پاورپوینت کامل بخشی از زیبایی‌های نهج‌البلاغه امام علی بن ابی‌طالب(علیه السلام) (کتاب) ۲۴ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل بخشی از زیبایی‌های نهج‌البلاغه امام علی بن ابی‌طالب(علیه السلام) (کتاب) ۲۴ اسلاید در PowerPoint دارای ۲۴ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل بخشی از زیبایی‌های نهج‌البلاغه امام علی بن ابی‌طالب(علیه السلام) (کتاب) ۲۴ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل بخشی از زیبایی‌های نهج‌البلاغه امام علی بن ابی‌طالب(علیه السلام) (کتاب) ۲۴ اسلاید در PowerPoint :

محتویات

۱ ساختار کتاب
۲ گزارش محتوا
۳ وضعیت کتاب
۴ منابع مقاله
۵ منبع

ساختار کتاب

مقدمه مترجم، متن کتاب در پنج فصل(ادبیات على(ع)، على(ع) نمایشگر عدالت جهانى، على(ع) در آغاز سخن، پاره‌اى از نامه‌ها، خطبه‌ها، عهدنامه‌ها و وصایاى على(ع) و پاره‌اى از سخنان حکمت‌آمیز على(ع)) ساختار کتاب را تشکیل مى‌دهد.

مترجم در ترجمه کتاب سعى کرده است که از متنى روان و ساده به همراه استفاده از احادیث و روایات و اشعار سود ببرد تا بتواند به مقصود خود برسد.

گزارش محتوا

مقدمه مترجم به نهج‌البلاغه و مؤلف آن و کتاب حاضر مى‌پردازد. ایشان در پایان مقدمه خویش اظهار مى‌دارند: «من معتقدم که جرج جرداق على(ع) را از دید عمیقى نگریسته و به درستى به عظمت و شخصیت امام پى برده است. این حقیقتى است که من در ضمن اشتغال به ترجمه، تا این حد به آن اعتراف نمى‌کردم.

اولین فصل کتاب ادبیات على(ع) نام دارد که بخش اول آن «مرزهاى خرد و بینش» است. این بخش، این گونه آغاز مى‌شود که «اگر زندگى شخصیت‌هاى واقعى تاریخ را اعم از شرق و غرب و قدیم و جدید بررسى کنیم، پدیده‌ى آشکارى را درک مى‌کنیم….». ایشان در این بخش به ادبیات و شخصیت‌هاى ادبى اشاره دارند که این گونه شخصیت‌ها با قلم خود تاثیرات سازنده و موثرى در زندگى بشر ایفا مى‌کنند. ایشان تعدادى از پیامبران الهى را در این بخش دانسته‌اند و تعدادى از اندیشمندان بزرگ جهان را نیز به این واسطه موفق دانسته‌اند؛ همانند، ناپلئون، افلاطون، پاستور، خیام، ابن خلدون،…

ایشان بعد از این بحث‌ها این گونه ادامه مى‌دهند که «این حقیقت به طور آشکار در شخصیت على(ع) تمرکز داشت. او همان طور که در زمینه‌ى اثبات حقوق و تعلیمات و رهبرى‌هایش امام بود، در ادبیات نیز عنوان امام را براى خود اتخاذ کرد. نشانه‌ى ادبیات على(ع) نهج‌البلاغه است. نهج‌البلاغه کتابى است که در اصول بلاغت عرب در ردیف قرآن آمده و هم اکنون که حدود سیزده قرن از عمر آن مى‌گذرد، هنوز در اسلوب عرب به عنوان یک ریشه اصیل تلقى مى‌شود و قطعات جالبى از آن اقتباس مى‌گردد و بیان سحر انگیز آن به اسلوب سخنورى روح مى‌بخشد…».

بحث بعدى در این فصل وحدت وجودى نام دارد که ایشان معتقد است که «اصالت در اندیشه و احساس و سلیقه و خیال را ادب مى‌گویند….».

ایشان معتقد است که اگر فلاسفه در اعصار اخیر به وجود پى برده‌اند، ادیب از روزى که انسان وجود یافته و احساسات ادبى و هنرى در اعماق او ریشه داشته، به وحدت وجود پى برده است. ایشان در مقایسه بین فیلسوفان و ادیبان این نتیجه را مى‌گیرد که نظر فیلسوف به جهان هستى، سطحى و در حکم وحدت تفاعلى و تکاملى است؛ اما ادیب از اول، استاد و راهنماى فیلسوف بوده و براى همیشه نیز چنین خواهد بود. ایشان سپس امام على(ع) را در این صنف قرار مى‌دهند.

ایشان از کلام امام(ع) این گونه مثال مى‌آورند که «هر که براى برادرش چاهى حفر کردخودش در آن افتاد و هر که پرده‌ى حجاب دیگران را درید پوشیده رویان خانه‌اش اشکار گردیدند و کسى که بر مردم بزرگى فروخت خوار شد….».

بخش سوم این فصل «روش سخنورى على(ع)» نام دارد که ابتدا با ابیاتى از مترجم آغاز شده است.

ایشان، سپس به سخنان امام و روش و اسلوب ایشان در بیان مطالب استناد کرده‌اند؛ همانند: «اسلوب على(ع) در اثر درستى به حدى رسید که حتى سخنان مسجع وى از مرحله‌ى تصنع و مشقت به بلندى گرائید. این جا بود که سخنان مسجع او به وجود این که جمله‌هایى جدا جدا و موزون فراوانى داشت؛ اما دورترین چیز از تصنع و نزدیک‌ترین چیز به طبع سرشار بود…. یعلم عجیج الوحوش فی الفلوات و معاصى العباد فی الخلوات و اختلاف النینان فی البحار الغامرات….».

فصل دوم کتاب با عنوان «على(ع) نمایشگر عدالت جه