توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل نهج البلاغه از منظر رهبری ۶۳ اسلاید در PowerPoint دارای ۶۳ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل نهج البلاغه از منظر رهبری ۶۳ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل نهج البلاغه از منظر رهبری ۶۳ اسلاید در PowerPoint :

پاورپوینت کامل نهج البلاغه از منظر رهبری ۶۳ اسلاید در PowerPoint

نهج البلاغه گنجینه عظیمی است که به این سادگی حتی به موجودیت آن نمی‌شود دست یافت و آن را فهمید و بعد از اینکه چنین موجودی را شناختیم نوبت کار اصلی یعنی بهره برداری است. ما هنوز موجودیت نهج البلاغه را هم نشناخته‌ایم، البته بسیاری از منابع غنی اسلامی نیز همین وضعیت را دارند، اما نهج البلاغه با رتبه و پایه والایی که دارد در حقیقت یک استثنا است که باید به صورت یک گنجینه استثنائی با آن برخورد کرد.

فهرست مندرجات

۱ – کتاب دست اول اسلامی
۲ – تالی قرآن
۳ – حکومت در زمانی خاص
۴ – معرف بیماریهای صدر اسلام
۵ – گرفتار شدن به دنیا
۶ – تکبر در نهج البلاغه
۷ – فتنه
۸ – پانویس
۹ – منبع

کتاب دست اول اسلامی

اولا این کتاب یک کتاب دست اول اسلامی است و در این شرایط تاریخی ما که با صدر اسلام تقریبا ۱۴۰۰ سال فاصله داریم منابع دست اول و اصیل اهمیت ویژه‌ای دارد، علت این است که با طول زمان میل به تاویل و برداشتهای تاویل گونه افزایش پیدا می‌کنند و این یکی از آفات تفکرات الهی است، وقتی زمان از منبع جوشش دین قدری فاصله پیدا می‌کند، ذهنها، خلاقیتها، و ابتکارات و جوششهای درونی انسانهای هوشمند آنها را به استنباطهایی که بیشتر متکی به سلیقه هاست سوق می‌دهد، و همین امر به صورتی نامرئی ادیان را منحرف می‌کند. ادیان گذشته که منحرف شده‌اند یکی از اصلی‌ترین آفات آنها این بوده که متون اولی و اصلی شان به طور کامل و سالم باقی نمانده است.
البته ما قرآن را دست نخورده داریم، و این خود امتیاز بسیار بزرگی است که موجب شده، محوری برای استنباطهای گوناگون اسلامی، با همه آفاق وسیع اختلاف سلیقه‌ها، وجود داشته باشد، یعنی بالاخره نقطه‌ای هست که آراء و عقاید مختلف به آن نقطه متکی باشند و آن قرآن است، لکن این کافی نیست که جلوی تاویل و اظهارنظرها و سلیقه گرائیها و احیانا هوی و هوس گرائیها را بگیرد. امیرالمؤمنین (علیه‌السّلام) به ابن عباس فرمود:
«لاتخاصمهم بالقرآن فان القرآن حمال ذو وجوه؛

[۱] نهج البلاغه پارسی، ن ۷۷.

وقتی که با خوارج مباحثه کنی به قرآن استناد نکن.»
راستی آیا با کسانی که «و من الناس من یشری نفسه ابتغا مرضاه الله».

[۲] بقره/سوره۲، آیه۲۰۷.

را که درباره امیرالمؤمنین علی (علیه‌السّلام) نازل شده با ابن ملجم تطبیق می‌کنند و این قدر ذهنشان از راه حق منحرف است با اینها می‌شود به قرآن استناد کرد؟!
ما در زمان خود کسانی را که به آیات قرآن استناد می‌کردند اما با ابزاری از تاویل، مشاهده نمودیم در یک چنین شرایطی هر چه متون اسلامی و آثار رسیده از صدر اسلام بیشتر باشد، امکان محققان برای استنباط صحیح دین بیشتر است.
در گذشته « مؤوله» و « التقاطیون» به روایات و احادیث کاری نداشتند، تا صحبت از حدیث به میان می‌آمد، می‌گفتند: شما قرآن را قبول ندارید؟، مثل اینکه بین اعتقاد به قرآن و استناد به حدیث تعارضی وجود دارد! اوایل ما تعجب می‌کردیم و خیلی حساس نبودیم بعد که دیدیم اینها با قرآن چه جور معامله می‌کنند و چه جور حدیث صحیح صریح را رد می‌کنند، آن وقت فهمیدیم که اینها علت مخالفتشان با حدیث چه بوده. در آنجا هم امیرالمؤمنین به ابن عباس می‌فرماید: که با خوارج به « سنت » احتجاج کن، زیرا که سنت قابل تاویل نیست، روشن است، اگر ما در شرایط کنونی جهان اسلام که مسلمانها اقطار وسیعی از جغرافیای عالم را گرفته‌اند و آراء و عقاید و نظرات، اجتهادها و مکتب‌های گوناگون بر ذهن و روحشان حاکم گشته است، اگر ما امروز بتوانیم متون صدر اسلام را احیا کنیم کمک زیادی به ایجاد یک محور اصلی برای این اجتهادها کرده ایم.
به نهج البلاغه از این دیدگاه بنگرید، نهج البلاغه با این دیدگاه هرگز با کتاب حدیث فلان صحابی یا تابعی که پنجاه سال، شصت سال، صد سال، صد و چهل سال بعد از هجرت بوده قابل مقایسه نیست. نهج البلاغه کلام اولین مؤمن به وحی محمدی (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌وسلّم) است، و کلام خلیفه پیغمبر، خلیفه‌ای که همه مسلمانان بر او اتفاق نظر دارند، و امامی که به اعتقاد شیعه و بسیاری از اهل سنت افضل صحابه است، یعنی انسانی در این حد از عظمت و اهمیت، سخنانش عینا باقی مانده است و این می‌تواند نشان دهنده متنی عظیم و اصیل از معارف اسلامی باشد، متنی که همه چیز هم در آن وجود دارد نبوت، فلسفه تاریخ، اخلاق، زهد، رهبری در جامعه، نظام سیاسی، اجتماعی و مسائل عرفانی و… و می‌توان پایه‌های اعتقاد کامل و جامع به اسلام را در این کتاب جست.

تالی قرآن

این کتاب وقتی در کنار قرآن قرار گیرد یقینا تالی قرآن است، یعنی ما دیگر کتابی نداریم که دارای این حد از اعتبار و جامعیت و قدمت باشد، لذا احیای نهج البلاغه تنها وظیفه شیعیان نیست، بلکه وظیفه همه مسلمانان است، همه مسلمانان به عنوان احیای یک میراث بی نظیر اسلامی باید نهج البلاغه را زنده کنند. و این احیا نه فقط به معنای کثرت چاپ – که خوب زیاد هم چاپ شده – بلکه به معنای تحقیق در آن است، همچنانکه روی قرآن کریم تحقیق شده، تفسیرهای زیادی نوشته شده است، روی نهج البلاغه هم باید این تحقیقات انجام گیرد، همان طوری که قرآن خوانده می‌شود نهج البلاغه هم باید خوانده شود چون تالی قرآن است، همان طوری که مسلمانها خودشان را موظف می‌دانند که با قرآن انس پیدا کنند و ندانستن قرآن را برای خود نقص می‌شمارند، ندانستن نهج البلاغه هم باید نقص به حساب بیاید.
نکته دیگری که در اینجا فوق العاده مهم است و به نظر من تکلیف همه ما است، این است که ما موقعیت صدور این سخنان و احوال گوینده آنها را به خوبی بشناسیم و بدانیم که این آگاهی و شناخت برای درمان بسیاری از بیماری‌های جامعه ما شفایی عاجل است زیرا وقتی گوینده این سخن‌ها را مورد مطالعه قرار می‌دهیم می‌بینیم یک انسان عادی نیست بلکه دو خصوصیت دارد که سخن او را، به اهمیت فوق العاده‌ای می‌رساند. آن دو خصوصیت، حکمت و حاکمیت اوست، علی (علیه‌السّلام) اولا یک حکیم است از آن کسانی که «یؤتی الحکمه من یشاء».

[۳] بقره/سوره۲، آیه۲۶۹.

حکمت الهی به او داده شده، جهان و انسان و حقایق آفرینش و دقایق هستی را می‌شناسد، حکیم یعنی به حقایق جهان واقف است، حالا به عقیده کسانی که او را امام معصوم می‌دانند، به الهام من الله، و به عقیده آنهایی که او را معصوم نمی‌دانند به تعلیم از پیغمبر و از اسلام. بهرحال در اینکه یک انسان بصیر و حکیمی است از نوع حکمت پیغمبران، که به حقایق آفرینش و آنچه در گنجینه‌های خداوند است آشنا است کسی تردید ندارد.

حکومت در زمانی خاص

ثانیا آن حضرت در زمانی خاص حاکم جامعه اسلامی بود، و مسؤولیت حکومت را بعهده داشت. این دو خصوصیت، یعنی حکمت و حاکمیت که در امیرالمؤمنین (علیه‌السّلام) وجود داشته، سخنان او را از یک سخن حکمت آمیز معمولی بالاتر می‌برد، یعنی یک خصوصیت و بعد جدیدی به حرفهای او می‌دهد.
اما راستی سخن او چیست؟ امیرالمؤمنین در سخنرانی‌های خود چه می‌گوید؟ این امیری که هم حاکم جامعه اسلامی است، و هم آنچنان پایه و مایه‌ای از حکمت را دارد چه گفته است؟ بدیهی است که سخن او مطابق با نیازهاست، آن چیزی را که نیاز قطعی آن مرحله از تاریخ اسلام، آن را طلب می‌کند می‌گوید، ممکن نیست که آن طبیب حاذق دلسوز نسخه‌ای بنویسد، سخنی بگوید، که بیمار او به آن احتیاج نداشته باشد، بنابراین از نسخه امیرالمؤمنین ما یک چیز دیگر را پیدا می‌کنیم و آن وضعیت آن روز جامعه اسلامی است.
هیچ تاریخی این قدر گویا نمی‌تواند باشد، هیچ گزارشی این قدر دقیق نمی‌تواند باشد و بگوید که جامعه آن روز در چه شرایطی بوده چنان که علی بن ابیطالب (علیه‌السّلام) آن را بیان کرده است. ما امروز در دورانی زندگی می‌کنیم که مایلیم آن را به دوران صدر اسلام تشبیه کنیم یعنی ولادت دوباره اسلام. آن روز، روز ولادت نخستین اسلام بود، امروز روز ولادت دوم اسلام. آن روز احکام اسلامی عمل و اجرا شد، امروز هم ما داریم خودمان را به طرف احکام اسلامی می‌کشانیم، آن روز دشمنان اسلام یعنی دشمنان این معارف و این احکام، با مجتمع نبوی مخالف بودند، و آنهایی هم که با انقلاب ما مخالفت می‌کنند با واقعیت اسلام مخالفند، و این یک چیز ساده‌ای نیست. آنها حق دارند مخالف باشند، ابرقدرتها، سلطه گرها، زورگوها، استثمارگرها، تبعیض گرها، تحقیرکنندگان انسان، توطئه کنندگان علیه ارزش‌های بشری و انسانی، نفی کنندگان ارزش‌های الهی، اگر از اسلام، خائف و نگران نباشند جای تعجب است، چون این ضد همه آن جهت گیری‌ها است، و این خصوصیت آن روز هم وجود داشته است.

معرف بیماریهای صدر اسلام

خوب ما، (ملت ایران)، به عنوان کسانی که پایه‌های این نظام را روی دوشمان گرفته‌ایم اگر به نهج البلاغه مراجعه کنیم در آن چیز جالبی خواهیم یافت. بیماری‌هایی که امروز در این موقعیت ما را تهدید می‌کند و درمان این بیماری ها. این چیز خیلی جالبی است برویم و این درمان‌ها را جستجو کنیم. نمی‌خواهم بگویم صددرصد همه آن حوادثی که در صدر اسلام اتفاق افتاده امروز هم همان‌ها مو به مو اتفاق می‌افتد، نه، اما جهت گیری‌ها یکی است، دل مؤمنین امروز با دل مؤمنان آن روز است، امید مؤمنین امروز به امید مؤمنان آن روز، تردید منافقین و ضعاف الایمان امروز با تردید منافقین و ضعاف الایمان آن روز، همدستی مخالفان و توطئه گران امروز با همدستی مخالفان و توطئه گران آن روز، محوری بودن نظام ما و محوری بودن نظام صدر اسلام، مردم گرایی نظام ما و مردم گرایی نظام صدر اسلام، قبول قرآن به عنوان سند اصلی، نسخه کامل و مجسم کننده وضعیت آرمانی و ایده آل، این‌ها جهت گیری‌های کلی است و این جهت گیری‌ها یکی است. پس طبیعی است اگر ما منتظر بیماری‌هایی باشیم مشابه بیماری‌های آن روز که اگر آن بیماری