پاورپوینت کامل فقه الاخلاق ۴۲ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل فقه الاخلاق ۴۲ اسلاید در PowerPoint دارای ۴۲ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل فقه الاخلاق ۴۲ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل فقه الاخلاق ۴۲ اسلاید در PowerPoint :

۵۴

اشاره: در شماره گذشته، ضرورت و جایگاه پاورپوینت کامل فقه الاخلاق ۴۲ اسلاید در PowerPoint را با بررسی لغوی و اصطلاحی فقه یادآور شدیم و بر آن شدیم زمینه جدیدی را برای ورود به مباحث اخلاقی باز کنیم. در ادامه به مفهوم شناسی خود اخلاق خواهیم پرداخت.

مفهوم شناسی اخلاق

از علوم و دانش های مرتبط با فقه که به تصریح امامان معصوم علیهم السلام و صاحب شریعت صلی الله علیه و آله، جزیی۱ از پیکره آن به شمار می رود، علم اخلاق است. دانش اخلاق، حداقل در محورهای موضوع و هدف و روش و منبع شناخت و برخی مسائل اساسی و بنیادین، ارتباط نزدیک و غیر قابل انکاری با فقه دارد که شرح آن خواهد آمد. شکل و کیفیت این ارتباط، از متن دین قابل رصد است. اینک پیش از بیان کیفیت ارتباط، لازم است در محدوده مفهوم شناسی به شرح برخی مفاهیم در دانش اخلاق بپردازیم.

معنای لغوی اخلاق

قبل از بیان تعریف اخلاق، توجه به این نکته ضرورت دارد که اخلاق ـ چه در جایگاه یک علم و دانش و چه در جایگاه یک واژه و اصطلاح ـ از رهگذر وجود انسان پا به قاموس بشر گذارده است و هرگز بدون توجه به حقیقت انسان، نمی توان به معنا و مفهوم آن پی برد؛ لذا ارائه تعریف آن، بدون نگاه به انسان ممکن نیست. تا کنون کسی فارغ از توجه به انسان، تعریفی از اخلاق ارائه نکرده است. البته شاید بین کلمات ارائه شده در مقام تعریف اخلاق، واژه انسان را مشاهده نکنیم و تعریف کننده، حرفی از انسان به میان نیاورده و بر زبان جاری نسازد؛ ولی موضوع تعریف و متعلق آن، به یقین انسان است؛ بر همین اساس اشاره به حقیقت انسان، قبل از تعریف اخلاق و بیان متعلق اخلاق، از بین ابعاد وجودی انسان ضرورت دارد و ارائه تعریفی روشن و واضح (اگر نگوییم صحیح) را برای اخلاق ممکن می سازد.

نظریه ثنویت و دو گانه انگاری حقیقت انسان، قدمتی بسیار طولانی به بلندای تاریخ دانش بشر دارد. در یونان قدیم، از سده هفت پیش از میلاد و حتی پیش از آن، دانشمندان و فلاسفه، ایده دو ساحتی بودن انسان را مطرح و برای اثبات آن، ادله فراوان ارائه کرده اند و امروزه کمتر اندیشوری است که انسان را تنها در بعد مادی و جسمانی آن محدود ببیند. البته در چیستی حقیقتِ بعد غیر مادی انسان، اختلاف نظر وجود دارد؛ برخی آن را هوا و برخی آتش و بعضی ذهن و عده ای آن را روان و… می دانند؛ همان گونه که در اندیشه دانشمندان مسلمان، بعد غیر مادی و غیر جسمانی انسان را روح یا نفس تشکیل می دهد. از این دیدگاه، انسان موجودی مرکب از دو ساحت و دو بعد است؛ یکی بعد جسمانی و مادی و دیگری بعد روحی. در متون و معارف دین اسلام، این دو بعد در کنار هم مورد اهتمام قرار گزفته است. پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلم در دعایی به درگاه حضرت حق، عرضه می دارد:

اللهم حسن خَلقی و خُلقی ؛

بار خدایا! صورت و سیرتم را نیکو گردان. ۲

یا در جایی دیگر، آن نبی مکرم، خطاب به یکی از مسلمانان می فرماید:

انک امرء قد احسن الله خَلقک فأحسِن خُلقک ؛

تو، انسانی هستی که خداوند، صورتت را نیکو آفریده است؛ پس تو خود، سیرت و مَنِشت را نیکو بساز . ۳

گویا بر همین اساس، دانشمندان علم اخلاق می گویند: خَلق و خُلق، دو کلمه ای است که با هم استعمال می شوند؛ لذا گفته می شود: فلان شخص هم خِلقت نیکو دارد و هم سیرت نیکو:

الخَلق و الخُلق عبارتان مستعملتان معاً یقال فلان حسن الخَلق و حسن الخُلق؛ ای حسن الظاهر والباطن؛ فیراد بالخَلق، الصوره الظاهره و یَراد بالخُلق الصوره الباطنه و…. ۴

خَلق و خلق دو عبارتی هستند که با یکدیگر استعمال می شوند مثلاً وقتی گفته می شود فلانی حسن الخَلق و حسن الخُلق است منظور آن است که او از نظر ظاهری و باطنی زیبا است؛ پس مراد از خَلق، صورت ظاهری است و مراد از خُلق، صورت باطنی است.

بر اساس آنچه گذشت، می توان گفت: انسان، همان گونه که دو بعد دارد و هر بعد آن، دارای ویژگی های مخصوص به خود است. بعد جسمانی و مادی انسان، خصایص و ویژگی هایی متفاوت با ویژگی ها و خصایص بُعد روحی انسان دارد.

از ویژگی های بعد مادی و جسمانی انسان (چه پسندیده باشد، چه نا پسند) به «خَلق» تعبیر می شود؛ همچنان که از ویژگی های بُعد روحی انسان (چه نیکو باشد و چه نکوهیده) به «خُلق» تعبیر می شود. بر همین اساس، در اولین معنا، خُلق به معنای ویژگی های روحی و نفسانی تعریف می شود؛ همچنانکه خَلق به معنای ویژگی های جسمی و مادی انسان است. حال بر پایه مقدمه فوق، به تعریف اصطلاحی اخلاق می پردازیم.

اخلاق، در اصل، واژه ای عربی است. این کلمه جمع دو واژه است: اخلاق جمع «خُلْق» (بر وزن قُفل) ؛

اخلاق جمع «خُلُق». (بر وزن افق).

این دو واژه، در اصل به یک ریشه باز می گردند. خُلق در لغت به معنای «سرشت و سجیه» می باشد. البته خَلْق از همین ماده (نه از همین ریشه) به معنای هیأت و شکل و صورت» آدمی است. خَلقْ یعنی همان شکل ظاهری و هیأت آدمی که با چشم دیده می شود؛ ولی خُلْق به معنای قوا و سجایا و صفات درونی است که با چشم ظاهر قابل رؤیت نیست و تنها با چشم دل و بصیرت دیده می شود.

والخلق یقال فی معنی المخلوق و الخَلق و الخُلق فی الاصل واحد کشَرب و شُرب….لکن خص الخلق بالهیأت و الأشکال و الصور المدرکه بالبصر و خص الخلق بالقوی و السجایا المدرکه بالبصیره ۵.

الخلق در معنای مخلوق می باشد و خَلق و خُلق در اصل یکی می باشند مثل شُرب و شَرب؛ اما خَلق اختصاصی به شکل ها و صورت های ظاهری دارد که با چشم دیده می شوند و خُلق اختصاص به قوا و خصلت های درونی دارد که با بینایی باطنی قابل دیدن است.

در بیان دیگر، خُلق چنین تعریف می شده است:

الخُلق عباره عن هیئه للنفس راسخه تصدر عنها الأفعال بسهوله و یسر من غیر حاجه الی فکر و رویه ۶»؛

خلق، عبارت است از هیأت راسخ در نفس آدمی که سبب می شود افعال به سهولت و آسانی و بدون نیاز به تأمل و تفکر از انسان صادر شود.

پر واضح است در محدوده معنای لغوی، خصال و سجایا اعم از سجیه و سرشت نیک و پسندیده همانند سخاوت و شجاعت یا سجیه و سرشت زشت و نا پسند، مثل جبن و ترس و بزدلی می باشد.

بر همین اساس، آن گاه که گفته می شود: فلان شخص، خُلق زیبایی دارد، به این معنا است که از سرشت و سجیه خوب که وصفی درونی و معنوی است، برخوردار می باشد؛ همانگونه که اگر می گوییم: فلان شخص، خَلق زیبایی دارد، به این معنا است که از نظر ظاهری و فیزیک بدن و ترکیب چهره، از تناسب اندام و زیبایی ظاهری در خلقت برخوردار می باشد.۷

بنابراین می توان گفت: «اخلاق، مجموعه صفات روحی و باطنی انسان است» و به گفته بعضی از دانشمندان، گاه به بعضی از اعمال و رفتاری که ا