پاورپوینت کامل بررسی کاربرد انرژی خورشیدی در معماری ۴۰ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل بررسی کاربرد انرژی خورشیدی در معماری ۴۰ اسلاید در PowerPoint دارای ۴۰ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل بررسی کاربرد انرژی خورشیدی در معماری ۴۰ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل بررسی کاربرد انرژی خورشیدی در معماری ۴۰ اسلاید در PowerPoint :

پاورپوینت کامل بررسی کاربرد انرژی خورشیدی در معماری ۴۰ اسلاید در PowerPoint

مقادیر بسیار زیادی از سوخت های فسیلی تجدیدناپذیر که امروزه برای تولید انرژی مصرف می شوند، سوخت هایی هستند که در دسترس نسل های آینده نخواهند بود و آیندگان از آن محروم خواهند ماند. فرآیندهایی که در تبدیل سوخت به انرژی نقش دارند، به دلیل پخش و گسترش آنها در درازمدت اثرات منفی بر محیط خواهند داشت. این شرایط مستلزم یک بازنگری اساسی و سریع در تفکر بشر، به ویژه در بخشی که برنامه ریزان و موسسات در فرآیند ساخت آن نقش دارند، خواهد بود. شکل و نوع فضای ساختمانی ایجاد شده برای آینده باید بر اساس یک رویکرد پاسخ گویانه و مسئولانه به طبیعت و استفاده از پتانسیل انرژی های پایان ناپذیر به خصوص خورشید باشد، چرا که خورشید یکی از منابع مهم انرژی است که به فناوری های پیشرفته و پر هزینه نیاز ندارد به عنوان یک منبع مفید و تأمین کننده ی انرژی در بیش تر نقاط جهان به کار گرفته شود. استفاده از این انرژی پاک برای تمامی کشورها، به ویژه آن هایی که فاقد منابع انرژی زیرزمینی اند، مناسب ترین راه برای دستیابی به نیروی لازم برای رشد و توسعه اقتصادی است. نقش معماری و شهرسازی در این جا به عنوان یک حرفه مسئولیت پذیر است که به طور وسیع این جنبه ی مهم را پشتیبانی می کند. بنابراین، هدف از کار معماران و شهرسازان در آینده باید طراحی ساختمان ها و فضاهای شهری به گونه ای باشد که منابع طبیعی محفوظ بمانند و بهره برداری از انواع قابل تجدید انرژی، به ویژه انرژی خورشیدی، تا حد امکان به طور گسترده مورد استفاده قرار گیرد. (بندتی،۱۳۸۴)
در اواسط دهه ی هفتاد (۱۹۷۰) هنگامی که بحران انرژی برای اولین بار بشر را از طبیعت محدود سوخت های فسیلی آگاه ساخت، معماران و برنامه ریزان شهری- که مسئول حوزه و بخشی بودند که بیش از نیمی از انرژی مصرفی به آن بخش نسبت داده می شد – نتوانستند پاسخ دقیق و واضحی برای این مشکل پیدا کنند. مدت زمان طولانی پیش از این موضوع، انرژی در مقادیری نامحدود و با قیمتی مناسب و قابل قبول در دسترس همگان بود و به نظر نمی رسید که روزی این نیاز حیاتی به وجود آید و مصرف انرژی باید کاهش پیدا کند. هر چند بعد از آن زمان، احساس ناامنی و تزلزل بسیار شدیدی در این باره به وجود آمد و حداقل، چالش هایی که این شرایط جدید را به وجود آ ورده بود، شناسایی شد: وظیفه ی اولیه و اصلی ساختمان ها – تأمین سرپناه و استراحتگاه برای انسان و دارایی های او – به طور مجدد تفسیر شد.
صرفه جویی دقیق در مصرف انرژی و استفاده و به کارگیری موثرتر از اشکال منطبق با محیط زیست (به ویژه انرژی خورشیدی) به صورت یک فرضیه، نقش محوری را در کار افراد متخصص در این زمینه ایجاد کرد. این رویکرد جدید پاسخی عمل گرایانه به شرایط موجود بود و تنها بر اساس تمایل های مدگرایانه نبود. (سقطی،۱۳۸۰)
حال، پس از گذشت سه دهه، می توان تعداد زیادی از ساختمان های برجسته و ممتازی را نام برد که مفاهیم بلند پایه ی معماری پایدار در آن ها آشکار است. این ساختمان ها بیانگر تعابیر جدید و کاربردهای موثر و جامع انرژی محیطی برای گرمایش، سرمایش، تهویه ی طبیعی، روشنایی و تولید الکتریسیته هستند. از جمله ساختمان هایی که انرژی خورشیدی در طراحی آن ها به عنوان یک معمار اصلی محسوب می شود و به شکل موثر مورد استفاده قرار می گیرد، می توان به خانه ها و مجتمع های مسکونی از هر نوع و با هر ابعادی، مدارس، دانشگاه ها، ادارات، موزه ها، نمایشگاه ها و بسیاری از کاربری های دیگر اشاره کرد.
 خورشید: جنبه های حسی و فن آوری
نور خورشید (آفتاب) منبع مستقیم رفاه و سلامت انسان است و بدن انسان از طریق حسگرهایش خود را با آن تطبیق می دهد. بدن انسان گرما را حس می کند و به وسیله ی لایه های سطحی پوست، به افزایش یا افت شدید گرما واکنش نشان می دهد. بدن انسان از طریق تعریق، تبخیر یا به وسیله ی استفاده از وزش نسیم سعی در خنک سازی خود دارد، در حالی که در شرایط عکس به دنبال پناهگاهی برای گرم شدن و حفاظت در برابر باد می گردد. (دنکای،۱۳۸۶)

نور خورشید تأثیر مستقیمی بر تولید هورمون ها در بدن دارد و در نتیجه بر روی حالات، انگیزه، اشتیاق و خواسته های بشر تأثیر می گذارد. نور خورشیدی به بدن انسان می تابد و به آن انرژی می دهد. در اثر تابش نور خورشید (آفتاب) بر اشیاء است که انسان می تواند آن ها را ببیند و زیبایی آن ها را حس کند که این زیبایی حاصل القاء نور است و تابش نور به اشیاء، شکل، رنگ و حجم می دهد. نور خورشید به گل ها و درختان و جنگل ها زندگی می بخشد، مناظر زیبای طبیعت را پدید می آورد و قابل رویت می کند و در واقع نور خورشید منبع و اساس رشد و تولید غذای بشر است. خورشید به زمین تابیده و آن را گرم می کند و حتی به هوا و لایه های اتمسفر هم گرما می بخشد. نور خورشید با تأثیرات متقابل نوسانات درجه ی حرارت، باعث ایجاد باد، باران و برف می شود.

خورشید، خانه های ما را روشن و گرم می کن و آب انباشته شده، باد و موج های دریا را گرم می کند. برداشت های حسی انسان از طریق تجربه فیزیکی و قابلیت بصری، زیبایی چند بعدی خورشیدی که همیشه منبع الهام هنرمندان و از جمله معماران بوده است را به بشر منتقل می کند.
با این حال، یکی از مواردی که در استفاده از خورشید به عنوان شکلی از انرژی باید مورد توجه قرار گیرد، ناپیوستگی تابش آن است. ناپیوستگی تابش خورشیدی در گذشته با کاربرد اشکال دیگری از انرژی به عنوان جایگزین یا با مهاجرت و جابه جایی رفع می شد. مردم به نواحی که در آن جا فصل تابستان بود یا نواحی و اقلیم های گرم تر جنوبی که زمین قابل کشت داشتند، مهاجرت می کردند؛ و یا از نواحی حفاظت شده ی خود به نواحی که بیش تر در معرض نور خورشید بودند، و در فصول سرد بر خلاف آن، نقل مکان می کردند. انسان الگوی کلی زندگی اش را با وجود خورشید، هماهنگ ساخته است. خورشید با تابش عظیم و بی انتهای خود هیچگاه به شخص یا گروه خاصی تعلق نداشته است و متعلق به تمام موجودات زنده و غیر زنده ی کره ی زمین و سایر کرات است. با این همه، حتی اگر خورشید میلیون ها بار بتابد تا انرژی مورد نیاز امروز مردمان کره زمین را فراهم کند، باز هم این مساله باید در ارتباط با ساختمان ها، با حداکثر دقت در نظر گرفته شود، چرا که ساختمان ها جمع کندگان عظیم انرژی و نور خورشید هستند که سایه خود را بر ساختمان های دیگر و بر زمین می اندازند و در نتیجه قسمت هایی که در سایه قرار می گیرند، مالکیت خورشید را از دست می دهند و در عوض ساختمان هایی که در معرض انرژی خورشیدی هستند مالکیت آن را از دست می گیرند( دنکای،۱۳۸۶)
بنابراین استفاده از خورشید باید تمام عرصه ها از کاربری های شخصی (انسانی) گرفته تا کاربری های تکنیکی و اجتماعی (انسانی – زیست شناسی) را شامل شود.
مهم ترین بعد مجزای بعد خورشید در ارتباط با ساختمان ها، استفاده ی بصری از آن است و این یعنی نور خورشید (آفتاب)، تابش و چشم انداز. تابش مستقیم آفتاب به بدن انسان را می توان در نواحی خاصی محصور کرد که مردم در این مکان ها اوقات فراغت و استراحت خود را می گذرانند، (مثل نواحی خارج از خانه، بالکن ها، حیاط، گلخانه، و ایوان ها …). معماری خورشیدی باید بتواند شرایط راحت و مطلوبی را برای صرف مدت زمان طولانی در چنین نواحی فراهم آورد. مهم ترین موارد در این راستا، عبارت اند از جنبه های آسایش بصری (مناظر) و چشم اندازی کوتاه به خورشید است. جنبه ی منحصر به فرد روشنایی روز در تکنولوژی خورشیدی، متأثر از تراکم نوری است. ساختمان ها باید طوری طراحی شوند که بتوانند نور پراکنده و پخش شده ی خورشید را دریافت کنند، که این خود زمانی حاصل می شود که خورشید در بالاترین نقطه در آسمان (سمت الرأس) باشد. (Behling. 1996)
یکی از اشکال استفاده از انرژی خورشیدی در ساختمان به صورت مستقیم (انفعالی) است که در آن کیفیت و چگونگی معماری ساختمان، دریافت و ذخیره ی انرژی خورشیدی را فراهم می کند.
کاربردهای شخصی استفاده از نور خورشید، چون گرمایش ساختمان یا اتاق ها با تابش خورشید را نیز می توان جزء کاربردهای انفعالی یا مستقیم انرژی خورشیدی به شمار آورد. (Behling. 1996)
و…..