پاورپوینت کامل المواعظ و صفات الشیعه و فضائل الشیعه ۴۷ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل المواعظ و صفات الشیعه و فضائل الشیعه ۴۷ اسلاید در PowerPoint دارای ۴۷ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل المواعظ و صفات الشیعه و فضائل الشیعه ۴۷ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل المواعظ و صفات الشیعه و فضائل الشیعه ۴۷ اسلاید در PowerPoint :

محتویات

۱ ساختار
۲ گزارش محتوا
۳ وضعیت کتاب
۴ پانویس
۵ منابع مقاله
۶ وابسته‌ها

ساختار

کتاب، با مقدمه‌اى از محقق در اشاره به زندگى‌نامه مؤلف آغاز و هر سه کتاب، در یک جلد ارائه گردیده است به شرح زیر:

«المواعظ»: این کتاب، داراى ۱۶۳ روایت است که برخى بسیار طولانى و بعضى کوتاهند. مواعظ رسول اکرم(ص) – ۸۲ روایت – و پس از آن روایات امام صادق(ع) – ۴۹ روایت – بیشترین روایات این مجموعه را تشکیل مى‌دهند. از امیرالمؤمنین(ع)، ۱۶ روایت، از امام سجاد(ع)، ۲ روایت، از امام رضا(ع)، ۴ روایت و از امام هادى(ع)، امام باقر(ع) و امام حسین(ع)، هرکدام، ۱ روایت نقل شده است.[۱]

کتاب، پس از مقدمه‌اى کوتاه از مؤلف در اشاره به مضمون آن، با وصایاى بسیار مفصل رسول اکرم(ص) به امیرالمؤمنین(ع) شروع شده و سپس با مواعظ دیگرى از آن حضرت و پس از آن با مواعظ امیرالمؤمنین(ع) و سایر ائمه(ع) ادامه مى‌یابد.

پایان‌بخش این مواعظ، روایتى از رسول اکرم(ص) در سفارش به امیرالمؤمنین(ع)، فاطمه زهرا(س) و حسنین(ع) است که آن‌ها را اهل‌بیت خود معرفى و براى آن‌ها و دوستانشان، دعا مى‌کند.

متأسفانه کتاب از هیچ‌گونه نظم خاصى برخوردار نیست؛ اگرچه، ابتدا روایت رسول اکرم(ص) آمده است و بر اساس ترتیب منطقى، باید مواعظ سایر ائمه(ع) به ترتیب ذکر مى‌شد، ولى چنین نشده است، بلکه پس از ذکر موعظه‌اى از امیرالمؤمنین(ع)، مواعظى از پیامبر(ص) و سایر ائمه(ع)، بدون هیچ ترتیب خاصى پشت سر هم ذکر شده است.

در برخى موارد نیز تحت عنوانى که در کتاب ذکر شده، روایاتى که با آن همخوانى ندارد آمده است؛ مثلاًتحت عنوان «مواعظ الصادق»، روایاتى از امام باقر(ع)، امام هادى(ع)، امام رضا(ع) و… نقل شده است؛ بنابراین، به نظر مى‌رسد تهیه فهرست موضوعى و فهرستى بر اساس گوینده روایات، براى کتاب ضرورى است.[۲]

بااین‌حال، شاید بتوان مطالب این کتاب را با کمى تسامح، در نه بخش تنظیم نمود.

در آغاز این کتاب آمده است: «اما بعد، فهذه لئالى الغوالى و جواهر زواهر وصایا…»؛ این جمله، باعث شده است که گروهى نام کتاب را «لئالى الغوالى» دانسته و با این نام از آن یاد کنند.[۳]

«صفات الشیعه»: بدون هیچ مقدمه‌اى، تنها با ذکر یک خطبه کوتاه آغاز شده است. روایات این مجموعه، گونه‌هاى مختلفى هستند. برخى از آن‌ها بیان‌گر صفات اخلاقى، تعدادى بیان‌گر خطوط اعتقادى، بعضى بیان‌کننده برخورد شیعه با مسائل فقهى و احکام عملى اسلامى و تعدادى نیز بیان‌گر خلقت و ویژگى‌هاى جسمى شیعه است. بعضى از روایات هم مجموع صفات اخلاقى، اعتقادى، فقهى و… را در کنار هم ذکر کرده است.[۴]

برخى از روایات، بسیار کوتاه و بعضى دیگر بسیار مفصل و طولانى هستند. این روایات، بدون هیچ‌گونه تنظیم خاصى در کتاب، کنار هم آمده‌اند و هیچ تنظیم، تبویب و حتى چینش منطقى در آن به چشم نمى‌خورد. مؤلف در سراسر کتاب، سخنى از خود بیان نکرده و تنها به نقل متن روایات اکتفا کرده است.[۵]

از مزیت‌هاى کتاب این است که تمامى روایات به‌صورت اسناد متصل آورده شده‌اند. این کتاب، همچون سایر کتب صدوق، از شهرت و اقبال عام برخوردار نیست، ولى این عدم شهرت، بدین معنى نیست که در نسبت آن به مؤلف و یا اعتبار آن خدشه باشد، بلکه بسیارى از بزرگان علماى شیعه، بر آن اعتماد کرده و از آن روایت کرده‌اند، از جمله شیخ حر عاملى، محدث نورى و وحید بهبهانى.[۶]

«فضائل الشیعه»: کتاب کم‌حجم و کوچکى درباره فضایل شیعه است که تمامى روایات آن، با اسناد متصل نقل شده‌اند و تنها سه روایت از بین آن‌ها (دو روایت از ابوحمزه و یکى از امام صادق(ع))، روشن نیست که آیا سندشان به دلیل اشتراک با سند قبلى حذف شده است و یا این روایات، بدون سند است.[۷]

در این کتاب، ۴۵ روایت ذکر شده است که یکى از آن‌ها حدیث قدسى، ۱۶ روایت نبوى، ۲ روایت از امیرالمؤمنین(ع)، ۳ روایت از امام باقر(ع)، ۲۲ روایت از امام صادق(ع) و ۱ روایت از امام رضا(ع) است.

این کتاب، مانند سایر کتب صدوق، مشهور و معروف نیست، ولى انتساب آن به مؤلف و نقل بزرگان علماى شیعه از این کتاب، همچون نقل علامه مجلسى و علامه حر عاملى و دیگران دلیل بر استوارى و صحت انتساب این کتاب به مؤلفش است.[۸]

یکى از خصایص تألیفات شیخ صدوق، عربى بودن آن‌ها مى‌باشد. یک علت آن، ضعف زبان فارسی در آن دوره بوده است که چندان قدرت و فصاحتى نداشت تا جواب‌گوى تعبیرات علمی‌باشد؛ چنان‌که پس از هزار سال هنوز هم نمى‌توان بعضى از اصطلاحات فقهى و فلسفى را به زبان فارسی منتقل نمود و چاره‌اى جز بیان به لغت عربى نیست؛ مخصوصاً آنکه کتب صدوق بیشتر متن روایات بوده و گفته و نظر شخصى کمتر دارد و براى امانت، همان بهتر بوده که به عربى نگاشته شود؛ منتهى عربى ساده و شیوایى که همه از آن بهره‌مند مى‌گردند و از پرداختن سجع و قافیه در آن پرهیز شده است.

از دیگر خصایص تألیفات شیخ آن است که در اصول عقاید و معارف پیرامون اصطلاحات عرفانى، فلسفى، کلامى و استدلالات منطقى نگاشته شده و روش ساده و بى‌پیرایه شریعت پیامبر اکرم(ص) و جانشینان(ع) او را که به زبان ساده و برهان‌هاى همه‌فهم و استدلالات عقلى که آفاقى و انفسى بوده، به کار بسته است و همان‌طور که پیشوایان دین در عین آنکه مى‌توانستند مطالب خود را در قالب استدلالات و اصطلاحات پیچیده و مشکل ریخته و بیان کنند و نکردند، شیخ هم مسلما از چنین قلمى بهره‌مند بوده، ولى عالما و عامدا، استدلالات قرآنیه و اخبار ائمه معصومین(ع) را کافى دانسته و به کار مى‌بسته است، چون براى اداى این‌گونه تعبیرات براى همگان، زبان و قلمى بهتر از آن نمى‌توان یافت.

گزارش محتوا

شیخ صدوق در پى جمع‌آورى مواعظ پیامبر(ص) و اهل‌بیت گرامى‌اش(ع) کتاب «المواعظ» را نگاشته است. وى در موارد بسیار اندک، از جمله در اواسط حدیث اول، توضیحاتى کوتاه راجع به برخى لغات روایات، ذکر کرده است. در برخى از مواعظ، افراد خاصى مورد خطاب بوده‌اند؛ نظیر وصایاى رسول اکرم(ص) به امیرالمؤمنین(ع)، سخنان امیرالمؤمنین(ع) به زید بن صوحان، وصایاى آن حضرت به محمد بن حنفیه، موعظه امام موسى بن جعفر(ع) به برخى از فرزندانش و بعضى نیز کلى‌اند و مخاطب خاصى ندارند.[۹]

در بخش نخست این اثر، وصایاى رسول اکرم(ص) به امیرالمؤمنین(ع) آمده است. در بخشى از این وصایا، چنین آمده است:

– هرکس از انتقام دست بکشد و از آن چشم بپوشد، درصورتى‌که قدرت بر انتقام داشته باشد، خداوند روز قیامت او را در محل امنى قرار خواهد داد و مزه عفو را خواهد چشید.

– هرکس در هنگام مرگ، حدود وصیت را مراعات نکند و حقوق ورّاث را در نظر نگیرد و وصیت خود را کامل انجام ندهد، در مردانگى او نقص بوده است و در روز قیامت به شفاعت ما نخواهد رسید.

– بهترین جهاد براى آدم این است که چون صبح کرد و وارد جامعه شد، همش این باشد که به هیچ فردى ستم روا ندارد و به حقوق احدى تجاوز نکند.

بخش دوم، به وصیت‌هاى موجز و کلمات قصار حضرت رسول(ص) اختصاص یافته است. برخى از این کلمات عبارتند از:

– آنچه کم باشد و کفایت کند، از آنچه بیشتر باشد و مشغول نماید، بهتر است.

– بهترین توشه، تقوى و پرهیزکارى است.

– بهترین چیزى که در قلب جاى مى‌گیرد، یق