پاورپوینت کامل منابع تاریخ سلجوقی ۳۶ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل منابع تاریخ سلجوقی ۳۶ اسلاید در PowerPoint دارای ۳۶ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل منابع تاریخ سلجوقی ۳۶ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل منابع تاریخ سلجوقی ۳۶ اسلاید در PowerPoint :

روزگار سلجوقی دورانی دیرپا با تاثیراتی عمیق و درازمدت در تاریخ ایران و سرزمین های همسایه است. با وجود گستردگی قلمرو سلجوقیان و درازنای چشمگیر فرمانروائیشان، تاریخ نگاری این روزگار نسبتاً ضعیف و کم مایه است. این واقعیت دلایل مختلفی دارد.

نخست آنکه از میانه روزگار سلجوقی سلک نگارش پیچیده و متکلف در ادبیات فارسی آغاز می شود و نه تنها در متون ادبی که به متون تاریخی نیز سرایت می کند و برخلاف شیوه پاکیزه و روان نثر تاریخ نگاری پیش از خود که نمونه های زیبای آن را در تاریخ بیهقی و ترجمه تاریخ طبری می بینیم بیش از آنکه در اندیشه تاریخ نگاری باشد به فکر آفرینش ادبی است. از این روی در بسیاری از جاها دقت در نگارش رویدادهای تاریخی به تصنعات و سخن پردازی های ادیبانه می دهد. شگفت این که این ویژگی تاریخ نگاری سلسله ای سلجوقی به یکسان هم در نمونه های فارسی و هم در نمونه های عربی به چشم می خورد.

دلیل دیگری که کم مایگی تاریخ نگاری سلجوقی را باعث می شود، گم شدن بخشی از این تاریخ نگاری است. با این حال به نظر می رسد این دسته نیز تفاوت چندانی با آنچه بر جای مانده است، نداشته باشد. چه بسیاری از منابع موجود یا برگرفته از منابع گمشده اند یا ترجمه آنها و یا به پیروی از آنها نوشته شده اند. قسمت هایی از منابع گمشده در برخی منابع موجود ضبط شده است اما از بیشتر آن آثار فقط نامی مانده است و بس.

نخستین این آثار ملکنامه است که به نظر می رسد تاریخچه خاندان سلجوقی پیش از رسیدن به پادشاهی و سالهای آغازین پادشاهی آنها در ایران می باشد.

مشارب التجارب ابوالحسن علی بن زید بیهقی (م، ۶۵۶ هجری) نیز از معدود کتابهایی است که علی رغم آن که امروزه در دسترس نیست ولی به جهت این که بسیاری از نویسندگان بعد از او، آن کتاب استفاده برده اند قسمت عمده ای از مطالب آن، امروزه در دسترس می باشد. این کتاب در واقع ذیلی بوده بر تاریخ یمینی ابونصر عتبی که ابن فندق حوادث پس از ۴۱۰ هجری را تا حدود ۵۶۰ هجری در این ذیل ثبت کرده است. او در تاریخ بیهق، هنگام برشمردن تاریخ های مشهور تا عصر خود چنین آورده است: «…دیگر کتاب یمینی و من آخر کتاب یمینی تاریخی ساختم نام آن مشارب التجارب و غوارب الغرایب الی یومنا هذا».

ابن اثیر، عطا ملک جوینی، حمدالله مستوفی و برخی نویسندگان دیگر از این کتاب ارزشمند در تالیفات خود استفاده کرده اند. این کتاب به جهت معاصر بودن مولف با نیمه دوم سلطنت سلجوقیان و اقامات او در خراسان برای بررسی اوضاع این دوره مطمئناً مطالب مهمی دربرداشته است.

ابوطاهر خاتونی (موفق الدوله، ابوطاهر حسین بن حیدر خاتونی ساوی معروف به معین الدین اصم) شاعر صریح اللهجه عصر سلجوقی نیز دارای آثار ادبی و تاریخی متعددی بوده که طی گذشت روزگار از میان رفته اند. از جمله کتابی داشته است به نام «تاریخ آل سلجوق» که نویسندگانی همچون ظهیری نیشابوری و دولتشاه سمرقندی از آن یاد کرده اند. او همچنین شعر بلندی در نکوهش از نصیرالملک محمدبن موید الملک سروده و گویا این شعر به صورت کتابچه مستقلی در زمان سلجوقیان موجود بوده است. از اثر دیگر او به نام «مناقب الشعرا» امروزه بجز اشارات برخی نویسندگان بعد از او اثری در دست نیست.

عوفی در جوامع الحکایات از تصنیفی به نام تاریخ ترکستان درباره احوال قراخانیان نام برده که نوشته مجدالدین محمد بن عدنان سرخکتی، خال عوفی بوده است و به احتمال زیاد مطالبی درباره قراخانیان با سلجوقیان در آن وجود داشته است. او این کتاب را به نام سلطان قلج طمغاج خان از آخرین امرای قراخانی ماورالنهر تالیف کرده است.

همچنین عبدالکریم بن محمد سمعانی صاحب کتاب مشهور انساب و معاصر سنجر، کتابی داشته به نام «تاریخ مرو» که احتمالاً حوادث عصر سلجوقی نیز در آن وجود داشته است. معاصر او قاضی حمیدالدین ابوبکر عمر بن محمود بلخی، نویسنده مقامات حمیدی نیز اثری به نام سفرنامه مرو داشته که به جهت هم عصری با سلجوقیان در صورت موجود بودن می توانست به شناخت اوضاع سیاسی اجتماعی این عصر، به خصوص شهر مرو کمک کند.

ابن اسفندیار یا نویسنده ای دیگر که قسم سوم تاریخ طبرستان را بر اثر ابن اسفندیار افزوده، ضمن شرح ماجرای لشکرکشی ۵۱۲ هجری سنجر به عراق عجم اشاره به کتاب منظومی به نام«سنجرنامه» کرده است که گویا حوادث سنجر را به صورت منظوم دربرداشته است.

کتاب «نفثه المصدور فی فتور زمان الصدور و صدور زمان الفتور» به فارسی، اثر انوشیروان بن خالد کاشانی (م: ۵۳۳هجری) تاریخ مهم دیگری است که تا حدودی می توان آن را گمشده به حساب آورد. چه اصل فارسی این کتاب از میان رفته اما ترجمه و همچنین تلخیصی به زبان عربی از آن بر جای مانده است.

عمادالدین محمد بن محمد اصفهانی این اثر را به عربی ترجمه و به نام «نصره الفتره و عصره الفطره» (ترجمه ۵۷۹هجری) موسوم ساخت و آنچه را مربوط به قبل از ملکشاه و پس از قتل راشد بود بر آن افزود. پس از او فتح بن علی بن محمد بنداری اصفهانی، کتاب مذکور را خلاصه کرد و بر آن نام «زبده النصر و نخبه العصره» نهاد ولی برخلاف عمادالدین بجز دو مورد جزئی، مطلبی از خود بر آن نیفزود.

انوشیروان خالد بدان جهت که بیشتر عمر خود را در عراقین گذرانده و وزارت سلجوقیان عراق و خلفای عباسی را به تناوب داشته است از نزدیک شاهد رخدادهای مهم تاریخی سلجوقیان بزرگ بوده است و از این روی کتابش دارای اهمیت فراوانی برای روزگار یاد شده است. اما گاهی خواسته و ناخواسته در ضبط رویدادها دچار لغزش و اشتباه شده است. مثلاً به گفته بیشتر مورخان در ۴۹۳ هجری جنگی بین سنجر و برکیارق درگرفت که به شکست بر