پاورپوینت کامل قرآن، حقیقت ذومراتب ۳۹ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل قرآن، حقیقت ذومراتب ۳۹ اسلاید در PowerPoint دارای ۳۹ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل قرآن، حقیقت ذومراتب ۳۹ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل قرآن، حقیقت ذومراتب ۳۹ اسلاید در PowerPoint :

قرآن کریم درباره خدای سبحان دوگونه تعبیر دارد؛ گاهی می گوید: «ذلکم الله ربّکم»۱ و در این بخش، از کلمه «ذلک» که برای اشاره به دور به کار می رود، استفاده نموده است و گاه می گوید: «و هو معکم اینما کنتم»۲ یا «و إذا سئلک عبادی عنّی فإنّی قریب»۳ یعنی خدایی که همیشه با همه انسان هاست، خدایی که به انسان نزدیک است، بلکه از رگ گردن به او نزدیکتر است: «و نحن أقرب إلیه من حبل الورید».۴

همین دو نوع تعبیر درباره قرآن کریم نیز که به فرمایش نورانی امیرالمؤمنین(ع) تجلیگاه ذات اقدس اله است، آورده شده است، خدای سبحان درباره قرآن، گاه می فرماید: «ذلک الکتاب لاریب فیه»۵ و گاه می فرماید: «إنّ هذا القرآن یهدی للّتی هی أقوم»۶ گاهی اشاره به دور آمده و گاهی اشاره به نزدیک. سِّر این دوگانگی تعبیر آن است که قرآن کریم کتابی نظیر کتاب های عادی و معمولی نیست که اول و آخرش در دسترس انسان ها باشد؛ بلکه قرآن کریم کتابی الهی و دارای مراتب است، مرتبه والا و مرحله اعلایش همان ام الکتاب است که در سوره زخرف بیان شده است، «و إنّه فی ام الکتاب لدینا لعلی حکیم»۷، این مرحله اعلی که اصل و مادر و ریشه قرآن است، وجود و حقیقتی «لدی الله» دارد و نزد ذات اقدس اله است.

مرحله عالیه قرآن، همان است که در دست فرشتگان «کرام برره» است:

«بایدی سفره کرام برره»۸ و مرحله نازله اش، «لدی الناس» و به لفظ عربی مبین ظهور کرده است: «حم و الکتاب المبین * انّا جعلنا قراناً عربیاً لعلکم تعقلون».۹ در آنجا که می فرماید: «هذا القرآن»۱۰، سخن از هدایت است و پس از آنکه می فرماید: «ذلک الکتاب»۱۱، سخن از غیب است: «الذین یؤمنون بالغیب»۱۲ و این نشانگر آن است که قرآن غیب و کتاب مکنونی دارد که اصل مرتبه نازله قرآن است، وقتی که انسان بر اوج قرآن می نگرد و خود را حقیر می یابد، می گوید: «ذلک الکتاب» و آن وقت که الفاظ و ظواهرش را می بیند که قابل قرائت و تلاوت و قابل فهم و استدلال و گفتن و شنیدن و نوشتن است، می گوید: «هذا القرآن». در یک نگاه، توجه به اوج قرآن است و در این حال، تعبیر مناسب، اشاره دور است و در نگاه دیگر، توجه به مرحله نازله آن است و در این هنگام، تعبیر مناسب، اشاره نزدیک است، اگر ذات اقدس اله به فرمایش امام سجاد(ع)، «الدانی فی علوّه و العالی فی دنوّه»۱۳ است، قرآن کریم نیز که تجلی اوست، همین ویژگی را دارد، اگر خداوند متعال، در عین حال که عالی و بالاست، نزدیک است و در عین حال که نزدیک است، بلند و متعالی است: «بعد فلایری و قرب فشهد النجوی»۱۴ هم بعید است و هم قریب، هم عالی است و هم دانی، تجلی او یعنی قرآن نیز دارای قرب، بعد، علو و دنو است.

تفاوت تجلی با متجلی

البته بین قرآن که تجلی است و ذات اقدس اله که متجلی است، یقیناً تفاوت وجود دارد، قرآن کریم به صورت لفظ و کتابت در می آید ولی ذات اقدس اله هرگز به این صور جسمانیه در نمی آید لذا در تعبیر شریف دعا آمده است که «قرب فشهد النجوی»۱۵ و نفرمود: «قرب فیری» نزدیک است پس دیده می شود، بلکه نزدیک است و شاهد نجوی است، نزدیک است و می بیند.

قرآن کریم به جهت آنکه موجودی ممکن الوجود است، وقتی که در مرحله قرب ظهور می کند، دیده می شود، شنیده می شود و نوشته می شود، در قالب الفاظ عربی مبین می آید تا زمینه فهم و تعقل و ترقی و تکامل انسان فراهم شود.

در سوره مبارکه زخرف هر دو مرحله قرآن ذکر شده و خدای سبحان پس از سوگند به کتاب مبین می فرماید: ما قرآن کریم را از مقام لدن و از ام الکتاب نزول داده ایم و به صورت قرآن عربی فصیح در آورده ایم تا منشأ تعقل و فهمیدن شما باشد: «حم * والکتاب المبین * انّا جعلناه قرآناً عربیاً لعلکم تعقلون»۱۶

بهره مندی از مراتب قرآن کریم

انسانی که با «هذا القرآن» ارتباط دارد، یک رشته معلومات حصولی و مدرسه ای نصیب او می شود و چنین علمی که با خواندن و نوشتن حاصل می آید، ممکن است در شرایطی خاص فراموش هم بشود، اما قرآنی که ام الکتاب و لدی الله است، در آنجا دیگر سخن از لفظ و کتابت و صورت ذهنی و علم حصولی نیست و تا انسان بالا نرود و عنداللهی نشود و به حضور اقدس اله بار نیابد، آن مرتبه عالی را نمی یابد.

اگر کسی به آن مرحله رسید و آن مرتبه را درک نمود، آن وقت می گویند علم او لدنی است؛ یعنی دانش او از مقام لدن و از نزد خداوند متعال گرفته شده است، علم لدنی از سنخ علوم دیگر نیست که در کنار آنها بیاید و با آنها سرشماری شود و مثلاً بگویند: علم فقه، اصول، ادبیات، تفسیر، تاریخ، جغرافیا و علم لدنی، علم لدنی مانند سایر علوم، دارای مسائل و موضوع و محمول نیست، بلکه علمی شهودی و حضوری است، علمی است فراموش نشدنی، حقیقتی است که روح انسان با آن آمیخته شده و از وجود انسان جدا نمی شود، پس اگر معارف عقلی از راه تصور و تصدیق و دانش حصولی به دست آید علم لدنی نیست و اگر سالک صالح به مقام لدن و نزد خدا برسد و از نزد او شهوداً حقیقتی را ادراک کند، چنین دانشی لدنی است.

انسان کامل و حقیقت قرآن

در سوره مبارکه واقعه می فرماید: «فلا اقسم بمواقع النجوم * و إنّه لقسم لو تعلمون عظیم * إنّه لقرآن کریم * فی کتاب مکنون * لا یمسّه إلاّ المطهّرون».۱۷ مقصود از مواقع نجوم در این آیه، نظام کیهانی است و خدای سبحان می فرماید که به مواقع نجوم و به سراسر آفرینش آنها قسم نمی خورم و این سوگندی عظیم است اگر بدانید، قرآن کریم در کتاب مکنون و پوشیده ای است که جز مطهران، کسی نمی تواند آن را مس کند، مقصود از مس در این کریمه، مطلق ارتباط و تماس معنوی است و مطهران را خداوند در آیه کریمه دیگری چنین معرفی می کند: «إنمّا یریدالله لیذهب عنکم الرجس أهل البیت و یطهّرکم تطهیراً»۱۸

اهل بیت عصمت و طهارت و عترت پاک و مطهر رسول اکرم(ص) همان مطهران هستند و به آن مرحله عالیه راه دارند، به مقام لدن بار یافته و حقیقت قرآن را دریافته اند، ضمیر مفعولی در لایمسّه را اگر به مرحله نازله قرآن هم برگردانیم نتیجه فقهی آن این می شود که مس ظاهر قرآن بدون طهارات سه گانه از آب یا خاک – وضو، غسل و تیمم – جایز نیست، البته در آن صورت، جمله خبریه ای است که به انگیزه و داعی انشا و نهی صادر شده است و اگر ضمیر مزبور، به کتاب مکنون برگردد، تنها مطلب