توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل مذهب ابن ابی‌الحدید ۵۰ اسلاید در PowerPoint دارای ۵۰ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل مذهب ابن ابی‌الحدید ۵۰ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل مذهب ابن ابی‌الحدید ۵۰ اسلاید در PowerPoint :

ابن ابی‌الحدید (مذهب)

با توجه به برخی اظهارات ابن ابی‌الحدید در مورد فضایل امیرالمؤمنین (علیه‌الصلاه‌و‌السلام)، این سوال پیش می‌آید که ایشان شیعه بوده است یا سنی معتزلی؟ در این مقاله به بررسی این موضوع می‌پردازیم.

فهرست مندرجات

۱ – معنای شیعه
۲ – دیدگاه علمای اهل‌سنت
۲.۱ – ابن‌خلکان
۲.۲ – ابن‌شاکر
۲.۳ – زرکلی
۳ – اعتقادات ابن ابی‌الحدید
۳.۱ – تقدیم مفضول بر افضل
۳.۱.۱ – نقد و بررسی
۳.۱.۱.۱ – مخالفت با شیعه
۳.۱.۱.۲ – مخالفت با حکم عقل
۳.۲ – عدم قبول امامت امیرالمؤمنین
۳.۳ – شهادت حضرت زهرا
۳.۴ – ایمان حضرت ابوطالب
۳.۵ – ایمان پدران انبیای عظام الهی
۴ – پانویس
۵ – منبع

معنای شیعه

شیعه به کسی می‌گویند که اولاً قائل به امامت ۱۲ امام که اولین آنها حضرت امیرالمؤمنین (علیه‌الصلاه‌و‌السلام) و آخرین آنها حضرت حجت امام زمان (ارواحنا‌فداه) است باشد و عقیده داشته باشد که اینان خلفای بر حق و بلافصل رسول خدایند و از تمامی مخلوقات خدا برترند.

دیدگاه علمای اهل‌سنت

آنچه از عبارات بعضی علمای اهل‌سنت برمی‌آید این است که «عبدالحمید بن هبه الله بن محمد بن الحسین بن ابی الحدید ابوحامد عزالدین معتزلی» شافعی مذهب بوده است.

ابن‌خلکان

۲۸۳ – عزالدین ابن ابی الحدید: وقال (ابن الشعار): عبد الحمید بن ابی الحدید کاتب فاضل ادیب ذو فضل غزیر وادب وافر وذکاء باهر، خدم فی عده اعمال سواداً وحضره، آخرها کتابه دیوان الزمام. تادب علی الشیخ ابی البقاءالعکبری ثم علی ابی الخیرمصدق ابن شبیب الواسطی، واشتغل بفقه الامام الشافعی وقراعلم الاصول، وکان ابوه یتقلد قضاء المدائن، وله کتاب العبقری الحسان فی علم الکلام والمنطق والطبیعی والاصول والتاریخ والشعر؛ وراجع صفحات متفرقه من الحوادث الجامعه.

[۱] ابن‌خلکان، شمس‌الدین، وفیات الاعیان، ج۷، ص۳۴۲، رقم۲۸۳.

علمای دیگر اهل‌سنت بیشتر عقیده اعتزال او را مطرح می‌کنند و این به این معنا است که هرگاه فردی عقیده اعتزال داشت، دیگر امامی مذهب نیست و عقایدش با امامیه فرق می‌کند.

ابن‌شاکر

نویسنده فوات الوفیات این‌گونه می‌گوید:
عزالدین ابن ابی الحدید: عبدالحمید بن هبه الله بن محمد بن محمد بن ابی الحدید، عزالدین المدائنی المعتزلی الفقیه الشاعر…. ومن تصانیفه…. . وشرح نهج البلاغه فی عشرین مجلد. در حاشیه رقم ۱ می‌گوید: وقال فیه ابن الشعار: ((خدم فی عده اعمال سواداص وحضره آخرها کتابه دیوان الزمام، تادب علی الشیخ ابی البقاء العکبری ثم علی ابی الخیر مصدق ابن شبیب الواسطی، واشتغل بفقه الامام الشافعی وقرا الاصول، وکان ابوه یتقلد قضاء المدائن))

[۲] ابن‌شاکر، صلاح‌الدین، فوات الوفیات، ج۲، ص۲۵۹، ذیل ترجمه عزالدین ابن ابی‌الحدید.

استاد محمد ابوالفضل ابراهیم محقق شرح نهج البلاغه ابن ابی‌الحدید در مقدمه‌اش بر این شرح یکی از قصائد ابن ابی‌الحدید را – که در مدح آقا امیرالمؤمنین (علیه‌الصلاه‌و‌السلام) است – از کتاب العلویات السبع

[۳] ابن ابی‌الحدید، عزالدین، العلویات السبع، ص۱۶-۱۷.

نقل می‌کند که ابن ابی‌الحدید در این قصیده شیعه بودنش را نفی می‌کند؛ و آن قصیده این است:
ورایت دین الاعتزال واننی اهوی لاجلک کل من یتشیع
خطاب به حضرت امیر (علیه‌السّلام) می‌گوید: مذهب اعتزال را به عنوان دین برای خود انتخاب کردم و به خاطر تو شیعیان را دوست می‌دارم.

[۴] ابن ابی‌الحدید، عزالدین، شرح نهج البلاغه، مقدمه المحقق، ج۱، ص۱۴.

زرکلی

زرکلی هم در «الاعلام» همین مطلب را می‌گوید:
عبدالحمید بن هبه الله بن محمد بن الحسین بن ابی الحدید، ابو حامد، عزالدین: عالم بالادب، من اعیان المعتزله… له (شرح نهج البلاغه – ط)…

[۵] الزرکلی، خیرالدین، الاعلام، ج۳، ص۲۸۹، ذیل ترجمه ابن ابی‌الحدید.

اعتقادات ابن ابی‌الحدید

نکته سوم که شایسته است مورد توجه قرار گیرد نظریات ابن ابی‌الحدید است که با دقت در آن‌ها به راحتی به دست می‌آید که او فردی سنی است و نمی‌تواند شیعه باشد؛ بلکه نهایت چیزی که در مورد او می‌توان گفت (آن هم به خاطر نقل یک سری از حقایق تاریخی) این است که او یک سنی معتزلی منصف است. به این عبارات توجه کنید:

تقدیم مفضول بر افضل

الحمد لله الواحد العدل الحمد لله الذی تفرد بالکمال فکل کامل سواه منقوص…… وقدم المفضول علی الافضل.
سپاس خدایی را که یگانه و عادل است، سپاس خدایی را که تمامی کمالات در وجود اوست، پس هر کاملی غیر از او (و در مقابل او) ناقص است. و سپاس خدایی را که مفضول را بر افضل مقدم کرد.

[۶] ابن ابی‌الحدید، عزالدین، شرح نهج البلاغه، ج۱، ص۳.

ابن ابی‌الحدید با اینکه در مسائل اعتقادی و کلامی معتزلی مذهب است ولیکن در این نظریه یک مطلب خلاف عقل را به خداوند تبارک و تعالی نسبت می‌دهد، حال خدا می‌داند به چه انگیزه و به دفاع از چه کسی این کار را انجام داده است!!!

نقد و بررسی

در مورد این مطلب شایسته است به دو نکته توجه شود:

مخالفت با شیعه

از این حرف ابن ابی‌الحدید به‌راحتی می‌توان فهمید که او شیعه نیست. زیرا هیچ شیعه اثناعشری این مطلب را قبول ندارد.
شیخ طوسی (رحمه‌الله‌علیه) می‌فرمایند:
واما الذی یدل علی انه یجب ان یکون افضل فی الظاهر ما نعلمه ضروره من قبح تقدیم المفضول علی الفاضل…… والعلم بقبح ذلک ضروری لا یختلف العقلاء فیه، ولا عله لذلک الا انه تقدیم المفضول علی الفاضل فیما کان افضل منه فیه. واذا کان الله تعالی هو الناصب للامام یجب ان لا ینصب الا من هو افضل فی ظننا وعلمنا.
اما آنچه دلالت می‌کند بر اینکه امام در ظاهر باید از همه بالاتر و افضل باشد این است که ما می‌دانیم و بدیهی و روشن است که مقدم کردن فرد مفضول و پائین‌تر بر فرد افضل (عقلا) کار قبیحی است…. (تا آنجا که می‌فرمایند) و در علم به قبح چنین امر بدیهی‌ای هیچ‌یک از عقلا اختلاف ندارند و علت این عدم اختلاف هم این است که مفضولی بر فاضلی – در چیزی که آن فاضل بر او برتری دارد – مقدم شده است. و زمانی که خداوند امر نصب امام را عهده‌دار است (عقلا) واجب است کسی را انتخاب کند که در پیش ما ظنا و علما از همه بالاتر باشد یعنی فردی که مسلمین اطمینان و علم دارند به اینکه از همه افراد بالاتر است.

[۷] طوسی، محمد بن حسن، الاقتصاد، ص۱۹۱.

مخالفت با حکم عقل

بر هیچ عاقلی پوشیده نیست که هرگاه امر مهمی در بین باشد که نیازمند به رهبر یا مسئولی برای آن باشیم همیشه عقلا بهترین فرد و کامل‌ترین فرد (از جهت شرایط) را برای آن مسؤولیت انتخاب می‌کنند حال هر مصلحتی هم که در بین باشد هیچ ‌وقت عقلا به خود اجازه نمی‌دهند به خاطر آن مصلحت فرد واجد شرایط را کنار بگذارند و فرد پائین‌تر از او را انتخاب کنند و اگر هم کسی چنین کاری را انجام دهد از طرف عقلا مورد سرزنش و نکوهش واقع می‌شود. حال وقتی عقلای عالم چنین کاری انجام نمی‌دهند و این کار را خلاف عقل می‌دانند چگونه ممکن است چنین کار خلاف عقلی از خداوندی که خالق عقل است سر بزند؟!!
شیخ طوسی (رحمه‌الله‌علیه) در ادامه می‌فرمایند:
ولا یجوز تقدیم المفضول علی الفاضل لعله وعارض، لان تقدیمه علیه وجه قبح، ومع حصول وجه القبح لا یحسن ذلک کما لا یحسن الظلم، وان عرض فیه وجه من وجوه الحسن – ککونه نفعا للغیر – لان مع کونه ظلما – وهو وجه القبح – لا یحسن علی حال. ولو جاز ان یحسن ذلک لعله لجاز ان یحسن تقدیم الفاسق المتهتک علی اهل الستر والصلاح، وتقدیم الکافر علی المؤمن…. وذلک باطل.

[۸] طوسی، محمد بن حسن، الاقتصاد، ص۱۹۱-۱۹۲.

به خاطر هیچ علت و عارضی مقدم کردن مفضول بر فاضل (عقلا)