پاورپوینت کامل چرا تأخیر ;بخش اول ۲۶ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل چرا تأخیر ;بخش اول ۲۶ اسلاید در PowerPoint دارای ۲۶ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل چرا تأخیر ;بخش اول ۲۶ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل چرا تأخیر ;بخش اول ۲۶ اسلاید در PowerPoint :

۱۰

حسن ظن به امام عصرعجّل اللّه تعالی فرجه الشّریف

حضرت روزبه روز در انتظار ظهور است، ما آماده ی ظهور نیستیم!

از جمله اموری که برای سعادت انسان توصیه شده، خوش بینی و حسن ظن نسبت به خدا و بندگان اوست. رعایت این امر، علاوه بر آثار نیکی که در زندگی فردی و اجتماعی دارد، موجب سعادت اخروی نیز می گردد. روایات بسیاری در این خصوص وارد شده است.

امام سجادعلیه السلام در مناجات خود با خداوند متعال می فرمایند:« و أنا یا سیّدی عائذ بفضلک، هارب منک الیک متنجّز ما وعدت من الصّفح عمّن أحسن بک ظنّاً»(۱) و من ای آقایم به فضلِ تو پناهنده شده و از تو به سوی خودت گریخته ام و خواستارم آنچه وعده کردی از چشم پوشی نسبت به کسی که به تو خوش گمان است، عمل کنی».

* سوء ظن، حسن ظن و جلب محبّت الهی

در روایت شریفی از امام رضا علیه السلام آمده است:«أحسن الظنّ باللّه فانّ اللّه عزّ و جلّ یقول أنا عند ظنّ عبدی المؤمن بی ان خیراً فخیرا و ان شرّاً فشرّا»(۲) بهترین گمان ها، به خداست. همانا خداوند می فرماید: من همانی هستم که مؤمن از من انتظار دارد. اگر مرا به خیر ببیند، برای او خیرم و اگر شرّ ببیند، پس برای او شرّ هستم».

البته نسبت به یک چیز باید سوء ظن داشت و آن نفس آدمی است. در حالی که بسیاری از افراد، به خود خوش بین هستند و گویا از خود چیزی طلب دارند! این گونه افراد، انتظار دارند دیگران در مقابل آنها کُرنش کنند. از سوی دیگر، نسبت به خداوند بدبین اند و بدی های زندگی را از خدا می دانند. با اندکی دقت می توان دریافت که چنین تفکری آرام آرام انسان را دچار مشکل عقیدتی می کند. طبیعی است که چنین انسان هایی به خداوند توکل نمی کنند، تسلیم او نمی شوند و در خصوص آنچه رخ می دهد، راضی نیستند.

اما انسان مؤمن این گونه نیست. او بیش از همه، به نفس خود بدبین است. فردی مانند یوسف علیه السلام می فرماید:«ما ابرّی ء نفسی»(۳) من نفس خود را تبرئه نمی کنم.

و حال آن که حضرت یوسف علیه السلام جرمی انجام نداده بود. بعد از آن که عمل زلیخا افشاء شد و حضرت یوسف از زندان آزاد شد و واقعیت ماجرا را سؤال کردند، فرمود:«انّ النّفس لأمّاره بالسّوء الّا ما رحم ربّی»(۴) نفس قطعاً به بدی امر می کند، مگر کسی را که خدا رحم کند. اوامر نفس به بدی ها، ممکن است مرا زمین زده یا بزند.

انحراف و اشتباهی در رفتار و گفته ی خداوند نیست. بنابراین در مواردی که سخن از خوف خدا به میان می آید، در حقیقت خوف از نفس و اعمال انسان است و باید نسبت به لطف و رحمت و احسان خداوند اعتماد داشت و امیدوار بود. حتی اگر مرتکب گناهی شده ایم، باید به خدا خوش بین باشیم که او توبه ی ما را می پذیرد. یعنی به توبه ی خود ظنین و تنها به بخشش او امیدوار باشیم.

در روایت دیگری نیز آمده است:«لا یحسن ظنّ عبد مؤمن باللّه الّا کان اللّه عند ظنّ عبده المؤمن لانّ اللّه کریم بیده الخیرات»(۵) فرد مؤمن به خدا خوش گمان نشد مگر اینکه خداوند هم با او به ظن او عمل کرد. او کریم است و همه خیرها به دست اوست.

خدا حیاء می کند که بنده ی خوشبین به او باشد، ولی خداوند خلاف ظنّ و امید او عمل کند. پس به خدا خوشبین باشید و به او رغبت کنید.

* یک آسیب عمومی

از جمله آسیب های عمومی این است که بسیاری از افراد، مقصر اصلیِ تأخیر در ظهور امام عصرعجل الله تعالی فرجه الشریف را شخص آقا می دانند و می گویند:«ما که آماده ایم، آقا باید بیایند و وظیفه ی ما انتظار است که می کشیم!».

گویا مشکل از سوی آقاست، و حال آن که او همواره معصوم علی الطلاق بوده و هست و ما باید در تفکرات و اعمال خود تجدید نظر کنیم. اگر ما سرباز خوبی بودیم، ظهور این همه به تأخیر نمی افتاد. بیش از ۱۱۷۱ سال از عمر حضرت گذشته است. این نشان از بردباری حضرت دارد. معلوم می شود ما آماده ی ظهور نیستیم. نسل ها می آیند و می روند، و حضرت هرروز و هرروز در انتظار ظهور است. غصه های دین و دنیا و گناهان دوستان و محبین را او تحمل می کند. از پدرِ مهربان، مهربان تر است. برخی از پدر و مادرها می دان