فایل ورد کامل تحقیق استحکام گیر بندهای ارتودنسی سمان شده توسط گلاس یونومر ۲۹ صفحه در word

توجه : به همراه فایل word این محصول فایل پاورپوینت (PowerPoint) و اسلاید های آن به صورت هدیه ارائه خواهد شد

 فایل ورد کامل تحقیق استحکام گیر بندهای ارتودنسی سمان شده توسط گلاس یونومر ۲۹ صفحه در word دارای ۲۹ صفحه می باشد و دارای تنظیمات در microsoft word می باشد و آماده پرینت یا چاپ است

لطفا نگران مطالب داخل فایل نباشید، مطالب داخل صفحات بسیار عالی و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

فایل ورد فایل ورد کامل تحقیق استحکام گیر بندهای ارتودنسی سمان شده توسط گلاس یونومر ۲۹ صفحه در word  کاملا فرمت بندی و تنظیم شده در استاندارد دانشگاه  و مراکز دولتی می باشد.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل ورد می باشد و در فایل اصلی فایل ورد کامل تحقیق استحکام گیر بندهای ارتودنسی سمان شده توسط گلاس یونومر ۲۹ صفحه در word،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن فایل ورد کامل تحقیق استحکام گیر بندهای ارتودنسی سمان شده توسط گلاس یونومر ۲۹ صفحه در word :

بخشی از فهرست مطالب فایل ورد کامل تحقیق استحکام گیر بندهای ارتودنسی سمان شده توسط گلاس یونومر ۲۹ صفحه در word

استحکام گیر بندهای ارتودنسی سمان شده توسط گلاس یونومر    
پیشینه    
منابع    

بخشی از منابع و مراجع فایل ورد کامل تحقیق استحکام گیر بندهای ارتودنسی سمان شده توسط گلاس یونومر ۲۹ صفحه در word

Millett D.T , Doubleday M, et al.Chlorhexidine-modified glass ionomer for band cementationin invitro study. J of Orthod 2005; 32:36-

Aggarwal M, Foley TF et al. A Comparison of shear-peel band strengths of 5 orthodontic cements. Angle Orthod 2000;70(4):308-

Millett D, Mandall N et al. Adhesives for fixed orthodontic bands. A systematic review.Angle Orthod 2009;79(1):193-

۴Youn YA, Lee YK et al. Effect of surface treatment and type of cement on the retentive strength of orthodontic bands on gold alloy crowns. Am J Orthod Dentofacial Orthop 2007;132(6):728.e1-

Norris DS, McInnes-Ledoux P et al. Rention of orthodontic bands with new fluoride-releasing cements. Am J Orthod 1986;89:206-

Dennison JD, Powers JM. A review of dental cements used for permanent retention of restorations. I. Composition and manipulation. J Mich State Dent Assoc 1974;56(4):116-

Craig RG, O’Bren WJ et al. Dental Materials. 2d ed. London: Mosby; 1979:104-

Wei SH, Sierk DL. Fluoride uptake by enamel from zinc phosphate cement containing stannous fluoride. J Am Dent Assoc 1971;83(3):621-

Maijer R, Smith DC. A comparison between zinc phosphate and glass ionomer cement in orthodontics. Am J Orthod Dentofacial Orthop 1988;93(4):273-

Millett DT, Duff S et al. In vitro comparison of orthodontic band cements.Am J Orthod Dentofacial Orthop 2003;123(1):15-

Brown D. Orthodontic materials update–orthodontic band cements.Br J Orthod 1989;16:127-

Fricker JP, McLachlan MD.Clinical studies of glass ionomer cements. Part I-A twelve month clinical study comparing zinc phosphate cement to glass ionomer. Aust Orthod J 1985;9(1):179-

Millett DT, Kamahli K, McColl J. Comparative laboratory investigation of dual-cured vs. conventional glass ionomer cements for band cementation. Angle Orthod. 1998;68(4):345-

 استحکام گیر بندهای ارتودنسی سمان شده توسط گلاس یونومر

برای نیل به اهداف درمانی در بیماران ارتودنسی ، تغییر موقعیت دندان ها الزامی است. در درمان جامع ارتودنسی این کار بوسیله اتصالات ثابت (Fixed attachments) صورت می گیرد. استفاده از بندهای فلزی روی  دندان های مولر طی  درمان ارتودنسی  به عنوان یک روش معمول برای تثبیت موقعیت آرچ وایر استفاده می شود (۱). قرار گرفتن بند ها در بخش خلفی دهان،  آنها را در معرض نیروهای کششی و برشی مانند نیرو های ناشی از جویدن و تروماهای فیزیکی قرار می دهد و آنها را مستعد شل شدن و شکست در بندینگ می کند(۲)، لذا گیر بند در طی درمان اهمیت بالایی دارد(۳)

گیر بند ها تحت تأثیر مورفولوژی دندان و چگونگی آماده سازی سطح دندان و از طرف دیگر استحکام باند سمان قرار می گیرد(۴)

بطور مطلوب استحکام باند سمان باید به گونه ای باشد که بند را در طی دوره درمان ارتودنسی در محل خود به خوبی نگه داشته و هنگام جدا  نمودن بند ها باعث آسیب به سطح دندان نشود. علاوه بر این باید به آسانی استفاده شود، سیل مناسبی را ایجاد نماید، از پوسیدگی جلوگیری نموده و قیمت مناسبی نیز داشته باشد. خصوصیات نامطلوب بسیاری از سمان ها مانند حلالیت بالا در مایعات دهان و استحکام باند ضعیف می تواند باعث ایجاد بستری مناسب برای نفوذ پلاک و دبری ها در زیر بند و به دنبال آن شروع دمینرالیزاسیون درسطح دندان شود(۲)

از جمله اولین ترکیباتی که به عنوان سمان برای بندینگ در ارتودنسی بکار برده شد زینک فسفات بود. این سمان در سال ۱۸۷۸ معرفی شد(۵) و به عنوان استاندارد طلایی در نظر گرفته می شود و سایر سمان ها با آن مقایسه می گردند(۹-۶). گیر اولیه با این سمان به طور مکانیکی بین مینا و سمان و از طرف دیگر بین سمان و بند استینلس استیل برقرار می شود . این سمان باند شیمیایی با مینای دندان برقرار نمی کند(۵)

در سال ۱۹۶۰ فلوراید به ترکیب این سمان اضافه شد تا میزاین حلالیت سمان را کاهش دهد و از طرفی باعث تقویت رمینرالیزاسیون در ساختار دندان بشود(۸). از جمله خواص زینک فسفات می‏توان به استحکام فشاری بالا ، استحکام کششی پایین و شکنندگی بالا ، زمان کارکرد کوتاه  و حلالیت بالا در مایعات دهان و در نتیجه میکرولیکیج و افزایش دمینرالیزاسیون مینا  اشاره نمود(۵ و۱۰)

برخلاف زینک فسفات، سمان پلی کربوکسیلات توانایی برقراری باند شیمیایی با مینا دندان و بند استینلس استیل را دارا می باشد، اما خصوصیات نا مطلوب آن مانند ویسکوزیته بالا، زمان سخت شدن بسیار کوتاه و حلالیت بالا در محیط دهان منجر به استفاده کمتر از آن به عنوان سمان برای بندینگ در ارتودنسی شد(۵ و ۱۱)

یکی دیگر از سمان های رایج در درمان ارتودنسی گلاس یونومر(GICs) می باشد که در سال ۱۹۷۱ توسط Wilson  وKent  ، به عنوان ماده ترمیمی معرفی شد (۵). این سمان خواص و مزایای قابل توجهی در خواص فیزیکی در مقایسه با سمان هایی که قبل از آن استفاده می شد دارد. از جمله خصوصیات مطلوب این سمان می توان به حلالیت پایین در بزاق، استحکام فشاری و کششی بالاتر در مقایسه با زینک فسفات و شرکت در یک واکنش اسید بیس با مینا و عاج و ایجاد باند یونی با استنلس استیل اشاره کرد(۲) که در نهایت باعث کاهش در شکست باند می شود(۱۰ و ۱۲). همچنین با توجه با اینکه در بیشتر موارد نوع شکست در این سمان در مرز بین سمان و بند رخ می دهد و با توجه به حلالیت پایین آن، میکرولیکیج کاهش می یابد (۱۰ و ۱۳).  گفته  شده است که آزاد شدن فلوراید از این سمان در طولانی مدت، بدون اثر سوء بر استحکام آن  می باشد(۵ و ۱۴ و۱۵)

نسل بعدی سمان های مورد استفاده در بندینگ، رزین مدیفاید گلاس یونومر ها (RMGI) بودند و به صورت دوال کیور (کیورینگ نوری و واکنش اسید بیس) سخت می شوند. این سمان خواص مطلوب گلاس یونومر به همراه استحکام بیشتر جزء رزینی اش را دارا می باشد(۱۳ و ۱۶). از خواص مطلوب آن می توان به کاربرد آسان تر و زمان کارکرد طولانی تر به علت نحوه ی سخت شدن آن و مقاومت بالاتر به رطوبت اشاره نمود(۱۷). گزارش شده است استحکام باند این سمان از گلاس یونومر بالاتر می باشد(۱۷) ، البته در مطالعه Fricker در سال ۱۹۹۷ از لحاظ کلینیکی تفاوت معنی داری در شکست باندینگ بین GICs  و RMGI وجود نداشت(۱۲)

دسته چهارم سمان های بندینگ ، پلی اسید مدیفاید رزین کامپوزیت ها می باشند (PMCR). این سمان توانایی آزاد کردن فلوراید( البته کمتر از RMGI) را دارا می باشد و از جمله خواص فیزیکی آن می  توان به حلالیت پایین در محیط دهان، مقاومت بالا به ترک و شکست، استحکام برشی و فشاری نسبتاً بالاتر در مقایسه با زینک فسفات اشاره نمود(۲). برخلاف GICs این سمان تمایل به ایجاد شکست در مرز بین سمان و دندان دارد، لذا خطر ایجاد میکرولیکیج و به دنبال آن دمینرالیزاسیون افزایش می یابد( ۱۲)

یکی از مشکل ترین مسائل طی درمان ارتودنسی ثابت، کنترل بهداشت دهان و به دنبال آن دمینرالیزاسیون اطراف اتچمنت های ارتودنسی می باشد. بند و براکت و سایر اجزای بکار رفته طی درمان مثل الاستیک ها ، چین ها ، فنرها و; بیماران را از جهت کنترل بهداشت دچار مشکل می کند و مسلماً تجمع پلاک در اطراف این دستگاه ها بیشتر خواهد بود(۱۸) به نحوی که یکی از بزرگترین مشکلات بندینگ پس از انتهای درمان ، ایجاد نواحی دکلسیفیه در اطراف سطح اکلوزال و بخصوص جینجیوال بندها می باشد. این دکلسیفیکاسیون پس از ۴ هفته از قرار دادن بند و براکت ها قابل مشاهده
می باشد(۱۹). دمینرالیزاسیون زمانی رخ می دهد که باکتری های خاص برای مدت طولانی بر روی سطح مینا باقی بمانند. باکتری ها کربوهیدرات را متابولیزه کرده و اسید های ارگانیک را ایجاد نموده و این اسیدها منجر به برداشت کلسیم و فسفات مینا و عاج می شوند(۱۸). دمینرالیزاسیون در PH زیر ۵/۵ شروع می شود(۲۰ و ۲۱)

شیوع دمینرالیزاسیون در بیماران  تحت درمان ارتودنسی ثابت بین   ۲ تا ۹۶  درصد گزارش شده است (۱۸)

روند دمینرالیزاسیون با حضور یون های کلسیم و فسفات از طریق ساخت کلسیم فسفات در مینا محدود می شود و بدین ترتیب کلسیم و فسفات مجدداً در ساختار معدنی دندان رسوب می کنند

طی درمان ارتودنسی روش های مختلفی برای کنترل دمینرالیزاسیون وجود دارد از جمله کنترل مکانیکی پلاک، رژیم غذایی مناسب و استفاده از فلوراید در ترکیبات مختلف مانند دهانشویه سدیم فلوراید (۱۰۰-۲۵۰ یا ۱۰۰۰ ppm) و خمیر دندان فلورایده که نشان داده شده است دمینرالیزاسیون اطراف براکت ها را کاهش می دهد (۲۲) ، همچنین استفاده هفتگی از دهانشویه اسیدولیت فسفات فلوراید(APF ) 2/1 %  می تواند سبب رمینرالیزاسیون مینا شود (۲۳ و ۲۴)

بعضی از مطالعات استفاده از یک لایه سیلانت رزینی اطراف براکت های ارتودنسی و سیل کردن  نواحی مشکوک را به عنوان روشی جهت کنترل دمینرالیزاسیون بررسی کردند اما به علت کیورینگ ناکافی ناشی از  حضور اکسیژن به عنوان  عامل محدود کننده در لایه سطحی استفاده از این روش محدود شد(۲۵)