پاورپوینت کامل گیرنده; پدرم ۱۹ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل گیرنده; پدرم ۱۹ اسلاید در PowerPoint دارای ۱۹ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل گیرنده; پدرم ۱۹ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل گیرنده; پدرم ۱۹ اسلاید در PowerPoint :

۵۲

پدر نازنینم!

سلام

نامه تان به دستم رسید . سرشار از شوق شدم، وقتی که دیدم لایق دانسته اید و با من درددل کرده اید . با من از تمام لحظه های
زندگیتان، از شکستها و پیروزیها، امیدها و نومیدیهایتان گفته بودید; و من در طول خواندن نامه شما، بزرگ شدنم را باور کردم .
حالا دوست دارم به جای فکر کردن به سرگرمیهای کودکانه و زیر و رو کردن کتابهای درسی و یا شیطنتهای سرخ و سبزم، کمی
آرام تر و ساکت تر باشم . احتیاج به اندیشیدن دارم . مدتها بود که منتظر بهانه ای، فرصتی و یا تلنگری بودم که کمی به گذشته،
حالم و فردایم فکر کنم و نامه شما، همان فرصت ناب بود .

پدر خوبم!

برایم از محبت گفته بودید، از محبتی «بی مابه ازا» به یاد کودکیهایم افتادم، عروسکی که در آغوش می فشردمش، صدای گریه اش را
می شنیدم و دردهایش را می فهمیدم . به او غذا می دادم، با او حرف می زدم و او را می خواباندم . از اینکه مثل عروسک دوستم
چشمانش باز و بسته نمی شد، ناراحت نبودم; از اینکه دکمه ای نداشت که صدای گریه و خنده اش را در فضا منتشر کند دلتنگ
نبودم و به اینکه لباسهای قشنگ نداشت و چهار دست و پا راه نمی رفت، اهمیت نمی دادم . او دختر من بود، فرزندم، و من باید به او
محبت می کردم; محبتی از جنس باران، از جنس محبت شما .

همه دختر کوچولوهای این سرزمین، با شوق مادر شدن به دنیا می آیند و مادر یعنی محبت خورشیدوار . من عروسکم را برای
خودش دوست داشتم . عروسک من، به من آموخت که آدمهای اطرافم را نه برای لباسهای فاخر و صورتهای زیبا، نه برای پستهای
عالی رتبه و اسکناسهای سرخ و سبزشان، که برای لطافت روحشان دوست داشته باشم .

پدرجان!

مدتها بود که می خواستم به شما بگویم که از دقایق، ثانیه ها و عقربه ها می ترسم . می ترسم که عقربه ها، لحظه های خوب حال را از
من بگیرند، که شاید آینده به خوبی امروز نباشد . گاه برای مدتی به عقربه ثانیه شمار ساعت روبرویم خیره شده ام و هر بار که
عقربه حرکتی کرده، دلم فرو ریخته: رفت و دیگر باز نمی گردد . و پس از مدتی سراسیمه و هراسان به دور و برم نگاهی انداخته ام .
سرم را با دو دستم فشار داده ام و فکر کرده ام: یک کار خوب، مفید، پر ارزش; چیزی که این ثانیه ها را ماندگار کند … می خواستم
برایتان بگویم که مدتهاست از فکر کردن به «شکست » می ترسم . مثل اینست که شما فکر مرا خوانده بودید . برای من از زحمتهای
بی نتیجه نوشته بودید، از اینکه گاهی اوقات، آدمی هر چه بیشتر می دود از هدف بیشتر دور می شود . حق با شماست، آرمان اصلی
ما، بسیار بالاتر از این زمین خوردنها و شکستنهاست . خوشحالم که پیش از آنکه لحظه ها و دقایقم را صرف پیروزیهای بی ارزش
کنم، می دانم که اولین و مهمترین وظیفه من، انسان بودن یا بهتر بگویم به مقصد رساندن بار امانت الهی است . خورشید امید در
دلم می تابد و می دانم که وظیفه من و هدف از خلقتم، شاید محبت سخاوتمندانه است . چیزی که اینروزها بسیار نایاب شده است .