توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل عمادالدوله علی بن بویه ۳۳ اسلاید در PowerPoint دارای ۳۳ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل عمادالدوله علی بن بویه ۳۳ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل عمادالدوله علی بن بویه ۳۳ اسلاید در PowerPoint :

علی بن بویه

علی دیلمی ملقب به عمادالدوله و مُکَنّی به ابوالحسن فرزند بویه، پایه‌گذار سلسله آل بویه (بوییان) است.

فهرست مندرجات

۱ – نسب
۲ – وجه نامگذاری آل بویه
۳ – آغاز کار علی بن بابویه
۴ – عوامل پیشرفت علی عمادالدوله
۴.۱ – گشاده دلی و گذشت
۴.۲ – خوش اقبالی
۴.۳ – به دست آوردن ثروت فراوان
۴.۴ – دلیری و زیرکی
۵ – رحلت و جانشینی
۶ – فهرست منابع
۷ – پانویس
۸ – منبع

نسب

نام پدر علی بن بویه، ابوشجاع بویه بود و افرادی چون ابن ماکولا نسب

[۱] ابن ماکولا، الاکمال، ج۱، ص۳۷۲.

آل بویه را به بهرام گور رسانده‌اند، ولی ابن مسکویه،

[۲] ابن اثیر، الکامل فی تاریخ، ج۸، ص۲۶۴.

آنان را فرزندان یزدگرد می‌داند. باید گفت هیچ یک از این نظریه‌ها نمی‌تواند منبع صحیحی داشته باشد، زیرا معمولا خاندان‌های ایرانی پس از رسیدن به قدرت برای اینکه جایگاه خود را نزد مردم بالا ببرند خود را به یکی از پادشاهان ایران منتسب می‌کردند.

وجه نامگذاری آل بویه

آل بویه از دیلم نیستند و سبب آنکه دیلمی نامیده شده‌اند این است که در بلاد دیلم

[۳] ابن طقطقی، الفخری، ص۲۷۰.

در نواحی ساحلی گیلان سکونت داشته‌اند و قبل از به قدرت رسیدن در تنگدستی و بینوایی و دست و پنجه نرم کردن با رنج و ستم بوده‌اند. زیرا جد ایشان مانند سایر رعایای فقیر در بلاد دیلم به سر می‌برد و بویه خود به شغل ماهیگیری می‌پرداخت.

[۴] ابن طقطقی، الفخری، ص۲۷۰ .

ترقی و پیشرفت فرزندان ابوشجاع بویه از زمانی شروع شد که در مسلک سپاهیان درآمدند و وارد کارهای لشکری شدند تا آنکه از حالی به حالی منتقل شدند و دولتی که قلمرو آن از جرجان و طبرستان و جبال و اهواز تا فارس و کرمان و عراق و عمان بود را تشکیل دادند.

آغاز کار علی بن بابویه

علی بن بویه در بخش‌های طبرستان به سپاه مرداویج پیوست.

[۵] ابن‌مسکویه، تجارب الامم، ج۵، ص۳۸۶.

[۶] ابن طقطقی، الفخری، ص۲۷۱.

پس مرداویج او را به سرداری گمارد و مردانی به او داد و او را به نزد برادرش وشمگیر در ری فرستاد. در این زمان، کارگزار کرج از پرداخت مالیات کوتاهی کرد و علی بن بویه برای گوشمالی او با کمتر از یکصد نفر به کرج (کرج شهری بوده نزدیک همدان، دارای روستاهای زیاد و آباد و ابودلف عجلی آن را بنا کرده است (در حوالی اراک کنونی بوده))

[۷] حموی، یاقوت، معجم البلدان، «کرج».

فرستاده شد. عمادالدوله در کرج ماند و دیلمیان بسیاری بر گرد او درآمدند، که حدود سیصد تن شدند. مرداویج که نگران شده بود در نامه‌ای از او خواست که بازگردد. علی بن بویه چون و چرا کرد و مالیات زیادی از کرج را در اندک زمانی برداشت کرد. مرداویج که نگران شده بود او را تهدید کرد و با همیاری برادرش وشمگیر درصدد دستگیری او برآمد.

[۸] ابن‌مسکویه، تجارب الامم، ج۵، ص۳۸۶.

علی بن بویه که ترسیده بود از کرج به سوی اصفهان رفت تا به مظفر بن یاقوت پناهنده شود. همین که به اصفهان نزدیک شد، مظفر بن یاقوت برای جلوگیری از او از شهر بیرون آمد، ولی از آنجایی که در میان سپاه ابن یاقوت مردان دیلمی زیادی بودند در بین سپاه دو دستگی رخ داد. مظفر به سوی پدرش یاقوت در فارس گریخت. در این زمان حدود چهارصد دیلمی به علی بن بویه پناهنده شدند.

[۹] ابن‌مسکویه، تجارب الامم، ج۵، ص۳۸۶.

علی بن بویه اصفهان را گرفت. وقتی خبر به مرداویج رسید برادرش وشمگیر را برای دستگیری علی بن بویه روانه اصفهان کرد. چون به اصفهان نزدیک شد علی بن بویه آنجا را رها کرد و به سوی ارجان رفت و نامه‌ای به یاقوت نوشت و چون یاقوت جواب او را نداد دوباره نامه نوشت و او را امیر و خود را بنده نامید و خواستار یکی از دو راه شد: یا او را بپذیرد، یا اجازه دهد به درگاه خلیفه رود. ولی یاقوت نپذیرفت و با پسرش مظفر برای جنگ به سوی او آمد. علی بن بویه به نوبدگان آمد تا در جنگ در آنجا باشد. وقتی سپاه یاقوت رسید ترس بر علی بن بویه غالب شد، زیرا جمعیت سپاه یاقوت بالغ بر هفده هزار مرد از گروه‌های ساجی، حجری، پیادگان مصافی و دیلمیان بود. پس ابن بویه ایستادگی نکرد و به سوی بیدا رفت. ولی یاقوت از آن جلوگیری کرد و دو روز در بیرون شهر استخر با وی جنگید که در این جنگ ابتدا یاقوت برنده بود.

[۱۰] ابن‌مسکویه، تجارب الامم، ج۵، ص۳۸۷.

ولی در این بین اتفاقی افتاد که ورق برگشت و آن اینکه چون دیلمیان می‌دانستند اگر تسلیم شوند زنده نمی‌مانند تا پای جان جنگیدند.

[۱۱] ابن‌مسکویه، تجارب الامم، ج۵، ص۳۸۸.

در این حین، شش دیلمی از اسب پیاده شدند و سپرهای خود را نزدیک هم گرفتند و جلو می‌رفتند و بازور یاقوتیان را کنار می‌زدند. در این هنگام احمد بن بویه همراه سی تن یورش آورد که بر اثر این یورش یاقوت و یارانش به سوی شیراز گریختند. علی بن بویه خیال کرد یاقوت برای فریب عقب نشینی کرده است به خاطر همین تا عصر به دنبال او نرفت و چون مطمئن شد دشمن گریخته به سوی شیراز رفت و در شش فرسنگی شیراز در منطقه زرقان فرود آمد.

[۱۲] ابن‌مسکویه، تجارب الامم، ج۵، ص۳۸۸.

و سپس به سوی دنیکان و وقتی فهمید یاقوت در شیراز نیست و شهر بدون نگهبان است به سوی شیراز حرکت کرد و این آغاز فتح شیراز در سال