فایل ورد کامل تحقیق تاسیس سالن های مرغداری بر حسب آب و هوا و اثر پروبیوتیک بر رشد و عملکرد جوجه های گوشتی ۱۸ صفحه در word

مقدمه ۱
بررسی اثر پروبیوتیک بر رشد و عملکرد جوجه های گوشتی ۲
مواد و آزمایش ها ۴
* بررسی وزن جوجه ها ۵
* بررسی میزان خوراک مصرفی ۵
* بررسی ضریب تبدیل خوراک ۵
* بررسی میزان مرگ و میر ۶
ضرورت ظرفیت سازی بیشتر جهت پذیرش تصدی گری برای تشکل های صنعت طیور کشور ۶
ضدعفونی مرغداری ۸
بهبود کیفیت‌ پوسته‌ تخم‌ مرغ‌در درجه‌ حرارت‌ بالای‌ محیط با استفاده‌ ازبی‌کربنات‌ سدیم‌ ۱۰
اثر درجه‌ حرارت‌ بر کیفیت‌پوسته‌ تخم‌ مرغ‌ ۱۰
استفاده‌ از مکمل‌ بی‌کربنات‌سدیم‌ ۱۱
بهینه سازی سیستم گرمایش در سالن های مرغداری ۱۲
روش های گرمایشی ۱۳

مقدمه
جهت سالن های مرغداری برای استفاده ی بهینه از شرایط محیطی در کنترل هر چه بهتر دمای درون سالن به نوع آب و هوای منطقه بستگی دارد. در مناطق گرمسیری، سالن ها عمود بر جهت وزش باد ساخته می شوند بطوریکه بتوان از جریان باد برای خنک کردن سالن ها استفاده نمود و بر عکس در مناطق سردسیر نیز سالن ها طوری ساخته می شوند که باد کمتری وارد سالن ها شود.
پنجره ها در مناطق سردسیر، جنوبی – غربی ساخته می شود تا از گرمای خورشید حداکثر استفاده برده شود. در مناطق گرمسیری نیز شمالی – شرقی تعبیه میشود تا حداقل نور خورشید به سالن برسد.
مصالح ساختمانی نیز در مقدار اتلاف حرارتی مهم میباشد. تعبیه سقف کاذب (در زیر سقف اصلی، سقف دیگری با فاصله حداقل نیم متری از آن با استفاده از مصالح سبک کانند ایرانیت و …. ساخته می شود) در سالن ها باعث ایجاد فضای خالی و هوای مرده میشود، و این هوای مرده، انتقال حرارت را از سقف به حداقل میرساند. کف سیمانی در سالن به علت خواص شیمیایی سیمان، باعث ایجاد سردی در کف سالن میگردد ولی بتن این خاصیت را نداشته و عایق حرارتی محسوب می شود.
در بین مصالح مختلفی که برای ساختن دیوار های سالن ها استفاده می شود، بتن به علت داشتن ستون های تو خالی و به عبارتی ستون های هوای مرده، از عایق حرارتی بسیار بالایی برخوردار می باشد. مقاله زیر به بحث جایگزینی استفاده از پیتیدهای ضد باکتریایی با آنتی بیوتیک ها در جیره غذایی طیور اشاره دارد.
به نقل از دکتر اسنل(snel)، شرکت نیزو( NIZO) پیتیدهای فعال زنده ای را تولید کرده است که پیتیدهای غیر میکروبی را در پروتئین اصلی غیر فعال می کند که بعد از انجام کارهای آزمایشگاهی منجر به بروز علائم خاص در هنگام هیدرولیز آنزیم می شود که پس از تولید، قسمت هائی از پیتیدهای فعال را شناسایی و جداسازی می کند. هر چند می دانیم این پیتیدها فعالند ولی هنوز هیچ اطلاعی از شیوه تاثیر آنها در جیره غذایی طیور نداریم. لازم به ذکر است تحقیقات انجام شده بر روی موشهای آزمایشگاهی نتایج قابل توجهی را به همراه داشته است برای مثال موشهای آزمایشگاهی که تولید سلولهای دفاعی انسان را در سلولهای پانت انجام می دهند در برابر سالمونلاتیفی موریوم محافظت می شوند.

بررسی اثر پروبیوتیک بر رشد و عملکرد جوجه های گوشتی
در صنعت پرورش طیور به منظور کاهش تلفات و افزایش عملکرد جوجه های گوشتی استفاده از ترکیبات آنتی بیوتیکی متداول است. استفاده از این ترکیبات آنتی بیوتیکی علاوه بر ایجاد مقاومت در سویه های پاتوژن در درازمدت، به علت باقیماندن ترکیبات آنتی بیوتیکی در گوشت باعث نگرانی هایی در مصرف کنندگان شده است. گسترش بیماریهای ویروسی طی سالهای اخیر استفاده از پروبیوتیک ها جهت تقویت سیستم ایمنی طیور را توجیه پذیر نموده است. همچنین با توجه به ضوابط خاص برخی کشورها در مورد عدم وجود ترکیبات آنتی بیوتیکی در گوشت، صادرات گوشت طیور به برخی کشورها با محدودیت هایی مواجه شده است که لزوم جایگزینی پروبیوتیک ها بجای آنتی بیوتیک ها در صنعت طیور را بیشتر نمایان می سازد.

* بررسی وزن جوجه ها
مقایسه وزن ۳ گروه شاهد، پری مالاک و پروبیوصا تا سن ۱۴ روزگی اختلاف معنی داری از خود نشان نداد (p<0.05). افزایش وزن جوجه های مصرف کننده پروبیوتیک پروبیوصا و پری مالاک نسبت به گروه شاهد در پایان دوره (۴۲ روزگی) بطور معنی داری به ترتیب دارای افزایش ۱۲ و ۹.۳ درصد است (p<0.05). هر چند میانگین وزنی به دست آمده در گروه مصرف کننده پروبیوصا بیشتر از گروه مصرف کننده پری مالاک بود، لیکن تفاوت مشاهده شده، از نظر آماری معنی دار نبود.
مقایسه وزن جوجه ها در هر ۴ تکرار در گروه شاهد در ۱۴، ۲۸ و ۴۲ روزگی دارای پراکندگی بوده و تفاوت معنی داری از خود نشان داد (p<0.05). عدم استفاده از ترکیبات پروبیوتیکی باعث مشاهده غیریکنواختی در بین گروه های تکراری شده است. علیرغم مشاهده تفاوت وزنی در بین گروه های تکرار مصرف کننده پروبیوصا، لیکن تفاوت از نظر آماری دارای معنی نبود. این مساله موید نقش مهم ترکیبات پروبیوتیکی در یک دست پرورش یافتن جوجه ها و کاهش اثر تنش هاست.
* بررسی میزان خوراک مصرفی
متوسط سرانه دان مصرفی تا پایان ۶ هفته در جدول شماره ۲ ارائه شده است. نتایج، کاهش ظاهری مصرف دان، در گروه شاهد نسبت به گروه پروبیوصا و پری مالاک در انتهای دوره رشد را نشان می دهد. ایجاد استرس دمایی در هفته ۴ آزمایش ها باعث کاهش مصرف دان در گروه شاهد گشت. علیرغم وجود پراکندگی در داده های ۳ گروه (F>Fcrit)، بر اساس آنالیز واریانس ANOVA نیز، تفاوت آماری معنی داری در میزان دان مصرفی در سه گروه و در دوره های مختلف رشد مشاهده نمی شود.

* بررسی ضریب تبدیل خوراک
ضریب تبدیل در دوره های مختلف برای سه گروه محاسبه شد که تفاوت معنی داری بین گروه های آزمایش مشاهده نشد. از هفته ۴ تا انتهای دوره، ضریب تبدیل در گروه شاهد بالاترین میزان را در بین سه گروه داشت. این مساله را می توان به بروز استرس گرمایی و اثرات منفی آن بر تغذیه طیور نسبت داد. ضریب تبدیل گروه های شاهد، پروبیوصا و پری مالاک در انتهای دوره به ترتیب برابر ۱.۹۳؛ ۱.۷۶ و ۱.۸۲ بود. گروه های مصرف کننده پروبیوتیک دارای وزن نهایی بالاتر و ضریب تبدیل بهتری بودند، که این مساله موید کارایی و نقش موثر استفاده از ترکیبات پروبیوتیکی است.