پاورپوینت کامل تفسیر عاملى ۵۷ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل تفسیر عاملى ۵۷ اسلاید در PowerPoint دارای ۵۷ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل تفسیر عاملى ۵۷ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل تفسیر عاملى ۵۷ اسلاید در PowerPoint :

محتویات

۱ تفسیری کامل
۲ بهره گیری گسترده از تفاسیر شیعه و سنی
۳ بهره گیری از روایات
۴ برداشتی اجتماعی تربیتی
۵ خرد گرائی مفسر
۶ افراط در خردگرائی
۷ وجود اشکال
۸ انگیزه نگارش تفسیر
۹ بیان روش تفسیر
۱۰ چاپ کتاب
۱۱ منبع
۱۲ متن کتاب تفسیر عاملى

تفسیری کامل

تفسیر عاملى، تفسیرى است کامل و به زبان فارسى که در ۸ مجلد به نگارش درآمده و شامل مباحث گوناگونى است از قبیل لغت شناسى، شأن نزول آیات، ترجمه، ذکر اقوال مفسرین و توضیح نکات تربیتى و اجتماعى. مفسر گرامى، اساس کار خود را در لغت، به توضیح و تفسیر و تبیین لغات مشکل و دیریاب گذاشته و پس از نقل آیات، بلافاصله این لغات را توضیح مى‌دهد، ریشه یابى مى‌کند، اعراب و حرکت آن را روشن مى‌نماید. پس از ذکر واژه‌ها، جهت نزول و رابطه تاریخى و فرهنگى، اسباب و موقعیت نزول آیه را شرح مى‌دهد. از قسمت‌هاى مهم و قابل توجه تفسیر، ترجمه آیات به فارسى روان، ساده و مطابق با ترتیب کلمات قرآنى است. این جانب ترجمه عاملى را با چند ترجمه آن دوران، چون پاینده و آل آقا مقایسه کرده‌ام، از این جهت مى‌تواند از جهاتى برترى و در مواردى قابل قیاس باشد. همچنین در لغزشگاه‌هاى ترجمه، چون« ان مخففه» از« ثقیله» که برخى به اشتباه ان« نافیه»،« شرطیه» و یا« وصلیه» گرفته‌اند، چند جا، مورد توجه قرار گرفت و دقت مترجم در این موارد در مجموع روشن گردید. به عنوان نمونه، آیه ۱۶۴ سوره آل عمران:« و ان کانوا من قبل لفى ضلال مبین» را این چنین ترجمه کرده است: با آنکه زان پیش به آشکار گمراه بودند. در این مورد بدون تأکید ترجمه کرده است.

یا در ترجمه«وَإِنْ کُنَّا عَنْ دِرَاسَتِهِمْ لَغَافِلِینَ»( انعام / ۶ / ۱۵۶) آورده است: و ما از فراگیرى و خواندن ایشان آگاه نبودیم، که باز بدون تأکید آورده است.

نمونه دیگر در ترجمه«وَإِنْ وَجَدْنَا أَکْثَرَهُمْ لَفَاسِقِینَ»( اعراف / ۷ / ۱۰۲) که ایشان این گونه ترجمه کرده‌اند: ولى بیشتر ایشان را کج‌رفتار و بدکار دیدیم.
در اینجا هم مانند بسیارى از مترجمان مانند: یاسرى، الهى قمشه‌اى، پاینده، معزى، خواجوى، آیتى، بهبودى، فارسى و تفسیر نمونه، بدون تأکید ترجمه کرده است.

و باز در تفاوت میان ان مخففه و ان نافیه در ترجمه:«وَإِنْ کُنْتَ مِنْ قَبْلِهِ لَمِنَ الْغَافِلِینَ»( یوسف / ۱۲ / ۳) چنین ترجمه کرده است: و البته که تو زین پیش از آن بى‌خبر بودى, که مطابق تفسیر لاهیجى، مجتبوى، یاسرى، خواجوى و ملا فتح اللّه کاشانى و ترجمه و تفسیر رهنما مخففه معنا کرده‌اند.

و نمونه دیگر در ترجمه:« إِنْ کُنَّا عَنْ عِبَادَتِکُمْ لَغَافِلِینَ»( یونس / ۱۰ / ۲۹) است که این گونه ترجمه کرده: و ما به راه بد رفتیم. که مانند ترجمه آیتى و فیض الاسلام بدون تأکید ترجمه کرده است.
نکته قابل توجه در این ترجمه‌ها و موارد دیگر که زمینه لغزش در آن فراوان است، عدم پى‌گیرى بسیارى از مترجمان از جنبه‌هاى ادبى و قرائت کلمات است که ایشان در حد قابل قبولى حساسیت به خرج داده و ابعاد ادبى را بررسى کرده است، به همین دلیل پشتوانه ترجمه ایشان بحثهاى ادبى و تفسیرى است.
به هر حال گرچه این ترجمه، پایاپاى و اصطلاحا تحت اللفظى نیست، اما ترتیب کلمات قرآنى را رعایت کرده و گاهى براى روشن کردن بیشتر مفهوم آیه داخل پرانتز، توضیحاتى را مى‌افزاید و رابطه جمله قبل و بعد و خطاب آیه را مشخص مى‌کند. بدین جهت درباره این ترجمه مى‌توان گفت: ترجمه‌اى است وفادار به متن، منضبط، مفهوم و روشن که بایسته است به عنوان ترجمه‌اى مستقل، ارزیابى شود و به طور جداگانه چاپ گردد.

بهره گیری گسترده از تفاسیر شیعه و سنی

از دیگر ویژگى‌هاى تفسیر عاملى، بهره گیرى گسترده این کتاب از تفاسیر شیعه و سنى، تفاسیر قدیم و جدید با سبک‌هاى گوناگون تفسیرى و تأویلى است. عاملى پس از توضیحات کلى و ترجمه، عنوانى دارد به نام: سخن مفسرین، در این قسمت به مناسبت اهمیت و یا حساسیت موضوع، از تفاسیرى چون جامع البیان طبرى، مجمع البیان طبرسى، روض الجنان ابو الفتوح رازى، کشّاف زمخشرى، تفسیر کبیر فخر رازى( مفاتیح الغیب)، روح البیان برسوى، روح المعانى آلوسى، المنار عبده و حتى تفاسیر عرفانى چون صفى علیشاه( منظومه تفسیر)، تأویلات ملا عبد الرزاق کاشانى( معروف به تفسیر ابن عربى) و حسینى کاشفى استفاده مى‌کند و نظرات تفسیرى مفسرینى چون سید احمدخان هندى را با تأیید نقل کرده است. روش او در نقل اقوال چنین است که اگر در جایى خود مستقلا مطلبى را در ذیل بیان کرد، نشان مى‌دهد نظر خاصى دارد وگرنه نظرات مفسرین را پذیرفته است. در ضمن بیان مطالب و براى جذابیت بخشیدن به سخن، گاه اشعارى را از شعراى نامدار فارسى زبان به ویژه از مثنوى مولوى و سعدى و حافظ نقل مى‌کند و از آنها استفاده تربیتى و نتیجه گیرى هدایتى مى‌کند.

بهره گیری از روایات

در استخراج پیام قرآن به سراغ روایات اهل بیت عصمت رفته و از تفاسیر مأثور شیعه به ویژه على بن ابراهیم قمى در جاى جاى تفسیر نقل مى‌کند و از آنها سود مى‌جوید. همچنین نظرات علمى و بیان اهل سیاست و حقوق را به میان مى‌کشد و موضوعات مختلف اجتماعى را تحلیل مى‌کند. به عنوان مثال در ذیل آیه:«لَا یَتَّخِذِ الْمُؤْمِنُونَ الْکَافِرِینَ أَوْلِیَاءَ مِنْ دُونِ الْمُؤْمِنِینَ»( آل عمران / ۳ / ۲۸) پس از نقل اقوال مفسرین درباره دوست نگرفتن از کفار در ذیل عنوان: سخن ما، مى‌نویسد: این آیه براى جلوگیرى از دوستى مردم ناموافق است تا از اعمال غرض و سوء استفاده آنها جلوگیرى شود. و چنین توضیح مى‌دهد که در آن روز که این آیه نازل شد، معلوم بود که مختصر رابطه با مخالفین اسلام مضرّ به اسلام و مسلمین بود. به زیان اجتماع و سیاست و مخالفت دین بود و لذا حرام شد، اما این سئوال مطرح است که آیا امروز این دستور به معناى عمومى و کلى براى مسلمین مى‌تواند باشد تا هیچ مسلمانى نتواند با کافر دوستى برقرار کند، یا منظور آن دوستى با کافرانى است که موجب تقویت آنها و ضعف مسلمین شود؟ ایشان پاسخ مى‌دهد: از کلمه « مِنْ دُونِ الْمُؤْمِنِینَ» این معنا استفاده مى‌شود که دوستى افراد باید به گونه‌اى باشد که جهت سیاسى نداشته باشد و از حدود متعارف تجاوز نکند وگرنه دوستى یک دانشجوى مسلمان با دانشجوى غیر مسلمان یا تاجر مسلمان با تاجر غیر مسلمان مفاد آیه نیست. دوستى‌هایى حرام است که موجب زیان مادى و معنوى به مسلمانان باشد همچنان که هم اکنون در بسیارى از کشورهاى اسلامى، بر سر مسلمانان به بار آورده است.

برداشتی اجتماعی تربیتی

مشابه همین برداشت اجتماعى و تربیتى در خطاب به اهل علم و اهل کتاب دارد که به مناسبت تفسیر:«أَلَمْ تَرَ إِلَى الَّذِینَ أُوتُوا نَصِیبًا مِنَ الْکِتَابِ»( نساء / ۴ / ۴۴) مى‌نویسد: به طورى که در هر جا اسم اهل کتاب و یهود آمده متذکر شده‌ایم، اینجا هم مى‌گوییم قرآن راهنما است و وسیله تربیت در این دو آیه کتاب‌خوانده‌ها و مردم سرشناس و معروف آن زمان را معرفى مى‌کند و امروز هم از نظر مردم شناسى و معرفى آنهایى که کتاب‌خوانده هستند و مشهور و سرشناس ما را به حال این جور اشخاص و خود آنها را به زشتى کارشان آگاه مى‌کند که همین تحصیل کرده‌ها که اختیار اجتماعى و زندگى عمومى مردم را در دست دارند و قانون را به میل خود تفسیر مى‌کنند، تخصیص مى‌دهند، نقض مى‌کنند، اینها مانند همان یهود مدینه هستند که کتاب تورات و وسیله شرافت و تمدن خود را به میل خود تحریف مى‌کردند تا براى خود مقام و اعتبار پابرجا کنند. این اهل کتاب هم قانون و کتاب زندگى و نظم اجتماع را مطابق سود و صرفه خود تعبیر و اجرا مى‌کنند.

این روند از بحث را در بسیارى از آیات مربوط به مسایل اجتماعى، سیاسى و اقتصادى مشاهده مى‌کنیم و نگرش آگاهانه و تحلیل‌گرانه مفسر را درمى‌یابیم.

خرد گرائی مفسر

یکى از نکات قابل توجه در این تفسیر، خردگرایى‌هاى مفسر است که هرگز تابع جو و فضاى حدیث‌گرایى فاقد منطق و اثر گرایى مفسران نشده و هر جا که با قواعد یا فهم طبیعى ناسازگار است آن را رد کرده است.
به عنوان نمونه در تفسیر این آیه:«یَا مَعْشَرَ الْجِنِّ وَالْإِنْسِ أَلَمْ یَأْتِکُمْ رُسُلٌ مِنْکُمْ یَقُصُّونَ عَلَیْکُمْ آیَاتِی»( انعام / ۶ / ۱۳۰) که مفسران گفته‌اند همان طور که انسانها داراى پیامبران بوده‌اند، جنیان نیز پیامبر داشته‌اند، قهرا تصور آنان از جن و زندگى و حیات آنان مانند انسانها فرض شده است. این دیدگاه را مورد تردید قرار مى‌دهد و حتى منقولات مفسران و برخى از روایات در این باب را رد مى‌کند و مى‌نویسد: ممکن است بگوییم شاید کلمات یا معشر الجن و الانس، نه براى آن است که جن هم مخاطب باشند به این خطاب که براى آنها هم پیامبرانى از خودشان فرستاده شده است، بلکه مقصود تعمیم مطلب است که کنایه از عموم مردم گذشته و حال و آینده است و به خصو