پاورپوینت کامل با سؤالات شما در محضر آیت الله صافی گلپایگانی ۷۴ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل با سؤالات شما در محضر آیت الله صافی گلپایگانی ۷۴ اسلاید در PowerPoint دارای ۷۴ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل با سؤالات شما در محضر آیت الله صافی گلپایگانی ۷۴ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل با سؤالات شما در محضر آیت الله صافی گلپایگانی ۷۴ اسلاید در PowerPoint :

۳۴

با توجه به کثرت سؤالاتی که اذهان بسیاری از مردم بویژه جوانان را به خود مشغول می دارد; خدمت حضرت آیت الله صافی گلپایگانی مدظله العالی رسیدیم و در گفتگویی صمیمانه پاسخ سؤالات مطروحه را دریافت کردیم. امید که جوانان و همه کسانی که طالب کشف پاسخهایی مناسب برای سؤالات خود درباره موعود آخرالزمان هستند ضمن بهره بردن از پاسخهای این شماره با استفاده از فرصت فراهم آمده سؤالهای دیگر خود را مطرح نمایند تا در هر شماره مجموعه ای از پاسخهای عرضه شده توسط علما و محققان را فرارویشان قرار دهیم.

۱- ضرورت وجود حجت چیست؟

جهت و اثر وجود حجت در عالم تکوین بر حسب احادیث مشهور و معتبری که شیعه و سنی از حضرت رسول اکرم (ص) روایت کرده اند و احادیث «امان » نامیده می شوند ثابت است و این امری است که به اخبار رسول صادق مصدق اثبات شده و نفی و انکار آن عقلا و شرعا جایز نیست. سنت خداوند عالم قادر حکیم بر این قرار گرفته که بقاء اهل زمین وابسته به وجود امام و حجت باشد چنانکه به بسیاری از امور تکوینیه وابسته است. در عالم تکوین هرچه می بینیم همه بر طبق سنن الهیه جریان دارد، و چنان نیست که کسی بتواند بگوید این نظامی که در آسمان و زمین برقرار است. مثلا گردش سیارات و منظومه ها و ذرات اتم ها در مدارها و بدور یکدیگر، اگر بعکس این بود امکان پذیر نبود. لذا حضرت ابراهیم (ع) به نمرود فرمود: فان الله یاتی بالشمس من المشرق فات بها من المغرب. زیرا اگر غیر از این نظم ممکن نباشد جواب از این احتجاج حضرت ابراهیم (ع) این است که نظم ممکن همین است و تغییر آن و غیر آن امکان پذیر نیست، و حاصل این است که کل این نظمی که در عالم امکان است باراده الله و سنت او می باشد و ذات باری تعالی بر اینکه حرکت و گردش همه اجرام و ذرات را به گرد مرکزهای خود بعکس قرار دهد و مشرق را مغرب سازد قادر و توانا است و نمی توان این وضع خاص را و این جاذبه و دافعه ای را که در همه اجزاء عالم است از سر و علتش غیر از اراده الله پرسید و سر بقاء اهل زمین و بلکه آسمانها به بقاء حجت نیز جوابش همین اراده الله و سنت خدا است.

و اما ضرورت وجود حجت و امام در عالم تشریع در نهایت وضوح است زیرا امام مبین احکام، حافظ شرع و دین و مفسر وحی است و قولش در اختلافات حجت است. باید در بین امت کسی باشد که در اختلافات آنها در امور دین مرجع و کلامش حجت و قاطع اختلاف و فاصل حضومات لین و احادیث سفینه و احادیث معتبر دیگر همه این معنی را تایید می نمایند که زمین خالی از وجود امام نخواهد ماند و وجود امام و تمسک به اقوال و هدایتهای او موجب نجات از ضلالت و گمراهی است. (۱) پیشی گرفتن از امام موجب گمراهی و عقب ماندن از او باعث تباهی و هلاکت است. کلام امام در عقاید، در احکام و در تفسیر قرآن حجت است. مثل نبی و امام مثل چراغ است. همانطور که شخصی باید چراغ را بیاورد و روشن کند بعد از او هم کسی باید که آن را محافظت کند تا از باد حوادث و فتنه ها و تحریف محرفین خاموش نشود، چنانچه می بینیم بطور مثال در تفسیر آیه ۱۰۲ سوره بقره واتبعوا ما قتلواالشیاطین علی ملک سلیمان…) گفته شده است که با ضرب احتمالات متصوره در معنای آیه اولی در یکدیگر عددی معادل دو میلیون و شصت هزار احتمال می شود:

حال اگر از کل این احتمالات بیش از یکصد هزارم آن هم عرف پسند باشد احتمالات قابل قبول در معنای این آیه بالغ بر بیست احتمال می شود باید برای تفسیر این آیه به یکی از احتمالات بیست گانه قول حجتی در بین امت باشد که آن قول امام معصوم است که بر حسب احادیث ثقلین قولش حجت و واجب الاتباع است البته نظیر این آیه در کثرت احتمالات در قرآن آیه دیگر نیست و بیشتر از آیات قرآن از محکمات ظاهرالدلاله هستند ولی آیات بسیار که در معنای آن بین مفسرین اختلاف باشد و دو یا چند وجه گفته باشند متعدد است و ترجیح آنها بر یکدیگر به اجتهاد قطعی غالبا ممکن نیست و محتاج به مفسری هستیم که شخص گیرنده و مبلغ وحی او را معرفی کرده باشد و آن فقط امام معصوم است. این در مورد محکمات آیات است و اما آیات متشابهات که محتاج به تاویل است بر حسب آیه، «و ما یعلم تاویله الاالله والراسخون فی العلم ». بنابراختیار «واو» (والراسخون) «واو» عاطفه و ادله دیگر مسلما بعد از پیغمبر (ص) غیر از ائمه هدی (ع) کسی به تاویل آنها نیست و اجمالا کل تفرقه ها و تجزیه امت به فرق مختلف در اثر عدول از این اصل اساسی یعنی امامت ائمه (ع) و مرجعیت کامله آنها پیش آمد و از همان روزی که در بیماری حضرت رسول (ص) با وصیت آن حضرت که نجات امت را از ضلالت تامین می کرد بعضی از سران سیاست مخالفت کردند و در برابر قول پیغمبر صادق مصدق (حسبنا کتاب الله) گفتند بذر این اختلاف و تفرقه و عدول اکثریت امت از هدایت معصومین (ع) در این جامعه نوپای اسلامی پاشیده شد که تا امروز همه مصایب و گرفتاریهای مسلمانان و تفرقه آنها به اختلاف و تفرقه آن روز و منع پیغمبر (ص) از وصیت کتبی و تاریخی و آن تخرب سیاسی برمی گردد.

۲- گفته شده شناخت حجت و آگاهی درباره امام عصر(عج) به منزله خروج از ضلالت است. منظور از شناخت چه نوع شناختی است؟

به کتاب «معرفت حجت » اثر حقیر مراجع فرمایید. ولی بطور اجمال معرفت مراتب دارد. آنچه ندانستنش سبب می شود که مردن شخص مرگ جاهلیت باشد این است که حضرت را به امامت و به حسب و نسبی که دارند نشناسند. و در اینجا توضیحا عرض می شود که حدیث شریف (من مات و لم یعرف امام زمانه، مات میته جاهلیه) از احادیث مشهور بین شیعه و سنی است که به الفاظ متقارب روایت شده و مضمون و معنای آن متواتر است یعنی باصطلاح متواتر معنوی است این حدیث را علاوه بر شیعه بزرگانی از عامه هرکدام به الفاظی که متقارب ب-ه یک-دیگر است روایت نموده ان-د مانند طیالسی (م ۲۰۴) در مسن-د، و حافظ عبدالرزاق (م ۲۱۱) در (المصنف)، و ابن سعد (م ۲۳۰) (در طبقات) و اسکافی (م ۲۴۰) (در المعیار والموازنه) و احمد بن حنبل (م ۲۴۱) در موارد متعدد از مسند، و فخر رازی به این لفظ (من مات و لم یعرف امام زمنه فلیمت ان شاء یهودیا و ان شاء نصرانیا) و جماعت دیگر که یاد نام آنها و کتابشان موجب طولانی شدن کلام است همه این حدیث را که صحت مذهب شیعه اثنی عشریه از آن لایح و واضح است روایت نموده اند. کسانی که بخواهند از کثرت این احادیث و مویدات آن مطلع شوند می توانند به کتاب «شناخت امام یا رهایی از مرگ جاهلی » تالیف عالم جلیل معاصر آقای حاج شیخ مهدی فقیه ایمانی ایده الله تعالی مراجعه فرمایند.

۳- آیا اعتقاد به وجود منجی یا موعود (به عبارتی هم انتظار) از خاستگاهی ذاتی در نهاد آدمی برخوردار است؟

به رساله (انتظار عامل مقاومت و حرکت) اثر حقیر رجوع فرمایید.

۴- آیا موعود در ادیان آسمانی پیش از اسلام هم مطرح است یا نه؟ اگر مطرح است چگونه؟

برحسب آنچه از تفاسیر معتبر قرآن کریم در ارتباط با این موعود عزیز استفاده می شود و احادیث صحیحه متواتره بر آن دلالت دارند همه ادیان آسمانی و کتابهای پیامبران گذشته به این موعود جلیل بشارت داده اند و همه پیروان ادیان انتظار موعودی را می کشند که با انقلاب بزرگ و بی سابقه جهانیان را از ظلم و ستم و زور و تجاوز نجات دهد و در سراسر گیتی حکومت حق و عدالت برقرار سازد.

عالم متتبع، خبر سید ابن طاووس در کتاب اقبال از حارثه بن آثال از علماء بزرگ نصاری نقل فرموده است که خداوند متعال حضرت آدم علی نبینا و آله و (ع) را به ظهور حضرت ختمی مرتبت (ص) و ائمه اثنی عشر (ع) و حضرت صدیقه کبری (ع) بشارت داد و ترجمه کلام آن عالم نصرانی را در بشارت تشخیص حضرت مهدی (ع) به عربی چنین فرموده است:

(یا آدم بعبدی هذاالسعید انک من عبادی الاغلال، واضع عنهم، الآصاء واملا ارضی حنانا و رافه و عدلا کما ملئت من قبله قسوه وجورا) یعنی ای آدم به این بنده سعادتمندم زنجیرهای گران از گردن بندگانم بردارم و بارهای سنگین را از پشت آنها فروگذارم، و زمین را از مهر و رافت و عدالت پر گردانم چنانکه پیش از آن از سخت دلی و قساوت پر شده باشد. و همچنین سید ابن طاوس در کتاب «سعدالسعود» از صحف حضرت ادریس مطالبی نقل فرموده و از صحیفه حضرت ابراهیم (ع) نیز شرحی در بشارت به رسول خدا وائمه طاهرین (ع) و حضرت زهرا (س) روایت کرده است تا منتهی به حضرت حجت (ع) می شود به این لفظ: قال (یعنی الله تبارک و تعالی): هذا کلمتی التی افشو بها رحمتی فی بلادی و به ازین دینی و عبادی ذلک بعد ایاس منهم و قنوط من غیاثی فاذا ذکرت یا ابراهیم محمدا فصل علیهم معه) یعنی خدا خطاب به ابراهیم فرمود: این آن کسی است که به وجود او و ظهور او رحمت خویش را در شهرهایم آشکار کنم و به او دینم و بندگانم را زینت و آرایش دهم و این زمانی خواهد بود که بندگان از رحمت من مایوس و از فریادرسی من ناامید بشوند. پس ای ابراهیم هر زمان که یاد محمد نمودی برایشان با او صلوات بفرست(ص)

کتب عهدین و بشارات ظهور

در کتابهای آسمانی، قرآن مجید حاضر و موجود در بین مسلمین یگانه کتابی است که کتاب الله بودن آن ثابت و مسلم است و آیات آن مثل هنگام نزول وحی باقی مانده است. اما کتاب الله بودن آنچه به عنوان کتابهای آسمانی دیگر در ست یهود و نصاری است مسلم نیست بلکه معلوم الخلاف است حتی کتاب الله بودن اصل این کتابها بلکه وجود صاحبان بعض آنها به قران مجید که معجزه جاودان حضرت خاتم الانبیاء (ص) و سند وحی و نبوت انبیاء گذشته است ثابت می شود و شاید یکی از جهات تایید قرآن بر اینکه حضرت رسول الله محمد بن عبدالله (ص) تصدیق کننده تورات و انجیل است (مصدقا لما بین یدی من التوراه والانجیل) (۲) همین باشد که اصل کتاب الله بودن این دو کتاب از مرض تشکیک و شبهه خارج شود. به هر حال علاوه برآنکه نصوص اصلیه و تورات و انجیل در دست نیست ترجمه هایی که از آنها در دست است چنانکه از مطالب غیرمقبول غیر معقولی در آنهاست فهمیده می شود ترجمه های اصل نیست و اخیرا در ضمن بعض اکتشافات اجزائی از کتابهای کهن که به زبان عبری است به دست آمده است که گفته می شودائی از اسفار تورات است که با این اسفار عهد عتیق فعلی مغایرت دارد، و همینطور اجزائی که گفته شد در انجیل است به دست آمده است که با این اناجیل چهارگانه که تالیف چهار نفر است و انجیل اصل نیست موافقت ندارد از طرفی هم انجیلی به دست آمده است به نام برنابا که در آن مطالب بسیار نامعقول که در اناجیل اربعه است دیده نمی شود و در موارد متعدد به رسالت شخص حضرت خاتم الانبیاء به اسم (محمد) (ص) و به توحید و یگانگی خدا و بندگی عیسی تصریح دارد، و اجمالا این مطلب مسلم است که کتب عهد عتیق و جدید (عهدین) متضمن بشارات واضحه به بعثت حضرت خاتم الانبیاء (ص) می باشد و در زمان آن حضرت در نسخه هایی که در دست یهود و نصارا بوده موجود بوده و نمی توانسته اند انکار کنند لذا قرآن مجید با حضور یهود و نصاری صریحا وضوح وجود این نصوص را به این بیان اعلام می فرماید:

(الذین آتیناهم الکتاب یعرفونه کما یعرفون ابناءهم) (۳) و همچنین می فرماید: (یجدونه مکتوبا عندهم فی التوراه والانجیل) (۴) لذا بسیاری در عصر رسالت بر اثر همین بشارت اسلام آوردند و بعد هم تا زمان ما بر اثر بشارات و اشاراتی که در همین تورات و انجیل فعلی باقی مانده ترک نصرانیت یا یهودیت کرده و اسلام آورده و می آورند که از آن جمله فخرالاسلام است که کتاب «انیس الاعلام » را در هفت جلد و کتابهای دیگرش در همین زمینه اثبات رسالت حضرت رسول اعظم (ص) و مطالب کتب ع