پاورپوینت کامل بررسی کانستروکتیوسیم ۴۰ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل بررسی کانستروکتیوسیم ۴۰ اسلاید در PowerPoint دارای ۴۰ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل بررسی کانستروکتیوسیم ۴۰ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل بررسی کانستروکتیوسیم ۴۰ اسلاید در PowerPoint :

بخشی از مطلب

یکی از نظریه ها و مفاهیم مهم جدیدی که در پیکره تراشی صده ی بیستم پایه گذاری و تکمیل شد نظریه ساختمان (کانتسروکسیون ) بود پیکر تراشی از آغاز تاریخ خود عبارت بوده است از روند شکل آفرینی به کمک کاستن از جسم بی شکل ساده خام -کنده کاری در چوب یا سنگ-یا ساختن چیزی از جسمی خام -قالبگیری از گل رس یا موم . این روش ها مستلزم تاکید بر پیکر تراش به عنوان هنری است که با جسم تو پر سرو کار دارد نه با فضا ؤ حتی در دوره هایی چون دوره هلنستی یا باروک یعنی زمانی که به پیکر تراشی به عنوان هنری که با فضا سر و کاردارد توجه می شد احجام سه بعدی پیکره های کنده کاری شده یا قالبگیری شده همچنان بر این هنر مسلط بودند . اسلوبهای سنتی حتی در کارهای هنرمندی انهقلابی همچون برانکوزی ، به خوبی تا صده ی بیستم دوام آوردند . نخستین پیکره ی کوبیستی پیکاسو یعنی سرویس فرفاند اولیه مربوط به سال ۱۹۰۹ مستلزم پخکاری ژرف در سطحی بود ساخته می شد ، نتیجه قابل پیش بینی آزمایشگریهای کوبیستها در عرصه ی نقاشی بود . در سال ۱۹۱۲ پیکاسویک ساختمان سه بعدی سازهای موسیقی ساختمانهایی از جنس آهن و ورق و مفتول فلزی هستند و شکلی کوبیستی دارند. گرچه آثار مزبور اجرایی خام داشتند . هنرمند در همینها مساله بنیادی پیکر تراشی کاشته و کتیویستی -نمایش فضای تندیس وار به جای جسم تندیس وار-را بیان کرد.
آنچه مایه ی شگفتی می نمود این است که تکامل بعدی پیکره های ساخته شده به دنبال این تلاشها و پیشگامانه ی پیکاسو ، نه در فرانسه بلکه در کشوری دیگر صورت گرفت. آرکینپکو که آن زمان در پاریس کار می کرد . با ساختن تندیس زنی که راه می رود بزرگترین کمک را به پیکر تراش کرد. ولی این اثر مهم پیکره ای قالب گیری شده بود . در بیانیه پیکر تراشی فوتوریستی بوتچونی به سال ۱۹۱۲ به استفاده از مصالح غیر مادی مناسب برای ساختمان توصیه شده بود ولی پیکره ساخته شدئه واقعی او عملا با موضوع واقعی یا کوبیستی ارتباط داشت . صرف نظر از آزمایشگریهای پراکنده و انفرادی پیکاسو و ساختمانهای تکامل یافته تر هانری سوزنی ترجمه ی عملی کولاراکوبیستی به ساختمان انتزائی سه بعدی نخست در روسیه و سپس در هلند و آلمان تحقق پیدا کرد.

کانسترو کتیوسیم در روسیه :

بنیان گذار کانستروکتیوسیم در روسیه ویادیمیرتاتلین بود. در سال ۱۹۱۳ از برلبین و پاریس دیدار کرد در پاریس از نقاشیهای پیکاسو بازدید کرد. نه فقط تحت تاثیر آنها قرار گرفت بلکه مخصوصا از ساختمانهایی تاثیر پذیرفت که پیکاسو در آنها به بررسی کاربردهای کولاژدر پیکر تراش مشغول بود . نتیجه به محض بازگشت تاتلین به روسیه یک رشته نقشهای برجسته از جنس چوب ، فلز و مقوا بود که سطوحشان با گچ ، لعاب ، و خردشیشه پوشانده شده بودند.
این آثار در زمره نخستین اختراعات کامل در تاریخ پیکر تراشی بودند که که ساخته یا قالبگیری می شدند به بیان دقیق تر اجداد پیکره های دادائیستی کورت شویترز با تندیسهای فوتوریستی سالهای ۱۹۴۰-۱۹۴۹ به شمار می رفتند .
تلقیات تاتلین از اختراع کاملا بر تلقیات مالوپع منطبق بود و نخستین نقشهای برجسته انتزاعی تاتلین از میان رفته اند. و تنها سابقه ای که از آن ها وجود دارد چند تصویر واپن با کیفیت پایین است. ، حتی با مشاهده ی این تصویرها می توان دریافت که تاتلین در فاصله سالهای ۱۹۱۳ و ۱۹۱۳شدیدا به فضا توجه دناشت : نقشهای مزبور که از محیطشان مجزا و فاقد پایه یکپارچه هستند ، اندیشه ی پرواز را تجسم    آثار معروف به نقشهای مند برجسته ی که در سال ۱۹۱۵ ساخته شدند . به و سیله ی سیمهایی که از کپ گوشه اتاق کشیده شده بودند به حالت تعلیق در آمدند و تا آنجا که امکانات فنی محدود هنرمند اجازه می داد تاز سنت پیکر تراش متکی به زمین فاصله می گرفتند . علاقه ی او به مهندس معماری به آفریده شدن مدل یادبود انترناسیونال سوم انجامید . اگر این پروژه به مقیاس کامل اجرا می شد ارتفاعش تقریبا به ۳۹۰ متری رسید و بزرگترین شکل تندیسواری می شد که بشر از آغاز تا کنون توانسته بود بسازد این یادبود حتی به عنوان یک اثر معماری که درو اقع چنین بود احتمالا جز آسمانخراش با یک میل ارتفاغ اثر فرانک لوید رایت نمی توانست قرینه ای پیدا کند. قرار بود بنای مزبور به صورت اسکلت فلزی حلزونی  شکل و ادیب باشد و از سه مرحله استوانه مکعب و مخروط شیشه ای تشکیل شود . واحدهای گوناگون شیشه ای که مخصوص کنفرانسها و میتینگها در نظر گرفته شده بودند. قرار بود به گرد خود بچرخند به ترتیب یکبار در سال و یکبار در جاده و یکبار در روز این بنا پیش در آمدی بر تمام تحولات بعدی در پیکر تراشی ساختمانی به مشابه فضا ، محیط و حرکت بود و از لحاظ مقیاس از تمامی آنها فراتر رفت.

الکساندررودچنکو:

رودچنکو که در سال ۱۹۱۴-۱۹۱۵ تحت تاثیر مالوپچ قرار گرفته بود ، در سال ۱۹۱۶ با تاتلین همکاری می کرد و خیلی زود به آزمایشگری در عرصه ی ساختمان روی آورده در سال ۱۹۲۰ ونیز چون تاتلین به این اندیشه گرایش پیدا می کرد که هنرمند باید با کاربست عملی هنر خویش در مهندسی معماری و طراحی صنعتی به انقلاب    کند. او در ساختمان فاصله بلوکهای چهار گوش را با گرده بندی افقی -عمودی و افتزاعی چون نقاشی های موندیان برهم انباشت که حتی بیش از آثار موندریان شکلهایی رشد یابنده ی سبک بین المللی در معماری را به تماشاگر القا می کرد . ساختمان معلق او آشیانه ای مرتب از دوایر متقاطع است . که به آرامی در اثر جریان هوا حرکت می کنند . این از نخستین نمونه های راهیابی حرکت واقعی به عرصه تندیس ساختمانی و آن هم به شکلی است که اشتیاق بسیاری از کانستروکتیوسیتهای روس به سفرهای فضایی را که شالوده اندیشه های ایشان به شمار می رود و نشان می دهد . آزمایشگریهای کانستروکتیوسیتی تاتلین و رودچنکو در اوائل سالهای ۱۹۲۰-۱۹۲۹ به پایان رسید زیرا رژیم انقلابی شوروی در آن روزها از ادامه آزمسایشگریهای انتزاعی جلوگیری و از کارهای عملی و مفید در جهت اقتصاد پر تکاپوی این کشور حمایت می کرد . بسیاری از هنرمندانی که به شیوه سوپرماتیسم و کانستروکتیوسیم کار می کردند-واز این عافا روسیه تا مدتی مقام رهبری را داشت -پس از سال ۱۹۲۰ روسیه را ترک گفتند . با وجود اهمیتی که کار پیشتازانهی هنرمندان روس به شیوه کانتروکتیوسیم دارد ، گسترش و تکامل این نظریه در سرزمینهایی دیگر صورت گرفت . اینکه می بینیم نقاشانی چون کاندنیکی و پیکر تراشانی چون نائوم کابو و آنتوان پیفسنر       روسیه را ترک گفتند و اندیشه های خویش را به اروپای غربی بردند ، همین درجه اول در پی ریزی سبک بین المللی جدید در هنر و معماری داشت .

نائوم کابو ، پیفسنر :

نائوم کابو و آنتوان پیفسنر دو برادر شخصیت برجسته ی روسی بودند که نقش مهمی در اشاعه کانتروکتیوسیم اینا کردند. یفسنر در درجه ی اول نقاشی بود که تاریخچه ی زندگیش چکیده ی تاریخچه زندگی بسیاری از هنرمندان جوان روسیه بود . آشنایی اولیه وی با شمایلها و هنرهای قوی روسیه ، او را به سوی هنر غیره آکادمیک هدایت کرد ، سپس وی امپراسیونیستها فوتوریستهاو کوبیستها را در مجموعه های موروزوف و شچکین کشف کرد . او از سال ۱۹۱۱تا ۱۹۱۴ در پاریس بود و در همین جا با آرکینیکوومودیلیانی درست شد و تحت تاثیر ایشان قرار گرفت از ۱۹۱۵ تا ۱۹۱۷ همراه برادرش نائم کا بو در نروژ زندگی می کرد و پس از پیروزی انقلاب سومیالیستی در شوروی به میهنش بازگشت و همانند چالوپچ ، کاندنیکی و تاتلین به استادی آکادمی مسکو منصوب شد .
نائم گابو (نائم نیما پیفسنر ) که نامش را عوض کرد تا با برادر بزرگترش اشتباه گرفته نشود در سال ۱۹۱۰ به منظور تحصیل در رشته ی پزشکی به مونیخ فرستاده شد ولی وی در آنجا به ریاضیات و مهندسی روی آورد. بازدیدهایش از نمایشگاههای گروه اسب سواری آبی رنگی در سالهای ۱۹۱۱ و ۱۹۱۲ و حضور در کلاسهای هانیویش و لفلین مورخ و منتقد بزرگ هنر ، باعث بیداری علاقه اش به هنر شد . کابودر سال های جنگ در نروژ زندگی می کرد شیفته ی فضاهای وسیع منظره ی نروژی و تضادهای بین پر و تو خالی گردید . او در سال ۱۹۱۵ و ۱۹۱۶ به ساختن یک سلسله سرویس و پیکره های کامل آدمی مرکب از تکه های مقوا یا ورقهای نازک فلزی پرداخت . این آثار ساختمان هایی تصویری بودند که در آن ها احجام سر به صورت خطوط یا لبه های سطوحی در آمده بود که فضاهای خالی هندسی را در خود محصور می کردند . در سال ۱۹۱۷ گابو پس از پیروزی انقلاب سوسیالیستی اکتبر ، همراه بردارش پیفسنر به روسیه بازگشت و او در مسکو به مدار هنرمندان آوانگارد جذب شد . با کاندیستکی و تجربی روسیه به اوج خود رسیده بود . به نظر می رسید که مبارزه برای پی ریزی هنر جدید صده ی بیستم به پیروزی رسیده است . بیشتر هنرمندان انتزاعی به گفته گابو راز انقلاب هواداری می کردند زیرا امیدوار بودند که پیروزی انقلاب موجب آزادی و پیروزی تمام گرایشهای مترقی در هنر بود.

گابو پس از ۱۹۲۰:

نائوم گابو از ۱۹۲۲ تا ۱۹۳۲ در آسمان زندگی می کرد و در این مدت توانست شیوه ی پیکر تراشی کانتسروکتیویستی خویش را تکمیل کند و یاریهای غیر مستقیم اما چشمگیر به شکل گیری اندیشه های موهولی -نادید در باره ی نور فضا و حرکت در مدرسه -با ماوس برساند . در سال ۱۹۲۰ گابو ساختمان موتور دار و جنبنده ای شامل یک میله ی مرتعش تنها طراحی کرد. او به آزمایشگری در عرصه یحرکت ادامه داد ولی به دلایلی این کار را تا رسیدن به نتایج منطقی دنبال نکرد . ولی درباره امکانات استفاده از مواد جدید مخصوصا انواع پلاستیک برای ساختن طرحهای یادگاری به کاوش پرداخت و کوشید با استفاده از تندیس ساختمانی به شکلی از بیان معمارانه دست یابد . در باره ی ستون در سال ۱۹۲۳ گفت :‌” آثار این دوره ی فن تا ۱۹۲۴ تماما بازتابی از جستجوی تصویری هستند که در آن بتوان عنصر تندیسوار را با عنصر معمارانه در هم آمیخت و به صورت واحدی یگانه در آورد . من این ستون راهکاری اوج آن جستجو می دانم “  گابو خیلی از زمانه اش جلوتر بود ولی رودیای او در خصوص ادغام سبک بین المللی در معماری با تندیس آزاد و ساختمانی به دست یک نسل از پیروانش صورت تحقق پیدا کرده است . نو آوری اصلی گابو در دهه ی پنجم این صده ساختمانی بود که با استفاده از کارهای سفت کشیده شده ی پلاستیکی بر قابهای در همباخته ی پلاستیک ساخت . در این ساختمانها او به چنان پایه ای از ظرافت شفاف و بی وزنی رسید که در تاریخ پیکر تراشی سابقه نداشت ولی در همین دروره فقط یک سفارذش بزرگ معماری -پیکر تراش به وی داده شده و آن نیز بنای یادبود مقابل فروشگاه بزرگ بینکورف در وتردام بود که از ۱۹۵۴ تا ۱۹۵۷ اجرا کرد ، گرچه گابو ساختمانهای معمارانه اندکی را مقیاس بزرگ به پایان رسانده است ،‌همچنان به تحصیر طرحهایی کانستروکتیویستی در عرصه معماری موری و بیانی ادامه داده است . ساختمانهای گابو پیکر تراشی انتزاعی آلمان را در سالهای ۱۹۲۰ -۱۹۲۹ تحت تاثیر قرار داد و به تکامل شیوه های طراحی تجربی صحنه ی معماری و روشهای آموزشی مدرسه با هاوس مخصوصا روشهای موهولی -نادیو باری رساند.
و…..