توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل منشأ نزول قرآن ۴۵ اسلاید در PowerPoint دارای ۴۵ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل منشأ نزول قرآن ۴۵ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل منشأ نزول قرآن ۴۵ اسلاید در PowerPoint :

پاورپوینت کامل منشأ نزول قرآن ۴۵ اسلاید در PowerPoint

خداوند متعال در آیاتی از قرآن کریم، اصل نزول قرآن و مبدا نزول آن را که همان اسمهای نیکوی الهی است بیان فرموده است.

فهرست مندرجات

۱ – مبدا و منشا نزول قرآن
۱.۱ – خدای زنده و پایدار
۱.۲ – رب العالمین
۱.۳ – معلم و اکرم
۱.۴ – رحمان رحیم
۱.۵ – خدای مبارک
۱.۶ – عزیز علیم
۱.۷ – عزیز حکیم
۱.۸ – حکیم حمید
۱.۹ – علی حکیم
۲ – عناوین مرتبط
۳ – پانویس
۴ – منبع

مبدا و منشا نزول قرآن

ذات اقدس اله در آیاتی از کتاب خود، اصل نزول قرآن و مبدا نزول آن را که همان اسمهای نیکوی الهی است بیان فرموده که بخش عمده این آیات در «حوامیم سبعه» است. «حوامیم سبعه»، به هفت سوره‌ای گفته می‌شود که در آغاز آنها حروف مقطعه «حم» آمده باشد. این شروع مشترک، نشانگر مضمون مشترک و هدف ویژه‌ای است که این سوره‌ها دارند. سرآغاز این سوره‌ها، بیان تنزل وحی، دریافت وحی، و محتوای اجمالی وحی است.
افزون بر این هفت سوره، در سوره‌های دیگر مانند «واقعه»، «آل عمران» و «علق» نیز به مسئله منشا و مبدا نزول قرآن اشاره شده است که نخست به ذکر آیات کریمه آن سوره‌ها می‌پردازیم.

خدای زنده و پایدار

خدای سبحان در سوره «آل عمران» می‌فرماید: «الم• الله لا اله الا هو الحی القیوم• نزل علیک الکتاب بالحق

[۱] آل عمران/سوره۳، آیه۱۳.

الم، معبودی جز خداوند یگانه زنده و پایدار و نگهدارنده نیست. (همان کسی که) کتاب را به حق بر تو نازل کرد.
» آمدن اسم‌های نیکوی الهی در آیات قرآن کریم، بر اساس ارتباط موضوع مطرح شده با آن «اسم» است. اگر در آیه‌ای، «الرحمن الرحیم» آمده و در آیه دیگر، «شدید العقاب» «مجازات او شدید است» به دلیل تناسب محتوایی آن آیات با هر یک از این «اسم‌های نیکو» است.
در این آیات کریمه، پیش از بیان نزول قرآن، دو اسم «حی» و «قیوم» برای خداوند که نازل کننده قرآن است، آمده و اشاره به این دارد که نزول قرآن کریم، از مبدا «زنده و پایدار» است و می‌فرماید: آن خدایی که زنده و پایدار است و هیچ معبودی نیست مگر او، قرآن و کتاب خویش را در معیت و مصاحبت حق بر تو نازل نمود.

رب العالمین

خدای سبحان در سوره «واقعه» نزول قرآن را از ساحت «رب العالمین» بیان فرموده است: «انه لقرآن کریم• فی کتاب مکنون• لا یمسه الا المطهرون• تنزیل من رب العالمین

[۲] واقعه/سوره۵۶، آیه۷۷۸۰.

که آن، قرآن کریمی است، که در کتاب محفوظی جای دارد، و جز پاکان نمی‌توانند به آن دست زنند (دست یابند) آن از سوی پروردگار عالمیان نازل شده.» اگر مقصود از «عالمین» در این آیه، جهان‌ها و عالم‌ها باشد، معنای این آیه کریمه آن است که قرآن از سوی پروردگار جهان‌ها و عوالم نازل شده و به همین دلیل، هماهنگ با تکوین و عوالم هستی است. و اگر مقصود از «عالمین»، جهانیان باشد؛ چنانکه در سوره فرقان آمده: «تبارک الذی نزل الفرقان علی عبده لیکون للعالمین نذیرا

[۳] فرقان/سوره۲۵، آیه۱.

زوال ناپذیر و پربرکت است کسی که قرآن را بر بنده اش نازل کرد تا بیم دهنده جهانیان باشد.» در این صورت، معنای آیه این می‌شود که قرآن کریم، از سوی پروردگار جهانیان نازل شده و از این رو، برآورنده نیازهای همه انسانها در همه عصرهاست و فطرت آنان را شکوفا می‌سازد.

معلم و اکرم

در سوره «علق» و در آغاز بعثت و رسالت رسول اکرم (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌وسلّم) چنین آمده است: «اقرا باسم ربک الذی خلق• خلق الانسان من علق• اقرا و ربک الاکرم• الذی علم بالقلم• علم الانسان ما لم یعلم».

[۴] علق/سوره۹۶، آیه۱۵.

در این آیات کریمه مبدا و جایگاه نزول قرآن، خدای «معلم» و «اکرم» معرفی شده و می‌فرماید: ‌ای رسول ما! قرآن را به نام پروردگارت که آفریننده عالم است، قرائت کن؛ خدایی که آدمی را از خون بسته آفرید؛ بخوان قرآن را که پروردگار تو کریم‌ترین کریمان است؛ خدایی که بشر را علم نوشتن با قلم آموخت و به آدم آنچه را که نمی‌دانست، به الهام خود تعلیم داد.
خدای سبحان در آیات دیگری از کتاب خود، فرشتگان حامل قرآن را «کرام برره» معرفی می‌نماید: «فی صحف مکرمه•
مرفوعه مطهره• بایدی سفره• کرام برره».

[۵] عبس/سوره۸۰، آیه۱۳۱۶.

آیات الهی، در صفحات مکرم نگاشته شده است؛ صفحاتی بلند مرتبه و پاک و منزه که در دست سفیران حق و ملائکه مقرب و عالی رتبه، و با حسن و کرامت‌اند.
در آیه‌ای دیگر، قرآن کریم را گفته رسول کریم می‌خواند که: «انه لقول رسول کریم»

[۶] تکویر/سوره۸۱، آیه۱۹.

و در سوره «واقعه»، خود قرآن را به وصف «کریم» ستوده، می‌فرماید: «انه لقرآن کریم• فی کتاب مکنون

[۷] واقعه/سوره۵۶، آیه۷۷-۷۸.

که آن، قرآن کریمی است که در کتاب محفوظی جای دارد.»

رحمان رحیم

در سوره فصلت که یکی از حوامیم هفتگانه (حوامیم سوره‌هایی که با حا و میم شروع شدند) است فرمود: «حم• تنزیل من الرحمن الرحیم»

[۸] فصلت/سوره۴۱، آیه۱ -۲.

؛ یعنی این کتاب، از رحمت رحمانی حق نشات و سرچشمه گرفته و از رحمت رحیمیه خداوند تنزل یافته است. مقصود از این رحمت، رحمت عاطفی نیست؛ زیرا آن رحمت، به دلیل انفعالی بودنش ملازم با نقص است چه اینکه به جهت عاطفی بودن، نیاز به چیزی دارد که عاطفه برانگیر باشد و احساسات و عاطفه‌های شخص را برانگیزد و او را به رحمت وادار نماید.
منظور از رحمت در این آیه کریمه و در اسم‌های نیکوی الهی، رحمتی است که نقص موجودات را به کمال، ترمیم می‌کند و ناقص را از طریق هدایت، به کمال خویش واصل می‌سازد و این رحمت، رحمتی ابتدایی و غیر انفعالی است؛ رحمتی که پیش از خلقت بوده و سبب خلقت است؛ چنانکه به جهت کامل ساختن مخلوق، همراه آن و پس از آن نیز خواهد بود. در بحثهای آینده روشن خواهد شد که هنگام اجتماع دو اسم از اسم‌های نیکو الهی مانند حی و قیوم، و رحمان و رحیم، ترکیب و با هم بودن آن اسم‌های نیکو و ترکیب آن صفات عالی، سهم مؤثری در تنزل قرآن دارد.

خدای مبارک

در سوره دخان که یکی دیگر از حوامیم هفت گانه است می‌فرماید: «حم• و الکتاب المبین• انا انزلناه فی لیله مبارکه»

[۹] دخان/سوره۴۴، آیه۱۳.

و سپس می‌فرماید: «امرا من عندنا انا کنا مرسلین

[۱۰] دخان/سوره۴۴، آیه۵.

(آری، نزول قرآن) فرمانی بود از سوی ما؛ ما (پیامبر را) فرستادیم.»
یعنی قسم به این کتاب مبین، که ما آن را در شب پربرکت قدر نازل نمودیم و این نزول قرآن در شب مبارک، از سوی خدای «تبارک و تعالی» است. قرآن فرود آمده برکت خدایی است؛ ظاهرش برکت ظاهری دارد و باطنش برکت باطنی، «اسبغ علیکم نعمه ظاهره وباطنه»

[۱۱] لقمان/سوره۳۱، آیه۲۰.

. قرآن کریم، برترین نعمت الهی است که در ظاهر و باطنش نعمت فراوان وجود دارد.
غرض آنکه، اگر برکتی برای قرآن ثابت شود یا برای شب قدر مقرر گردد، همه آنها بالعرض خواهد بود؛ زیرا منشا برکت ظرف زمان یا مظروف آن، ذات خداوند است که برکت، به طور اصیل و ذاتی از آن اوست: «تبارک الذی بیده الملک»

[۱۲] ملک/سوره۶۷، آیه۱.

. بنابراین، مبدا نزول قرآن، خداوند مبارک است.

عزیز

 اشتراک گذاری در شبکه های اجتماعی، به دوستانتان معرفی کنید.

  راهنمای خرید:

• همچنین لینک دانلود به ایمیل شما ارسال خواهد شد به همین دلیل ایمیل خود را به دقت وارد نمایید.
• ممکن است ایمیل ارسالی به پوشه اسپم یا Bulk ایمیل شما ارسال شده باشد.
• در صورتی که به هر دلیلی موفق به دانلود فایل مورد نظر نشدید با ما تماس بگیرید.