پاورپوینت کامل معنای احتکار چیست؟ و آیا در روایات نکوهش شده است؟ ۱۸ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل معنای احتکار چیست؟ و آیا در روایات نکوهش شده است؟ ۱۸ اسلاید در PowerPoint دارای ۱۸ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل معنای احتکار چیست؟ و آیا در روایات نکوهش شده است؟ ۱۸ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل معنای احتکار چیست؟ و آیا در روایات نکوهش شده است؟ ۱۸ اسلاید در PowerPoint :

پاسخ اجمالی

احتکار از ماد «حکر» است، و حکر به معنای ذخیره کردن طعام به امید و انتظار چیزی است. به کسی که این عمل را انجام می دهد «محتکر» گفته می‌شود. به نظر برخی از لغت‌شناسان، احتکار به معنای جمع آوری و نگهداری طعام و آنچه که خورده می‌شود(ارزاق)، به امید گران شدنش؛ است.[۱]

محتکر از نگاه روایات

دربار احتکار روایات متعددی رسیده است که در چند بخش به برخی آنها اشاره می‌شود.[۲]

الف. احتکار موجب سقوط خصلت‌های انسانی است: امام علی(ع) می‌فرمایند: «احتکار رذیلت(پستى) است».[۳] «احتکار خصلت فاجران است».[۴] و «رنج رساندن به مردم از راه احتکار، از خصلت‌هاى مردم جاهل است».[۵]

ب. محتکر گنهکار است؛ امام على(ع): «محتکر اهل معصیت و گناه کار است ».[۶]

ج. محتکر ملعون است؛ پیامبر اسلام(ص) در این باره می‌فرماید: «محتکر ملعون است».[۷]

امام موسی کاظم(ع) از پیامبر(ص) روایت می‌کند: «… اگر بنده‏اى به عنوان دزد، به نزد خدا رود، در نظر من بهتر است تا به عنوان «محتکر»، که چهل روز ارزاق را احتکار کرده باشد…».[۸]

د. عذاب محتکر در آخرت: پیامبر اکرم(ص) می‌فرماید: «نگاهى به دوزخ افکندم، درّه‏اى دیدم که مى‏جوشید، (به مالک دوزخ) گفتم: اى مالک! این درّه جاى کیست؟ گفت: جاى سه گروه: محتکران، اشخاص دایم الخمر، و دلّالان زنا».[۹]

حکم شرعی احتکار

به طور مسلّم، احتکار در شرع مقدّس نهی شده است. عد زیادی از فقها نیز حکم به تحریم آن داده‌اند،[۱۰] اگرچه برخی دیگر، دلایل حرمت را کافی ندانسته و حکم به کراهت داده اند.[۱۱] اما در هر صورت برخی از مجازات‌های محتکر (مانند به فروش گذاشتن اموال احتکار شده) مورد اجماع علما است.[۱۲]

اگرچه حرمتِ احتکار بر اساس آنچه در روایات آمده و نظر مشهور هم همان است، فقط در غلّاتِ چهارگانه و در روغن حیوانى و روغن نباتى است که طبقات مختلف جامعه به آن نیاز دارند؛

ولی حکومت اسلامى هنگامى که مصلحت عمومى اقتضا کند، حق دارد از احتکار سایر احتیاجات مردم هم جلوگیرى کند و اجراى تعزیر مالى بر محتکر در صورتى که حاکم صلاح بداند، اشکال ندارد.[۱۳]

[۱]. ابن منظور، لسان العرب،ج ۴، ص ۲۰۸،دار صادر، چاپ سوم، بیروت، ۱۴۱۴ق.

[۲]. نک: حکیمی، برادران، الحیاه، ج ۵، ص ۶۲۳، ترجمه احمد آرام، دفتر نشر فرهنگ اسلامی، تهران، ۱۳۸۰ش.

[۳]. تمیمی آمدی، عبد الواحد بن محمد، تصنیف غرر الحکم و درر الکلم، محقق و مصحح: درایتی، مصطفی، ص ۳۶۱، ح ۸۲۰۰، دفتر تبلیغات اسلامی، قم، چاپ اول، ۱۳۶۶ش؛ الحیاه، ج ۵، ص ۶۲۷.

[۴]. تصنیف غرر الحکم و درر الکلم، ص ۳۶۱.

[۵]. همان.

[۶]. ابن حیون، نعمان بن محمد مغربی، دعائم الإسلام و ذکر الحلال و الحرام و القضایا و الأحکام، محقق و مصحح: فیضی، آصف،‏ ج ۲، ص ۳۵، مؤسسه آل البیت(ع)، قم، چاپ دوم، ۱۳۸۵ق.

[۷]. کلینی، محمد بن یعقوب، الکافی، دار الحدیث، ج ۱۰، ص ۶۰، قم، چاپ اول، ‏۱۴۲۹ق.

[۸]. شیخ صدوق، من لا یحضره الفقیه، محقق و مصحح: غفاری، علی اکبر، ج ۳، ص ۱۵۹، دفتر انتشارات اسلامی، قم، چاپ دوم، ۱۴۱۳ق.

.[۹] شیخ حر عاملى، وسائل الشیعه، ج ۱۷، ص ۴۲۶،