علمای امامی در کربلای معلا و از مشایخ اجازه روایتی مرحوم آیت الله العظمی سید شهاب الدین مرعشی نجفی و دارای تألیفات متعدد بود. در رجب سال ۱۳۴۴ ق. در کربلا درگذشت و در جوار پدر بزرگوارش (سید محمدحسین شهرستانی) به خاک سپرده شد.

۳. آیت الله میرزا محمدمهدی شهرستانی فرزند سید ابوالقاسم. وی نیز از چهره‌های برجسته خاندان جلیل القدر شهرستانی است. در سال ۱۳۱۶ ق. در کربلا رحلت کرد و در همان جا به خاک سپرده شد. ایشان از صاحب حدایق، شیخ یوسف بحرانی و ملا احمد نراقی مستنداً روایت می‌نموده و صاحب مقامات و کرامات بوده است.

از شیخ زین العابدین سلماسی صاحب کرامات، و از ملازمان سید بحرالعلوم نقل شده است: چون سید بحرالعلوم بیمار شد و کسالتش سخت شد، من به همراه جمعی در خدمتش بودیم. سید فرمود: من تمایل داشتم که شیخ حسین نجفی – که در آن زمان در زهد و ورع و فضیلت کم نظیر بود – برجنازه من نماز بخواند؛ لکن آقا میرزا مهدی شهرستانی بر من نماز خواهد خواند. چون میرزا مهدی در کربلا بود. تعجب کردیم. بعد از اندکی سید از دنیا رفت و ما او را تشییع کردیم و جنازه مطهرش را به صحن مقدس علوی آوردیم و تمامی بزرگان، فقها و مشایخ نجف در تشییع جنازه او حاضر بودند؛ ولی از میرزا مهدی خبری نبود و من در اندیشه سخن سید بحرالعلوم بودم؛ زیرا هیچ گاه از او خلاف نشنیده بودم. چون جنازه ایشان برای نماز آماده شد، ناگهان دیدم میرزا مهدی شهرستانی با لباس سفید و قامتی نورانی وارد صحن مطهر علوی گردید. پس همگی او را جهت نمازگزاردن مقدم داشته، تمامی حضار به او اقتدا کردند.

۴. میر محمدعلی، معروف به سید هبهالدین شهرستانی. وی از عالمان فاضل و بزرگان سادات شهرستانی است که نزد آیات عظام: میرزا حبیب الله رشتی، محمدکاظم خراسانی، سید محمدکاظم یزدی و شریعت اصفهانی دانش آموخته و با دریافت اجازه‌های اجتهاد از این بزرگواران به مقام اجتهاد نایل گردیده بود.

میر محمدعلی در زمان استقلال عراق و نیز حکومت ملک فیصل، مدت کوتاهی به مقام وزارت معارف عراق منصوب شد و منشأ خدمات ارزنده‌ای گردید. همچنین در سال ۱۳۴۲ ق. به درخواست حکومت وقت عراق و تأکید علمای نجف، ریاست دیوان عالی تمیز، که به مجلس تمیز جعفری موسوم بود، به او تفویض شد تا این که در سال ۱۳۵۳ ق. از طرف استان بغداد، به نمایندگی مجلس شورای ملی انتخاب شد. بعد از انحلال مجلس در ذی الحجه همان سال، تمام اوقات خود را صرف تألیف و تصنیف نمود و آثار گرانقدری برجای گذاشت. از تألیفات معروف او است الهیئه والاسلام که بارها به طبع رسیده و به فارسی هم ترجمه شده است. وی در سال ۱۳۸۵ ق در بغداد رحلت کرد و در حرم کاظمین دفن شد.[۳][۴]

نسب سید شهرستانی

نسب آیت الله حاج سید احمد حسینی شهرستانی از طریق امام سجاد علیه السلام به حضرت سیدالشهداء علیه السلام منتهی می‌شود. ضمناً چون غالب دانشمندان و بزرگان این سلسله در کربلا سکونت داشته و زعامت امور دینی و اجتماعی اهالی آن سامان را بر عهده داشته اند، به «حائری شهرستانی» مشهور شده‌اند.

در برخی القاب بزرگان یاد شده، کلمه مرعشی حائری مشهور به شهرستانی به چشم می‌خورد. احتمالاً سادات شهرستانی شاخه‌ای از درخت پرشاخ و برگ سادات جلیل القدر مرعشیه باشند، زیرا نسب این سادات جلیل القدر همانند سادات مرعشی به امام سجاد علیه السلام منتهی می شود. والله العالم.

پدرایشان

پدر بزرگوارش مرحوم آیت الله حاج سید علی اصغر شهرستانی، همانند سایر افراد خاندان شهرستانی از مقام منیع علم، تقوا، زهد و فضیلت برخودار بوده و یکی از عالمان متقی و نامدار و ذی نفوذ کربلای معلا بشمار می‌رفت. وی به همراه برادر ارجمندش مرحوم آیت الله میر سید علی شهرستانی، امور مذهبی و دینی مردم کربلا خصوصاً زوار محترم حسینی را به عهده داشت.

مرحوم علامه امینی در کتاب ریاض الانس از این بزرگوار به «علامه» تعبیر نموده و جریان خواب مفصلی را که حاکی از ارتباط آن مرحوم با حضرت ولی عصر علیه السلام است، نقل کرده و در ابتدای آن خواب نوشته است: «بسم الله الرحمن الرحیم. علامه سید علی اصغر شهرستانی فرزند حاج سید محمدتقی شهرستانی در روز پنجشنبه ۲۸ صفر، روز وفات پیغمبر صلی الله علیه و آله. به سال ۱۳۶۰ ق. وفات کردند. و من در آن شب جمعه نماز لیله الدفن خواندم و به همان نحو معلوم، آن را برای آن مرحوم هدیه کردم و در مورد آن مرحوم و نسب ایشان فکر می‌کردم. و در همان شب در خواب دیدم گویا شخصی مرا مورد خطاب قرار داده، در حالی که کسی را نمی‌دیدم، او می‌گفت: هرگاه زمین از نور خدا پُرگشت و حجت (امام زمان علیه السلام) ظاهر شد، همراه او، سید علی اصغر شهرستانی نیز رجعت خواهد کرد. ناگهان از خواب بیدار شدم؛ در حالی که کلمه بعد از «نور خدا» را فراموش کرده بودم. باز خوابیدم و همان خواب را بدون کم و زیاد دیدم؛ ولی مجدداً صفت نور را فراموش کردم. دگر باره خوابیدم و همان مطلب را بدون هیچ تغییری مشاهده کردم و بار سوم نیز صفت نور را نتوانستم به خاطر بسپارم. گویا به من الهام شد که این فراموشی، اشاره‌ای است به این که صفت امام قابل درک نیست و او نور خدا است که هر چه وصف شود بالاتر از آن می باشد. از جمله مطالبی که از آن خواب استفاده نمودم، این بود که عصر روز پنجشنبه روز وفات آن مرحوم، در مجلسی با دو بزرگوار، شیخ عبدالحسین مبارک و شیخ محمدحسین مظفر نشسته بودم یاد امام زمان علیه السلام شد و شیخ محمدحسین بسیار اشتیاق به دیدار آن حضرت داشت. به خاطرم آمد که بزرگان قوم عمری طولانی را به عشق آن حضرت طی می‌کنند و قبل از ملاقات با او از دنیا می‌روند. از برکت این خواب دانستم که اینان با امامشان به این دنیا بازخواهند گشت».[۵]

مادر ایشان

مادر گرامی آقا سید احمد شهرستانی، فرزند آیت الله حاج سید حسن بوشهری بود و فضایل اخلاقی عجیبی داشت. از مرحوم آیت الله سید احمد شهرستانی نقل شده: «والده ام اموال موقوفه ای داشتند و هرگاه موفق به قضای یک سال نماز خود می گشتند.(*) به عنوان شکرانه، سفره‌ای مفصل می‌گستردند و در آن زمان که فقر بر نجف اشرف حاکم بود، اطعام می‌نمودند. مرحوم والد عیال دیگری داشت که طبعاً وضع خوبی نداشت. مادرم شب‌های جمعه غذای مفصل و چربی طبخ می‌نمودند و به وسیله خود من (سید احمد شهرستانی)، که امین‌ترین فرزندان خود می‌دانستند، به منزل آن زن (همسر دوم) می‌فرستادند و تأکید می‌کردند: راضی نیستم کسی حتی پدرتان ملتفت شود، که مبادا باعث شرمندگی آن زن گردد».[۶]

تحصیل سید احمد شهرستانی

حاج سید احمد شهرستانی در دامن چنین خانواده‌ای تربیت شد. بعد از دوران کودکی، به فراگیری قرآن و ادبیات فارسی نزد اساتید فن پرداخت و سپس در نجف اشرف به حوزه علمیه نجف وارد شد.

استادان سید

پس از فراگیری مقدمات و ادبیات، دروس سطح را از محضر مراجع و اساتید بزرگ فراگرفت و سپس از درس آیات عظام ذیل بهره‌مند شد:

۱. میرزا محمدحسین نائینی؛
۲. آقا ضیاءالدین عراقی؛
۳. آقا سید ابوالحسن اصفهانی؛
۴. و نیز در درس خارج کفایه آقای میرزا ابوالحسن مشکینی، که از شاگردان برجسته آخوند خراسانی بود، شرکت کرد.

آیت الله سید احمد شهرستانی، درس خارج فقه و اصول این اساتید را تقریر و تحریر کرد، که اکنون دست نوشته‌های آن موجود است. در میان اساتید مذکور، ایشان با آیت الله مشکینی ارتباط بیشتری داشت و این ارتباط تا آخر عمر استادش ادامه یافت.[۷]

خدمات وی در تهران

حاج سید احمد شهرستانی در سال ۱۳۶۴ ق. در چهل سالگی، بعد از اتمام تحصیلات و دریافت اجازات اجتهاد از علمای برجسته نجف اشرف، عراق را به قصد ایران ترک گفت و در تهران رحل اقامت افکند. او بیش از نیم قرن در این شهر به فعالیت در امور دینی و اجتماعی اشتغال داشت که برخی فعالیت‌های وی به شرح ذیل است:

تدریس:

از همان آغاز طلبگی در حوزه نجف، علاوه بر تحصیل، به تدریس علوم دینی نیز اشتغال داشت. وقتی به ایران آمد و در تهران سکونت پیدا کرد، به تدریس در مدارس دینی همانند مروی و حاج ابوالفتح و در اواخر عمر بیشتر در مدرسه ملا آقاخان فیروزآبادی (نزدیک چهارراه سیروس) به تربیت طلاب علوم دینی و تدریس ادامه داد. ایشان در مدرسه حاج ابوالفتح، که زیر نظر آیت الله حاج سید مرتضی لنگرودی قدس سره اداره می شد، دروس مختلفی همانند رسائل، مکاسب و کفایه را تدریس می‌نمود.[۸]

مرحوم شیخ محمد رازی می‌نویسد: «گذشته از حدود بیست ساله آخر عمر، که پزشکان ایشان را از تدریس مداوم و همه روزه منع کرده بودند، تمامی عمر مفید خود را به تدریس فقه و اصول اشتغال داشتند و شاگردانی لایق تربیت نمودند که بسیاری از آنان از علمای اعلام و آیات بلاد و تهران هستند و بسیاری نیز به رحمت حضرت حق پیوسته‌اند. و مدت پانزده سال در مدرسه ملا آقاخان فیروزآبادی – نزدیک چهارراه سیروس – به تدریس اشتغال داشتند که ریاست برنامه‌های مدرسه و مسئولیت آن نیز به عهده ایشان بود و برنامه های مدرسه به قدری محکم و شاگردان اشتغالشان به قدری عالی بود که در زمانی که بالاترین شهریه قم از شصت تومان تجاوز نمی‌کرد، ایشان به طلاب آن مدرسه یکصد و ده تومان شهریه می‌دادند».

برخی از شاگردان وی عبارتند از حضرات آیات: سید محمدحسن و سید محمدمهدی مرتضوی لنگرودی و مرحوم حجه الاسلام سید عمادالدین شهرستانی.

اقامه جماعت:

معظم له از همان سال ورود به تهران، سال ها در مسجد باب الحق (خیابان مولوی، کوچه سنگی) به اقامه جماعت و خدمات دینی اشتغال داشت. وی در این مدت طولانی، مجالس و محافل فراوانی به مناسبت اعیاد و وفیات، و نیز شب‌های جمعه، جلسات اخلاق و عقاید در این مسجد برگزار می‌کرد که بسیاری از جوانان و طلاب برای استفاده از این مباحث به این مسجد می‌شتافتند. ایشان هم با بیانی گرم و رسا به بحث می‌پرداخت. حتی در این اواخر درباره برخی مسائل اجتماعی و اقتصادی سخنرانی می‌کرد. گشاده‌رویی، زهد، برخورد نرم، گفتار متین و استدلال‌های مستحکم ایشان باعث شده بود که سخنان او در دل‌ها مؤثر واقع شود.

عشق و ارادت به اهل بیت علیهم السلام:

آیت الله حاج سید احمد شهرستانی عشق و علاقه وافری به اهل بیت عصمت و طهارت علیهم السلام ابراز می‌داشت و علاوه بر محافل و مجالس عمومی در مسجد، سالیان متمادی در منزل خود جلسات روضه هفتگی داشت و در دهه محرم، صفر و فاطمیه وعاظ مهم و مداحان محترم تهران را به این جلسات دعوت می‌کرد.

خود ایشان نیز همواره از حریم مقام ولایت دفاع می‌کرد؛ به طوری که می‌توان گفت بالاترین مسئله نزد او، ولایت حضرت امیرالمؤمنین علیه السلام بود. در اوایل انقلاب که برخی در پی حذف مذهب جعفری از قانون اساسی بودند، ایشان بی نهایت متأثر شد و با افراد زیادی تماس گرفت و حتی در این باره با یکی از مسئولان دیدار می‌کرد. گاهی با شنیدن یا خواندن چنین موضوعات ضد دینی، بسیار ناراحت شده؛ به طوری که حال او منقلب و به بیمارستان روانه می‌شود.[۹]

همگامی سید احمد با انقلاب اسلامی

معظم‌له همچنین عشق و علاقه عجیبی به امام زمان علیه السلام داشت و همواره خود را ریزه‌خوار خوان آن حضرت می‌دانست. آیت الله سید احمد شهرستانی از نظام جمهوری اسلامی ایران که نظامی ولایی و مورد عنایت اهل بیت است، حمایت می‌کرد و همواره برای عظمت و پیروزی اسلام و جمهوری اسلامی و مسئولان خدمتگزار آن دعا می‌کرد؛ و گاه در جلساتی که مسئولان به خدمت او می‌رسیدند، رهنمودهایی ارائه می‌فرمود.

وی از دوستان قدیمی حضرت امام خمینی قدس سره بود و همواره ارتباط گرم و صمیمی با ایشان داشت؛ چنان که این ارتباط و علاقه تا آخر عمر برقرار بود. گاهی در جواب کسانی که به ایشان می گفتند: چرا کمتر به خدمت حضرت امام می رسید؛ در حالی که ارتباط دوستانه‌ای دارید؟! متواضعانه می‌فرمودند: «معظم له (امام راحل) مال همه مردم است و باید صرف ک