پاورپوینت کامل تبشیری ها در عصر قاجار -۲ ۵۸ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل تبشیری ها در عصر قاجار -۲ ۵۸ اسلاید در PowerPoint دارای ۵۸ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل تبشیری ها در عصر قاجار -۲ ۵۸ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل تبشیری ها در عصر قاجار -۲ ۵۸ اسلاید در PowerPoint :

۲۰

هنری مارتین از نخستین نمایندگان «جنبش بیداری مسیحی گری» غرب بود که به ایران آمد.
البته پیش از وی، دیگر تبلیغ گران و نمایندگان جنبش بیداری سده هیجدهم کیش
پروتستان نیز به ایران آمده بودند. شاید هوکر‎ و روفر آلمانی را بتوان نخستین
تبلیغ گران پروتستان در ایران دانست. آن دو پزشک در سال ۱۷۴۷.م‎ ‎آهنگ یزد کردند
تا با بهره برداری از حرفه پزشکی و نیاز فراوان مردم یزد به این حرفه، در راستای
اجرای نقشه های استعماری غرب گام بردارند.

اشاره:

در گذشته، با نگاهی کلی به فعالیت های مبلغان مسیحی در ایران، اقدامات آنان در
رابطه با ترجمه و پخش انجیل، انتشار کتب مذهبی در کنار کتاب مقدس، سفرنامه نویسی،
فعالیت پزشکی، تأسیس مدرسه به سبک مسیحی، ارتباط با عشایر ایرانی، تلاش برای جذب
دربار و حکام محلی، مورد بررسی قرار گرفت. نویسنده مقاله در ادامه به معرفی سه تن
از فعال ترین و مؤثرترین مبلغان مسیحی در ایران پرداخته است.

‎ ۱. هنری مارتین

هنری مارتین از نخستین نمایندگان «جنبش بیداری مسیحی گری» غرب بود که به ایران آمد.
البته پیش از وی، دیگر تبلیغ گران و نمایندگان جنبش بیداری سده هیجدهم کیش
پروتستان نیز به ایران آمده بودند. شاید هوکر ‎(W. Hoecker)‎ و روفر‎(J.
Rueffer) ‎ آلمانی را بتوان نخستین تبلیغ گران پروتستان در ایران دانست. آن دو
پزشک در سال ۱۷۴۷.م (۱۱۶۰.ق)‎ ‎آهنگ یزد کردند تا با بهره برداری از حرفه پزشکی و
نیاز فراوان مردم یزد به این حرفه، در راستای اجرای نقشه های استعماری غرب گام
بردارند. آنان به خواست خویش دست نیافتند اما هنری مارتین انگلیسی که سخت تحت
تأثیر اندیشه های وزلی و جنبش متدیستی او بود، در آغازین سال های اوج دو رویه تمدن
بورژوازی غرب در ایران، توانست به عنوان فعال ترین و نامدارترین همه کشیشان وابسته
به استعمار غرب خودنمایی کند.

هنری مارتین در سال ۱۸۱۱.م (۱۲۲۶.ق) با معرفی و کمک سر جان ملکم ـ از کارگردانان
کمپانی هند شرقی که پیش‎ ‎از این تاریخ، بارها به ایران آمده بود ـ به ایران آمد و
در شیراز اقامت گزید. وی از حمایت سرگور اوزلی، سفیر انگلیس در ایران، و نیز از
حمایت برخی ایرانیان مرتبط با مقام های انگلیسی برخوردار گردید. مارتین در شیراز و
تهران و هرجا که فرصت یافت، بحث هایی را بر ضدّ اسلام و به سود مسیحی گری به راه
انداخت. وی پس از تصحیح ترجمه فارسی عهد جدید به شیوه ای روان و شیوا، کتاب مذکور
را توسط سرگور اوزلی به فتحعلی شاه تقدیم کرد. مارتین برای بحث و جدل و پدیدآوردن
سرگردانی فکری و عقیدتی در دیگران، از جمله جوانان تازه کار و زودباور، زمان و
مکان نمی شناخت. وی همین که از کلکته پای بر کشتی نهاد و به سوی ایران راه افتاد،
با همسفران عرب به مباحثه پرداخت. در همان سفر، گرمای توان فرسای دریا که امکان
خواب و آسایش را از مسافران سلب کرده بود، کشتی ها را ناگزیر ساخت چند روزی در
مسقط توقف کنند. در آنجا هم مارتین به جای استراحت، به عادت همیشگی خود، از پی
مردم می شتافت و به بحث و گفت وگو می پرداخت.

فعالیت های مارتین

الف ـ اظهار نفرت و دشمنی نسبت به ایرانیان: ‎ ‎هنری مارتین در زمان اقامت در
هندوستان، مردم هند را به چهار دسته مسلمانان، کاتولیک های وابسته به رم،
بت پرستان و کافران تقسیم کرده بود و همه آن ها را چهار چهره از اهریمن به شمار
می آورد. وی هنگامی که به ایران آمد، بر اساس همین باور تعصب آمیز، اظهار داشت که
بیشتر سرشناسان خاورزمین آدم کش هستند. این بددلی هنری مارتین نسبت به همه
انسان های غیرپروتستان، در مورد مسلمانان به شیوه ای چشم گیرتر، ژرف تر و
گسترده تر خودنمایی کرده است تا جایی که آشکارا می گوید:

من هنوز بر این باور هستم که سرشت انسانی، در پست ترین جلوه خود یک مسلمان است.

و از خدا می خواهد که به زودی قلمرو نفرت انگیزشان نابود گردد. بدون شک ایرانیان
مسلمان از جمله مردمی بودند که هنری مارتین به ویژه نسبت به آنان ابراز بیزاری
می کرد. وی درست یک ماه پس از ورود به ایران، یعنی درحالی که از میهمان نوازی گرم
میزبان خود بهره می برد و هنوز تلخی های ناشی از رویارویی با روحانیان شیراز و
تهران را هم نچشیده بود، در نوشته ای از سرزمین فارس و مردم آن یکسره اظهار بیزاری
نموده است.

ب ـ معرفی ویژه مارتین به ذی نفوذان ایرانی: ‎هنری مارتین توسط ملکم به سرگور
اوزلی، سفیر وقت انگلیس در ایران، معرفی شد. اسناد تاریخی به خوبی دشمنی این سه
فرد را نسبت به ایران روشن کرده اند. مارتین خود به دشمنی اوزلی نسبت به ایران
گواهی می دهد و اعتراف می کند اوزلی نیز همانند او از ایران یکسره بیزار بوده است.
این پیوند تنگاتنگ میان کارگردانان سیاست انگلیس و نمایندگان رسمی کیش مسیح،
به روشنی از یکی بودن خواست ها و آرمان های کلیسا و استعمار حکایت دارد و در واقع
کلیسا و کارگزاران آن را جز به عنوان ابزار استعمار نمی توان به درستی شناسایی
کرد. نامه ای که ملکم درباره هنری مارتین به اوزلی نوشت، دربردارنده نکات پرمعنی و
مهمی است. ملکم در ظاهر در مورد خوی جدلی مارتین به اوزلی هشدار می دهد اما درواقع
با یادآوری این نکته به اوزلی گفته است که مارتین به هرروی بساط بحث و جدل خویش را
در ایران نیز خواهد گسترد و سیاست استعماری انگلیس در ایران باید در این زمینه به
او یاری رساند. اوزلی به عنوان سفیر رسمی و بسیار توانای پادشاه انگلستان در دربار
فتحعلی شاه، از موضع و نفوذ گسترده سیاسی و دیپلماسی خود برای کمک به آرمان هنری
مارتین بهره برداری کرد. اوزلی حتی هنگامی که در شیراز بود و هنوز دوستی و
یک رنگی فتحعلی شاه را به خود جلب نکرده بود ـ تاجایی که شاه به وی بنویسد در
ایران به شیوه ای کار کن که گویی این کشور از آن تو است ـ مارتین را زیر حمایت خود
قرار داد و به مارتین قول داد وی را به حاکم شیراز و دستیارانش معرفی نماید و به
سود او توصیه کند و نیز فهرست پرس وجوهای مارتین درباره ایران و آنچه را که وی
می خواست در ایران انجام دهد، با خود ببرد تا برای او راهنمایی هایی بسنده به دست
آورد. اوزلی به مارتین وعده داد به گاه سفر او (مارتین)، برای وی نگهبان خواهد
فرستاد. هنری مارتین از همکاری و دوستی نزدیک دیگر کارگردانان استعمار که تحت
سرپرستی اوزلی در ایران کار می کردند، مانند موریه و دارسی نیز برخوردار بود.
مارتین در نوشته های خود آشکارا به فعالیت هایش در هماهنگی با شبکه جاسوسی موجود در
ایران اشاره کرده است.

ج ـ فعالیت در شیراز: مارتین به محض ورود به شیراز، کار معمولی خود، یعنی
به راه انداختن بحث های مذهبی را آغاز کرد. او با افراد گوناگون ایرانی، از روحانی
و غیرروحانی، به جدل می نشست و در بحث های خود، به ویژه درخصوص نبوت پیامبر اسلام
(ص) و اعجازهای او ایجاد تردید می کرد. سخن درباره «نبوت پیامبر اسلام» از جمله
بحث هایی بود که با تجربه ملکم در ایران چندان بی پیوند نبود. ملکم و همراهانش در
سال ۱۸۰۱.م (۱۲۱۶.ق) در راه بازگشت از ایران به سوی هند، در کرمانشاه به منزل
آقامحمدعلی کرمانشاهی، عالم روحانی پرآوازه آن روزگار، رفتند. در آن گردهمایی، سخن
از دین و آیین پیش آمد که دستاورد آن یک «رساله نبویه» بود که آقامحمدعلی برای
ملکم و دوستانش به رشته نگارش درآورد. این که ملکم در یک نشست کوتاه با یکی از
علمای برجسته ایران در یک گفت وگوی بنیادی مذهبی (مسئله نبوت) درگیر شد و او را به
نوشتن رساله ای واداشت، آشکار می سازد که علمای آن روزگار هم به جدل و بحث های
مذهبی با مخالفان اسلام بسیار دل بستگی و برای آن آمادگی داشتند؛ ضمن آن که ملکم
هم به عنوان نماینده بانفوذ کمپانی هند شرقی انگلیس می خواست اصولاً پیامبری اسلام
در سرزمین اسلامی ایران مورد پرسش و شک قرار گیرد و علمای ایران و خودبه خود مردم
دیگر در این زمینه سرگرم بحث و جدل شوند. به نظر می رسد این روند، از دیدگاه ملکم،
دست کم در بنیاد باورهای مذهبی برخی مردم سستی پدید می آورد و به هرحال، در مجموع
برای سیاست کمپانی هند شرقی نه تنها بی زیان، بلکه پرسود بود. ملکم برای این که
این رشته از گفت وگوها را در دل ها و مغزها زنده و فعال نگاه دارد، قول داد جواب
آقامحمدعلی کرمانشاهی را از ولایت ارسال کند. آمدن هنری مارتین به ایران، با توجه
به کمک ملکم به وی و نیز آگاهی ملکم از روحیه و روش جدلی او و به ویژه انتخاب همان
مسئله نبوت از سوی مارتین و درگیرساختن علما و مردم در این زمینه، به نظر می رسد
با قول مذکور از سوی ملکم بی پیوند نبوده است؛ به عبارتی جواب ملکم از ولایت
انگلستان، همان اعزام هنری مارتین به ایران بود که ده سال پس از گفت وگوی ملکم با
آقامحمدعلی کرمانشاهی رخ داد و به گفته خود ملکم، وی به ایران آمد تا کسانی را که
در جمع شما نام خدا را عبث بر زبان می رانند، سر جای خود بنشاند.

اینک مارتین به مردی