پاورپوینت کامل مصاحبه با آیه الله یوسف صانعی ۱۱۳ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل مصاحبه با آیه الله یوسف صانعی ۱۱۳ اسلاید در PowerPoint دارای ۱۱۳ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل مصاحبه با آیه الله یوسف صانعی ۱۱۳ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

---

بخشی از متن پاورپوینت کامل مصاحبه با آیه الله یوسف صانعی ۱۱۳ اسلاید در PowerPoint :

۳۵

معرفت و آگاهی , سرلوحه کار حوزه علمیه است .
فراگرفتن دانش دین و بسط آن در گستره زمین , که اسلام , آن رااز
نخستین وظایف پیروان خود دانسته , هدف و برنامه حوزه هاست .ازاین
رسالت عظمی حتی , در شرایط دشوار و سیاه تاریخ این مرز و بوم , غفلت
نشده است .

عالمان سخت
کوش و طلاب پرشور, به دوراز جاه و نعمت , با جامگانی ژنده و خوراکی
ناگوار زندگی پرمشقت ,ازاین مرز بزرگ , با خلوصی تمام وانگیزه ای
پاک , پاس داشته اند.

دراین گفتگو,استاد بزرگوار,
حضرت آیه الله صانعی , که برهه ای از تاریخ پرمشقت حوزه ها را درک
کرده اند, با تاثری عمیق از حوزه های مظلوم و غبار غم گرفته گذشته
یاد می کند و دلسوزانه واز سرآگاهی و درک موقعیت کنونی , رهنمود
می دهند که امروز برای حفظ عظمت و عزت حوزه های علمیه – عظمتی که آن
مرد عظیم و تاریخ ساز, با یاران پولادین عزمش , به ارمغان آورده اند.
چه باید کرد و کدام حرکت اصولی را یشه ساخت که تا برای همیشه ,
حوزه ها, پرتوان و پرفروغ , جلوه گری کنند و در جهت دفاع از مظلومان و
حفظ کیان دین و نظام , آگاهانه و شجاعانه حرکت کنند.

پاسداری از حق ولو بلغ مابلغ , حفظ اصول وارزشهای نظام , پیروزی
از راه و روش امام , مبارزه با زراندوزان بی درد, تلاش برای فهم درست
دین , حفظ جایگاه بلند زجر کشیدگان و کتک خوردگان انقلاب , محورهای
اصلی این گفتگوی پربار و صمیمانه است . به امیداین که , جان سخن
پذیران را تحت تاثیر قرار دهد.

حوزه

حوزه : با سپاس و تشکراز محضر حضرت عالی که قبول زحمت فرمودید ومصاحبه با مجله را پذیرفتید, خواهشمنداست شرحی کوتاه از زندگی
علمی و سیاسی خود داشته باشید.

استاد: بسم الله الرحمن الرحیم .از شما دوستان و عزیزان مجله حوزه ,
به خاطر لطفی که کرده اید و ترتیب مصاحبه را داده اید, متشکرم .این
کارها برای رضای خداونداست وامیدوارم که خداوند متعال , توفیق دهد.

به نظر من , عامل توفیقات این مجله , ( همانطور که چند بار در
مباحثات , بدان اشاره کرده ام ) خلوص نیت شما و دیگر دست اندرکاران مجله
است .

اینجانب در سال ۱۳۱۶ ه.ش . در روستای[ نیک آباد جرقویه از توابع شهر
اصفهان] , متولد شدم .

پدرم , مرحوم حجه الاسلام والمسلمین شیخ محمد علی , عالمی مومن , متعبد
و خدمتگزار بود.

آن بزرگوار, بسیار بی پیرایه و ساده می زیست . به تبلیغ وارشاد
مردم ,اشتغال داشت . نسبت به مسائل اجتماعی , سیاسی وانقلابی توجه
داشت و عالم به زمان بود.

سال ۱۳۲۵, پدرم , مرا واخوی مکرم , جناب حجه الاسلام والمسلمین , آقای
شیخ حسن صانعی را برای تحصیل , به حوزه علمیه اصفهان آوردند و مشغول
به تحصیل شدیم .

حوزه : لطفااوضاع و شرایط حاکم بر حوزه علمیه اصفهان را در

دوره ای که حضرت عالی در آن حوزه مشغول به تحصیل بودید, بیان
بفرمایید.
استاد: متاسفانه به
خاطر شرایط خاصی که در آن دوره وجود داشت . وضعیت حوزه مناسب نبود:

جوانان گرایشی به فراگیری علوم دینی نداشتنداین
حالت , دامنگیر بزرگان و آقازادگان آنان هم شده بود و بیشتر به دیگر
کارها,از جمله :اداری , گرایش داشتند. شرایطی حاکم شده بود که حتی
اگرافرادی مانند پدر ما,اقدام به فرستادن فرزندانش , به حوزه علمیه
می کرد و آنان را به فراگیری دانش دینی تشویق می کرد, مورداعتراض
واقع می شد. مردم , روی خوشی به طلاب و حوزه ها, نشان نمی دادند و برای
طلاب , برای ادامه تحصیل , نه تنها مورد تشویق قرار نمی گرفتند, که از
طرف عموم طبقات , متاسفانه , ملامت می شدند.

مدارس علمیه , خالی از طالبان علم بود. ذخائر عظیم حوزه , به خاطر
سیاست ضد فرهنگی و ضد دینی رژیم منحوس پهلوی , در حال نابودی بود.
حوزه اصفهان , که در روزگار گذشته , عظیم ترین حوزه تشیع بوده و
چندین هزار طالب علم , در آن به تحصیل اشتغال داشته اند ودارای
کتابخانه های غنی همچون : هزار طالب علم , در آن به تحصیل اشتغال
داشته اند و دارای کتابخانه های غنی همچون : کتابخانه مجلسی اول و دوم ,
کتابخانه صاحب بن عباد و… بوده است , به سبب سیاستهای غلط, درهم
فرو رفته بود. یادم هست که : برخی از کتابهای این کتابخانه ها, در
دوشنبه بازار به فروش می رسید! در چنین احوالی , تنها مشوق ما, مرحوم
پدرمان بود.

مقدمات را نزدادیب بزرگوار, مرحوم معلم حبیب آبادی , نویسنده کتاب
[مکارم الاثار] فرا گرفتم .

این مرد بزرگ , که درادبیات بی نظیر بود, یا کم نظیر بود, برای
امرار معاش خود, در کتابخانه شهرداری , کتابداری می کرد و روزی هشت
ریال حقوق می گرفت . بعداز ظهرها هم تدریس می کرد.

بخشی از مغنی را هم نزداستاد بزگوار, آیه الله حاج شیخ عباس علی
ادیب , خواندم .

امااداره تشکیلات حوزه اصفهان : حوزه اصفهان , دارای تشکیلات و
مدیریتی نبود. مرحوم آیه الله حاج آقا رضای خراسانی , شهریه ای , در
حدود پنج تومان , به طلاب می داد که یک سری شرایط گذاشته بود,از جمله :

۱. شهریه گیرنده , بیش از ۱۸ سال سن داشته باشد. که این شرط در
وضعیت فرهنگی آن زمان بی تاثیر نبود.

۲. معمم باشد.

۳.از طلاب شب خواب مدرسه باشد.

۴. حداقل پایه تحصیلاتش , لمعتین باشد.

و…

بزرگوار دیگری بود به نام مرحوم آیه الله حاج شیخ ابوالفضل پشمی , که
مرد بی آلایش و با فضیلتی بود.از طرف ایشان و مرحوم کازرونی , حواله
نان , به طلاب ساکن مدرسه کاسه گران داده می شد.

این بود کل تشکیلات مالی و به اصطلاح اداری حوزه اصفهان , واضح است
که این اموررا نمی شود گفت : تشکیلات .

ازاین برنامه مالی , بسیاری از طلاب جوان محروم بودند واین امر
ضربه شدیدی به فرهنگ دینی در آن زمان وارد کرد و بسیاری از طلاب خوش
استعدادازادامه تحصیل باز ماندند.

حوزه : گویا حضرت عالی , پس از گذراندن بخش اعظم دروس مقدماتی , راهی

حوزه علمیه قم شده اید لطفاازاین مقطع تحصیلی خود, برای ما سخن
بگویید.
استاد: بله , من در سال ۱۳۳۰ به حوزه مقدسه قم آمدم و دوره
مقدمات را دراین حوزه تکمیل کردم .

بخش عمده ای از سطح را نزد مرحوم آیه الله حاج شیخ عبدالجواد جبل
عاملی فرا گرفتم ,از جمله : کفایتین و مقداری از مکاسب , آن مرحوم ,
استاد بسیار دقیقی بودند و نسبت به انقلاب فرد مثبتی بود و به امام ,
رضوان الله تعالی علیه , فوق العاده احترام می گذاشت .

بسیاری از بزرگان فعلی , درس ایشان شرکت می کردند,از
جمله : آیت الله رضوانی , که مرد بسیار دقیقی است , آیه الله محمدی
گیلانی , شهید بزرگوار, آیه الله حاج آقا مصطفی خمینی .

خواندم موسی صدر قوانین را نزد آیه الله حاج آقا.

برخی از دوستان ,ازایشان تقاضا کردند که مکاسب را تدریس
بفرمایند.ایشان قبول نفرمودند و در سر درس فرمودند:ازاین قضیه ای
که برای من پیش آمده و برخی از دوستان از من خواسته اند که مکاسب
بگویم , شدیدا متاثر شدم که وضع به جایی رسیده است که به من
می گویند: مکاسب بگو! مکاسب را باید جناب آقا شیخ عبدالجواد عاملی
بگوید, نه من .

خود آقای صدر, گویا مکاسب را نزد آن مرحوم فرا گرفته بودند و تا
آنجا که یادم هست مرحوم شهید, حاج آقا مصطفی خمینی هم مکاسب را نزد
مرحوم جبل عاملی خوانده بودند.

بخشی از رسائل و مکاسب را خدمت آیه الله مشکینی و بخشی از مکاسب و
منظومه را خدمت دیگراساتید حوزه علمیه , فرا گرفتم .

حوزه : بااین که مرحوم حاج شیخ جواد جبل عاملی , توان تدریس خارج را

داشتند, ولی بنا به گفته خودشان و شاگردان آن مرحوم ,ایشان در
دوران تدریش , هم خود را در تدریس سطوح عالیه به کار می برند و در
همین عرصه به تربیت شاگرد می پردازند, شیوه ای که امروز در حوزه های
علمیه متروک است واساتید با تجربه , توقف چندانی در مراحل پایه و
اولیه نمی کنند و سریعا پا فراتر می نهند. آیا به نظر حضرت عالی این
شیوه در دراز مدت اثرات سوئی بر حوزه های علمیه نخواهد گذاشت .
استاد: بله , متاسفانه فرهنگ مااین گونه شده است . معیارها
تغییر کرده است . آن روزگار تدریس خوب و پروراندن شاگرد,ارزش داشت .
این آقا, چه تدریس بکند و آن آقا, چه چیز, مطرح نبود بلکه رشد
استعدادها مطرح بود. به خلاف امروز که چه تدریس بکند, مطرح است .

دراصفهان آقایی بود به نام : آیه الله سیداحمد مدرس . آن مرحوم ,
حدود ۲۵ دوره لمعه تدریس کرده بود. مرحوم آیه الله حاج شیخ محمدحسن
عالمی هم , سالیان متمادی , لمعه تدریس می کرد. سیره علمای گذشته این
بود که در دانشی مهارت پیدا می کردند و سالیان طولانی به تدریس آن
مشغول بودنداما متاسفانه امروز,این سیره پسندیده فراموش شده
است .

حوزه : شیوه تدریس و ویژگیهای درسی بزرگانی که در درس خارج از

محضرشان بهره برده اید, لطفا بیان بفرمایید.
استاد: نخستین حوزه درسی که من در سطح خارج در آن شرکت کردم ,
حوزه درس مرحوم حضرت آیه الله العظمی بروجردی بود. شیوه درسی ایشان
را به طور خلاصه فشرده در چند بند, توضیح می دهیم :

۱. ریشه یابی و بیان پیشینه تاریخی بحث :این ویژگی ازامتیازات
منحصر به فردایشان در قرن اخیراست . آن مرحوم , بحثی را که شروع
می فرمودند, سعی داشتند,اولین صاحب نظرانی را که به آن بحث پرداخته
بودند, معرفی کنند.این روش , برای شاگردان بسیار مفید واز نظر
روانی هم موثر بود.

۲. تکیه بر فتوا و نظر قدما: تکیه اصلی ایشان , در موقع ارائه نظر,
به فتوای قدمای اصحاب بود, گر چه خودایشان آن مطلب رااز روایات
نمی فهمیدند. شدیدا به فتوای بزرگان گذشته توجه داشتند واز فتوای
آنان و شهرت بین آنان به آسانی نمی گذشتند. فهم بزرگان شیعه رااز
روایات , معیار می گرفتند.

مرحوم آیه الله بروجردی , نظریات عالمان پیشین رااحیا کرد و غبار
کهنگی و گذشت زمان رااز آنها زدود به همین سبب بود که کتاب : مفتاح
الکرامه , که در بردارنده اقوال فقهاست , در زمان آن مرحوم , رواج
یافته و مباحث قصاص و دیات را هم ایشان چاپ کرد.

۳. توجه به فتوای فقهای اهل سنت :ایشان معتقد بودند که با آشنایی
به فتاوای آنان , بهتر می دانیم روایات را بفهمیم زیرا, روایات ما در
زمانی صادر شده است که فقهای عامه میدان دار و فتوای آنان , فتوای
رسمی و رایج بوده است وازاین روی , ممکن است روایات ما, ناظر به
فتاوای رسمی و سئوالاتی بوده که در مقابل فتوای رسمی و حکومتی از
ائمه اطهار[ ع] می شده است .

۴. توجه کافی به روایات :ایشان اصرار داشتند که تقطیعهای
وسائل الشیعه را تکمیل کنند و تمام روایات را بیینند. براین باور
بودند که تمام روایات باید دیده شود و چه بسا, بخش تقطیع شده در فهم
روایت , موثر باشد. به خاطر همین اهتمامی که به روایات داشتند,
لجنه ای برای برطرف کردن نواقص وسائل الشیعه , تشکیل دادند, که بخشی از
نتیجه این تلاش بزرگ , تحت عنوان : جامع احادیث الشیعه , چاپ و در
دسترس محققین قرار گرفته است . ناگفته نماند که مرحوم آیه الله ربانی
شیرازی ,ازاعضای همین لجنه بودند که با رنج و زحمت فراوان , نواقص
وسائل الشیعه را, تقریبا, برطرف کردند و در دسترس اساتید و محققین
قرار دادند.

۵. تطبیق فقه شیعه با فتاوای اهل سنت : به خاطر همین شیوه و تحقق
تطبیق بین دو فقه , به همت و تلاش ایشان , کتاب خلاف شیخ طوسی , رحمه الله
علیه , که یک فقه تطبیعی است , چاپ و منتشر شد.

تطبیق بین آرای اهل سنت و نظریات فقهای شیعه , تاثیر فراوانی در
حل بسیاری از مسائل فقهی دارد.این شیوه , در بسیاری از موارد ما را
به مبانی ائمه اطهار[ ع] , که در برابر فقه رسمی و حکومتی موضع
داشتند, آشنا می کند.

البته ناگفته نماند,این که می گوییم اثر دارد, به این معنی نیست
که تمام اثر دراین شیوه باشد واگر کسی این شیوه را در فقه و
برداشتهای فقهی مراعات نکرد, فقه ناقصی ارائه کرده است .

۶. جمع بندی : یکی از ویژگیهای درس مرحوم بروجردی , جمع بندی و گزارشی
خلاصه از تمام مباحثی که در طول هفته بیان کرده بودند, بود.این
جمع بندی را به عنوان : [فذلکه] , در پایان هفته یعنی چهارشنبه ها,
بیان می داشتند. پس ازاین یادآوری بسیار مفید وارد بحث دیگر می شدند
و زمینه آن بحث را بیان می کردند.

نتیجه : من از بحثها و درسهای ایشان , به این نتیجه رسیده ام که
ایشان فردی عمیق بود.از تقریرات اصول ایشان پیداست که دراین رشته
هم تبحر داشته است .

برای هر چه بیشتر آشنا شدن به تواناییهای فقهی ایشان ,
لازم می دانم که دراینجا به خاطره ای که از حضرت امام , رحمه الله علیه دارم ,اشاره کنم :

پس از رحلت حضرت آیه الله بروجردی , روزی در خدمت حضرت امام , راهی
تهران بودم که ایشان فرمودند: در سفری که به نجف اشرف , مشرف شدم , در
جلسه ای که حضرات آقایان علما شرکت داشتند, پیشنهاد دادم که : برای
زعامت حوزه های علمیه و مرجعیت شیعه , پس از مرحوم آیه الله
سیدابوالحسن اصفهانی , آیه الله بروجردی را به نجف دعوت کنید تا درس و
بحث را شروع کنند. در آن جلسه گفتم :این پیشنهاد را به دو جهت
ارائه می کنم :

۱.این که حضرت ایشان اثباتااعلم هستند.

۲. مردی است اجتماعی و برای مرجعیت و حفظ کیان حوزه های علمیه ,
شایسته ترین فردی است که می توان روی او حساب کرد.

مدتی که ازاین جلسه گذشت , یکی از آقایان به من گفت : آقایان حاضر
در آن جلسه گفتند: حاج آقا روح الله , حوزه نجف را نمی شناسند دراین
در این حوزه , فحولی از علما هستند.

گفتم :از قول من به آقایان بگویید: شما, متوجه حرف من نشدید. من
گفتم : فردی است اجتماعی .اجتماعی بودن , غیرازاعلمیت است واین
مطلب , جای انکار نیست .

همچنین گفتم : حضرت آقای بروجردی , در مقام اثبات ,اعلم است ( البته
منافاتی ندارد که دیگر آقایان ثبوتااعلم باشند) گر چه ایشان
ثبوتا هم اعلم اند.

کسی را که حضرت امام , رضوان الله تعالی علیه , با همه دقت و دانشش ,
شهادت به پراطلاعی و پختگی او می دهد, پایه علمی و صلاحیت و مهارتش ,
برای ما, روشن می شود.

مرحوم آیه الله بروجردی , بسیار پرکار بودند. تالیفات و آثار فراوانی
دارند که به عناوین گوناگون , تهیه کرده بودنداما در نشر آثارش ,
بسیار وسواس بود.این امر, سبب گردید که ایشان نتوانستند جازم شوند
واثری را به چاپ برسانندازاین روی ,اثر علمی مهمی ازایشان به
چاپ نرسیده و آثارایشان , همانطور خطی باقی مانده است .

همینجااز فرصت استفاده می کنم و به محققین واهل فن , که دارای
تالیفاتی هستند, عرض می کنم :اهل وسواس نباشند.اگر آثارشان خلای را
پر می کند و برای دانش پژوهشان اثری است مورداستفاده و به غنای
فرهنگ کمک می کند, چاپ و عرضه کنند. به هر حال ,انسان , همیشه و
همواره , در حال تکامل است و راه کمال را می پوید و ممکن است مطلبی را
که اکنون تهیه کرده , چند سال بعد, بخواهد تجدید نظر کند.این امر
نبایست , سبب گردد که محققین از چاپ و نشر آثارشان دریغ ورزند. ¸

اما ویژگیهای درس فقه واصول امام : من , مفتخرم که موفق شدم , حدود
نه سال , در درس فقه واصول حضرت امام شرکت کنم , دراین مدت , برخی از
نکات و ویژگیهای آن مردالهی برخود کرده ام که اینک برای فضلاء و طلاب
حوزه های علمیه بیان می کنم :

شاگردپروری :

امام , با عظمت وابهت الهی که داشتند, با شاگردان , به گونه ای
برخورد می کردند که اگر دارای زمینه واستعداد لازم بودند, راه کمال
را می پوییدند واستعدادشان شکوفا می شد.امام , به نظرات واشکالات
شاگردان , دقیقا توجه می کردند و با تامل بدان می نگریستند.این روش ,
باعث تشویق و ترغیب شاگردان می شد.

روش و شیوه امام درارائه مطالب :

امام ,امتیازات و ویژگیهای منحصر به فرد برخی از بزرگان گذشته رادارا بودند.

در تحقیق مطالب ,نظیر شیخ انصاری و دراطلاعات وسیع , نظیر صاحب جواهر و در تعمق در
روایات و عنایت به سند, دلالت و دسته بندی مانند مرحوم بروجردی بودند.

امام , دارای ابتکار بود و با سبک خاص خودشان به بحث وارد و خارج
می شدند. روش ایشان , درارائه و عرضه مطالب به نحوی بود که شاگرد
وادار به کار می شد, مثلا وقتی که خارج مکاسب می فرمودند, مکاسب شیخ ,
حاشیه مرحوم سید کاظم فقیه یزدی , حاشیه مورد تحقیق مرحوم
شیخ محمدحسین اصفهانی , مستند نراقی , تذکره علامه و… را مورد مطالعه
و بحث قرار می دادند و نظرات دقیق خود را هم بیان می داشتندازاین
روی شاگرد ناگزیر بود که به منابع مراجعه کند, تا بتواند رد و قبول
مطالب رااز طرف استاد, درک کند. ما با آن که پیش از درس , به مطالعه
و مباحثه می پرداختیم و منابع درس را مطالعه می کردیم , ولی باز هم در
موقع درس ,احساس می کردیم که مطالعات ما کافی نبوده است .امروز,
حوزه های علمیه , شدیدا نیاز به این چنین دروسی دارند. دروسی که
مطالب آن عمیق و با توجه به همه ابعاد بحث مطرح شود. روی این اصل ,
شایسته است که اساتید محترم , به شیوه درسی حضرت امام , مباحث را
ارائه کنند. در دروس خارج , نباید تنها به نقل اقوال ,اکتفا شود. نقل
اقوال بودن تحقیق و دقت دراطراف آن و تحقیق جدی روی روایات و آیات
باعث رکود علم و عقب ماندگی حوزه های علمیه می شود .

شناخت موضوع :

فقیه وقتی می تواند فتوی عالی
بدهد و مایه آبرو و عزت اسلام و مسلمانان شود که از آگاهی و بینش
بالایی برخوردار باشد.

امام , به خاطر آگاهی و بینش بالایی که درمسائل گوناگون داشت ,از
روی آگاهی و شناخت دقیق موضوع , فتوا می داد.از باب نمونه : در قضیه
سلمان رشدی و تالیف کتاب آیات شیطانی توسط او, و نشر و ترویج آن
توسط استکبار جهانی وایادی مرموزاو, حضرت امام , به درک عمق ت