پاورپوینت کامل اماکن زیارتی منتسب به امام زمان (عج) در ایران و جهان (مسجد جمکران) ۱۲۰ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل اماکن زیارتی منتسب به امام زمان (عج) در ایران و جهان (مسجد جمکران) ۱۲۰ اسلاید در PowerPoint دارای ۱۲۰ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل اماکن زیارتی منتسب به امام زمان (عج) در ایران و جهان (مسجد جمکران) ۱۲۰ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

---

بخشی از متن پاورپوینت کامل اماکن زیارتی منتسب به امام زمان (عج) در ایران و جهان (مسجد جمکران) ۱۲۰ اسلاید در PowerPoint :

۱

اشاره:

یکی از وظایف شیعیان نسبت به حضرت بقیه الله علیه السلام تکریم و بزرگداشت ایشان است . این بزرگداشت، نمودهای گوناگونی
دارد . یکی از آن نمودها، تکریم مکان هایی است که به آن حضرت، منتسب است .

این نوشتار، عهده دار نام بردن از این مکان ها و آداب مربوط به آن ها است .

این قسمت مسجد مقدس جمکران را معرفی کرده است .

یکی از وظایف شیعیان تجلیل و تکریم اماکن منسوب به وجود مقدس حضرت بقیه الله، ارواحنا فداه، است .

آیه الله سید محمد تقی موسوی اصفهانی (متوفای ۱۳۴۸هجری) در کتاب گران سنگ مکیال المکارم به هنگام شمارش تکالیف
مردم در عصر غیبت می نویسند:

شصت و هشتم – بزرگداشت اماکنی که به قدوم آن حضرت زینت یافته اند، مانند مسجد سهله، مسجد اعظم کوفه، سرداب مقدس،
مسجد جمکران و غیر این ها از مواضعی که بعضی از صلحا آن حضرت را در آن جاها دیده اند یا در روایات آمده است که آن جناب در
آن جا توقف دارد، مانند مسجد الحرام … (۱)

از این رهگذر، بر منتظران ظهور و عاشقان مقدم آن امام نور، لازم است که این اماکن را بشناسند و شیوه ی تعظیم و تکریم آن ها
را بیاموزند . (۲) لذا در صدد برآمدیم که به فضل الهی، از این شماره، اماکن مقدس و مشاهد مشرف متعلق به آن حضرت را برای
خوانندگان عاشق و دل سوخته ی حضرت اش تقدیم کنیم .

با توجه به این که فصلنامه علمی – تخصصی انتظار در قم تهیه و چاپ می شود، این مجموعه مقاله ها را از مسجد مقدس جمکران
شروع می کنیم .

۱- مسجد مقدس جمکران

مهم ترین پایگاه شیعیان شیفته و عاشقان دل سوخته ی حضرت بقیه الله، ارواحنا فداه، مسجد مقدس جمکران، در شش کیلومتری
شهر مذهبی قم است . مطابق آمار، همه ساله، بیش از دوازده میلیون عاشق دل باخته، از سرتاسر میهن اسلامی و جهان، در این
پایگاه معنوی، گرد می آیند، نماز تحیت مسجد و نماز حضرت صاحب الزمان، عجل الله تعالی فرجه الشریف، را در این مکان مقدس
به جای می آورند، با امام غایب از ابصار و حاضر در امصار و ناظر بر کردار، راز دل می گویند، استغاثه می کنند، ندای «یابن الحسن! »
سر می دهند، از مشکلات مادی و معنوی خود سخن می گویند، با دلی خون بار، از طولانی شدن دوران غیبت، شکوه ها می کنند .

آنان که از شناخت عمیق تری برخوردارند، به هنگام تشرف به این پایگاه ملکوتی، همه ی حوائج شخصی خود را فراموش می کنند و
همه ی مشکلات دست و پاگیر زندگی را به فراموشی می سپارند و تنها «ظهور سراسر سرور منجی بشر، امام ثانی عشر، حضرت
ولی عصر ، روحی و ارواح العالمین فداه، را مسئلت می کنند; زیرا، اگر این حاجت برآورده شود، دیگر مشکلی نخواهد ماند، و اگر این
حاجت روا نشود، حل دیگر مشکلات، مشکل اساسی را حل نخواهد کرد .

مسجد مقدس جمکران، روز هفدهم رمضان ۳۷۳ هجری به فرمان حضرت بقیه الله، ارواحنا فداه، در کنار روستای جمکران
تاسیس شد . تاریخچه ی آن – به طوری که در این نوشتار به تفصیل آمده – به دست شیخ صدوق (متوفای ۳۸۱ هجری) در کتاب
مونس الحزین بیان گردیده و کیفیت نماز تحیت مسجد و نماز استغاثه به حضرت بقیه الله، ارواحنا فداه، در ضمن آن آمده است .

تاریخچه ی مسجد جمکران

آن چه مسلم است، این است که این مسجد، بیش از یکهزار سال پیش به فرمان حضرت بقیه الله، ارواحنا فداه، در بیداری، – نه در
خواب – تاسیس گردید و در طول قرون و اعصار، پناهگاه شیعیان و پایگاه منتظران و تجلی گاه حضرت صاحب الزمان علیه السلام
بوده است .

علامه ی بزرگوار، میرزا حسین نوری، (متوفای ۱۳۲۰ هجری) در کتاب ارزش مند نجم ثاقب – که به فرمان میرزای بزرگ، آن را
تالیف کرد و میرزای شیرازی، در تقریظ خود، از آن ستایش فراوان کرد و نوشت: «برای تصحیح عقیده ی خود، به این کتاب مراجعه
کنند تا از لمعان انوار هدایت اش، به سر منزل یقین و ایمان برسند» – (۳) تاریخچه ی تاسیس مسجد مقدس جمکران را به شرح زیر
آورده است:

شیخ فاضل، حسن بن محمد بن حسن قمی، معاصر شیخ صدوق، در کتاب تاریخ قم از کتاب مونس الحزین فی معرفه الحق و
الیقین – از تالیفات شیخ صدوق – بنای مسجد جمکران را به این عبارت نقل کرده است:

شیخ عفیف صالح حسن بن مثله ی جمکرانی می گوید:

شب سه شنبه، هفدهم ماه مبارک رمضان ۳۹۳ هجری، (۴) در سرای خود خفته بودم که جماعتی به در سرای من آمدند . نصفی از
شب گذشته بود . مرا بیدار کردند و گفتند: «برخیز و امر امام محمد مهدی صاحب الزمان (۵) ، صلوات الله علیه، را اجابت کن که ترا
می خواند» .

حسن بن مثله می گوید: «من، برخاستم و آماده شدم » . چون به در سرای رسیدم، جماعتی از بزرگان را دیدم . سلام کردم . جواب
دادند و خوشامد گفتند و مرا به آن جایگاه که اکنون مسجد (جمکران) است، آوردند .» .

چون نیک نگاه کردم، دیدم تختی نهاده و فرشی نیکو بر آن تخت گسترده و بالش های نیکو نهاده و جوانی سی ساله، بر روی تخت،
بر چهار بالش، تکیه کرده، پیرمردی در مقابل او نشسته، کتابی در دست گرفته، بر آن جوان می خواند .

بیش از شصت مرد که برخی جامه ی سفید و برخی جامه ی سبز بر تن داشتند، بر گرد او روی زمین نماز می خواندند .

آن پیرمرد که حضرت خضر علیه السلام بود، مرا نشاند و حضرت امام علیه السلام مرا به نام خود خواند و فرمود: «برو به حسن بن
مسلم (۶) بگو: «تو، چند سال است که این زمین را عمارت می کنی و ما خراب می کنیم . پنج سال زراعت کردی و امسال دیگرباره
شروع کردی، عمارت می کنی . رخصت نیست که تو دیگر در این زمین زراعت کنی، باید هر چه از این زمین منفعت برده ای،
برگردانی تا در این موضع مسجد بنا کنند .»

به حسن بن مسلم بگو: «این جا، زمین شریفی است و حق تعالی این زمین را از زمین های دیگر برگزیده و شریف کرده است، تو آن
را گرفته به زمین خود ملحق کرده ای! خداوند، دو پسر جوان از تو گرفت و هنوز هم متنبه نشده ای! اگر از این کار بر حذر نشوی،
نقمت خداوند، از ناحیه ای که گمان نمی بری بر تو فرو می ریزد .»

حسن بن مثله عرض کرد: «سید و مولای من! مرا در این باره، نشانی لازم است; زیرا، مردم، سخن مرا بدون نشانه و دلیل
نمی پذیرند .» .

امام علیه السلام فرمود: «تو برو رسالت خود را انجام بده . ما، در این جا، علامتی می گذاریم که گواه گفتار تو باشد . برو به نزد سید
ابوالحسن، و بگو تا برخیزد و بیاید و آن مرد را بیاورد و منفعت چند ساله را از او بگیرد و به دیگران دهد تا بنای مسجد بنهند، و
باقی وجوه را از رهق (۷) به ناحیه ی اردهال که ملک ما است، بیاورد، و مسجد را تمام کند، و نصف رهق را بر این مسجد وقف کردیم
که هر ساله وجوه آن را بیاورند و صرف عمارت مسجد کنند .

مردم را بگو تا به این موضع رغبت کنند و عزیز بدارند و چهار رکعت نماز در این جا بگذارند: دو رکعت تحیت مسجد، در هر
رکعتی، یک بار «سوره ی حمد» و هفت بار سوره ی «قل هو الله احد» [ بخوانند ] و تسبیح رکوع و سجود را، هفت بار بگویند .

و دو رکعت نماز صاحب الزمان بگذارند، بر این نسق که در [ هنگام خواندن سوره ی ] حمد چون به «ایاک نعبد و ایاک نستعین »
برسند، آن را صد بار بگویند، و بعد از آن، فاتحه را تا آخر بخوانند . رکعت دوم را نیز به همین طریق انجام دهند . تسبیح رکوع و
سجود را نیز هفت بار بگویند . هنگامی که نماز تمام شد، تهلیل (یعنی، لا اله الا الله) (۸) بگویند و تسبیح فاطمه ی زهرا علیها السلام
را بگویند . آن گاه سر بر سجده نهاده، صد بار صلوات بر پیغمبر و آل اش، صلوات الله علیهم، بفرستند .» .

و این نقل، از لفظ مبارک امام علیه السلام است که فرمود:

فمن صلاهما، فکانما صلی فی البیت العتیق ;

هر کس، این دو رکعت [ یا این دو نماز ] را بخواند، گویی در خانه ی کعبه آن را خوانده است . .

حسن بن مثله می گوید: «در دل خود گفتم که تو این جا را یک زمین عادی خیال می کنی، این جا مسجد حضرت صاحب الزمان
علیه السلام است .» .

پس آن حضرت به من اشاره کردند که برو!

چون مقداری راه پیمودم، بار دیگر مرا صدا کردند و فرمودند: «در گله ی جعفر کاشانی – چوپان – بزی است، باید آن بز را بخری .
اگر مردم پول اش را دادند، با پول آنان خریداری کن، وگرنه پول اش را خودت پرداخت کن . فردا شب آن بز را بیاور و در این موضع
ذبح کن . آن گاه روز چهارشنبه (۹) هجدهم ماه مبارک رمضان، گوشت آن بز را بر بیماران و کسانی که مرض صعب العلاج دارند،
انفاق کن که حق تعالی همه را شفا دهد .

آن بز، ابلق است . موهای بسیار دارد . هفت نشان سفید و سیاه، هر یکی به اندازه ی یک درهم، در دو طرف آن است که سه نشان
در یک طرف و چهار نشان در طرف دیگر آن است .» .

آن گاه به راه افتادم . یک بار دیگر مرا فرا خواند و فرمود: «هفت روز یا هفتاد روز در این محل اقامت کن » . (۱۰)

حسن بن مثله می گوید: «من، به خانه رفتم و همه ی شب را در اندیشه بودم تا صبح طلوع کرد . نماز صبح خواندم و به نزد علی
منذر رفتم و آن داستان را با او در میان نهادم .

همراه علی منذر، به جایگاه دیشب رفتیم . پس او گفت: «به خدا سوگند که نشان و علامتی که امام علیه السلام فرموده بود، این جا
نهاده است و آن، این که حدود مسجد، با میخ ها و زنجیرها مشخص شده است .» .

آن گاه به نزد سید ابوالحسن الرضا رفتیم . چون به سرای وی رسیدیم، غلامان و خادمان ایشان گفتند:

«شما از جمکران هستید؟» . گفتیم: «آری .» . پس گفتند: «از اول بامداد، سید ابوالحسن در انتظار شما است .» .

پس وارد شدم و سلام گفتم . جواب نیکو داد و بسیار احترام کرد و مرا در جای نیکو نشانید . پیش از آن که من سخن بگویم، او
سخن آغاز کرد و گفت: «ای حسن بن مثله! من خوابیده بودم . شخصی در عالم رؤیا به من گفت:

«شخصی به نام حسن بن مثله، بامدادان، از جمکران پیش تو خواهد آمد . آن چه بگوید، اعتماد کن و گفتارش را تصدیق کن که
سخن او، سخن ما است . هرگز، سخن او را رد نکن .» . از خواب بیدار شدم و تا این ساعت در انتظار تو بودم .

حسن بن مثله، داستان را مشروحا برای او نقل کرد . سید ابوالحسن، دستور داد بر اسب ها زین نهادند . سوار شدند . به سوی ده
(جمکران) رهسپار گردیدند .

چون به نزدیک ده رسیدند، جعفر شبان را دیدند که گله اش را در کنار راه به چرا آورده بود . حسن بن مثله، به میان گله رفت . آن
بز که از پشت سر گله می آمد، به سویش دوید . حسن بن مثله، آن بز را گرفت و خواست پولش را پرداخت کند که جعفر گفت: «به
خدا سوگند! تا به امروز، من این بز را ندیده بودم و هرگز در گله ی من نبود، جز امروز که در میان گله، آن را دیدم و هر چند
خواستم که آن را بگیرم، میسر نشد .» .

پس آن بز را به جایگاه آوردند و در آن جا سر بریدند .

سید ابوالحسن الرضا به آن محل معهود آمد و حسن بن مسلم را احضار کرد و منافع زمین را از او گرفت .

آن گاه وجوه رهق را نیز از اهالی آن جا گرفتند و به ساختمان مسجد پرداختند و سقف مسجد را با چوب پوشانیدند .

سید ابوالحسن الرضا، زنجیرها و میخ ها را به قم آورد و در خانه ی خود نگهداری کرد . هر بیمار صعب العلاجی که خود را به این
زنجیرها می مالید، در حال، شفا می یافت .

ابوالحسن محمد بن حیدر گفت: «به طور مستفیض شنیدم، پس از آن که سید ابوالحسن الرضا وفات کرد و در محله ی موسویان
(خیابان آذر فعلی) مدفون شد، یکی از فرزندان اش بیمار گردید . داخل اطاق شده سر صندوق را برداشت زنجیرها و میخ ها را
نیافت .» .

منبع شناسی مسجد جمکران

منابع تاسیس مسجد مقدس جمکران به فرمان حضرت صاحب الزمان، ارواحنا فداه، بر اساس تسلسل زمانی، به شرح زیر است:

۱- نخستین کسی که این داستان را در کتاب خود آورده، ابوجعفر محمد بن علی بن بابویه، مشهور به شیخ صدوق (متوفای ۳۸۱
هجری) است . ایشان، مشروح آن را در کتاب مونس الحزین فی معرفه الحق و الیقین درج کرده است .

با توجه به این که تاسیس این مسجد در عصر شیخ صدوق رحمهم الله واقع شده، و ایشان در قم زندگی می کرد، طبعا، همه ی
جزئیات آن را بدون واسطه از حسن بن مثله، و سید ابوالحسن الرضا و دیگر شاهدان عینی، شنیده و نقل کرده است .

کتاب مونس الحزین، همانند ده ها اثر گران بهای دیگر شیخ صدوق، در طول زمان، از بین رفته و به دست ما نرسیده است .

۲- حسن بن محمد بن حسن قمی، معاصر شیخ صدوق، صاحب کتاب گران سنگ تاریخ قم، شرح آن واقعه را از کتاب شیخ
صدوق نقل کرده است .

کتاب تاریخ قم در عصر شیخ صدوق، به سال ۳۷۸ هجری، در بیست باب به رشته ی تحریر در آمده است .

۳- حسن بن علی بن حسن بن عبدالملک قمی، به سال ۸۶۵ هجری آن را به فارسی ترجمه کرده است .(الذریعه، ج ۳، ص ۲۷۶ .)

۴- متن عربی کتاب، به دست مولی محمد باقر مجلسی، (متوفای ۱۱۱۰ هجری) نرسیده، ولی ترجمه ی فارسی آن به دست ایشان
رسیده [ بحار، ج ۱، ص ۴۲ ] و احادیث مربوط به قم را در جلد «السماء و العالم » از آن روایت کرده است .(بحار، ج ۶۰، ص ۲۰۸- ۲۲۱ .)

۵- سید نعمت الله جزائری، صاحب انوار نعمانیه (متوفای ۱۱۱۲ هجری) ترجمه ی فارسی آن را دیده و داستان تاسیس مسجد
مقدس جمکران را با خط خود، از آن استنساخ کرده است (بحار، ۵۳، ص ۲۵۴ .)

۶- شاگرد فرزانه ی علامه مجلسی، میرزا عبدالله افندی، (متوفای ۱۱۳۰ هجری) نسخه ای از ترجمه ی فارسی آن را در بیست باب،
در قم مشاهده کرده و گزارش آن را در تالیف گران بهای خود آورده و تصریح کرده که این ترجمه، به سال ۸۶۵ هجری، به دستور
خواجه فخرالدین ابراهیم، انجام یافته است .(ریاض العلماء، ج ۱، ص ۳۱۹ .)

۷- سید امیر محمد اشرف، معاصر و شاگرد علامه مجلسی، صاحب کتاب فضائل السادات (متوفای ۱۱۴۵ هجری) متن عربی آن را
دیده و از آن نقل کرده است .(جنه الماوی، ص ۴۷ .)

۸- سید محمد بن محمد بن هاشم رضوی قمی، به سال ۱۱۷۹ هجری، بنا به خواهش محمد صالح معلم قمی، کتابی در این رابطه
تالیف کرده و آن را خلاصه البلدان نام نهاده است . این کتاب، احادیث مربوط به شرافت قم و تاریخچه ی تاسیس مسجد مقدس
جمکران را دربر دارد .(الذریعه، ج ۷، ص ۲۱۶ .)

۹- شایسته ی تامل است که آقا محمد علی کرمانشاهی، فرزند وحید بهبهانی، (متوفای ۱۲۱۶ هجری) به متن عربی تاریخ قم
دست رسی داشته و در حاشیه ی خود بر کتاب نقد الرجال تفرشی، شرح حال «حسن بن مثله » و خلاصه ی داستان تاسیس مسجد
مقدس جمکران را به نقل از متن عربی آن آورده است .(بحار، ج ۵۳، ص ۲۳۴ .)

۱۰- محقق و متتبع بی نظیر، میرزا حسین نوری، متوفای ۱۳۲۰ هجری، پس از جست و جوی فراوان، به هشت باب از ترجمه ی
تاریخ قم دست یافته (جنه الماوی، ص ۴۷ و بحار، ج ۵۳، ص ۲۳۴) و مشروح داستان تاسیس مسجد مقدس جمکران را از ترجمه ی
تاریخ قم، از روی دست خط سید نعمت الله جزائری، در آثار ارزش مند خود آورده است:

۱- جنه الماوی، چاپ بیروت، دارالمحجه البیضاء، ۱۴۱۲ هجری، ص ۴۲- ۴۶ .

۲- همان، به پیوست، بحار الانوار، چاپ بیروت، مؤسسه الوفاء، ۱۴۰۳ هجری، ج ۵۳، ص ۲۳۰- ۲۳۴ .

۳- نجم ثاقب، چاپ تهران، علمیه ی اسلامیه، بی تا، ص ۲۱۲- ۲۱۵ .

۴- کلمه ی طیبه، چاپ سنگی، بمبئی، ۱۳۰۳ هجری، ص ۳۳۷ .

۵- مستدرک الوسائل، چاپ قم، مؤسسه ی آل البیت علیهم السلام، ۱۴۰۷ هجری، ج ۳، ص ۴۳۲ و ۴۴۷ .

۱۱- شیخ محمد علی کچویی قمی (متوفای ۱۳۳۵ هجری) مشروح آن را از کتاب های خلاصه البلدان، نجم ثاقب، کلمه ی طیبه، در
کتاب ارزش مند انوار المشعشعین، چاپ قم، کتابخانه آیه الله مرعشی، ۱۴۲۳ هجری، ج اول، ص ۴۴۱- ۴۴۹ (چاپ سنگی ۱۳۲۷
هجری، جلد اول، ص ۱۸۴- ۱۸۹)، نقل کرده است .

۱۲- حاج شیخ علی یزدی حائری (متوفای ۱۳۳۳ هجری) مشروح آن را در کتاب الزام الناصب، چاپ بیروت، مؤسسه ی اعلمی،
۱۳۹۷ هجری، جلد دوم، ص ۵۸- ۶۲، به نقل از محدث نوری، از ترجمه ی تاریخ قم آورده است .

۱۳- همه ی کسانی که بعد از محدث نوری درباره ی تاریخ قم کتاب نوشته اند، مشروح داستان تاسیس مسجد مقدس جمکران را
از ایشان نقل کرده اند . شیخ محمد حسن ناصر الشریعه، متوفای ۱۳۸۰ هجری، در تاریخ قم، چاپ قم، مؤسسه ی مطبوعاتی
دارالعلم، ۱۳۴۲ شمسی، ص ۱۴۷- ۱۵۶، یکی از آن افراد است .

۱۴- همه ی علمای معاصر که در این رابطه کتاب نوشته اند، همانند علامه ی معاصر آیه الله حاج شیخ محمد غروی، در کتاب گران
سنگ المختار من کلمات الامام المهدی علیه السلام، چاپ قم، ۱۴۱۴ هجری، جلد یکم، ص ۴۴۰- ۴۴۸، نیز به این واقعه اشاره کرده
است .

۱۵- در این اواخر، در کتاب های مستقل و مستندی – مانند موارد زیر – به شرح و بسط داستان تاسیس مسجد مقدس جمکران
پرداخته شده است:

۱- تاریخ بنای مسجد جمکران;

۲- تاریخ مسجد مقدس جمکران;

۳- تاریخچه ی بنای مسجد جمکران;

۴- توجه امام زمان به مسجد جمکران;

۵- توشه ی مسجد جمکران;

۶- در بارگاه منتظر;

۷- در حریم جمکران;

۸- سیمای مسجد جمکران;

۹- فیض حضور برای گمشدگان;

۱۰- مباحثی چند درباره ی مسجد جمکران;

۱۱- مسجد مقدس جمکران;

۱۲- مسجد جمکران المقدس;

۱۳- مسجد صاحب الزمان;

۱۴- معجزه ی مسجد جمکران .

برای کسب معلومات وسیع تر در مورد آثار یاد شده، به کتابنامه ی حضرت مهدی علیه السلام تحت عناوین فوق، مراجعه فرمایید:

نظر مرحوم آیه الله حائری در باره ی مسجد جمکران

در آخرین فراز از بخش مسجد مقدس جمکران، متذکر می شویم که اگر بخواهیم نظر مراجع گذشته و معاصر را در مورد مسجد
مقدس جمکران یاد آور شویم، به تالیف کتاب مستقلی در این رابطه ناگزیر خواهیم بود . لذا این موضوع را به فرصت دیگری
موکول می کنیم . این بخش را با بیان نظر مرحوم آیه الله حاج شیخ مرتضی حائری (متوفای ۲۴ جمادی الثانیه ۱۴۰۶ هجری) که
همگان با مقام رفیع علمی و تقوایی ایشان، آشنا هستند، حسن ختام می بخشیم .

مرحوم آیه الله حائری، کتاب ارزش مندی دارند که این نویسنده، آن کتاب را از محضر معظم له امانت گرفتم و با اجازه ی ایشان
زیراکس کردم .

هنگامی که دست نویس های ایشان را به محضر مقدس ایشان بردم، از خدمت شان پرسیدم: «آیا برای نقل مطالب این کتاب، مجاز
هستم؟» . ایشان، ضمن این که اجازه دادند، فرمودند: «من، در این کتاب، فقط مطالبی را آوردم که بر صحت آن ها اعتقاد دارم و
می توانم بر صحت آن ها قسم حضرت عباس بخورم .» .

مرحوم آیه الله حائری، در این کتاب می فرمایند:

مسجد جمکران، یکی از آیات باهرات آن حضرت است . توضیح این مطلب، در ضمن چند جهت – که شاید خیلی ها از آن غافل
باشند – مذکور می شود:

۱- داستان مسجد جمکران که در بیداری واقع شده، در کتاب تاریخ قم که کتاب معتبری است، از صدوق، علیه الرحمه، نقل شده
است .

مرحوم آقای بروجردی که مرد دقیق و ملایی بود، می فرمود: «این داستان، در زمان صدوق، علیه الرحمه، واقع شده و این که او
نقل کرده است، دلالت بر کمال صحت آن دارد .

۲- داستان، مشتمل بر جریانی است که مربوط به یک نفر نیست، برای این که صبح که