پاورپوینت کامل بچه های در جنگ، گلواژه های ناب جنگ؛ آمریکا از موشک های فرهنگی ما می ترسد ۴۵ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل بچه های در جنگ، گلواژه های ناب جنگ؛ آمریکا از موشک های فرهنگی ما می ترسد ۴۵ اسلاید در PowerPoint دارای ۴۵ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل بچه های در جنگ، گلواژه های ناب جنگ؛ آمریکا از موشک های فرهنگی ما می ترسد ۴۵ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل بچه های در جنگ، گلواژه های ناب جنگ؛ آمریکا از موشک های فرهنگی ما می ترسد ۴۵ اسلاید در PowerPoint :

۳۹

مصاحبه با «ابراهیم حسن بیگی»، نویسنده ادبیات کودک و نوجوان

«ابراهیم حسن بیگی»، متولد ۱۳۳۶، بچه یکی از روستاهای گرگان است. در سال ۱۳۵۹ در آموزش و پرورش استخدام می شود و پس از دو سال، مدیر امور برنامه های «رادیو گرگان» می شود. سفر به کردستان در سال ۱۳۶۴، سرآغاز حرکت نوینی برای این نویسنده است. حاصل این سفر، دریافت حس و حال ها و سوژه های داستانی خوبی برای اوست. بعدها این سوژه ها دست مایه بیش تر داستان های کوتاه وی قرار می گیرد. حسن بیگی در سال ۱۳۶۴ وارد دانشگاه می شود و در رشته زبان و ادبیات فارسی، در مقطع کارشناسی به ادامه تحصیل می پردازد. در سال ۱۳۶۷ به دفتر انتشارات کمک آموزشی وزارت آموزش و پرورش منتقل می شود تا به عنوان کارشناس بخش داستان انتشارات «مدرسه» مشغول به کار شود. سفرهای پی درپی، از کودکی تا به حال، برای این نویسنده حاصل خوبی داشته است که بسیاری از آثار او را می توان حاصل سفرها و آشنایی اش با مردم نقاط مختلف ایران دانست.

ضرورت ادبیات جنگ برای کودکان و نوجوان

به عنوان یک پرسش می توانیم بپرسیم چه لزومی دارد که درباره جنگ، با آن همه خشونت ها، خون ریزی ها و ویرانی هایی که در خود دارد، با کودکان و نوجوانان مان حرف بزنیم؟ کودکان ما احتیاج به آرامش دارند، احتیاج دارند که از روابط خشن بپرهیزند. در روان شناسی و علم تربیتی روز هم شاید تأکید کنند که با کودکانتان مسائل خشن و تند را نگویید و اساساً داستان هایی را که برای بچه هایتان تعریف می کنید و فیلم هایی را که بچه هایتان می خواهند ببینند، فیلم های جنگی نباشند که اثرات مخربی بر فکر و احساس بچه ها دارد. پس با توجه به این، نباید درباره جنگ با آن ها حرف زد. چون از نظر فیزیک، جنگ ما هم مثل جنگ های خشنی که در دنیا وجود داشت، بود که اگر بچه ها ندانند، بهتر است.

اما نکته ای که وجود دارد، این است که ما معتقدیم، جنگ هشت ساله، یک جنگ ارزشی است. ممکن است دیگران هم بگویند، جنگ ما هم ارزشی است! مثلاً روسیه مورد تهاجم آلمانی ها قرار می گیرد و مردم روس، در برابر این تهاجم از خودشان دفاع می کنند. قطعاً حس وطن پرستی و دفاع در برابر دشمن، در هر ایدئولوژی و مکتبی، می تواند ارزش تلقی شود؛ چون خداوند از همه بنده هایش می خواهد که در برابر تهاجم ظالمان و دشمن از خود دفاع کنند.

ما معتقدیم مبانی ارزشی موجود در هشت سال دفاع مقدس، فراتر از آن خصلت وطن پرستی است که در کشورهای دیگر به عنوان ارزش در دفاعشان مطرح می شود. اعتقاد ما این است که وطن و وطن پرستی تنها بخشی از بحث دفاع ما را به خودش اختصاص می داد و بیش تر بحث ما ایدئولوژیک یا دینی بود.

جنگ هشت ساله، پشتوانه عزت و اقتدار م

بررسی فرآیند هشت سال دفاع مقدس ما، قطعاً منجر به این می شود که ما از این اتفاق به راحتی نگذریم و فراموشش نکنیم؛ درست برعکس مهاجمان که همیشه تلاششان این است که جنگ را در کشورشان به فراموشی بسپارند؛ همان کاری که آلمانی ها بعد از جنگ جهانی کردند. همیشه صحبت از جنگ جهانی دوم برای آلمانی ها مایه شرمساری بوده است، ولی برای ما هشت سال دفاع مقدسمان باعث آبروداری و عزت و چه بسا عامل بسیار مؤثری در ادامه روند ما در جامعه جهانی بوده و هست. اگر بخواهیم سرمایه ای را به عنوان یک پشتوانه در جایی مطرح کنیم، هشت سال دفاع مقدس ما می تواند بزرگ ترین سرمایه ای باشد که می توانیم خود را با آن به کشورها و ملل دیگر بشناسانیم.

زمانی هشت سال دفاع مقدس می تواند حتی در گفت وگوهای سیاسی و بین المللی به عنوان پشتوانه ما قرار گیرد، که زیرساخت های آن فراهم شود؛ که ما بتوانیم نسل های آینده را برای قرار گرفتن در این موضع آماده کنیم. ما که هشت سال دفاع مقدس را با گوشت و پوست خود لمس کرده ایم و به اصطلاح از نسل انقلاب و جنگ هستیم، باید اقتدار حاصل از آن را به دنیا عرضه کنیم. بسیاری از رزمنده های آن دوران در کنار ما زندگی می کنند که نمی توانند این اتفاق هشت ساله را به عنوان یک پشتوانه بزرگ برای خودشان و خانواده شان به ارمغان بگذارند. مشکل این جاست که ما به این زیرساخت ها توجه نکرده ایم! به نظر می رسد یکی از برنامه های زیرساختی، مهم و اساسی ما، نسل کودک و نوجوان هستند که اگر ما برای آن ها درباره دفاع مقدس فرهنگ سازی نکنیم، قطعاً چند سال بعد که دیگر اثری از ما در دنیا نیست، نسلی بیگانه با هشت سال جنگ مقدس خواهند بود.

جنگ، جزئی از هویت تاریخی ما شده است

نمونه های تاریخی اش را می توانم مثال بزنم؛ مثلاً در تاریخ، در جاهایی که ایرانی ها در برابر تهاجم دشمن، یک مقاومت کوتاه کرده اند، به دلیل وجود آن زیرساخت ها، اینک از آن ها به عنوان یک اقتدار تاریخی و افتخار فرهنگی یاد می شود. در بررسی تاریخ قرن های هفتم و هشتم، تهاجم مغول ها را جز قتل، غارت، کشتار، آتش زدن و ویران کردن، چیزی نمی بینیم و این یکی از نقطه های سیاه تاریخ ما است؛ چرا که مردم ما مقاومت جدی نکردند. اما وقتی «جلال الدین خوارزم شاه» با تعداد اندکی از یارانش مقاومت می کند و تا کشته شدن هم پیش می رود، این خودش را در تاریخ نشان می دهد، می شود برگ برنده ما در برابر آن همه شکست هایی که خورده ایم. این ما را آرام می کند و ما را از حالت سرشکستگی حمله مغول رها می کند.

ویژگی های ادبیات جنگ برای کودکان

یکی از معضلاتی که در حوزه دفاع مقدس وجود دارد؛ این است که بحث تحقیق و پژوهش در آن خیلی جدی نیست. حتی اگر آماری را در حوزه نشر کتاب دفاع مقدس و طبقه بندی موضوعی آن ها بخواهیم، هنوز هیچ مرکز آماری این جواب را به ما نمی دهد. بنابراین ویژگی های مختص ادبیات دفاع مقدس با مخاطب کودک و نوجوان به درستی ثبت نشده است. من فقط به چند نکته کوتاه اشاره می کنم: در ادبیات بچه ها، آدم بدها و آدم خوب ها، همیشه معیار و ملاکند؛ چه در ادبیات ما و چه در ادبیات کودک سراسر دنیا. حتی در افسانه هایی که پشتوانه ادبیات کودک ما هستند، همیشه آدم های بد و آدم های خوب و خیر و شرّ در کنار هم مطرح بوده اند. فکر می کنم که می توانیم این را یکی از معیارهای جدی ادبیات کودک تلقی کنیم. در حوزه دفاع مقدس هم آدم های خوب و بدی بودند که آدم های بد به آدم های خوب حمله کردند و یک دفاع شکل گرفت.

یکی دیگر از مسائل، می تواند خودِ کودک محوری و نوجوان محوری باشد؛ یعنی خودِ بچه ها توی داستان های دفاع مقدس ما می توانند نقش داشته باشند. بچه ها شدیداً در داستان هایی که می خوانند، همزاد پنداری می کنند و خیلی خودشان را به شخصیت داستان نزدیک می کنند. ما برای رسیدن به این منظور چندان دچار مشکل و زحمت نخواهیم شد که بخواهیم برویم و خلق شخصیت بکنیم؛ چون بچه ها توی جنگ ما حضور فعالی داشتند. بچه های دوازده، سیزده ساله ای که در آغاز نوجوانی بودند؛ امثال شهید «فهمیده» تا ناشناخته هایش. وقتی به آمار بنیاد شهید نگاه می کنیم، می بینیم که تعداد نوجوان های شهید ما زیاد است؛ چه رسد به نوجوان هایی که برگشتند و این نوج