پاورپوینت کامل باز خوانی یک نامه ۴۳ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل باز خوانی یک نامه ۴۳ اسلاید در PowerPoint دارای ۴۳ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل باز خوانی یک نامه ۴۳ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل باز خوانی یک نامه ۴۳ اسلاید در PowerPoint :

پاسخ آیت الله سبحانی به پاپ پندیکت شانزده

اشاره

مستکبران عالم هر روز به جهان اسلام حملاتی می نمایند، و تهمت ها و توهین هایی به پیامبر اسلام صلی الله علیه و آله و سلم و جهان اسلام نسبت می دهند.

فیلم فتنه و غیر آن، اولین حملات و توهین های مستکبران به عالم اسلام نبوده و آخرین هم نیست. به این بهانه، پاسخ آیت الله سبحانی به پاپ پندیکت شانزدهم که به اسلام و پیامبر گرامی اسلام صلی الله علیه و آله توهین نموده و مسیر صهونیست بین المللی را پیموده است، بازخوانی می نماییم.

طرح برخی از سخنان پاپ

۱. طبیعت دین و ایمان مسیحی با عقل سازگار است و اروپا نیز چنین طبیعتی دارد و به همین دلیل، مسیحیت با حکمت یونان و روم کاملاً هم سو است. ولی اسلام در طبیعت خود با عقل سازگار نیست و به همین دلیل، می کوشد تا عقیده خود را با «اکراه» بر مردم تحمیل کند و مسأله جهاد نیز به همین جا بر می گردد که پیامبر اسلام خواسته است تا با شمشیر، دین خود را گسترش دهد.

۲. (به نقل از ایمانوئل دوم، امپراتور بیزانس در قرن سیزدهم، در مناظره با یک عالم مسلمان ایرانی) به من نشان بده که محمد صلی الله علیه و آله و سلم چه چیز تازه ای ارائه کرده و جز چیز های بد و غیر انسانی، چه چیز دیگری آورده است؟ مثلاً او حکم کرد که دینی که او مبلغ آن بود، با شمشیر ترویج شود.

۳. در عهد عتیق، سیری که از عقلانیت سوخته آغاز شده بود به فصل «هجرت» می رسد که در آن، خدای اسرائیل اعلام می شود؛ اسرائیلی که از سرزمین و عبادت خود محروم گشته است.

۴. امپراتور (ایمانوئل دوم) مطمئناً از آیه ۲۵۶ سوره دوم قرآن آگاه بود که در آن آمده است که هیچ اجباری در دین نیست. [۱] به گفته آگاهان، این آیه مربوط به دوره های ابتدایی اسلام است که در آن زمان، محمد صلی الله علیه و آله و سلم قدرتی نداشت و مورد تهدید بود.

۵. هدف از طرح این مباحث، صرفاً زمینه سازی برای گفتمانی است که تاکنون مورد بی توجهی قرار گرفته؛ تا از این طریق، رابطه ایمان و خردورزی را خاطرنشان سازد.

معرفی اجمالی جناب پاپ پندیکت شانزدهم

۱. ایشان دارای تابعیت آلمانی است. پیش از ورود به سلک روحانیون، عضو سازمان جوانان نازی بوده؛ سپس به دانشکده لاهوت رفته و در رشته کلام مسیح تحصیل کرده و فراغ التحصیل شده است.

۲. شیوه زندگی او، بدبینی وی را به اسلام و مسلمانان، کاملاً روشن کرده بود؛ تا آن جا که در زمان انتخاب او به این سمت، گروهی هشدار دادند که وی با مسلمانان جهان، سر ناسازگاری دارد و ممکن است مشکلاتی را پدید آورد؛ ولی آمریکا و اسرائیل فوراً انتخاب ایشان را تبریک گفتند.

۳. وی پس از قرار گرفتن در سمت پاپ و در نخستین سخنرانی خود، بر خلاف پاپ پیشین، نه تنها از صلح و دوستی بشریت و محرومان و گرسنگان سخنی نگفت، بلکه تنها تأکید کرد که با بدعت ها مبارزه خواهد کرد. از این جهت، سخت گیری ها در داخل کلیسا آغاز شد. وی صراحتاً دستور داد که کسانی که طلاق گرفته اند را به کلیسا راه ندهند و حتی به موسیقی -که تا آن زمان برای جلب جوانان، به کلیسا راه یافته بود- روی خوشی نشان نداد.

۴. در یکی از سفرهای خود به لهستان، در اردوگاه «آشویتس» حاضر شد و در آن جا به منظور جلب قلوب صهیونیست ها چنین گفت: «خدایا چطور عدالتت اجازه می دهد که چنین جنایاتی را ناظر باشی؟»

۵. تخصص ایشان در کلام مسیحی است و نسبت به ادیان دیگر، جز مطالعات جانبی، آشنایی خاصی ندارد.[۲]

نامه ای به پاپ

عالی جناب پاپ!

پس از سلام؛ نظر شریف را به مطالب یاد شده در زیر جلب می کنم:

۱. گفتمان سازنده، بر پایه احترام متقابل استوار است. شما می توانستید نظریه خود را با عباراتی زیبا و دور از تعصب و اهانت، مطرح کنید. در این صورت، به حکم آزادی بیان و قلم، کسی به شما اعتراضی نمی کرد؛ جز این که می توانست پاسخی بر نظریه شما بنویسد. اما متأسفانه سخنرانی شما کاملاً اهانت آمیز بود.

۲. مسأله عقلانی بودن دین، یک مسأله کلامی کاملاً تخصصی است؛ که باید در یک محیط علمی مطرح شود، نه در یک مجمع عمومی؛ آن هم در حضور ۲۶۰۰۰۰ نفر شنونده، که غالب آنان از مسائل کلامی و فلسفی، اطلاعی نداشتند. طرح چنین مسائلی در چنین محیط هایی، دور از بلاغت و فنّ سخنرانی است.

۳. تخصص جناب عالی در کلام مسیحی است. شما حق دارید در این مورد اظهار نظر کنید و بگویید که مسیحیت، سراسر عقلانی است و خردورزی و دین داری با این آیین، گره خورده است. ولی آیا در کلام اسلامی نیز سابقه تحصیل و مطالعات ممتد دارید؛ تا درباره آن اظهار نظر کنید؟! سخنرانی شما حاکی از آن است که از کتب اسلامی و نوشته های عالمان واقعی، چندان اطلاعی ندارید و لذا برای اثبات سخنان خود، به گفته یک امپراتور مسیحی به نام امانویل دوم، استناد جستید و این، بسیار عجیب و شگفت آور است. زیرا معمولاً سلاطین و اصحاب زور و قدرت، به سخنان روحانیون استناد می جویند؛ تا از این طریق کسب وجهه کنند؛ ولی در این جا، جریان، برعکس است. یک مقام دینی در اثبات اندیشه خود، به گفتار یک حاکمِ قرون وسطایی استناد جسته و امت بزرگی را به جهالت و دوری از عقلانیت، متهم کرده است. شما با چنین کاری، با نصّ انجیل مخالفت ورزیدید؛ آن جا که می گوید: «کار قیصر را به قیصر، و کار مسیح را به مسیح باز سپارید».

۴. آن دانشمند مسلمان که طرف مناظره آن امپراتور بود، قطعاً به سؤالات وی جواب داده است. چرا شما سؤال را نقل می کنید، ولی جواب را نمی آورید؟! آیا این روش، در شیوه مناظره و گفتمان، مقبول است؟

از این گذشته، شما هیچ نامی از آن دانشمند نمی برید؛ تا روشن شود که معلومات او در چه حدّی بوده است و آیا صلاحیت پاسخ گویی به این سؤالات را داشته یا خیر. این نوع ابهام گویی در گفتمان، جز تشویش فکر و تضعیف آن، ثمری نمی بخشد.

۵. فرموده اید که لابد امپرتور از آیه Gلا إکراه فی الدّینF آگاه بوده است و افزوده اید که این آیه در دوره های ابتدایی اسلام نازل شده؛ که در آن زمان، پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم صاحب قدرتی نبوده و در معرض تهدید، قرار داشته است.

یادآور می شوم که استنباط جناب عالی و احتمالاً آگاهی آن امپراتور، بر خلاف واقع است؛ زیرا آیه Gلا إکراه فی الدینF در سوره بقره وارد شده است و به هنگام نزول آن، پیامبر صلی الله علیه و آله در مدینه، حکومت را تشکیل داده و به قدرت رسیده بود. مفسران معتقدند که این آیه درباره فردی از انصار فرود آمد که دارای دو فرزند بود. هنگامی که بازرگانان مسیحی شام، وارد مدینه شدند، فرزندان او با آن بازرگانان مرتبط شدند و تحت تأثیر عقاید آن ها قرار گرفتند و سرانجام، همراه آ