مهسا فایل |
سایت دانلود فایل پاورپوینت کامل ناحیه برازجان ۹۴ اسلاید در PowerPoint
در حال بارگذاری
توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد
پاورپوینت کامل ناحیه برازجان ۹۴ اسلاید در PowerPoint دارای ۹۴ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است
شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.
لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.
توجه : در صورت مشاهده بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل ناحیه برازجان ۹۴ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد
بخشی از متن پاورپوینت کامل ناحیه برازجان ۹۴ اسلاید در PowerPoint :
برازجان
بُرازجان، شهری (جمعیت طبق سرشماری ۱۳۷۰، ۸۴۱، ۷۵ تن)، در دهستان اِرم، بخش حومه (مرکزی)، در مرکز شهرستان دشتستان، استان بوشهر میباشد.
فهرست مندرجات
۱ – جغرافیا
۲ – آب و هوا
۳ – معیشت اصلی
۳.۱ – مواد استخراجی
۴ – برازجان در قدیم
۵ – برازجان در تاریخ
۶ – نامهای دیگر
۷ – برازجان در کتب جغرافیا
۸ – بافت شهری
۹ – پیشینه تاریخی
۱۰ – حاکمان
۱۰.۱ – لشکرکشی انگلیسیها
۱۰.۲ – حکومت محمدحسن خان
۱۰.۳ – حکومت غضنفرالسلطنه
۱۰.۴ – در دوره رضاشاه
۱۱ – لطفعلی خان و برازجان
۱۲ – جنگ خانها
۱۳ – برازجان در جنگ جهانی دوم
۱۴ – غائله جنوب
۱۵ – برازجان در انقلاب اسلامی
۱۶ – فهرست منابع
۱۷ – پانویس
۱۸ – منبع
جغرافیا
این شهر در ارتفاع ۱۳۰ متری، و در هفتاد کیلومتری شمال شهر بوشهر و نود کیلومتری جنوب شهر کازرون و ۲۴۱ کیلومتری مغرب شهر شیراز، در دشت وسیعی با شیب جنوب شرقی ـ شمال غربی بر سر راه اصلی شیراز به بوشهر واقع است.
این شهر که در گویش محلی، برازگون نیز گفته میشود، در ۵۱ و ۱۳ طول شرقی و ۲۹ و ۱۶ عرض شمالی واقع شده است. برازجان در شمال شرقی بندر بوشهر و به فاصله ۷۲کیلومتری از آن و ارتفاع ۶۵ متری از سطح دریا قرار دارد.
[۱] مفخم پایان، لطفالله، فرهنگ آبادیهای ایران، ج۱، ص۶۱، تهران، ۱۳۳۹ش.
[۲] فرهنگ جغرافیایی آبادیهای کشور (کازرون)، اداره جغرافیایی ارتش، ج۱، ص۲۰، تهران، ۱۳۶۲ش، ج ۱۰۲.
راه بوشهر به شیراز که مردم بومی به آن راه شاهی گویند، از برازجان میگذرد. کوهستان گیسکان که دنباله سلسله جبال زاگرس است و به صورت دیواره ممتدی به ارتفاع بیش از ۵۰۰، ۱متر در فاصله حدود ۱۰کیلومتری شرق برازجان کشیده شده، با شیب ملایمی به خاک نرمی منتهی میشود که شهر برازجان و زمینهای کشاورزی آن در آنجا واقع شدهاند. از کوهستان گیسکان، جریانهای سیلابی فصلی پرشماری سرازیر میشود که مهمترین آنها موسوم به دِره آردو، از قسمت جنوبی شهر میگذرد، اما سفرههای آب زیرزمینی که به وسیله قنات و چاه مورد بهرهبرداری قرار میگیرد، منبع اصلی تأمین آب آشامیدنی و کشاورزی است. در سالهای اخیر تأمین قسمتی از آب آشامیدنی اهالی به وسیله خطوط لوله انتقال آب از شاپور کازرون صورت میگیرد.
[۳] تحقیقات میدانی مؤلف عبدالرسول خیراندیش.
[۴] اتابک زاده، سروش، جایگاه دشتستان در سرزمین ایران، ج۱، ص۲۸-۲۹، شیراز، ۱۳۷۳ش.
آب و هوا
هوای برازجان گرم و خشک است؛ دمای آن در زمستانها به حداقل ۳ تا ۵ و در تابستانها به حداکثر ۴۸ میرسد، همچنین حداکثر میزان بارندگی سالیانه این شهر از ۲۰۰ میلی متر تجاوز نمیکند.
[۵] فرهنگ جغرافیایی آبادیهای کشور (کازرون)، اداره جغرافیایی ارتش، ج۱، ص۲۰، تهران، ۱۳۶۲ش، ج ۱۰۲.
در ماههای تیر و مرداد بادهای گرم از سمت جنوب میوزد که با گرد و خاک همراه است، باد شمال و باد جنوب برازجان، حیرون خوانده میشود. آب مشروب اهالی از رود شاپور با لولهکشی از محل بوشکان تأمین میشود. در ۱۳۶۶ ش در شهر و حومه آن ۲۳۶ چاه نیمه عمیق و بیست چاه عمیق و دو رشته قنات وجود داشت. مسیل دره آرد (آردو) در مشرق شهر قرار گرفته است.
معیشت اصلی
معیشت اصلی و اولیه مردم برازجان کشاورزی است. اگر چه کشت گندم و خرما از مهم ترین فعالیتهای کشاورزی در منطقه است، مغرب شهر از نخلستان (با ۰۰۰، ۱۶ اصله نخل) پوشیده شده است. اما تقریباً تمامی انواع سبزیجات در آنجا کشت میشود که از آن میان تنباکو و کاهو دارای اهمیت خاصی است. همچنین کشت کنجد، گوجه فرنگی و سیب زمینی نیز از رونق برخوردار است.
[۶] سعیدیان، عبدالحسین، دایرهالمعارف سرزمین و مردم ایران، ج۱، ص۱۲۴۶، تهران، ۱۳۶۰ش.
جز هسته اولیه ساکنان شهر که کشاورزان هستند، بقیه جمعیت را مهاجرانی تشکیل میدهند که در دو قرن اخیر در آنجا سکنی گزیدهاند و زندگی اجتماعی آنان بر اساس نظام طایفهای است.
[۷] تحقیقات میدانی مؤلف عبدالرسول خیراندیش.
[۸] عرفان، حیدر، کارنامه دشتستان، ج۱، ص۲۱-۲۲، شیراز، ۱۳۷۹ش.
بنابر سرشماری عمومی آبان ۱۳۷۵ جمعیت این شهر ۱۹۰، ۷۹نفر بودهاست.
[۹] سرشماری عمومی نفوس و مسکن (۱۳۷۵ش)، نتایج تفصیلی، استان بوشهر، شهرستان دشتستان، مرکز آمار ایران، تهران، ۱۳۷۶ش.
صنایع دستی آن قالیبافی است و قالی آن صادر میشود.
بیشتر اهالی آن از عشایر آبادینشین حیات داوودی و دشتیاند که به لهجه دشتستانی تکلم میکنند و پیرو مذهب شیعه اثنی عشریاند.
برازجان بازار سرپوشیده و یازده مسجد دارد که مهمترین آنها مساجد سیدمحمد و جنت و دارالسّلام و دلگشاست.
[۱۰] ایران وزارت دفاع اداره جغرافیائی ارتش، فرهنگ جغرافیائی آبادیهای کشور جمهوری اسلامی ایران، ج ۱۰۲، ص ۲۰ـ۲۱، کازرون، تهران ۱۳۶۲ ش.
مواد استخراجی
در پیرامون شهر سنگ وگچ و شن و ماسه استخراج میشود.
در ۱۳۵۰ ش در یک کیلومتری مغرب شهر در محل «چرخ آب» آثاری از دوره هخامنشی (کورش) و ساسانیان به دست آمد.
در ده قائد (در چهار کیلومتری شمال شهر) نیز آثار باستانی پیدا شده است.
برازجان در قدیم
پاورپوینت کامل ناحیه برازجان ۹۴ اسلاید در PowerPoint در دوره قاجاریه، با نوزده آبادی، جزو بلوکات گرمسیرِ فارس در دشتستان محسوب میشد؛ طول آن از رود فاریاب تا دهکده زیارت (دوازده کیلومتری مغرب برازجان) ده فرسنگ و عرض آن از دهکده خَشَم جَتّ تا قریه بُویری (در ۲۷ کیلومتری شمال غربی برازجان) شش فرسنگ بود؛ از شمال به ناحیه دالکی، از مشرق به ناحیه دشتی، از جنوب به ناحیه اَهْرُم و از مغرب به ناحیه شبانکاره محدود میشد.
مرکز شهر، برازجان، ۷۵۰ خانه از خشت و گل داشت.
[۱۱] حسن بن حسن فسائی، فارسنامه ناصری، ج۲، ص۱۳۲۴ـ۱۳۲۵، چاپ منصور رستگار فسائی، تهران ۱۳۶۷ ش.
برازجان در تاریخ
نام برازجان به عنوان قریه از اوایل قرن سیزدهم، در کتابهای تاریخیِ اواخر دوره زندیه دیده میشود و احتمالاً پیش از آن، در دوره صفویه، هم وجود داشته است.
نامهای دیگر
به نوشته فرصت الدوله شیرازی،
[۱۲] محمدنصیربن جعفر فرصت، آثارالعجم: در تاریخ و جغرافیای مشروح بلاد و اماکن فارس، ج۱، ص۳۶۶، چاپ علی دهباشی، چاپ افست تهران ۱۳۶۲ ش.
برازجان را برازکان هم میگفتند.
ظاهراً محل شهر قدیم برازجان در شمال شهر فعلی در محله علی آباد قرار داشته است.
در ۱۸۲۴، زمین لرزهای برازجان را لرزاند و کاروانسرای آن فروریخت.
[۱۳] نیکلاس امبرسز، چارلز ملویل، ج۱، ص۱۷۸، تاریخ زمین لرزههای ایران، ترجمه ابوالحسن رده، تهران ۱۳۷۰ ش.
برازجان در کتب جغرافیا
در ۱۲۴۲ نام برازجان، نخستین بار، در کتابی جغرافیایی آمده است.
بنابر مطالب این کتاب، در آن هنگام برازجان در دو منزلی بوشهر بود و ۵۰۰، ۱ باب خانه و چند قریه مضافات داشت.
مردم آن همگی شیعه امامیه بودند.
[۱۴] زین العابدین بن اسکندر شروانی، حدائق السیاحه، ج۱، ص۱۵۵، تهران ۱۳۴۸ ش.
بافت شهری
هسته اصلی و اولیه شهر برفراز تپه کم ارتفاعی نهاده شده که موسوم به محله قلعه است. در اینجا قلعهای بوده که حکمران (خان) و اتباعش در آن سکنی داشتهاند؛ سپس با افزوده شدن شمار کویهای شهر گرد بر گرد شهر حصاری در دامنه همان تپه ساخته شده است. با ورود مهاجرانی از نواحی کوهستانی، شهر در سمت شرق توسعه یافت، اما با شکل گیری بازار روز و بازار سرپوشیده، در سمت شمال گسترش اصلی شهر آغاز گردید. ادامه گسترش شهر به طرف شمال تحت تأثیر ساخت کاروانسرای مشیر الملک، تأسیس اداره پست انگلیس در مجاورت آن، و نیز کشیده شدن راه شوسه شیراز – بوشهر بدان سمت همچنان ادامه یافته است.
[۱۵] تحقیقات میدانی مؤلف عبدالرسول خیراندیش.
پیشینه تاریخی
شهر کنونی برازجان سابقهای ۲۵۰ ساله دارد، اما آثار باستانی و نیز اخبار تاریخی از قدمت آن سخن میگویند. بجز آثار ماقبل تاریخی موجود در تپههای اطراف شهر، آثار مربوط به دوره هخامنشی نیز از اهمیت خاصی برخوردار است. در فاصله ۳کیلومتری شهر و در محلی موسوم به چرخاب، آثار قابل توجهی از کاخ زمستانی کورش شامل ته ستونها و برخی اشیاء به دست آمده است. ۳ محوطه دیگر نیز متعلق به دوره هخامنشی، در سمت شمال شهر و در فاصله حدود ۱۰کیلومتری وجود دارد.
[۱۶] سرفراز، علی اکبر، «کشف کاخی از عهد کورش کبیر در ساحل خلیج فارس»، ج۱، ص۲۵-۳۲، باستانشناسی و هنر ایران، تهران، ۱۳۵۰ش، شم ۷- ۸.
[۱۷] اتابک زاده، سروش، جایگاه دشتستان در سرزمین ایران، ج۱، ص۲۹، شیراز، ۱۳۷۳ش.
[۱۸] اتابک زاده، سروش، جایگاه دشتستان در سرزمین ایران، ج۱، ص۷۰، شیراز، ۱۳۷۳ش.
از دوره سلوکی هم بقایای گسترده شهری در فاصله ۸کیلومتری شمال برازجان، موسوم به تل خندق وجود دارد. همچنین از دوره اشکانیان و ساسانیان آثاری در شرق برازجان موسوم به تُنْب گورو به دست آمده است.
[۱۹] سرفراز، علی اکبر، «کشف کاخی از عهد کورش کبیر در ساحل خلیج فارس»، ج۱، ص۲۵-۳۲، باستانشناسی و هنر ایران، تهران، ۱۳۵۰ش، شم ۷- ۸.
برازجان در اصل کلمهای پهلوی مربوط به دوران اشکانی و ساسانی است. واژه «براز» در زبان پهلوی به معنای برازندگی و بلند مرتبگی است که در دوران ساسانی به صورت پسوند و پیشوند در نامهای اشخاص دیده میشود، مانند شهر براز و برازه حکیم.
[۲۰] نولدکه، تئودر، تاریخ ایرانیان و عربها در زمان ساسانیان، ج۱، ص۱۶۹، ترجمه عباس زریاب، تهران، ۱۳۵۸ش.
[۲۱] نولدکه، تئودر، تاریخ ایرانیان و عربها در زمان ساسانیان، ج۱، ص۱۹۴، ترجمه عباس زریاب، تهران، ۱۳۵۸ش.
[۲۲] سرفراز، علی اکبر، «کشف کاخی از عهد کورش کبیر در ساحل خلیج فارس»، ج۱، ص۲۶، باستانشناسی و هنر ایران، تهران، ۱۳۵۰ش، شم ۷- ۸.
پس از اسلام قدیمترین متنی که نام برازجان در آن آمده، تذکره شاه زندو ست
[۲۳] وثوقی، محمدباقر، بیرمدارالاولیای لارستان، ج۱، ص۴۲، قم، ۱۳۷۵ش.
سپس در اشکال العالم
[۲۴] اشکال العالم، منسوب به ابوالقاسم جیهانی، ج۱، ص ۱۱۰، ترجمه علیبن عبدالسلام کاتب، به کوشش فیروز منصوری، مشهد، ۱۳۶۸ش.
نام برازجان در کنار نام دیگر شهرهای فارس در سده ۴ق/۱۰م دیده میشود.
حاکمان
از سده ۴ تا ۱۲ق از برازجان – که ظاهراً میبایستی روستایی کوچک بوده باشد – نامی در منابع دیده نمیشود؛ تا آنکه در ۱۱۷۶ق/ ۱۷۶۲م سلسله خوانین برازجان که مهاجرانی از کامفیروز فارس و به روایتی از میمند بویر احمد بودهاند، بنای برازجان جدید را میگذارند. سلسله جنبان خوانین میمندی را شاه منصورگپ (بزرگ) برعهده داشت؛ او موفق شد زنگنههای حاکم بر منطقه را شکست دهد و با ساختن قلعهای، موقعیت خود را تثبیت کند. ظاهراً پس از چند بار جابهجایی برای استقرار شهر، سرانجام محله کنونی «قلعه» مناسب تشخیص داده شد. در آن قلعه علاوه بر خاندان شاه منصور، گروهی از کشاورزان، طوایف سادات و رؤسا نیز سکنی داشتهاند.
[۲۵] اتابک زاده، سروش، جایگاه دشتستان در سرزمین ایران، ج۱، ص۱۲۲- ۱۲۳، شیراز، ۱۳۷۳ش.
[۲۶] تحقیقات میدانی مؤلف عبدالرسول خیراندیش.
پس از منصور خان، فرزندش سالمخان (حک ۱۲۱۸- ۱۲۴۶ق) به قدرت رسید. او برای رشد و رونق شهر تلاش بسیارکرد و حمام و یک رشته قنات برای جبران کمآبی برازجان احداث کرد و توانست آبادانی و اقتصاد شهر را دو چندان کند.
[۲۷] عبدالرسول خیراندیش، زمینههای اداری و اقتصادی قیام، ج۱، ص۱۸۹، رئیس علی دلواری بوشهر، ۱۳۷۳ش.
[۲۸] اتابک زاده، سروش، جایگاه دشتستان در سرزمین ایران، ج۱، ص۱۲۹-۱۳۱، شیراز، ۱۳۷۳ش.
از آنجا که سالمخان و خوانین اطراف در مجموعه مسائل اداری و اقتصادی با شیخ عبدالرسولخان، حاکم بوشهر اختلاف داشتند، در ۱۲۴۶ق/ ۱۸۳۰م به بوشهر یورش بردند و آن بندر را غارت کردند. حاکم بوشهر به دریا پناه برد، اما چندی بعد با کمک فرمانروای فارس دشمنان خود، از جمله سالم خان را اسیر کرد و به قتل رساند.
[۲۹] فسایی، حسن، فارس نامه ناصری، ج۱، ص۷۴۶-۷۴۷، به کوشش منصور رستگار فسایی، تهران، ۱۳۶۷ش.
پس از سالمخان برادرش حاجمحمدخان حاکم برازجان شد (۱۲۴۶- ۱۲۶۰ق). او توانست با غافلگیر کردن و کشتن شیخ عبدالرسول خان، انتقام برادر خویش را بگیرد، اما در مجموع مرگ سالمخان به صورت ضایعهای غیرقابل جبران برای برازجان باقی ماند.
[۳۰] اتابک زاده، سروش، جایگاه دشتستان در سرزمین ایران، ج۱، ص۱۳۹، شیراز، ۱۳۷۳ش.
سرانجام با به قدرت رسیدن محمد حسن خان پسر سالم خان (حک ۱۲۶۰-۱۲۹۳ق) بار دیگر برازجان رشد و رونق را از سر گرفت و مهاجران جدیدی را پذیرفت و مشاغل شهری نیز توسعه یافت.
[۳۱] عبدالرسول خیراندیش، زمینههای اداری و اقتصادی قیام، ج۱، ص۱۸۹، رئیس علی دلواری بوشهر، ۱۳۷۳ش.
در این دوره بود که جنگ ایران و انگلیس (۱۲۷۳ق/۱۸۵۷م) رخ داد.
لشکرکشی انگلیسیها
در ۱۲۷۳ قشون انگلیس، که با کشتیهای جنگی از هندوستان وارد خلیج فارس شده بود، پس از پیاده شدن در بندر بوشهر آبادیهای اطراف برازجان را موقتاً تصرف کرد، و پس از جنگی سخت با عشایر جنوب به بوشهر عقب نشست.
[۳۲] محمدجعفربن محمدعلی خورموجی، حقایق الاخبار ناصری، ج۱، ص۱۹۷ـ۲۰۷، چاپ حسین خدیوجم، تهران ۱۳۶۳ ش.
در این زمان برازجان قلعه داشت. در پی لشکرکشی نیروهای انگلیسی به بوشهر به دلیل اختلاف ایران و انگلیس بر سر هرات، محمدحسنخان برازجانی به همراه دیگر خوانین منطقه به مقابله با آنان شتافت، اما نیروهای انگلیسی توانستند بوشهر را تصرف کنند و به طرف برازجان حرکت نمایند. در نتیجه محمدحسنخان به برازجان بازگشت.
[۳۳] فسایی، حسن، فارس نامه ناصری، ج۱، ص۸۱۲ – ۸۱۵، به کوشش منصور رستگار فسایی، تهران، ۱۳۶۷ش.
در این احوال نیروهای ایرانی در روستای ننیزک در ۱۵ کیلومتری جنوب شرقی برازجان مستقر شده بودند؛ نیروهای انگلیسی که از پیشروی تا برازجان سودی ن
- همچنین لینک دانلود به ایمیل شما ارسال خواهد شد به همین دلیل ایمیل خود را به دقت وارد نمایید.
- ممکن است ایمیل ارسالی به پوشه اسپم یا Bulk ایمیل شما ارسال شده باشد.
- در صورتی که به هر دلیلی موفق به دانلود فایل مورد نظر نشدید با ما تماس بگیرید.
