پاورپوینت کامل چگونه سخنران موفق باشیم؟ ۶۸ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل چگونه سخنران موفق باشیم؟ ۶۸ اسلاید در PowerPoint دارای ۶۸ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل چگونه سخنران موفق باشیم؟ ۶۸ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

---

بخشی از متن پاورپوینت کامل چگونه سخنران موفق باشیم؟ ۶۸ اسلاید در PowerPoint :

۴۰

(سنگر تبلیغ و کسب مهارت)(۵)

در قسمت قبل به تبلیغ نوشتاری، جایگاه قلم و نگارش
در آیه ی آیات قرآن و احادیث اشاره کردیم و ضرورت
فراگیری ادبیات معاصر را در میدان تبلیغ یادآور شدیم و
نقایص موجود را در این زمینه گوشزد کردیم و اینک مناسب
است به مطالبی درباره ی «تبلیغ گفتاری» بپردازیم.

در بحث ابزارهای تبلیغ و ترکیب آن ها با هم به تفصیل
خواهیم آورد که «تبلیغ گفتاری» منحصر به خطابه و
سخنرانی نیست بلکه ممکن است در قالب های مختلفی
صورت بگیرد که مشهورترین و رایج ترین آن، در جامعه ما
نوع سنتی آن، یعنی خطابه و سخنرانی است. عده ای
می خواهند کاربرد این نوع تبلیغ را نادیده بگیرند یا ضعیف
بشمرند. اگر منصفانه به موضوع بنگریم در می یابیم که هر
یک از قالب های تبلیغی کارکرد خاصّ خود را دارد و به
تناسب موقعیت خاصّی که در آن قرار می گیریم، کارآمد
است. و هیچ کدام جای دیگری را نخواهد گرفت. البته نباید
از نظر دور داشت که بُرد این نوع تبلیغ، به ویژه با رخ نمودن
ابزارها و قالب های جذاب و متنوع تبلیغی، محدودتر شده
است. به عنوان مثال، وقتی یک موضوع دینی یا قصه ای از
قصه های قرآن، در قالب فیلم در می آید مانند سریال «مردان
آنجلس» گذشته از جاذبه های دیگر، مخاطبان بسیاری را با
خود همراه می کند. طبعا میزان تأثیرگذاری آن نیز بیشتر
است لیکن این امر به معنای آن نیست که از خطابه و تبلیغ
رو در رو که دارای تأثیر غیرقابل انکاری است، غافل بمانیم.
بنابراین خوب است درباره ی خطابه و سخنرانی که هنوز در
میان جامعه ی ما جایگاهی قابل توجّه دارد، مطالبی را بیان
کنیم.

«خطابه» که تنها نوعی از «تبلیغ گفتاری» به شمار
می آید، از دیر هنگام مورد توجّه رهبران معصوم علیهم السلام بوده
است. آنان که خود امیران کشور سخن بوده اند،(۱)با
خطابه های خود در مسیر تبلیغ معارف الهی گام های بلندی
برداشته اند که خطبه های نهج البلاغه نمونه ای از آن هاست.

در پیروی از این خاندان پاک است که دانشمندان ربانی
و مبلّغان پاکباخته نیز در کار تبلیغ به این فن نگرشی دینی
دارند و فنون آن را فرا می گیرند و از این «هنر» در سنگر تبلیغ
بهره می برند.

ماهیت خطابه:

«خطابه صرف سخن گفتن در یک جمع نیست بلکه
«برانگیختن» افراد است، چه نسبت به انجام یک کار، چه
نسبت به بازداشتن از یک عمل. از این رو، در خطابه چنان
باید سخن گفت که مستمعان برانگیخته شوند و دارای
انگیزه «عمل» یا «ترک عمل» شوند به همین دلیل است که
خطابه یک هنر است و ویژگی های خاصی می طلبد؛ مثلا،
باید چنان سخن گفت که شنوندگان برای جهاد، انفاق، کار،
تحصیل، خدمتگزاری، ایثار و … برانگیخته شوند یا از اموری
همچون گناه تنبلی، ترس، عقب نشینی، دنیاگرایی و حرص،
تکبر و خود برتربینی و … دست بکشند. این در سایه ی
تأثیرپذیری روحی شنوندگان و تأثیرگذاری نیرومند گوینده
در دل و جان شنونده است.

برانگیختن ها، یا براساس «مهر» و «محبت» است یا بر
پایه «کین» و «نفرت»؛ یعنی، یا باید در دل طرف شور عشق و
امید و مهربانی آفرید تا تحریک بر عمل شود یا باید سردی،
افسردگی و ناخوشایندی پدید آورد، تا ترک کند.»(۲)

که در این زمینه نوشته شده، رجوع کنیم(۳).

در این جا تنها به بیان نکاتی بسنده می کنیم.

الف ـ خطابه و ادبیات:

پیشتر نیز اشاره کردیم که بین تبلیغ نوشتاری و
گفتاری رابطه ای تنگاتنگ وجود دارد. سر و کار داشتن با
ادبیات، نوشته های جذاب و شیوا و پرداختن به کار نگارش،
به صورت غیرمستقیم در گفتار انسان تأثیر می گذارد. از این
رو استادان «فن خطابه» به شاگردان خود سفارش می کنند
که همواره با آثار ادبی و نوشته های هنرمندانه در ارتباط
باشند تا بتوانند سخنی جذاب و دلنشین داشته باشند و
توان به تصویر کشیدن ماهرانه وقایع را بیابند و در مخاطبان
خود بیشتر تأثیر بگذارند.

پیوند خطابه با ادبیات را نیز می توان در تعریف دانش
ادبیات به دست آورد. جرجانی و زمخشری در این باره
گفته اند:

«علم الادب علم یُحترز به عن جمیع الخطأ فی کلام
العرب لفظا و کتابهً»(۴)

و اشتباه گفتاری و نوشتاری در زبان عرب.

«در کتاب بستان الادب» ـ که علوم ادبی در آن گرد آمده ـ
«خطابه» در ردیف این دانش قرار گرفته است. این علوم
عبارتند از: لغت، اشتقاق، نحو، معانی، بیان، بدیع، عروض،
قافیه، خطابه، قرض الشعر، انشاء النشر، المحاضرات، خطابه
و تواریخ.»(۵)

بدانند و با متن های قوی و نوشته های جذاب دمخور شوند.

ب ـ خطابه و معانی و بیان

خطابه با علم فصاحت و بلاغت نیز رابطه ی عمیقی
دارد زیرا این دو علم عهده دار شیوه های درستی سخن و
رسایی کلام است و آگاهی از آن ها به خطابه زیبایی و تأثیر
بیشتر می بخشد.

سئل الصادق علیه السلام : «ما البلاغه؟» فقال: «من عرف شیئا
قل کلامه فیه و انما سمّی البلیغ لانه تبلغ حاجته باهون
سعیه»(۶)

خود را با کمترین تلاش می رساند.

علی علیه السلام می فرماید:

«احسن الکلام ما زانه حسن النظام و فهمه الخاص و
العام»(۷)

باشد و خواص و عامه مردم آن را بفهمند.

شناخت این «حسن نظام» و قابل فهم برای خواص و
عوام بودن از مطالبی است که در علم بلاغت و فن خطابه
روشن می گردد.

«انسان از هر چیز خوب و زیبا و متناسب خوش
می گردد و به سوی آن جذب می شود.

یکی از این چیزها لفظ فصیح و شیرین و کلام بلیغ و
متناسب است. این جعل و آفرینش الهی است که لفظ خوب
در جان ها و دل ها می نشیند و اثر می کند و برعکس، لفظ
ناهنجار و کلام غیر بلیغ کمترین نقش و تأثیری ندارد و
خستگی و بیزاری می آورد.»(۸)

ج ـ حساسیت خطابه:

آنچه درباره ی تبلیغ گفتاری، به ویژه خطابه مهمّ است،
حساسیت آن می باشد زیرا مبلّغ در «تبلیغ نوشتاری» فرصت
لازم را برای تنظیم مطالب و بازنگری و تجدید نظر در محتوا
و قالب آن دارد؛ در مقابل نیز مخاطبان کارهای مکتوب
چنانچه مطلب را به خوبی در نیافتند، می توانند با مرور
مجدد روی نوشته نکات مورد نظر خود را بیابند امّا در «تبلیغ
گفتاری» کار برای گوینده و شنونده حساس تر است، چرا که
سخنران در همان حال که اراده می کند سخن بگوید، کلمات
را القا می کند و فرصت تجدید نظر و بازنگری مطالب خود را
ندارد. و مخاطب نیز همان گونه جملات را دریافت و برداشت
می کند.

از این جهت خطیب باید برای گفته های خود از لحاظ
قالب و محتوا برنامه داشته باشد تا بتواند در کمترین فرصت
بدون این که شنوندگان را دچار کج فهمی و بی حوصلگی
کند، مطلب خود را بیان نماید.

قال علی علیه السلام : «احفظ لسانک فان الکلمه اسیره فی
وثاق الرجل فان اطلقها صار اسیرا فی وثاقها»(۹)

می شود.

این حدیث نورانی گویای این حقیقت است که گوینده
باید در بیان مطالب کمال دقت را به خرج دهد زیرا وقتی
سخنی نسنجیده را بر زبان آورد، شنوندگان برداشتی
انحرافی پیدا می کنند. گوینده دیگر در گرو سخنان گفته
خود خواهد بود و همیشه خود همراه مردم نیست تا دریافت
غلط آنان را تصحیح و گفته خود را توجیح کند.

گامهای عملی

«در این قسمت به برخی از تمرین های عملی اشاره
می شود که به کاربستن آن ها، توانایی نطق و خطابه و مهارت
بر سخنوری را افزایش می دهد یا برای آغازگران و مبتدیان
می تواند به صورت شیوه های عملی مفید باشد:

۱ ـ متنی، مقاله ای یا بخشی از یک کتاب را مطالعه
کنید، سپس آن را کنار گذاشته به بازگو کردن آن بپردازید.

۲ ـ درسی را که آموخته اید، مثل یک معلم برای دیگری
(یا برای خودتان) بازگو کنید.

۳ ـ در تنهایی به تمرین بپردازید و سخنرانی کنید و
جلوی آینه ایستاده، نحوه حرکات و چهره و بیان خود را به
دقت کنترل کنید.

۴ ـ سخنرانی های تمرینی یا اصلی خود را در نوار ضبط
کنید. بعدا گوش کنید تا ضعفها و نارسایی های آن را
شناخته، اصلاح کنید.

۵ ـ نسبت به رسایی صدای خود و خوش آهنگی آن و
فراز و فرود لحن و آهنگ صدا تمرین کنید.

۶ ـ کلمات را فصیح، محکم، واضح و روشن ادا کنید، نه
جویده جویده یا ناقص.

۷ ـ از حرکات دست و اندام و تغییر در چهره و شیوه نگاه
بهره گیری کنید.

۸ ـ متن سخنرانی های مهمّ خطبای نامدار را از نوار
بدقت گوش کنید یا اگر نوشته است، بخوانید و از جهت
مختلف دقت کنید تا عوامل جاذبه و گیرایی آن ها را
شناخته، شما هم به کار ببندید.

۹ ـ برای رسایی صدا، در صحرا و جنگل و فضای آزاد با
صدای بلند سخن بگویید یا متنی و شعری را بخوانید تا
صدایتان صاف و شفاف گردد.

۱۰ ـ گاهی پیش نویس نطق خود را روی کاغذ بیاورید و
تدوین کنید، سپس طبق آن به تمرین بپردازید، البته مانعی
ندارد که سر فصل های مطالب را یادداشت کنید تا هنگام
سخنرانی از یادتان نرود.

۱۱ ـ خود را برای نطق های کوتاه و سخنرانی های ۵
دقیقه ای هم آماده سازید تا دور از حواشی و مطالب غیر لازم
در حداقل زمان، حداکثر مطالب را بتوانید به اطلاع
شنوندگان برسانید، این در پیام رسانی یا ارائه ی گزارش
بسیار مهمّ است.

۱۲ ـ برای تقویت نطق و بیان، گاهی موضوعات معمول
را (مثلاً: باغچه، کوه، قلم، آب، معلم، اسراف، شهید و …) در
نظر بگیرید و بدون مقدمه شروع کنید به سخنوری پیرامون
آن و هرچه به فکرتان رسید در همان لحظه بگویید. این
تمرین ذهن را خلاق و بیان را گویا می سازد.»(۱۰)

تبلیغ و اصل تناسب

از مهم ترین عوامل تأثیرگذار در مخاطب رعایت
تناسب ها در تبلیغ گفتاری و نوشتاری است. تناسب را، به
روشنی در همه ذرات نظام هستی می بینیم و اگر به کشور
وجودمان نظری هر چند گذرا داشته باشیم، خواهیم دید که
همه ی اعضای ما به تناسب و فراخور نیازها و ضرورت های
زندگیمان طراحی شده است.

مبلّغ اگر به اصل تناسب توجّه کند و آن ها را در سنگر
تبلیغ رعایت نماید، حسن استفاده را از سرمایه ها و نیروها
کرده است و به اهداف خود دست می یابد.

برای آن که به اهمیّت این موضوع بیشتر پی ببریم، باز
مناسب است از شیوه تشبیهی استفاده کنیم. مبلّغ را چنان
که قبلاً گفته ایم، یک «طبیب» روحانی بدانیم که باید برای
درمان بیماران خود داروهای مناسب تهیه کند.

پزشک اگر تناسب ها را در نظر نگیرد، نه تنها در کار
طبابت خود موفق نخواهد بود که خسارت های جبران
ناپذیری هم به بار خواهد آورد که شاید مهم ترین آن ها
بی اعتمادی و تنفر مردم از این پزشکان است.

مبلّغ باید قالب و محتوای تبلیغی خود را چه در گفتار و
چه در نوشتار از جهات مختلف متناسب با مخاطبان خود
انتخاب کند. که این موارد عبارتند از:

۱ ـ زمان: این موضوع را می توان از سه جهت مورد بررسی
قرار داد:

الف ـ مبلّغ باید در هر زمان و دورانی به سر می برد
نسبت به آن آگاهی داشته باشد تا بتواند متناسب با شرایط
زمانی کار خود را انجام دهد.

در سایه معرفت زمانی است که به خوبی می توان در
وادی تبلیغ گام برداشت و موفق شد.

قال علی علیه السل