پاورپوینت کامل از ناسوت تا هاهوت ۳۲ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل از ناسوت تا هاهوت ۳۲ اسلاید در PowerPoint دارای ۳۲ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل از ناسوت تا هاهوت ۳۲ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل از ناسوت تا هاهوت ۳۲ اسلاید در PowerPoint :

۵۶

انسان در طول تاریخ کوشیده است تا خود را از عالم ناسوت، این عالم صوری کثیف به
عالم ملکوت، آن عالم صوری لطیف افکند و از آنجا نظاره گر عالم جبروت،عالم فوق صوری
باشد.تبلور تلاش را در راستای این احساس،در سرپنجه های انسان های توانمند هنر
نامیدند.هنر،همواره چشم بر عالم لاهوت،عالم اسماء و صفات الهی دارد و مبهوت عالم
هاهوت آن ذات الهی است؛و نظر به همین مرتبه بی چون،ورای هرگونه تعین است که هر از
گاهی،هنرمندان مراتب تعین در هم می شکنند و می کوشند تا پای در مسیری نهند که آن
را حضرات پنجگانه الهی نامیدند.هنر،تجلی روحی الهی است و هنرمندان مسلمان،در طول
تاریخ ۱۴۰۰ ساله اسلام،همواره کوشیده اند؛تا این تجلی را در خدمت کلام وی قرار
دهند.دست نوشته های نفیس و قدرتمند ائمه که امروزه در موزه های اسلامی چشم نواز
بازدیدکنندگان می باشند،خود مهر تاییدی بر بهره گیری از هنر در راستای ابلاغ
ارزش های اسلامی از سوی رهبران بزرگ تاریخ اسلام است،اما به راستی هنر چیست؟ از
دیدگاه برخی صاحبنظران،چون داستایوسکی،هنر عبارت است از:قدرت سرایت دادن احساسات
خود به دیگران.هنر که معنای شریف آن،همان انسان کامل و تمام است،در فرهنگ عتیق بشری
به معنای دینی تفسیر می شود،لیک هرچه در طول تاریخ پیش تر اییم،کفر بر هنر غلبه
می کند و این امر با بعد خدا گونه انسان در ملازمه است،تا به آنجا که امروز،هنر عین
حجاب حق و حقیقت می گردد.حتی لفظ هنر نیز،از نظر علم زبان شناسی، دارای ریشه های
ارزشی است.هنر در زبان سانسکریت که زبان فارسی شاخه ای از آن است،ترکیبی از دو کلمه
«سو»، «نر» یا «نره» بوده.«سو» به معنی چیزی که فضایلی داشته باشد و«نر» یا «نره»
به معنای مرد و زن می باشد.در زبان اوستایی «سین» به «ها» قلب شده و این لفظ از
«سو» به «هو» و در ترکیب،به هنر تبدیل شده که در اوستا از صفات اهورا مزدا است.از
دیگر سوی، در سیر تاریخ بشر در «ظاهر و خلق و مجاز» هنر بیش از پیش،ظاهر پرست
می شود.

توجه به صورت و حسن ظاهر در هنرهای جدید،خود مانعی بر سر راه کنده شدن از این صورت
ظاهر و رفتن به معنای باطن است.همچنان که بت پرست تعلق به صورت پیدا می کند،هنرمند
دوره جدید، حسن و جمال ظاهری را اصیل و حقیقی می انگارد و مبدأ وجود را فراموش
می کند،حال آنکه همه این زیبایی ها،تجلی حسن و جمال احدی واحد می باشد.از اینجاست
که هنر دوره جدید مستلزم غفلت از جمال خداوند می شود و رجوع به هنر کفر می کند.

پروردگار توانا،وسیعترین جهان را در جهان خیال آفرید و خود را به جانشین خود در
زمین هدیه کرد. ذهن و روح انسان همواره نیاز دارد تا اوقاتی را در کهکشان بی نهایت
حدسها، انگاره ها، الهام های معنی دار و تخیلات پیچیده سپری کند.

هنرمند،انسانی است که قادر می باشد،این نیاز را از طریق خلق آثار هنری برآورده
سازد.گروهی که ما آنها را «رومانتیکها» می نامیم،این امر نامتناهی را به عنوان
موضوعیت راستین هنر تلقی کرده و زیبائی را تصور «نمادی» آن می پندارند؛تا بدانجا که
«شلگل» تأکید می کند؛تنها کسی می تواند هنرمند باشد که مذهبی خاص خود و تصویری بدیع
از نامتناهی داشته باشد.از همین روست که اصولا هنر اشاره است به بی نهایت.به قول
گوته هنر یک طبیعت ثانوی و به همان اندازه،اسرارآمیز است،ولی چون ریشه در قوه
ادراک دارد،بیشتر از طبیعت ثانوی قابل درک است.

هنر همواره در طول تاریخ دارای ریشه های ارزشی بوده است.انسان مسیحی هنر را در
کلیساها به اوج رسانید و هنرمندان مسلمان آن را در مساجد به کار گرفته اند و
سرپنجه هنرمندان تشیع در قم، مشهد، کاظمین، نجف و کربلا از هیچ چیز کم نگذاشت.

هنر اصیل این امکان را به بشر داد که مرز میان منطق آنچه هست را،از منطق هستی
دریابد.«وجود» و«هستی» آنگاه که به مرحله هستی صرف می رسند،به «موجود» و «هست»
تقلیل می یابند،اما در اثر هنری،این مرحله در اصل موضوعیت ندارد و لذا ما با
«موجود» و«ذات ناب»هستی مواجهیم و دسترسی به این ذات ناب هستی،حتی به اندازه
قطره ای از دریا،نمی تواند پیامد تلاشی ساده باشد.شایدبر همین اساس می باشد که رومن
رولان معتقد است،قالب هایی که در هنر به کار می بندند،نشان های ضروری برای بیان
اعماق فنا ناپذیر بزرگانند و آن که «نشانه» ها را با «وجود» و«قالب» را با «روح»
اشتباه گیرد،شاید بتواند خود را هنرمند بنامد،اما از نژاد هنرمندان نیست.

قرآن موزیکال ترین کتاب جهان است و تمام هنرهای اسلامی ریشه در قرآن دارند.آثار
ریتمیک قرآن، به خوبی،در اشعار شعرای اسلامی مشهود است.شعر معروف منوچهری دامغانی
با مطلع:

خیزید و خز آرید که هنگام خزان است باد خنک از جانب خوارزم وزان است

هموزن سوره ناس سروده شده است.شعرای مسلمان،با الهام از تکرار ایه«فبای آلاء
ربکما تکذّبان» در سوره الرحمن به تکرار یک بیت در اشعار خود و پدید آوردن سبکی نو
در عرصه شعر دست یازیدند.

نقّاشان اسلامی در طول تاریخ اسلامی کوشیدند،تا سبکی را در شأن این متن جاودانه
موزیک