پاورپوینت کامل بحران سوریه از زبان نماینده رهبری در این کشور ۷۴ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل بحران سوریه از زبان نماینده رهبری در این کشور ۷۴ اسلاید در PowerPoint دارای ۷۴ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل بحران سوریه از زبان نماینده رهبری در این کشور ۷۴ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل بحران سوریه از زبان نماینده رهبری در این کشور ۷۴ اسلاید در PowerPoint :

تردیدی نیست که سوریه به‌عنوان رأسی از هرم مقاومت و استقامت در مقابل محور شرارت آمریکایی- صهیونیستی، نقش مهمی در موازنه قدرت و آینده خاورمیانه ایفا می‌کند. نقشی که بی‌شک عنصر اصلی آن پایداری و صف‌آرایی خدشه‌ناپذیر در مقابل رژیم سفاک صهیونیستی است و کیست که نداند این همه دشمنی و هجمه علیه نظام بشار اسد از همین نقش اصلی نشئت می‌گیرد. تحولات سوریه بدون تردید سخت‌ترین چالش پیش‌روی نظام بشار اسد و نمونه بارزی از زیاده‌خواهی بی‌حد و حصر و جنگ‌افروزی دنیای استکبار است. از دید کارشناسان و تحلیل‌گران واقع‌بین اگر سوریه بتواند از این جنگ تمام‌عیار با سربلندی بیرون آید، علاوه بر آن که معادلات شیطانی آمریکا و اسرائیل را برهم زده، افق آینده خاورمیانه هم رقم خواهد خورد.

آیت ‌‌الله سیدمجتبی‌ حسینی که سال‌هاست به‌عنوان نماینده مقام معظم رهبری در سوریه حضور دارد و از نزدیک شاهد تحولات و حوادث این کشور اسلامی بوده، در گفت‌وگوی اختصاصی با خبرگزاری حوزه، به واکاوی ابعاد پیدا و پنهان بحران سوریه، آینده نظام سیاسی سوریه به‌ویژه شخص بشار اسد، چرایی جدایی جنبش حماس از سوریه و بسیاری دیگر از مسایل این کشور پرداخته است. آنچه در پی می‌آید، حاصل این گفت‌وگوست:

چرایی شکل‌گیری بحران در سوریه:

دنیای استکبار سال‌های سال کشورهای شرق و جهان سوم را به دنبال خود می‌کشید و هیچ‌وقت توقع این‌که علیه غرب قد علم کنند و به دنبال استقلال‌طلبی باشند، وجود نداشت و تصور می‌کردند که این کشورها ناگزیرند که یا زیر یوغ شرق (شوروی سابق) باشند و یا غرب. با شکل‌گیری انقلاب اسلامی ایران که دایره آن تمام جهان را در بر گرفته، افق جدیدی به روی جهانیان باز شد و تدریجاً همان‌طور که حضرت امام فرمود، انقلاب به دنیا صادر شد و با ایجاد موجی در دنیا، منافع استکبار را به خطر انداخت و دنیای استکبار همواره به دنبال نابودی و یا حداقل محصور کردن انقلاب در مرزهای ایران و یا تشیع بود.

در کنار این مسئله، رژیم صهیونیستی نیز مرتباً در حال افول و سقوط و انزوا بود؛ به‌طوری که قدرت پوشالی و تفکر شکست‌ناپذیری این رژیم، در مقاومت ۳۳ روزه لبنان و ۲۱روزه غزه، شکسته شد. هم‌چنین حرکت‌های مصر، تونس، بحرین و یمن موج‌های برخاسته از فکر و خیزش نویی بود که انقلاب اسلامی ایران در جهان اسلام ایجاد کرده بود. لذا دشمن ناگزیر بود تا در برابر این جریان، جبهه‌گیری کند و این جبهه‌گیری امکان‌پذیر نبود، مگر این‌که طرح جامعی را طراحی کند.

بازی با افکار عمومی

استکبار به این نتیجه رسید که با نشر لیبرالیسم و مبارزه با دین نمی‌تواند مقابل این جریان بایستد؛ بلکه باید انقلابی را در دنیا مطرح کند تا در دنیا الگو باشد. زمینه‌سازی‌هایی انجام شد تا ترکیه به‌عنوان محور بیداری اسلامی و جانشین جمهوری اسلامی ایران در جهان معرفی شود و می‌خواستند تدریجاً این مسئله را جا بیندازند؛ قضیه حرکت کاروان کمک‌های مردمی از ترکیه به غزه هم، جزو همین نقشه و بازی بود، ژست‌های ضد صهیونیستی که در ترکیه علیه نتانیاهو گرفته شد نیز در همین راستا بود. بنابراین باید الگویی به‌عنوان جانشین جمهوری اسلامی می‌ساختند؛ چون اسلام تندرو طالبانی القاعده‌ای را که قبلاً برای کوبیدن اسلام ناب ایجاد کرده بودند، در دنیا فساد زیادی ایجاد کرد و نتوانست دل عامه مسلمانان را جلب کند؛ بالاخره دنیای غرب می‌خواست الگویی را معرفی کند که سرنخ و زمام امور در اختیار خودش باشد.

زمینه‌های بروز بحران در سوریه

اما چرا سوریه را برای ایجاد بحران انتخاب کردند؟ زمینه‌هایی در سوریه وجود داشت؛ دولت سوریه مخصوصاً شخص بشار اسد رئیس جمهور در مقایسه با بقیه رؤسا و سلاطین منطقه امتیازات خاصی دارد و طبق اطلاعی که از نزدیک دارم، آقای بشار اسد، آلودگی اخلاقی و اقتصادی ندارد، از جهتی هم نظام سوریه، نظامی بود که از اول با قدرت وارد میدان شد. حالت فوق‌العاده‌ای هم که از زمان آقای حافظ اسد ایجاد شده بود، هم‌چنان ادامه داشت.

مسئله دیگر این‌که در سوریه مانند دیگر نظام‌ها، فساد اداری و رشوه وجود داشت، آزادی مطلوب به اندازه کافی برای مردم وجود نداشت. یکی دیگر از مسایل، بحث اختلاف مذهب در سوریه بود، که حدود ۷۰درصد سنی شافعی و حنفی و ۱۰ درصد مسیحی، بقیه هم علوی‌ها و شیعیانی هستند که نسبتاً به اهل‌بیت‌ علیهم‌السلام غلو می‌کنند و هم‌چنین اسماعیلی‌ها و دروزی‌ها نیز گروه‌های دیگرند؛ این اختلاف مذهب از نظر غرب فرصت مناسبی بود تا در این کشور فتنه‌ای را ایجاد کند؛ البته باید گفت سوریه انصافاً از نظر روابط پیروان ادیان و مذاهب، کشوری نمونه بود، هرچند نقطه‌های کور و ساکتی هم مانند ریشه‌های تند اخوان‌المسلمین وجود داشت، اما نمی‌توانستند اظهار وجود کنند، ولی در عین حال، تنوع مذاهب از نظر دشمن، فرصت مناسبی برای ایجاد بحران بود. از سوی دیگر شرایط اقتصادی سوریه هم مقداری بر مردم فشار آورده بود، هم‌چنین نظام سوریه در دنیای امروز که مردم به اسلام رو می‌آورند، نظام لائیکی بود و عنوان لائیک در دنیایی که مردم به دین رو آورده‌اند، از نقاط ضعفی بود که زمینه‌ را برای ایجاد بحران در سوریه فراهم می‌کرد.

همسایگی با رژیم صهیونیستی

از جهتی سوریه در همسایگی فلسطین و رژیم اشغالگر قدس قرار دارد و از محوری‌ترین کشورهای جهان عرب محسوب می‌شود، خصوصاً این‌که مصر سال‌های سال تحت سلطه آمریکا و ساکت و آرام بود، لذا هم به لحاظ استراتژیکی و هم به لحاظ همراهی سوریه با انقلاب اسلامی ایران؛ دنیای استکبار مدت‌ها تهدیدهای زیادی انجام داد تا سوریه را از ایران و حزب‌الله جدا کند، اما موفق نشد. لذا خواستند انقلاب مردمی در این کشور ایجاد کنند تا علاوه بر کوتاه شدن دست ایران از مرزهای اسرائیل، پشت حزب‌الله را هم خالی کنند و مبارزین فلسطینی که در سوریه پناه گرفته بودند، بی‌پشتیبان شوند. چراکه فلسطینی‌ها در هیچ جای دنیا به‌عنوان هم‌وطن شناخته نمی‌شدند، اما در سوریه حتی آن‌ها را در دستگاه‌های دولتی استخدام رسمی می‌کردند و از حقوق شهروندی برخوردار بودند.

دو خطای بزرگ!

استکبار، تصور می‌کرد که به مجرد ایجاد یک جرقه در سوریه، موج بحران این کشور را فرا می‌گیرد و حرکت‌های مردمی شبیه تونس، مصر و یمن در سوریه به راه می‌افتد؛ فرماندهی این کار به ترکیه واگذار شد. زمانی که کار شروع شد، دو خطای بزرگ انجام دادند، اول این‌که مسلحانه وارد شدند، دوم این‌که از اول شعارشان ضد شیعه و علوی‌ها و مسیحیت بود. مبنی بر این‌که شیعه باید به داخل تابوت و مسیحیت به بیروت برود! و این مسئله معقول نیست که ۵ میلیون شیعه سوریه به داخل تابوت برود و یا ۱۰ درصد جمعیت این کشور که مسیحی‌اند، به بیروت بروند.

نقطه ضعف دیگر این بود که کسانی‌که این مسایل را مطرح می‌کردند هیچ عنوان و جایگاه مردمی نداشتند و افراد بی‌‌سواد و بی‌اطلاعی بودند که با‌ پول خریداری شده بودند؛ از همان راهپیمایی اول، نفری هزار لیر و بعد ۳۰۰ و ۲۰۰ لیر به هر شرکت‌کننده دادند و کاری کردند که دست شرکت‌کنندگان را به جرمی آلوده کنند تا نتوانند برگردند و راه بر آنان بسته شود.

علت همکاری قطر و عربستان با تروریست‌ها

این‌که چرا کشورهایی چون عربستان، قطر و ترکیه با این‌ها همکاری و هماهنگی کردند، به دلیل نداشتن اراده بود؛ زیرا قطر در حد یک قریه است که جایگاه مصنوعی در جغرافیای زمین دارد و قدرت‌ پوشالی به آن داده‌اند و عروسک بادی است که آن را جلو انداخته‌اند. عربستان هم با توجه به ابتلائات شدیدی که دارد و این‌که جایگاه مردمی حکومت آن ضعیف شده، چاره‌ای جز همراهی با غرب نداشت؛ لذا غرب با وارد کردن این کشورها به جریان سوریه، خواست خود را دور نگه داشته و حفظ کند و هزینه‌ها را هم بر گردن این‌ها بیندازد؛ البته خود این کشورها هم با توجه به سوابق سیاسی خود، آمادگی انجام این کار را داشتند. اما این را هم نباید فراموش کرد که معارضه سیاسی در سوریه نیز مثل دیگر کشورها امر طبیعی است، خصوصاً آن‌که نظام آن از ابتدا براساس اراده مردم تشکیل نشده است.

مخالفت شدید با اصلاحات در سوریه

استکبار با اصلاحات در سوریه موافق نبودند و الان هم به شدت با آن مخالف هستند، ‌مگر این‌که ببینند امکان اسقاط نظام وجود ندارد؛ در این صورت سعی می‌کنند که اصلاحات را پذیرفته و در این اصلاحات افساد ایجاد کنند تا خواسته آن‌ها تأمین شود؛ شبیه آنچه در تونس، مصر و… می‌بینیم. در این کشورها، تلاش زیادی از سوی جهان استکبار انجام شده تا مردم را از اسلام دور کنند و همزمان تضاد‌ها را تشدید کنند؛ البته همان‌طور که در افغانستان، عراق و حتی یمن موفق نشدند، در مسئله سوریه نیز موفق نخواهند شد. در سوریه انتظار داریم با عنایت خداوند، نظام پا بر جا بماند و آن‌ها مجبور به پذیرفتن گفت‌وگو شوند؛ هرچند به نظر من اگر آتش‌بس هم ایجاد شود، امنیت حاصل نخواهد شد؛ چون این‌ها ویروس‌هایی‌ هستند که پخش شده‌اند و جمع‌کردنشان آسان نیست.

دنیا منتظر انشقاق در نظام سیاسی سوریه

در بحث جدایی برخی از سران حکومت سوریه آن چه دنیا انتظار داشت، وقوع انشقاق سریع در نظام سیاسی و ارتش سوریه بود که به وسیله وعده‌های مادی، تهدید‌ها و… از سوی غرب و برخی کشورهای منطقه انجام می‌شد؛ با توجه به طراحی برنامه‌های گسترده، انتظار می‌رفت که افرادی از حاکمیت جدا شوند، ولی این تعداد با توجه به انتظارات، بسیار کم است؛ هرچند همین مقدار کم هم بی‌ضرر نیست و موجب تضعیف نظام می‌شود.

چرایی جدایی جنبش حماس از سوریه

سوریه همواره از جریان مقاومت حمایت کرده و شاید همین حمایت‌ها این مشکل را برای این کشور به همراه داشته است، اما در مسئله جدایی حماس از سوریه باید گفت، این جنبش جزو گروه اخوان‌المسلمین است؛ اخوان‌ در پیروزی بیداری اسلامی در مصر، مواضع خود را نسبت به آمریکا و اسرائیل نشان داد، تا جایی که آقای محمد مرسی، رسماً از رئیس رژیم صهیونیستی به‌عنوان برادر عزیز! یاد کرد و سفارت اسرائیل هم‌چنان در مصر باقی ماند و همه روابط مصر با اسرائیل از جمله کمپ‌دیوید حفظ شد. وقتی کسی وابسته به حزبی شد، تابع منویات آن حزب نیز می‌شود و در این شرایط منویات حزب اخوان‌المسلمین نداشتن معارضه با آمریکا و اسرائیل است؛ از طرفی زمانی که آمریکا، ‌اسرائیل و قوای غرب معارضه خود را با سوریه آغاز کردند، دیگر نمی‌شود که میان حزب اخوان‌المسلمین و جایگاه حماس تناقض ایجاد شود؛ و طبیعی است که این اتفاق بیفتد و حماس مسیر خود را از سوریه جدا کند. البته باید توجه کنیم که حماس نماینده عامه مردم فلسطین نیست.

ناکارآمدی کوفی‌عنان و اخضر ابراهیمی

در حال حاضر جامعه سوریه، با توجه به مشکلات اقتصادی، سیاسی، امنیتی و… ، به دنبال آرامش است و از طرفی هم از سقوط نظام و حاکمیت معارضین نگران است، ولی نسبت به اخضر ابراهیمی و قبل از او کوفی‌عنان، تصور می‌کنم که آن‌ها دو تعهد دارند؛ یک تعهد ظاهری است که به حل عادلانه مسئله سوریه برمی‌گردد تا ‌مردم این کشور به خواسته‌های خود برسند و در آن‌جا امنیت، آزادی و دموکراسی و… حاکم شود؛ اما امر باطنی این است که مأموریتشان، ولو آن‌ها را مستقل بدانیم، تأمین خواسته‌های آمریکا و ابرقدرت‌هاست، از این رو نمی‌توانند صریح حرف بزنند.

بنابراین با توجه به موضع صریح مخالفین نظام سوریه، از جمله اردوغان و بی‌اراده‌بودن اخضر ابراهیمی، به نظرم آن‌چه آینده سوریه را مشخص می‌کند، ‌مقاومت و پایداری نظام سوریه بر مواضع خود است؛ البته پایداری در برابر تروریست‌ه