توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل میر محمد افضل ثابت الله آبادی ۳۴ اسلاید در PowerPoint دارای ۳۴ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل میر محمد افضل ثابت الله آبادی ۳۴ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل میر محمد افضل ثابت الله آبادی ۳۴ اسلاید در PowerPoint :

میرمحمدافضل ثابت‌الله‌آبادی

میرمحمد افضل ثابتِ اللّه آبادی، شاعر قرن یازدهم و دوازدهم بود.

فهرست مندرجات

۱ – بیوگرافی ثابت الله آبادی
۲ – تحصیلات ثابت الله آبادی
۳ – مذهب ثابت الله آبادی
۴ – حالات اخلاقی ثابت الله آبادی
۵ – مقام شعری ثابت الله آبادی
۶ – اظهار ارادت به اهل بیت
۷ – دیوان ثابت الله آبادی
۸ – تاریخ وفات
۹ – فرزندان ثابت الله آبادی
۱۰ – ذوق شعری فرزند ثابت الله آبادی
۱۱ – میرمحمدعظیم از دیدگاه واله داغستانی
۱۲ – فهرست منابع
۱۳ – پانویس
۱۴ – منبع

بیوگرافی ثابت الله آبادی

اصلش از بدخشان بود.

[۱] علیقلی بن محمدعلی واله داغستانی، ریاض الشعراء، ج۱، ص۱۰۳، نسخه خطی کتابخانه ملی ملک، ش ۴۳۰۱.

[۲] غلام بن ولی محمد مصحفی همدانی، عقد ثریا: تذکره فارسی گویان، ج۱، ص۱۹، چاپ عبدالحق، اورنگ آباد دکن ۱۹۳۴.

[۳] میرمحمد افضل»، شمس الدین بن خالد سامی، ذیل «ثابت، قاموس الاعلام، چاپ مهران، استانبول ۱۳۰۶ـ۱۳۱۶/۱۸۸۹ـ ۱۸۹۸.

جمعی از تذکره نویسان زادگاه او را اللّه آباد و بعضی دهلی یا اکبرآباد ذکر کرده اند، ولی نسبت اللّه آبادی در پایان نامش، در بیش‌تر تذکره ها، احتمال انتساب او را به اللّه آباد تقویت می‌کند.

[۴] غلام بن ولی محمد مصحفی همدانی، عقد ثریا: تذکره فارسی گویان، ج۱، ص۱۹، چاپ عبدالحق، اورنگ آباد دکن ۱۹۳۴.

[۵] میرحسین دوست حسینی سنبهلی، تذکره حسینی، ج۱، ص۸۰، لکهنو ۱۲۹۲.

[۶] لطفعلی بن آقاخان آذربیگدلی، آتشکده آذر، ج۱، ص۳۷۶، چاپ جعفر شهیدی، چاپ افست تهران ۱۳۳۷ ش.

[۷] علی ابراهیم خلیل، تذکره صحف ابراهیم، ج۱، ص۱۵۴، نسخه عکسی موجود در کتابخانه مرکزی دانشگاه تهران، ش ۲۹۷۴.

ثابت از سادات بود

[۸] بندر بن داس خوشگو، سفینه خوشگو، ج۱، ص۲۲۲، دفتر۳: تذکره شعرای فارسی، چاپ سیدشاه محمد عطاءالرحمان عطاکاکوی، پتنه ۱۳۷۸/۱۹۵۹.

و نیای او میرضیاءالدین حسین بدخشانی ، مشهور به اسلام خان و متخلص به والا، از صاحب منصبان عهد عالمگیر اورنگ زیب (حک: ۱۰۶۹ـ ۱۱۱۸) بود.

[۹] بندر بن داس خوشگو، سفینه خوشگو، ج۱، ص۲۲۲، دفتر۳: تذکره شعرای فارسی، چاپ سیدشاه محمد عطاءالرحمان عطاکاکوی، پتنه ۱۳۷۸/۱۹۵۹.

[۱۰] علی ابراهیم خلیل، تذکره صحف ابراهیم، ج۱، ص۱۵۴، نسخه عکسی موجود در کتابخانه مرکزی دانشگاه تهران، ش ۲۹۷۴.

[۱۱] ذبیح اللّه صفا، تاریخ ادبیات در ایران، ج۵، بخش ۲، ص۱۳۹۸، ج ۵، بخش ۲، تهران ۱۳۶۴ ش.

تحصیلات ثابت الله آبادی

وی تحصیلات ابتدایی را در اللّه آباد به پایان برد و در همان‌جا با علوم و فنون مرسوم روزگار خویش آشنا شد و در فقه و کلام و حدیث نیز مهارت یافت.

[۱۲] علی ابراهیم خلیل، تذکره صحف ابراهیم، ج۱، ص۱۵۴، نسخه عکسی موجود در کتابخانه مرکزی دانشگاه تهران، ش ۲۹۷۴.

[۱۳] محمد قدرت اللّه گوپاموی، کتاب تذکره نتایج الافکار، ج۱، ص۱۳۴، بمبئی ۱۳۳۶ ش.

[۱۴] رضاقلی بن محمد هادی هدایت، تذکره ریاض العارفین، ج۱، ص۶۵، چاپ مهرعلی گرکانی، تهران (۱۳۴۴ ش).

مذهب ثابت الله آبادی

پدرانش سنّی مذهب بودند، ولی ثابت با خوابی که در اوایل جوانی دید، مذهب تشیع را برگزید و کتاب‌هایی در اثبات امامت با نثری لطیف و سنجیده تألیف کرد.

[۱۵] بندر بن داس خوشگو، سفینه خوشگو، ج۱، ص۲۲۳، دفتر۳: تذکره شعرای فارسی، چاپ سیدشاه محمد عطاءالرحمان عطاکاکوی، پتنه ۱۳۷۸/۱۹۵۹.

[۱۶] علی ابراهیم خلیل، تذکره صحف ابراهیم، ج۱، ص۱۵۴، نسخه عکسی موجود در کتابخانه مرکزی دانشگاه تهران، ش ۲۹۷۴.

حالات اخلاقی ثابت الله آبادی

ثابت فردی فاضل و با کمال بود و حاکمان زمان، او را به سبب علم و فضلش تعظیم و تکریم می‌کردند.

[۱۷] محمد قدرت اللّه گوپاموی، کتاب تذکره نتایج الافکار، ج۱، ص۱۳۴، بمبئی ۱۳۳۶ ش.

[۱۸] غلام بن ولی محمد مصحفی همدانی، عقد ثریا: تذکره فارسی گویان، ج۱، ص۱۹، چاپ عبدالحق، اورنگ آباد دکن ۱۹۳۴.

وی در اواخر عمر گوشه نشینی اختیار کرد و به عبادت مشغول شد.

[۱۹] بندر بن داس خوشگو، سفینه خوشگو، ج۱، ص۲۲۳، دفتر۳: تذکره شعرای فارسی، چاپ سیدشاه محمد عطاءالرحمان عطاکاکوی، پتنه ۱۳۷۸/۱۹۵۹.

[۲۰] صدیق حسن خان، شمع انجمن، ج۱، ص۱۰۳، بهوپال ۱۹۲۳.

[۲۱] علی ابراهیم خلیل، تذکره صحف ابراهیم، ج۱، ص۱۵۴، نسخه عکسی موجود در کتابخانه مرکزی دانشگاه تهران، ش ۲۹۷۴.

گویا در دهلی جمعی از درویشان مرید وی بوده اند.

[۲۲] علیقلی بن محمدعلی واله داغستانی، ریاض الشعراء، ج۱، ص۱۰۳، نسخه خطی کتابخانه ملی ملک، ش ۴۳۰۱.

[۲۳] رضاقلی بن محمد هادی هدایت، تذکره ریاض العارفین، ج۱، ص۶۵، چاپ مهرعلی گرکانی، تهران (۱۳۴۴ ش).

مقام شعری ثابت الله آبادی

ثابت در میان شعرای معاصرش به شعردانی و فهم شعر مشهور بود. او را «کلیم روزگار» و «عرفی وقت» و «سَحبان هند» نامیده اند.

[۲۴] بندر بن داس خوشگو، سفینه خوشگو، ج۱، ص۲۲۳، دفتر۳: تذکره شعرای فارسی، چاپ سیدشاه محمد عطاءالرحمان عطاکاکوی، پتنه ۱۳۷۸/۱۹۵۹.

[۲۵] آقابزرگ طهرانی، الذریعه، ج۹، قسم ۱، ص۱۸۱.

وی در سرودن قصیده های طولانی سرآمد بود، مثلاً قصیده‌ای ۴۵۰ بیتی به نام شهاب ثاقب دارد که در آن از مدعیان سخنوری انتقاد، و از به کار بردن الفاظ غریب و نامأنوس در اشعارش دفاع کرده است.

[۲۶] میرغلامعلی بن نوح آزاد بلگرامی، سروآزاد، ج۱، ص۲۰۳، چاپ سنگی کان