پاورپوینت کامل در گذشت ملک الشعراء بهار ۱۳ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل در گذشت ملک الشعراء بهار ۱۳ اسلاید در PowerPoint دارای ۱۳ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل در گذشت ملک الشعراء بهار ۱۳ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل در گذشت ملک الشعراء بهار ۱۳ اسلاید در PowerPoint :

۴۱

غمگین ترین ترانه خراسان

امیر مرزبان

خسته بود مرد؛ خسته بود شاعر!

نه قصیده و نه غزل، نه مثنوی، نه چکامه، نه آن همه خطابه، نه آن همه رجز؛ هیچ و هیچ.

خسته بود و هیچ کدام از این ها، دردهای مرد سخنور را مرهمی تازه نمی شد.

شاید غمگین تر از آن بود که چکامه ای تازه بسراید!

شاید سرودی نو نمی خواست. آن قدر بر خوانده بود که گلوی خونین خودش را به میهمانی
لاله ها بفرستد.

غروب بود؛ سرفه پشت سرفه؛ اندوه بارترین شعر زندگی اش را می خواند.

دلتنگ همه راه های مانده و خسته راه های پیموده بود.

کوله بارش را زمین می گذاشت، آرام تر از همیشه؛ شعرهایش را، کتاب هایش را نیز؛ تاریخ
سیستان و مجمل التواریخ را، خطابه های مجلس شورای ملی را، خاطرات خوبش را؛ مشهد را،
مدرس را، تهران… همه را زمین می گذاشت و آرام به سوی برف ها روان می شد.

و صدایی محزون، کوچه را پر می کرد:

مرغ سحر ناله سر کن / داغ مرا تازه تر کن / ز آه شرر بار…. .

غمگین ترین ترانه خراسان، در گلوی مردی است که آب و آیینه را با صلابت شعر و سلوک و
خدمت همراه کرده بود.

بهارِ عُمرِ بهار آغاز شد و او شاه شاعران تا قصیده قصیده، خنگ راهوار ادب پارسی، بر
دشت های سخن بتازد.

این مشهدی زاده سخنور، بر آستان سبز رضا قامت شعر را پوشید و بالید. محمد تقی که هر
چه پدر خواست از شعر دورش کند نتوانست، سر آمد شعر معاصر شد تا کلام و اندیشه خود را
در راه آزادی صرف کند. جایی که تبعید و زندان نمی توانست گامی از گام های این مرد را سست
کند.

زبان رسای او قله های آزادی را پیمود.

بهار، مرد سیاست بود؛ امّا در خون سیاسی ترین انسان این سر زمین نیز نشئه کلام مولوی،
سحر سخن صائب شیوایی شعر سعدی و شعور غزل حافظ جریان دارد.

بهار، آخرین حلقه زنجیر زبان پارسی بود؛ آخرین ایستگاه گذشته، آخرین جهت قصیده،
آخرین سمت و سوی چکامه.

بهار شاعر بود؛ شاعر سحر، مرغ سحر. وناله ای به عمق اقیانوس شک می فرستاد. خراسانیِ
خسته سال ها از حقوق حقه ملت گفت.

خزانی بهارانه

سید علی اصغر موسوی

بهار آمده بود؛ هو