پاورپوینت کامل خدا گونه «رنگ خدا» ۲۶ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل خدا گونه «رنگ خدا» ۲۶ اسلاید در PowerPoint دارای ۲۶ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل خدا گونه «رنگ خدا» ۲۶ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل خدا گونه «رنگ خدا» ۲۶ اسلاید در PowerPoint :

۴۲

اگر قرار باشد که تصویر یک انسان را نقاشی کنیم در ابتدا چه می کنیم؟ طراحان
می گویند: افراد مبتدی باید ابتدا الگویی کلی از چهره تهیه نموده و مثلاً با رسم یک
بیضی و تقسیم آن به سه قسمت کار روی آن را شروع کرده و با اضافه کردن بخشهای بعدی
نظیر چشم و گوش و … کم کم طرح خود را به الگوی اصلی شبیه تر و شبیه تر نموده و
تصویر را کامل نمایند. در هر مرحله ای از این تغییرات می توان ادعا کرد که: این
تصویر در حال «نزدیک شدن» به «الگوی اصلی» است. بنابراین، در این مثال نزدیک شدن به
معنای «شبیه تر شدن» است.

گاه از خود می پرسیم که چرا خلق شده ایم؟ و در پاسخ می شنویم که هدف «رسیدن به
کمال» و یا «قرب الهی» است، ولی در مورد اینکه: «قرب الهی» یعنی چه؟ کمتر می شنویم.
غرض نگارنده از این نوشتار بیان این مطلب است و مثال فوق با توضیحات بعدی تا حدّی
گویای این امر است.

آری، انسان موجودی است که در روایات و آیات قرآن از او به «خلیفه خداوند» در روی
زمین نام برده شده است و گفته شده که انسان «مظهر اسماء الهی» است. امّا منظور از
این «مظهریت» چیست؟

اگر به مثال فوق توجه دیگری بفرمایید، درک این مطلب ساده تر خواهد شد. انسان موجودی
است که بالقوه دارای استعدادهای فراوانی است، استعدادهایی که از بدو خلقت به همراه
او بوده و او وظیفه دارد که آنها را از حالت غیر فعال و غیر ظاهر، یعنی از حالت
بالقوه، خارج ساخته و فعال و نمایان نموده یا به تعبیر دیگر آنها را به «فعلیت»
برساند.

او برای رسیدن به این «نقطه اوج» و «اوج کمالات» خلق گشته است؛ به او فرصت کافی
داده شده، ابزارهای لازم نظیر فطرت، عقل، غرایز، فرصت، پیامبر، امام، دین و هر آنچه
لازم است در اختیار او قرار داده شده و از او خواسته شده که: برای رسیدن به مقصد
همه همت خود را مصروف داشته و در هر لحظه از لحظات عمر با کار کردن روی نفسِ خویش
خود را بیشتر به «الگوی کمال»، یعنی «حق تعالی»، نزدیک نماید. آری، از او خواسته
شده تا «خدا گونه» شود؛ از او خواسته شده تا «به رنگ خدا» در آید؛ چرا که:

مقام «خلیفه اللهی» اقتضای آن را دارد که «جانشین»، مقداری شبیه آن کسی باشد که
قرار است بر مسند او تکیه زند. بنابراین، اگر قرار است انسان به مقام « خلیفه
اللهی» نایل گردد باید همه تلاش خود را در این راه صرف نموده و ضمن «خودسازی» با
«دفع رذایل» از خویش و «کسب فضایل» دائماً خود را بیشتر به «خداوند» شبیه سازد.

و این شباهت مانند همان تصویری است که قرار است شبیه الگوی اصلی گردد. انسان، هر
قدر که بیشتر روی نفس خویش کار کند و در جهت مزیّن شدن و متصف شدن به فضایل و
کمالات تلاش نماید، در واقع در جهت «خداگونه شدن» و «مظهریت اسماء الهی» گام
برداشته است. شباهت به خداوند در اوصاف بدین معناست که اگر خداوند، رحیم و مهربان،
است انسان نیز مهربان باشد. اگر او «ستار» و پوشاننده خطاست؛ انسان نیز اینچنین
باشد. اگر او آمرزنده و شکور و عزیز و کریم و … است؛ انسان نیز با تلاش خویش
زمینه شکوفایی این اوصاف در خویش را فراهم ساخته و آنها را در خود متجلّی سازد.

بدین گونه است که او به خدا شبیه تر گشته و به مقام «قرب الهی» یعنی «نزدیکی به او
در اوصاف و فضایل» نایل می گردد.

انسان به دنیا آمده است تا خود را شبیه خداوند ساخته و «لایق وصال حق تعالی» نماید.
او آمده است تا سایه ها را کنار زده و «بی شکل» [مانند خداوند] گردد.

به این مثال دقّت فرمایید: خط کشی را در نظر بگیرید که درون آن سوراخ هایی مانند
مثلث، دایره، مربع و … تعبیه شده است. اگر از یک طرف به این خط کش نور تابیده
شود، در طرف دیگر اشکالی مانند همان شکلهای روی خط کش نمایان می گردد، چه چیزی باعث
می شود که شکل ها دیده شوند؟ «سایه ها». حال اگر سایه ها را کنار بزنیم دیگر شکل
مثلث، دایره، مربع و … دیده نخواهد شد و تنها نور است که باقی خواهد ماند. انسان
نیز مادامی که گرفتار «رذایل» است، به مثابه آن است که گرفتار «سایه ها» است اگر او
از طریق «مبارزه با نفس» این