پاورپوینت کامل با شقایق ها ; پا به پای شهیدان دفاع مقدس ۱۶ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل با شقایق ها ; پا به پای شهیدان دفاع مقدس ۱۶ اسلاید در PowerPoint دارای ۱۶ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل با شقایق ها ; پا به پای شهیدان دفاع مقدس ۱۶ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل با شقایق ها ; پا به پای شهیدان دفاع مقدس ۱۶ اسلاید در PowerPoint :

۱۸

جنگ تمام نشده است

محمدعلی کعبی

جنگ به پایان نرسیده است! همان گونه که اُحُد نیمه ای پنهان داشت.
مبادا غنیمت، هزیمت ما را رقم بزند و زرق و برق سال های آرامش،
چشم های نافذمان را کور کنند!

مگر نه اینکه از قبیله ایمانیم و عهد بسته ایم که تا پای جان می مانیم!

دعا، نردبان پیروزی

صدای زمزمه می آید؛ صدای عزم وصال.

در نقطه ای از زمین، حتی نهال ها هم دست بلند کرده اند و ستاره
می چینند.

معنویت، چه موسیقی هماهنگی شده است با صدای رژه نظامیانی جان بر کف!

صدای ندبه می آید؛ صدای دعای کمیل، دعای سمات.

و حتی صدای لبخندها و بغض ها را هم می توان شنید که با احساسی بلندتر از نعره گلوله، فریاد
برآورده است.

عرق و خون، از رستنگاه مو تا چانه را می شوید و گاهی گلوله ای سربی را مسح می کشد. جنگ
است؛ اما در نهایت، این دست های بلندند که در آن گیر و دار، آسمان را تشنه زمین کرده اند و پیروزی
را به وضوح رقم می زنند. دعا، خاکریز به خاکریز تا آسمان، چون نردبان ایستاده است و صدای زمزمه
می آید:

اَللّه ُ اَکبَر

لا اِلهَ اِلاّ اللّه

تیک تاک

ناگهان تیک تاک ساعت، این صدای نازک ابریشمی را قطع می کند. پس روز و شب هامان در این
سوی زمان بسته به نخی که ادامه اش در آن سوی روشن است، معلقند.

باید ادامه بدهیم و فاصله ها را به هم بزنیم و این عقربه های زهرآلود فراموشی را بشکنیم.

آهای موسیقی های ناهنجار، کمی سکوت!

صدای زمزمه می خواهیم؛

صدای بغض کمیل

صدای شور صبح دعا.

نذر کرده ام جز شما نگویم

حسین امیری

دلم را نذر کرده ام در جاده ای که شما رفته اید، بماند و قصه گوی غربت فرزندان خمینی شود.

دلم را نذر کرده ام راوی فتح خونین شما باشد و تا ابد، جز شما نگوید.

نذر کرده ام برای رهایی از بند حسادت ها و حماقت ها.

نذر کرده ام دلم را، که روزی در مسابقه نام و نشان، سکوی پرتاب خود را و در سبقت گاه زندگی،
خویش را فراموش نکند. من با شما خودم را شناختم؛ و خدا را و جاده ای را که به سمت نگاه
حسین علیه السلام می رود.

همه کوچه ها، نام شهید دارند

روزگاری این کوچه ها را نامی دیگر بود و این محله ها را رنگی دیگر.

تابلوی کوچه ها هیچ کدام سرخ نبود؛ هیچ کس گلی به نام لاله نمی خرید.

اینجا محله کودکی من است. من با جوی آب سر کوچه خاطره ها دارم با هم بازی هایم. از وقتی
هم بازی هایم رفتند، نام محله عوض شد و تابلوها و من از خجالت پاکی آنها سرخ شدم. حالا از آن
همه هم بازی، فقط چند شاخه گل لاله باقی است که عیدها بر تابلوی کوچه ها می نشیند. حالا همه
کوچه ها نام شهید دارند، ولی کوچه دل من هنوز سرخ نشده و من از عاقبت محله افکارم می ترسم.

نام سرخ

بر سر کوچه دلم، نام کسی نقش زده است؛ یادی از اصالت باران، حرفی از حضور گل