توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل اختلاف الحدیث (علوم حدیث) ۵۶ اسلاید در PowerPoint دارای ۵۶ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل اختلاف الحدیث (علوم حدیث) ۵۶ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

---

بخشی از متن پاورپوینت کامل اختلاف الحدیث (علوم حدیث) ۵۶ اسلاید در PowerPoint :

پاورپوینت کامل اختلاف الحدیث (علوم حدیث) ۵۶ اسلاید در PowerPoint

اِخْتِلاف الْحَدیث، شاخه ای از علوم حدیث که در آن به مقایسه محتوایی احادیث پرداخته می‌شود و وجوه تعارض میان آن‌ها مورد بررسی قرار می‌گیرد.

فهرست مندرجات

۱ – پیشینه
۲ – راهکارهای سده اول
۲.۱ – ابن سیرین
۲.۲ – ابوحنیفه
۲.۳ – شافعی
۲.۴ – ابن خزیمه
۳ – سده دوم
۴ – روش امامیه
۵ – نیمه دوم سده دوم
۵.۱ – کتاب حمیری
۵.۲ – مقبوله عمر بن حنظله
۶ – سده های بعد
۷ – آثار
۷.۱ – آثار مرتبط
۸ – فهرست‌منابع
۹ – پانویس
۱۰ – منبع

پیشینه

در عصر صحابه ، اختلافاتی در نقل سنت پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم) و احادیث آن حضرت روی داد که گفت و گوهایی را در تبیین علل این اختلاف و روش درست برخورد با آن ایجاب کرد.

[۱] عبدالله‌دارمی، سنن، ج۱، ص۱۹۴، دمشق، ۱۳۴۹ق.

[۲] ابن ماجه محمد، سنن، ج۱، ص۱۹۹-۲۰۰، به کوشش محمد فؤاد عبدالباقی، قاهره، ۱۹۵۲-۱۹۵۳م.

در عصر تابعین این موارد دامنه ای گسترده تر یافت، تا جایی که در سده اول قمری، بخش عمده ای از اختلافات فقهی میان مکاتب بومی حجاز و عراق ، به اختلاف میان روایات مورد استناد آنان بازمی گشت.

راهکارهای سده اول

در پایان همان سده، سخن از روش هایی برای برخورد با «احادیث مختلف» در میان بود.

ابن سیرین

چنانکه به عنوان نمونه ابن سیرین به صورت یک روش کلی، درصورت امکان جمع بین دو حدیث با رعایت احتیاط ، به حدیث احوط عمل می‌کرد و با این وجود، عمل به حدیث دیگر را نیز جایز می‌شمرد.

[۳] ابن سعد محمد، کتاب الطبقات الکبیر، ج۷، ص۱۴۴، به کوشش زاخاو و دیگران، لیدن، ۱۹۰۴- ۱۹۱۵م.

ابوحنیفه

در استنادات روایی ابوحنیفه ، سخن از ترجیح سنت ثابت بر سنت غیرثابت در موارد تعارض به میان آمده است

[۴] خوارزمی محمد، جامع مسانید ابی حنیفه، ج۱، ص۳۵۲- ۳۵۴، حیدرآباد دکن، ۱۳۳۲ق.

.
پافشاری نداشتن ابوحنیفه و حنفیان متقدم بر جمع میان دو حدیث مختلف، برخلاف شیوه معمول نزد اصحاب حدیث، از آنجاست که بسیاری از روایات منسوب به پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم) را نامعتبر می‌شناختند.

[۵] العالم و المتعلم، به کوشش محمد رواس قلعه جی و عبدالوهاب هندی ندوی، ج۱، ص۴۳- ۴۵، حلب، ۱۳۹۲ق /۱۹۷۲م.

[۶] عثمان‌دارمی، الرد علی بشر المریسی، ج۱، ص۱۲۷ به بعد، به کوشش محمد حامد فقی، بیروت، دارالکتب العلمیه.

[۷] دمیری محمد، حیاه الحیوان الکبری، ج۱، ص۳۹۹، قاهره، مکتبه مصطفی البابی الحلبی.

شافعی

شافعی در جهت استوار ساختن موضع اصحاب حدیث ، روش هایی را برای جمع بین دو حدیث مختلف تا حد امکان تدوین کرده،

[۸] شافعی محمد، الرساله، ج۱، ص۲۱۶-۲۱۷، به کوشش احمد محمد شاکر، قاهره، ۱۳۵۸ق /۱۹۳۹م.

[۹] شافعی محمد، الرساله، ج۱، ص۲۸۲ به بعد، به کوشش احمد محمد شاکر، قاهره، ۱۳۵۸ق /۱۹۳۹م.

و به طبقه بندی احادیث مختلف پرداخته، گاه آن‌ها را از قبیل ناسخ و منسوخ یا مُجمَل و مفسّر شمرده، و گاه از روش هایی برای ترجیح بین دو روایت سخن گفته است.

[۱۰] شافعی محمد، اختلاف الحدیث، ج۱، ص۴۰، به کوشش محمد احمد عبدالعزیز، بیروت، ۱۴۰۶ق /۱۹۸۶م.

ابن خزیمه

ابن خزیمه فقیهی دیگر از اصحاب حدیث، به این نظر شهره بود که هرگز دو حدیث با اسانید صحیح با یکدیگر در تضاد نخواهند بود و برای رفع هرگونه تضاد ظاهری، راهی برای تألیف وجود دارد.

[۱۱] ابن صلاح عثمان، علوم الحدیث، به کوشش نورالدین عتر، دمشق، ۱۴۰۴ق /۱۹۸۵م.

سده دوم

در بازگشت به پایان سده دوم قمری، باید گفت که برخی از قدمای معتزله چون ابراهیم نظّام نیز به‌سختی به اصحاب حدیث تاخته و بسیاری از روایات آنان را برساخته دانسته اند

[۱۲] ابن قتیبه عبدالله، تأویل مختلف الحدیث، ج۱، ص۲۷- ۲۸، به کوشش محمد زهری نجار، بیروت، ۱۳۹۳ق /۱۹۷۳م.

[۱۳] بغدادی عبدالقاهر، الفرق بین الفرق، ج۱، ص۸۹، به کوشش محمد زاهد کوثری، قاهره، ۱۳۶۷ق /۱۹۴۸م.

[۱۴] بغدادی عبدالقاهر، الفرق بین الفرق، ج۱، ص۱۹۲، به کوشش محمد زاهد کوثری، قاهره، ۱۳۶۷ق /۱۹۴۸م.

گویا هموست که در یکی از آثار خود مجموعه ای از روایات اصحاب حدیث را گرد آورده، و دو به دو به بیان تضاد بین آن‌ها پرداخته است.

[۱۵] ابن قتیبه عبدالله، تأویل مختلف الحدیث، ج۱، ص۸۷ به بعد، به کوشش محمد زهری نجار، بیروت، ۱۳۹۳ق /۱۹۷۳م.

نظیر چنین گزینشی از احادیث متضاد در روایات اصحاب حدیث، در کتاب الایضاح فضل بن شاذان نیشابوری (د ۲۶۰ق) از متکلمان امامیه نیز دیده می‌شود.

[۱۶] ابن شاذان فضل، الایضاح، ج۱، ص۲۶ به بعد، بیروت، ۱۴۰۲ق /۱۹۸۲م.

روش امامیه

در میان امامیه باید کهن ‌ترین گفتار در باب اختلاف الحدیث را روایت بلند ابان بن ابی عیاش (د ۱۳۸ق) به نقل از سُلَیم بن قیس از امام علی (علیه‌السلام) دانست که در آن، وجود احادیث بر ساخته، احادیث ناشی از وهم صحابی، و نیز وجود ناسخ و منسوخ، عام و خاص و محکم و متشابه در احادیث نبوی عوامل تعارض میان احادیث دانسته شده اند.

[۱۷] کتاب سلیم بن قیس، بیروت، ج۱، ص۱۰۳- ۱۰۷، مؤسسه اعلمی.

[۱۸] کلینی محمد، الکافی، ج۱، ص۶۲ -۶۴، به کوشش علی اکبر غفاری، تهران، ۱۳۹۱ق.

[۱۹] نعمانی محمد، الغیبه، ص۴۹-۵۲، بیروت، ۱۴۰۳ق /۱۹۸۳م.

[۲۰] ابن جوزی یوسف، تذکره الخواص، نجف، ۱۳۸۳ق /۱۹۶۴م.

از زبان امامان باقر ، صادق ، کاظم و رضا (علیهم‌السلام) در سده دوم قمری نیز احادیث پرشماری در شیوه برخورد با احادیث مختلف و جمع یا ترجیح میان آن‌ها نقل شده است.

[۲۱] حر عاملی محمد، وسائل الشیعه، ج۱۸، ص۷۵ به بعد، بیروت، داراحیاء التراث العربی.

[۲۲] نوری حسین، مستدرک الوسائل، ج۳، ص۱۸۵-۱۸۶، تهران، ۱۳۸۶ق.

نیمه دوم سده دوم

از نیمه دوم سده دوم قمری، اختلافات پیش آمده در احادیث مروی از امامان باقر و صادق (علیهماالسلام) نیز به مسأله ای مهم در محافل امامیه تبدیل شده بود

[۲۳] طوسی محمد، تهذیب الاحکام، ج۳، ص۲۲۸، به کوشش حسن موسوی خرسان، نجف، ۱۳۷۱ق.

و بدین ترتیب در دوره های بعد عملاً بخش قابل ملاحظه ای از مباحث اختلاف حدیث در میان امامیه را این موارد تشکیل می‌داد.

کتاب حمیری

به هر روی اختلاف الحدیث با تمامی جوانب آن در این برهه از مسائل مورد بحث در محافل امامی بوده است و برپایه آنچه از عنوان یکی از آثار نایافته عبدالله بن جعفر حمیری برمی آید (کتاب ما بین هشام بن الحکم و هشام بن سالم و القیاس و الارواح و الجنه و النار و الحدیثین المختلفین)،

[۲۴] نجاشی احمد، رجال، ج۱، ص۲۲۰، به کوشش موسی شبیری زنجانی، قم، ۱۴۰۷ق.

میان دو صاحب نظر بزرگ امامی: هشام بن حکم و هشام بن سالم در مسأله دو حدیث مختلف، اختلاف نظرهایی بوده است.
به علاوه در میان آثار هشام بن حکم، ذکر کتابی با عنوان « الاخبار » آمده است.

[۲۵] نجاشی احمد، رجال، ج۱، ص۴۳۳، به کوشش موسی شبیری زنجانی، قم، ۱۴۰۷ق.

[۲۶] طوسی محمد، الفهرست، ج۱، ص۱۷۵، نجف، کتابخانه مرتضویه.

[۲۷] ابن ندیم، صالفهرست، ج۱، ص۲۲۴.

[۲۸] کلینی محمد، الکافی، ج۱، ص۶۹ برای روایات موجود از طریق آن دو در این باره، به کوشش علی اکبر غفاری، تهران، ۱۳۹۱ق.

[۲۹] کلینی محمد، الکافی، ج۲، ص۲۱۸، به کوشش علی اکبر غفاری، تهران، ۱۳۹۱ق.

[۳۰] کشی محمد، معرفه الرجال، ج۱، ص۲۲۴، اختیار طوسی، به کوشش حسن مصطفوی، مشهد، ۱۳۴۸ش.

مقبوله عمر بن حنظله

در همان نیم سده، متنی کوتاه در روش های ترجیح میان دو حدیث مختلف به روایت عالم واقفی داوود بن حصین از عمر بن حنظله رواج یافت که نزد حدیث گرایان امامیه مقبولیتی فراوان یافت و در دوره های بعد نیز با عنوان « مقبوله عمر بن حنظله » پذیرشی فراگیر یافت.

[۳۱] کلینی محمد، الکافی، ج۱، ص۶۷ برای متن روایت، به کوشش علی اکبر غفاری، تهران، ۱۳۹۱ق.

[۳۲] ابن بابویه محمد، من لایحضره الفقیه، ج۳، ص۵-۶، به کوشش حسن موسوی خرسان، نجف، ۱۳۷۶ق /۱۹۵۷م.

[۳۳] طوسی محمد، تهذیب الاحکام، ج۶، ص۳۰۱-۳۰۲، به کوشش حسن موسوی خرسان، نجف، ۱۳۷۱ق.

[۳۴] صاحب معالم حسن، معالم الاصول، ج۱، ص۲۴۷ برای نقدهای آن، تهران، ۱۳۷۸ق.

[۳۵] صاحب معالم حسن، معالم الاصول، ج۱، ص۲۷۲، تهران، ۱۳۷۸ق.

سده های بعد

در سده های بعد نیز مسأله اختلاف الحدیث، به عنوان مسأله ای حساس هم از سوی محدثان و هم متکلمان امامیه مورد بررسی قرار گرفت و علاوه بر کتب مستقل، برخی از علما چون کلینی در الکافی ،

[۳۶] کلینی محمد، الکافی، ج۱، ص۶۲ به بعد، به کوشش علی اکبر غفاری، تهران، ۱۳۹۱ق.

ابن بابویه در الاعتقادات

[۳۷] ابن بابویه محمد، الاعتقادات، ج۱، ص۱۷ به بعد، قم، ۱۴۱۳ق.

و مفید در تصحیح الاعتقاد

[۳۸] مفید محمد، تصحیح اعتقادات الامامیه، ج۱، ص۱۴۶-۱۴۷، قم، ۱۴۱۳ق.

بابی را بدین موضوع اختصاص دادند.
آثار مستقل در این زمینه از مذاهب گوناگون،