پاورپوینت کامل سفرنامه;وقتی به کربلا رفتم… ۲۴ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل سفرنامه;وقتی به کربلا رفتم… ۲۴ اسلاید در PowerPoint دارای ۲۴ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل سفرنامه;وقتی به کربلا رفتم… ۲۴ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل سفرنامه;وقتی به کربلا رفتم… ۲۴ اسلاید در PowerPoint :

۳۰

* وقتی تابلوی شهر اسلامآباد ـ کرمانشاه رو دیدم، بیاختیار یاد دلاوریهای جوانان
این مرز و بوم در دوران دفاع مقدس مخصوصاً عملیات مرصاد افتادم. با چیزایی که از
عملیات مرصاد میدونستم، دوباره اون روزا برام مرور شد. شاید از اینجا بود که تصمیم
گرفتم همگی شهدا، جانبازان، بچههای جنگ و حتی خانوادههاشون رو تو ثواب زیارت
کربلای معلی شریک کنم؛ چون خودمو مدیون تکتکشون میبینم.

* وقتی به شهر مرزی مهران رسیدیم، خودمو بردم تو فضای عملیات کربلای یک. اونوقت
گوشه به گوشه مهران رد پای بسیجیان شهرمون مخصوصاً رد پای بچههای محلهمون که تو اون
عملیات بودن رو دیدم. اونجا خاطره رزمندگی جوونایی که زندگی راحتشون رو رها کرده و
به عشق امام حسین و به شوق زیارت کربلا جنگیده بودن، برام زنده شد. خیلی سخته که
آدم تا نزدیکترین نقطه ایران به کربلا (مهران) بیاد، اما نتونه خودشو به کربلا
برسونه. راستی اون جوونایی که یه روزی اینجا به خون غلطیدن، و قدمشون به کربلا
نرسید، توی زیارت کربلای ما سهمی ندارن؟ بهشون گفتم: ای شهدای عزیز! خودم از طرف
همهتون نایبالزیارهام، به شرطی که شما هم سلام ناقابل منو به ارباب بیکفنتون
برسونید.

* وقتی به مرز ایران و عراق رسیدیم، گفتم: ای جوونای غیرتمند ایرونی، شما افتخار
تاریخ ایرانید. هشت سال به کشورمون حمله میشد اما یک وجب از خاک وطن از دست نرفت.
وقتی پای آدم به مرز بینالمللی میرسه، میفهمه که شما عزیزان چه ایثاری کردین.

* وقتی وارد عراق شدیم از طریق جاده بدره به سمت کربلا میرفتیم. به خودم گفتم یک
روزی این جاده برای تدارکات جنگ علیه ایرانیان امام حسینی بود؛ اما حالا به برکت
خون شهیدان، همین جاده برای عبور و مرور زائران حسینی استفاده میشه.

* وقتی در طی مسیر حرکت به سمت کربلا به مشکلات و سختیها برمیخوردم، بیاختیار به
یاد کاروان اباعبدالله میافتادم که امام با قلب مغموم و دل دردمند به سمت کربلا
میرفت در حالیکه از عاقبت این سفر آگاهی داشت. آنموقع دیگه مشکلات خودمو فراموش
میکردم.

* وقتی به رودخانه پرخروش فرات رسیدیم، به خودم گفتم آب فرات با این عظمت، با این
همه خروش… باید هم در حسرت رسیدن به لب های حسین فاطمه اینگونه بر سر و سینه بزند
تا ابد!

* وقتی به نزدیک کربلا رسیدیم لحظه حساسی بود. از یک طرف شادی شوق وصال معشوق و از
طرف دیگر غصه همدردی با زینب کبری به خاطر غصه ورود به کربلا. نمیدونم کدوم غالب
شد ولی به هر نحوی بود گذشت.

* وقتی به کربلا میرسی، اول گلدستههای قشنگ حرم حضرت اباالفضل رو میبینی. برام این
مطلب تداعی شد که خیمه حضرت عباس هم جایی بوده که اگه کسی میخواست به حریم حسینی
وارد بشه باید اذن آقارو داشته باشه. ما هم داخل ماشین با زمزمهای از محضر آنجناب،
اذن ورود به کربلا رو گرفتیم.

* وقتی خواستیم در کربلا مستقر شویم، خیمهگاه ما نزدیک بینالحرمین قرار گرفت. خیلی
جالب بود؛ در معرض عطر حسینی و نسیم عباسی بودیم. آخه اونجا هم مرغ دل یک بام و دو
هواست!

* وقتی به نردههای حفاظتی دور تا دور بینالحرمین دقت کنی، بالای سر نردهها چراغهایی
تعبیه شده که مثل سر بریده بالای نی میدرخشند! انگار شهدای کربلا هنوز دارن ندای
هل من ناصر اباعبدالله را با درخشش این چراغها لبیک میگن.

* وقتی کنار ضریح ششگوشه قرار میگیری؛ یاد ششگوشه مظلومیت ارباب میافتی: ۱. علی
اکبر ۲. علی اصغر ۳. عباس ۴. زینب ۵. عطش ۶. اسارت. اگه با چشم دل نگاه کنی اون وقت
آنقدر مظلومیت امام حسین تو رو احاطه میکنه که بیاختیار چشمات گلبارون اشک میشه.

* وقتی به خیمهگاه حسینبنعلی رفتیم، به خودم گفتم خدا کنه که خیمهگاه آلالله این