توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل واژه بخت ۳۵ اسلاید در PowerPoint دارای ۳۵ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل واژه بخت ۳۵ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل واژه بخت ۳۵ اسلاید در PowerPoint :

پاورپوینت کامل واژه بخت ۳۵ اسلاید در PowerPoint

بخت در فارسی میانه و نو، از وجه ساده و حسّی «پاره، تکّه و بخش» به مفهوم ذهنی ـ فلسفی سرنوشت و تقدیر الهی گسترش یافته است.

فهرست مندرجات

۱ – لفظ بخت
۱.۱ – ریشه مشترک
۱.۲ – معنای مشترک
۱.۳ – اصل در فارسی
۲ – مفهوم بخت
۲.۱ – در آیین زردشتی
۲.۲ – نیرویی مستقل
۳ – مترادفات و تمایزها
۴ – دامنه بخت
۵ – بخت و کنش
۶ – طرح متون پهلوی
۶.۱ – محدوده بخت
۶.۲ – جایگاه کوشش
۷ – تقدس مفهوم سرنوشت
۸ – بخت و مشیت الهی
۸.۱ – تاثیر دوره ساسانی
۸.۲ – بخت در نظر فیلسوفان
۹ – فهرست منابع
۱۰ – پانویس
۱۱ – منبع

لفظ بخت

بخت در فارسی میانه و نو، از وجه ساده و حسّی «پاره، تکّه و بخش» به مفهوم ذهنی ـ فلسفی سرنوشت و تقدیر الهی ـ در برابر کوشش و اختیار بشری ـ گسترش یافته از ریشه ایرانی باستان ـ bag و هند و ایرانی ـ bhag به معنای بخشیدن (= بخش کردن و قسمت کردن) است.

ریشه مشترک

واژه مشترک هند و ایرانی ـ baga به معنی خدا و بخشنده بهره نیک، صفت مفعولی ـ baxta اوستایی به سه معنی: بخت نیک؛ بخت بد و پیش آمد و نصیب و سرنوشت و نیز صورت ـ ra d bax اوستایی به معنی «قسمت و سهم» که به صورت «برخ» به فارسی نو رسیده، و نیز نام‌های باستانی bagabuxیa، bagabigna و bagayadi (نام هفتمین ماه سال) در فارسی باستان و صفت اوستایی a-buxta- g ba به معنی «ایزدی بخت» که در بُنْدِهِش

[۱] بندهش، (گردآوری) فرنبغ دادگی، ج۱، ص۶۵، ترجمه مهرداد بهار، تهران ۱۳۶۹ ش.

صفت رشته کوه‌های البرز است، همه از همین ریشه و شواهد خوبی برای معنای آن هستند.

صورت هزوارش HALKUN-tan در نوشته‌های فارسی میانه با تلفظ baxtan به معنی بخش کردن و سهم دادن، از اصل سریانی q l ¤ h، نیز در زبان اصلی به همین معنی است.

معنای مشترک

از آن‌جا که اعتقاد به بخت و سرنوشت در میراث فکری و فرهنگی همه اقوام دیده می‌شود، واژه‌هایی که برای بیان این مفهوم از زبان آنان به کار رفته بیش‌تر در اصل به همین معنای «بخش و سهم» است، چنانکه برای مثال واژه جهانگیر «قسمت» در عربی «القسمه» نیز همین گردش و گسترش معنایی را داشته است.

اصل در فارسی

در فارسی نو واژه‌های بخش، بهر، برخ، باغ (پاره زمین) و بخشیدن و واژه‌های مرکبی مانند بختور، بختاور، بختیار، بختگان ، بیدخت، فغفور، فرنبغ، بیستون ، انباغ، بغداد، بغلان از همین اصل و بنیاد هستند.

در ادبیات دری این واژه همزمان در معانی بهره و نصیب، دولت و اقبال و طالع و سرنوشت به کار رفته است.

[۲] بنیاد فرهنگ ایران شعبه تألیف فرهنگ‌های فارسی، فرهنگ تاریخی زبان فارسی، ذیل «بخت»، بخش اول، آ ـ ب، تهران ۱۳۵۷ ش.

مفهوم بخت

پاورپوینت کامل واژه بخت ۳۵ اسلاید در PowerPoint از لحاظ مفهوم در زمره واژگانی است که مانند زمانه، روزگار، اختر، سپهر و آسمان، باری از معنای تأثیر نیروهای عالم بالا بر سرنوشت آدمیان دارند، چنانکه بعضی از وام واژه‌های عربی مانند قضا و قدر نیز همین حال را در دوره اسلامی دارند.

در آیین زردشتی

نیروی بخت یا قدرت سرنوشت مقدّر یکی از مفاهیم کاملاً برجسته و مهم آیین زردشتی در دوره ساسانی است و در متون متعلّق به این آیین، اشارات متعددی به آن دیده می‌شود.

حکم ازلی یا تقدیر، یعنی تعیین سرنوشت یکایک آدمیان پیش از تولد آنان و شاید همزمان با آفرینش جهان، ضرورتاً با مسئله پیچیده «اختیار» یا موضوع علّت گرایی در اخلاقِ آیین زردشتی مناسبتی ندارد.

نیرویی مستقل

دست کم باید گفت که عبارت‌های گاهان زردشت، خیر و شر را پیامد اراده مستقل و جداگانه هریک از دو مینوی ازلی ( اهورا و اهریمن ) و خواست انسان می‌داند و آشکارا هر آدمی را مسئول اعمال خویش می‌شناسد، اما روشن است که از دیدگاه مردم روزگار ساسانیان، بخت تأثیر مهمی در زندگی آدمیان دارد.

واژه‌های بخت، h ¦ bre و miیn ¦ he ¦ bre که هر سه به جای یکدیگر به کار می‌روند، تعریف روشنی ندارند؛ گاهی از آن‌ها حکم و خواست ایزدی اراده شده است، اما بیش‌تر احساس می‌شود که بخت و سرنوشت نیرویی مستقل تلقی می‌شده که نه تابع اورمزد است و نه فرمانبر اهریمن.

برای اعمالی که به بخت منسوب است هرگز علل و اسباب دینی و اخلاقی برشمرده نمی‌شود و شاید بتوان گفت که این نیروی پنهان پروای مسائل اخلاقی را ندارد و احکامش خودسرانه و به همین سبب غیر قابل گفتن و پیش بینی است.

مترادفات و تمایزها

واژه تخصصّی دیگر و مرادف بخت در فارسی میانه «جَهشن» از مصدر جَستن است که بیش‌تر ناظر برجنبه ناگهانی و بیخبر رسیدن (سرنوشت) است.

مؤلف رساله پهلوی مینوی خرد دو مفهوم بخت و بغوبخت baxt ¦ o g ba (بخت مقدر شده از جانب خدایان) را از هم متمایز دانسته و نوشته است : «بخت آن است که از آغاز مقدر شده است و بغوبخت آن است که پس از آن بخشند.

[۳] مینوی خرد، ترجمه احمد تفضلی، بندهای ۶ و ۷، ص ۳۹-۴۰، تهران ۱۳۵۴ ش.

بعضی این دوگانگی را به فرق میان سرنوشت و خواست ایزدی یا مشیّت ربّانی تعبیر کرده‌اند، ولی این مفاهیم روشن نیستند.

در همین رساله در تأیید نیروی بخت، گفته شده است که «حتی با نیرو و زورمندی خرد و دانایی هم نمی‌توان با تقدیر ستیزه کرد؛ هنگامی که تقدیر برای نیکی یا بدی فرا رسد دانا، در کار گمراه، و نادانْ کاردان، بددلْ دلیرتر و دلیرترْ بددل، کوشا کاهل و کاهلْ کوشا شود.

[۴] مینوی خرد، ترجمه احمد تفضلی، ج۱، ص۳۹، تهران ۱۳۵۴ ش.

دامنه بخت

متفکران ساسانی که کوشیده‌اند دامنه تأثیر بخت را د