فایل ورد کامل تهویه غیر تهاجمی با فشار مثبت بعد از خروج لوله: ویژگی ها و نتایج بالینی

توجه : به همراه فایل word این محصول فایل پاورپوینت (PowerPoint) و اسلاید های آن به صورت هدیه ارائه خواهد شد

این مقاله، ترجمه شده یک مقاله مرجع و معتبر انگلیسی می باشد که به صورت بسیار عالی توسط متخصصین این رشته ترجمه شده است و به صورت فایل ورد (microsoft word) ارائه می گردد

متن داخلی مقاله بسیار عالی، پر محتوا و قابل درک می باشد و شما از استفاده ی آن بسیار لذت خواهید برد. ما عالی بودن این مقاله را تضمین می کنیم

فایل ورد این مقاله بسیار خوب تایپ شده و قابل کپی و ویرایش می باشد و تنظیمات آن نیز به صورت عالی انجام شده است؛ به همراه فایل ورد این مقاله یک فایل پاور پوینت نیز به شما ارئه خواهد شد که دارای یک قالب بسیار زیبا و تنظیمات نمایشی متعدد می باشد

توجه : در صورت مشاهده بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی فایل ورد کامل تهویه غیر تهاجمی با فشار مثبت بعد از خروج لوله: ویژگی ها و نتایج بالینی،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

تعداد صفحات این فایل: ۲۲ صفحه

هدف: توصیف استفاده از تهویه غیر تهاجمی با فشار مثبت پس از خارج کردن لوله در واحد مراقبت های بالینی فشرده و شناسایی عوامل مرتبط با شکست تهویه غیرتهاجمی با فشار مثبت است.

روشها: این مطالعه گروهی آینده نگر شامل بیماران مبتلای ۱۸ سال است که به طور متوالی در بخش مراقبت های ویژهکه ظرف ۴۸ ساعت بعد از خارج کردن لوله مورد نیاز تهویه غیر تهاجمی با فشار مثبت بستری شدند. نتیجه اولیه شکست تهویه غیرتهاجمی با فشار مثبت بود.

نتایج: در حال حاضر در این مطالعه ۱۷۴ بیمار مورد بررسی قرار گرفتند. میزان استفاده تهویه با فشار مثبت ۱۵ بود. در میان بیمارانی که تهویه غیر تهاجمی با فشار مثبت را استفاده می کردند، ۴۴آن پس از خروج لوله استفاده شد.
میزان شکست تهویه غیرتهاجمی با فشار مثبت ۳۴ بود. سن میانگین ± انحراف معیار کلی ۱۸ ± ۵۶ سال بود و ۵۵ از شرکت کنندگان مرد بودند. جمعیت شناسی؛ پایه pH، PaCO2 و HCO3 و نوع تجهیزات مورد استفاده بین دو گروه مشابه بود. همه پارامترهای نهایی تهویه غیر تهاجمی با فشار مثبت در گروه شکست تهویه غیرتهاجمی با فشار مثبت بالاتر بود:
۱۵.۰ در مقابل ۱۳.۷cmH2O (p = 0.015) در زمان بازدم با فشار مثبت: ۱۰.۰ در مقابل ۸.۹ cm H2O (p = 0.027 و FIO2: 41 در مقابل ۳۳% (p = 0.014)] است. میانگین اقامت در واحد مراقبت طولانی تر (۲۴ در مقابل ۱۳ روز) و p <0.001 بود و میزان مرگ و میر واحد مراقبت های ویژه، (۵۵ در مقابل ۱۰)، P <0.001 در گروه شکست تهویه غیرتهاجمی با فشار مثبت بالاتر بود. بعد از اتصالات، مدل رگرسیون لجستیک به ما اجازه می دهد تا وضعیتی را داشته باشیم که بیماران مبتلا به فشار مثبت دمی راه هوایی H2O 13.5cm در آخرین روز حمایت تهویه غیرتهاجمی با فشار مثبت با احتمال سه برابری شکست تهویه غیرتهاجمی با فشار مثبت در مقایسه با افرادی با فشار مثبت دمی < 13.5 (OR = 3.02, 95%CI = 1.01 – 10.52, p value = 0.040 باشند.

نتیجه گیری: گروه شکست تهویه غیر تهاجمی با فشار مثبت در طول مراقبت های دیگر واحد اقامت فشرده و با نرخ مرگ و میر بالاتر همراه بود. تجزیه و تحلیل رگرسیون لجستیک مشخص کرد که بیماران مبتلا به دمی فشار مثبت ۱۳.۵cmH2O در آخرین روز از حمایت تهویه غیرتهاجمی با فشار مثبت با احتمال سه برابری دچار شکست تهویه غیرتهاجمی با فشار مثبت شدند.

کلمات کلیدی: دستگاه تنفس مصنوعی | روش های تنفس با فشار مثبت | راه هوایی خارج کردن لوله تراشه | جداسازی ونتیلاتور | نتایج درمان | واحد مراقبت های ویژه

عنوان انگلیسی:

Noninvasive positive pressure ventilation after extubation: features and outcomes in clinical practice

~~en~~ writers :

Ventilaço no invasiva com presso positiva ps-extubaço: caractersticas e desfechos na prtica clnica

Objective: To describe postextubation noninvasive positive pressure
ventilation use in intensive care unit
clinical practice and to identify factors
associated with noninvasive positive
pressure ventilation failure.

Methods: This prospective cohort
study included patients aged 18 years
consecutively admitted to the intensive
care unit who required noninvasive
positive pressure ventilation within
۴۸ hours of extubation. The primary
outcome was noninvasive positive
pressure ventilation failure.

Results: We included 174 patients
in the study. The overall noninvasive
positive pressure ventilation use rate
was 15%. Among the patients who used
noninvasive positive pressure ventilation,
۴۴% used it after extubation. The failure
rate of noninvasive positive pressure
ventilation was 34%. The overall mean
± SD age was 56 ± ۱۸ years, and 55% of
participants were male. Demographics;
baseline pH, PaCO2 and HCO3; and type
of equipment used were similar between
groups. All of the noninvasive positive
pressure ventilation final parameters
were higher in the noninvasive positive
pressure ventilation failure group
[inspiratory positive airway pressure:
۱۵.۰ versus 13.7cmH
۲O (p = 0.015),
expiratory positive airway pressure: 10.0 versus 8.9cmH
۲O (p = 0.027), and FiO2:
۴۱ versus 33% (p = 0.014)]. The mean
intensive care unit length of stay was
longer (24 versus 13 days), p < 0.001,
and the intensive care unit mortality rate
was higher (55 versus 10%), p < 0.001
in the noninvasive positive pressure
ventilation failure group. After fitting,
the logistic regression model allowed us
to state that patients with inspiratory
positive airway pressure 13.5cmH2O
on the last day of noninvasive positive
pressure ventilation support are
three times more likely to experience
noninvasive positive pressure ventilation
failure compared with individuals with
inspiratory positive airway pressure
< 13.5 (OR = 3.02, 95%CI = 1.01 –
۱۰.۵۲, p value = 0.040).

Conclusions: The noninvasive
positive pressure ventilation failure
group had a longer intensive care unit
length of stay and a higher mortality rate.
Logistic regression analysis identified
that patients with inspiratory positive
airway pressure 13.5cmH2O on the
last day of noninvasive positive pressure
ventilation support are three times more
likely to experience noninvasive positive
pressure ventilation failure.

Keywords: Respiration artificial | Positive-pressure respiration/methods | Airway extubation | Ventilator weaning | Treatment outcomes | Intensive care units

$$en!!